LiberS. andi
¶ Tenet ſnīa cōtra priuilegiūoſtēſuꝫ vel n̄ oſtēſuꝫ ſi ab ea nōfuerit appellatū vel ſupplicatūUborta int̓ melden̄. ep̄ꝫ ⁊¶ mōaſteriū attrabatēſe ſuper ipſius monaſterij ſubiectōemateria queſtiōis: ⁊ ꝓcuratoribus ꝑtiū litigātibꝰ coraꝫ nobisa qꝛ per confeſſionē partis aduerſe conſtitit eundem ep̄um quaſibpoſſeſſionē obedientie in eodeꝫmonaſterio habuiſſe ipſuꝫ reſtituendū decernimus ad eandeꝫ.¶ Uerū qꝛ priuil. Inno. pape.pͦ .n. libertatē mōaſterij plenariam expͥmebat: decano ſueſion̄. ⁊ſuis cōiudicibꝰ dedimus in mādatis: vt ep̄o in quaſi poſſeſſionem obediētie reſtituto: niſi cōtra priuilegiuꝫ ratiōabile aliqͥdobijceret ⁊ ꝓbaret ſuꝑ ſubiectione monaſterij ſibi ſilentiū imponere ꝓcurarēt. ⁊ īfra. ¶ Iudicibus autē cām inſtructā remittētibus qꝛ cognouimꝰ efficatioresepiſcopi rationes ſubiectionē eidē adiudicauimꝰ memorati monaſterij: vt ibidem habeat tāqͣꝫdioc. epiſcopꝰ poteſtatā ita tn̄ vtnullū per hoc ap. ſedi preiudicium generetur quo minus ſi voluerit ſuā iuſticiā ꝓſequat̉. Nimirū. ſi prefati inno. priuilegiūalexādro fuit in iudicio p̄ſentatum. ⁊ ip̄e tulit ſnīam ꝯtra illudg ītelligitur reprobaſſe. Si veronō fuit corā eo exhibitū: p̄textu
priuilegij de nouo reperti predibcta non dicitur ſnīa retractari.Dem .s. marie in cagiuallisſecrete abbatibus.¶ Snīa a qua fuit appellatū retractat̉ ſi cōſtat teſtes ad qͦꝝ dicta tm̄ lata fuit ꝯſpiratores fuiſſe ⁊ cōtradicente ꝑte receptos.Um i. ⁊. a. canonicoꝝ ſctīdion̄. remē. ex ꝑte qͥrūdaꝫcanonicorū eiuſdē eccl̓ie noſtroapoſtolatui reſerarint. ꝙ abbaseorū ſuꝑ dilapidatiōe ꝑiurio ſimonia ⁊ qͥbuſdā alijs erat ml̓tiplicit̓ īfamatꝰ: nos catalan̄. ep̄o⁊ eius collegis dedimus in māidatis: vt ad eccleſiaꝫ ꝑſonaliteraccedētes tam in capite qͣꝫ ī mēbris corrigerent corrigēda. ⁊ ſtatuerēt que ſtatuēda viderent: ⁊infra. Iudices aūt abbatis ⁊ caknonicorū iuramēta recipientesabbatē ad admīſtrationē ipſiuſeccleſie ꝑ ſententiā remoueruntcorrectione mēbroꝝ dilata quātūc nō poterāt expedire. a qͣ ſentētia cū ꝓcurator predictus adnoſtrā audiētiā appellauerit: ꝓpoſuit dictā ſententiā reprobanndā: tū qꝛ iudices lite nō cōteſtata in ipſo negocio ꝓceſſerūt. tūn qꝛ iuramēta cōſpiratorū contraipſum recipientes depoſitionibus coraꝫ partibus minime puoblicatis nec oſtenſis eidem adſententiam procedere preſumpſerunt. ⁊ infra ¶ Quia vero de
