Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CLXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundus

cōſtitutis quedā ſuſpēſionis ⁊amotionis a beneficijs ſentētieſūt in modū exceptōis obiecte. Quas licet ꝓponeretis vospoſſe nullas eē ꝑ teſtes idoneoſ⁊ inſtrumēta ꝓbare. Ne tn̄ ordinationē pragen̄. eccleſie propter quam veritatis huiuſmoa di obiectōnis obſtaculo contingeret retardari. Sententiasb ipſas relaxamus ad cautelam. Dem decano lincon̄. Excōmunicationis exceptione non obſtante valet reſcriptūimpetratum in cauſa appellationis licet de excōmunicationelata poſt appellationem a grauamine nō faciat mentionem.Ilecte ī xp̄o filie pͥoriſſaet ꝯuentus de campeſſianobis ſignificare curarūt. ꝙ cūinter ipſas ex vna ꝑte. ⁊ pͥore ⁊ꝯuentū de bucellea ex altera ſuper quibuſdā decimis et rebusalijs ꝓ qͥbus ꝯueniebant̉ ab ill̓corā abbate ſctī Bn̄dicti ⁊ eiuscollegis autoritate ap. queſtiocverteret̉. ⁊ ipſe ad nos ex ſufficienti grauamine appellſſent acnunciū ſuū ad ap. miſerint ꝓſequēdā p̄fati iudices poſtmodūtulerūt excōicationis ſnīam ineaſdem. Noſtris ergo lr̄is ſuꝑap. p̄fata nō facta mentione deexcōicatione ꝑ eundā nunciuꝫad priorē de angleſ. ⁊ ſuos coniudices impetratis pars aduerſa ex eo ſe appellaſſe ꝓponēs ꝙipſi iudices exceptionē excōicationis p̄dicte cōtra ipſas ab eadem parte ꝓpoſitam admitted re denegarunt ad priorē de gernemōe ⁊ ſuos coniudices nr̄as

ſuꝑ hoc lr̄as impetrauit coramquibus ex parte ipſarū fuit excipiendo ꝓpoſitum ꝙ cuꝫ poſtappellationem legitimam dictaſentētia lata fuerit ⁊ cuilibet excōmunicato defenſiōis auxiliūcōpetere dinoſcat̉ memorati iudices exceptionē partis contrarie ſicut nec debebant admittere noluerūt: ſed cū dictus priorde gernemōe ⁊ cōiudices ſui taelem exceptionē non reciperentearundē: ipſe noſtrā audiētiaꝫappellarunt. Quo circa manfdamus quatenus ſi eſt ita reuocato in ſtatuꝫ debitū quicquidpoſt huiuſmodi ap. inueneritisattentatū. in eodē negocio iuxͣprioris mādati noſtri ad p̄fatūg priorē de gernemōe ⁊ coniudices ſuos directi tenorē p̄uia ratione ꝓcedas. Dem abbati ſancti ſaluatoris papien̄. ⁊ vercell. p̄poſito. Per exceptionem excōmunicationis a ꝓſecutione appellationis etiaꝫ original̓is actor repelli non debet.Ꝙ Ignificauerūt nobis capitulū de conarc. ꝙ cū. p.in ſuū archip̄ſbyterū elegiſſentmediolan̄. archiepiſcopus p̄ſenhtatā ſibi electionē renuens confirmare quēdam zepum clericūin archip̄ſbyterū inſtituit eccleſie ſupradicte. quare ipſis ad ſedem apo. appellantibus p̄poſito ſancti ſtephani cauſam ipſāſuꝑ his dicimur cōmiſiſſe. quielectionem ipſorum cōfirmās ⁊ꝓnuncians ius eligēdi ad ip̄mcapitulū pertinere partem aduerſam ab impetitione ipſoruꝫ