ſiue ſcienter ſiue ignorāter eam omiſerint nō pōt poſtea opponi ex quo non eſt appellatum. ⁊ tunc pretextu nouorum inſtrumētoꝝ n̄ inſtaurāt̉ lites finite: p̄terea hic nō fuit on̄ſa ſnīa dn̄opape. ſꝫ allegata fuit tm̄. nec etiā fuit on̄ſa pͥmis iudicibusUborta. ¶ Diuidit̉ in tres ꝑtes. in pͥma p̄mittit caſum⁊ ſnīaꝫ ſuꝑ poſſeſſoriolatā. in ſcd̓a ibi. veruꝫcōmittit ipſiꝰ executionē ⁊ cām ſuꝑ petitorio: in tercia ibi: iudicibꝰ aūt petitiōeꝫ diffinit diffinitiuum moderat̉ ⁊ qͦddaꝫ ſoluitobſtaculū. Adbas ſi.a ¶ Per cōfeſſioneꝫno. cōfeſſionē ꝓcuratoris dn̄o preiudicarede hoc dictū eſt. sͣ. vtlite non cōteſtata. c. j.b ¶ Poſſeſſionem:hoc id̓o dicit. qꝛ incorporalia nō poſſident̉ſꝫ qͣſi. ar. sͣ. de p̄ſcrip.ſi dilige̓ti. ⁊ sͣ. d̓ cauſapoſ. cū eccleſia. ⁊. ff. d̓vſuca. ſequit̉. §. ſi viā⁊. ff. de acqͥ. re. do. l. ſiſeruus. §. incorꝑalesReſtituto: no. ꝙca liberalis ſit pͥiudicialis tn̄ qō poſſeſſionis ei p̄iudicat vt hicpatet. ⁊. C. de or. cog.l. vlt. §. fi. agebat ep̄spoſſeſſorio de quo cōſtitit per confeſſioneꝫpartis aduerſe. vndepapa mādat ipſuꝫ reſtitui petitorio. ſed dehoc nō probauit ep̄scoram papa: ſed parsaduerſa per pͥuilegiūInno. vnde mandatpapa imponi ſilentiūepiſcopo niſi cōtra pͥuilegium aliud probetur. et ita qui obtinetī proprietate obtinetfinaliter in poſſeſſione: licet aliter probetde poſſeſſione. sͣ. d̓ cāpoſ. cum dilectus. ethoc cum vtroqꝫ iudicio actum eſt. Sed quare papa non tulit ſententiā pro monaſterio cū ꝑ priui. inno. probatū eſſet ꝙ erat liberū ⁊ exemptū etex ꝑte ep̄i nihil oſtenſum eſſet cōtra priuilegium ⁊ actū eſſet abepiſcopo petitorio et poſſeſſorio. sͣ. de cā. poſ. cum eccleſia. Reſpondeo ep̄s coram papa ꝓſecutus fuit tantum poſſeſſoriumpetēs inducias ad probādum contra priuilegium inno. vel ip̄eex officio ſuo voluit ꝓuidere epiſcopo. alias non recte proceſſiſſet papa. vel ſi poſſeſſorio tantū actum fuit. abbas petijt cauſam committi ꝙͣtum ad petitorium. cum per priuilegium intētio eius probaretur quod melius videtur. d ¶ Proſequat̉.argu. de proteſtatione premittenda. ſi. jͣ. de dona. inter dilectosin fi. ⁊. ix. q. iij. ſalua. sͣ. d̓ elcc.cumana. §. j. e ¶ Nimirum. reſponſio tacite queſtionis: diceret aliquis nonne priuilegiuminno. debuit tueri monaſterium. reſpondet papa ꝙ non ẜm ꝙſequitur in littera. f ¶ Alexandro: qͥ ſuper eadem queſtioneſententiauit pro epiſcopo vt habetur in parte deciſa quam ſententiam epiſcopus coram iudicibus exhibuit et coram papa dequa hic fit mentio. Ber.Reprobaſſe. no. ꝙ īſtrumētū dicit̉ reprobatū. eo ip̄o ꝙ cūiudici oſtēdit̉ ꝯriū iudicat. ſic teſtis reprobat̉ eo ip̄o ꝙ index cō
Se ciſtra eum iudicat. at. sͣ. de or. eog. cū dilectus. in fi. ⁊. ff. de bis orno. infa. luciꝰ: ſic exquo q̄ſtio falſi mouet̉. ⁊ iudex cōtrariūcat. eum intelligit̉ reprobaſſe. C. ſi ex fal. inſtru. l. j. ſecus eſt incōpenſatiōe qꝛ vbi iudex nō admittit cōpenſationē poſt ſnīanpoteſt opponi. ſꝫ ſi exp̄ſſe eā reprobat poſtea opponi nō poteſtff. de cōpe. ꝙ in diē. §.j. ⁊. ff. de neg. geſ. l. iinaūt. §. ſi quocūqꝫ mōita hic qꝛ alex. reprobauit pͥuilegiuꝫ inno.ſi fuit oſtēſum in iudicio. ſic. sͣ. c. ꝓxi. Itemhic eſt ar. ꝙ ipſo facto⁊ ſine ꝟbo ꝑdit̉ pͥuilegiuꝫ. sͣ. de offi. delegagratū. ⁊. jͣ. de bis q̄ fi.a ma. pͦ ar. c. ex ore.b ¶ Retractari. sͣ. c.ꝓxi. ff. de re iudi. imꝑatores. C. de trāſac.ſub pretextu. in fi. niſiin caſu: vt in. l. p̄dictaimꝑatores. ff. de iureiu. admonēdi. ⁊ ſic tollitur pͥuilegiū ꝑ ſnīaꝫſicut ꝑ cōuentionē. jͣ.de deci. ex multipliciet per arbitriū. sͣ. tit.ꝓxi. cum olim. ij.¶Um i. et.c ¶ Diuidit̉ pͥncipaliter ī duas ꝑtes:in prīa ponit factū coram papa narratumappel. qͥbus diffinitionem cauſe ſub certaforma cōmittit. ſcd̓aibi. quia vero. Et q̄libet pars poteſt ſubdiuidi vt patꝫ in textu.Sꝫ p̄dicta diuiſio ſufficit ad intellectum.Ab. ſi. i ¶ Perſonaliter: in hoc caſu nonpoſſent iſti cōmitterevices ſuas. vt. sͣ. d̓ of.delega. qm̄ apl̓ica. §.is aūt cui. ⁊ ī caſibꝰ alijs qͥ ibi ponūt̉. et inloco ip̄o dꝫ fieri inqͥtio: vbi morant̉ illi dequoꝝ vita q̄rit̉ xlvij.diſt. de petro. ⁊. ij. q. j.deꝰ oīpotēs. xxiiij. q. j. pudēda. ⁊ xxiij. di. illd̓. ⁊ sͣ. de elec. poſtqͣRecipiētes. ẜm formā quā hēs. jͣ. de accu. qͣlit̓ ⁊ qn̄. §. formā. ⁊. c. cū dilectꝰ. l ¶ Dilata. ꝑ hoc pꝫ ꝙ licꝫ inqͥſitor de quibuſdā tulerit ſnīam de qͥbuſdā nō. nō ideo expirat officiū eius.quin de alijs poſſit cognoſcere ⁊ pronūciare: ⁊ idē eſt in ordinario. ff. de doli. excep. apud. §. itē querit̉. ⁊. ff. de neg. geſt. ſinant.§. pe. alias incipit. l. nā ⁊ ſi ẜuus. in arbitrio idē eſt niſi dictū ſitvt de oībus ſimul ꝓnūciet. ⁊ ſi tūc de qͥbuſdā ꝓnūciauit: nihūegit ⁊ de nouo pōt pronūciare. ff. de arbi. ꝙ tn̄. m ¶ Lite nonꝯteſtata. Hec exceptio efficax nō eſt. qꝛ in inqͥſitiōe pōt ꝓcedi ſite nō ꝯte. vt. sͣ. vt lite nō ꝯtē. qm̄ frequēter. §. ſūt ⁊ alij. ſi ꝯtumaciter ſe abſentet tn̄ citari dꝫ ⁊ exponēda ſūt ſibi oīa q̄ ꝯtra ip̄mobijciunt̉. jͣ. de accu. qͣlit̓ ⁊ qn̄. §. debet. ⁊ hoc ītelligit̉ cuꝫ aliqͥsꝓſeqͥt̉ inqͥſitōꝫ. ſꝫ cū ex officio tm̄ inq̄rit ibi ꝓprie cōteſtari nonpōt. Ber. n ¶ Cōſpiratoꝝ. qͥ nullo modo recipiendi ſunt. jͣ.de ſimo. per tuas. o ¶ Nec oſtenſis. ⁊ illud ei non debuit denegari. īmo oīa que ſibi obijciunt̉. ⁊ dicta teſtiū ſunt danda eidem. jͣ. de accu. qualiter ⁊ qn̄. ij. §. dꝫ. ⁊. c. olim. §. ſi vero: et itatam ex hac cā qͣꝫ ex p̄cedenti tenuit appellatio papa tamē relilit ſe ad illū arciculū de cōſpiratiōe: quia de alijs ei conſtitit̉.