a Cōtingeret retardari: ex hͦ videt̉ ꝙ ſuſpēſus ab officio ⁊bn̄ficio nō poſſet agere tanꝙͣ excōicatus eſſet maiori excōicatione: arg. sͣ. de conſuę. cum dilectus. ⁊ sͣ. de elect. cū inter. R.ibi ſuſpenſus nō pōt eligi. ⁊ ſic electus nō poſſet agere ꝓ ſuaelectione: argicontra. jͣ. de cler. excō. mi. c. vl. vbi habes. ꝙ ſuſpenſi eligere poſſunt⁊ ſic pn̄t agere ꝓ ſuaelectōe. ſic ⁊ exercereea que ſunt iuriſditionis. sͣ. de electi. illa.Solu. ꝯtraria iſta loquunt̉ in diuerſo caſu. hic em̄ loquit̉ deſuſpēſione iudicis. ⁊in concor. cōtraria loquunt̉ de ſuſpenſiōecanonis: ⁊ canon mitius agit ꝙͣ miniſteriuris. ff. de arbi. celſꝰ⁊. l. p̄cedēti. in fi. cumergo iſti ſuſpēſi. dicātur ꝑ ſnīam hoīs abofficio ⁊ bn̄ficio. iamnō intereſt ipſoꝝ agere ꝓ eccl̓ia cū ab ipſiꝰbn̄ficio priuati ſint ⁊p̄cipue cū agunt ꝓ reſpūali. ſcꝫ ꝓ ordinatiōe eccleſie a qua pͥuati ſunt ꝑ ſuſpenſionem. vnde cum nonpoſſent eligere vel eligi nō poſſent ꝓſequicauſam electionis qꝛnō poſſunt agere ꝓeo quod poſſidere nopoſſunt ꝓ ſe vel proalio: arg. j. de cler. ex.mi. ſi celebrat. in alijtaūt negocijs ꝓprijs vl̓eccl̓ie quilibet ſi mandato eccleſie agerentbene admitterent̉: qꝛnō ſunt pͥuati cōionehoīm. .sͣ. e. a nobis. ſꝫqꝛ priuati ſūt cōioneſacr̄oꝝ ad ſacramenta ſpūalia nō admittunt̉: niſi prius fuerint reſtituti: et ideofuerūt abſoluti. ne cōtingeret ordinationēeccleſie impediri q̄ inpn̄tia dn̄i pape fieridebebat ꝑ iſtos. et iōne ordinatio ſiue electio eccl̓ie impediret̉abſoluit eos ad cautelā. b Ad cautelā: ſic. sͣ. d̓ teſti. veniēſī fi. ⁊. jͣ. d̓ ap. ad pn̄tiā. ⁊. jͣ. de ſē. ex. ꝑ tuas. ⁊. xxiiij. q. iij. audiuīꝰFecte. Mer excōicationis exceptionē a ꝓſecutēe appellationis quis repelli nō dꝫ. Sic cōiter ſummat̉: ſedhec ſummatio non continet aliquam dubitationem ꝑ. c. cuminter. sͣ. e. ⁊. jͣ. eo. c. fi. ideo ſummo ſic vt in rubro. ⁊ ẜm hoc eſtcaſus nota. ⁊ forte ſingu. per quem poſſet colligi vna regula:etiam ab interlocutoria non eſt neceſſe in reſcripto facere mētionem de qͦ infra dicam. Diuidit̉ hec decre. nam primo ponitur appellātis narratio. in ſcd̓a appellatōis ꝯmiſſio. ibi. Quocirca. Ab. ſi. c Ex ſufficiēti: ſil̓e. sͣ. vt lite nō ꝯteſt. accedēsſſed dic grauamine. ſcꝫ exp̄ſſo coram iudice. al̓s appellatio nōadmittitur niſi cauſa probabili allegata: que ſi eſſet probatadebeat legitima reputari. jͣ. de appell. vt debitus. ⁊. c. interpo-

ſita. ⁊. c. cum ſpecīali. ⁊. c. cum cauſam. ⁊. c. dilecto.d Denegarunt: ⁊ bn̄. vt ſequit̉ infra in fine. qꝛ licet excōicate eſſent etiā ab initio ⁊ ab alijs iudicibus nihilominus poterant appellare ſi grauarent̉ ⁊ lr̄as impetrare. sͣ. eo. cum inter⁊. jͣ. eo. c. ꝓxi. ⁊ vlti. vnde lr̄e ſuꝑ hoc impetrate valuerunt: vtjͣ. ſequit̉.e Reciperēt ⁊ male fecerunt: quia debebant illam admittere: quia vt ſepius dictum eſt: excōicati aſua defenſione repelli non debēt quod iſtifacere nolebant: ⁊ iōquicquid fecerūt poſtappellationē in priſtinū ſtatū reuocat̉.f Si eſt ita: ſcꝫ qd̓pͥor de gernemōe nōreceꝑat exceptionemprioriſſe.g Priorem de gernemōe: qd̓ fuit pͥmreſpectu iſtius māti: ſꝫ fuit tercium mādatū reſpectu pͥmi derecti ad abbateꝫ ſctBn̄dicti Et iſte liconien̄. dicamus poſꝙͣ ꝯſtiterit ſibi de apellatōe pͥoriſſe interpoſita corā priore degernemōe ꝓ eo ꝙ exceptionē prioriſſe nōrecipiebat dꝫ cognoſcere ſuꝑ eo de qͦ prior de gernemōe debuit: ſcꝫ an appellatiomonachorū fuerit legitima vel nō: ⁊ ſi iſteinuenerit monacholegitime appellaſſe ꝓcedet. ſi minus legitime ꝯdēnabit prio⁊ ꝯuentū ad expēſasreſtituēdas prioriſſe⁊ remittet ꝑtes ad pͥorem de angleſ. ꝓuhic dicit: qꝛ ea eſt forma appellationis q̄interponit̉ a grauamine. jͣ. de appel. cuꝫin eccleſia. ⁊. c. vt debitus. et ille prior deangleſ. poſtea cognoſcet de appellationeſibi ꝯmiſſa interpoſita ab abbate ſctī Benedicti.Ignificanerūt. Hic eſt caſus ſingularis quatenꝰ dicit de actore. Diuidit̉ in duas partes. In prima ponitquerelā appellantis. in ſcd̓a inſtruit iudicē de quo ibi mandamus. Abbas. h Renuens cōfirmare: qd̓ facere potuit. ſinō erat idoneus: ⁊ illos potuit priuare iure eligēdi: vn̄ ſi hocfuit verū tenebat archiep̄i inſtitutio. sͣ. de elec. nihil. eſt ⁊. c. qꝛꝓpter. ad ip̄m em̄ ꝑtinet examinatio ⁊ cōfirmare dictū electūvel reprobare: vt ibi dr̄: al̓s iuſta fuit appellatio clericoruꝫ qͥd̓patuit poſtea ꝑ ſnīam: vel ideo hic eaꝫ noluit cōfirmare: quidicebat archiepiſcopus ad ip̄m ſpectare ius eligendi archipſbyterum in plebe: ⁊ hoc apparet ꝑ ſententiam iudicis deiegati qui confirmauit electionē capituli ⁊ ꝓnunciauit iujs etēgendi ad ip̄m capl̓m ꝑtinere.