De exceptionibus
CLXVIII
tenus ſi ꝓcurator dicti Gu. ꝓa bare potuerit exceptionē quaꝫcorā archiep̄o ꝓpoſuit ſepe dicto videlicet ſe in cām trahi vltra duas dietas cōtra cōſti. cōci. gene. vos appellationē dictiGu. legitimā decernētes negobcio ſuꝑſedere curetis.¶ Dem archidiaco. traſlig. offſciali ⁊. I. C. turon̄.¶ Pro defenſione ſue eccleſiepoteſt quis opponere exceptionem excōicationis periurij velaliam legitimā exceptionē necꝑ replicationem excōicationisvel ꝑiurij repelli poteſt.Ilecti filij. S. ⁊. P. ac. C.canonici eccīe ſancte marie trāſmiſſa nobis petitōe mōſtrarūt ꝙ cū. M. canonicꝰ eiuſdem eccleſie ipſos corā delegatis a nobis traxiſſet in cām ſuꝑeo ꝙ ſe opponūt electioni a quibuſdam canonicis graden̄. facte de ipſo in priorē eccleſie ſupradicte ijdem ꝓpoſuerūt ꝙ dictus. M. nō debebat audiri. eoꝙ excōicatus erat: ⁊ ꝑiurij crimine irretitꝰ. Cūqꝫ dictus. M.p̄fatis. G. ⁊. P. ꝑiuriū ⁊ excōicationē in modū exceptōis ⁊ re
plicatōis obijciēs eoꝝ exceptionē elidere niteret̉ ꝓcurator eorū ꝓpoſuit ꝙ eius ſuꝑ hoc ꝓbatio recipi nō debebat: qꝛ ⁊ ſi obiectū p̄factis canonicis ꝑiuriuꝫꝓbaret̉ non eſſent ꝓpter hoc aē defenſione ſue eccl̓ie repellendiAdiecit etiā ꝙ ꝯtra excōicationē dicto. M. in modū exceptionis obiectaꝫ excōicatio ſupradicti. S. replicari non poteratqꝛ exceptio ipſi. M. oppoſita etꝓbata eundē repelleret ab agēdo replicatio ꝟo ſepe dictū. S.d nequaqͣꝫ a defendendo repelleret ſi etiam ꝓbaret̉: ⁊ infra. Ipē ſi ꝟo iudices interlocuti fuerūtꝙ prius ꝓbationes reciperentſuꝑ replicatōe p̄miſſa ꝓpter qd̓ad noſtram audiētiam fuit appellatum. ¶ Quo circa mādafmus quatenus ſi res ita ſe habet reuocato in irritum ⁊cͣ.G Regorius. ix. I. et. M. canon̄. pragen̄.¶ Si ꝑ exceptionem ſuſpenſionis contra quā replicat̉ de nullitate ordinatio eccleſie retardat̉ ſit abſolutio ad cautelam.SPoſtolice ſe. ⁊ īfra. Sa¶ Hne vobis apud ſe. apoſt.
a ¶ Potuerit. Sic videt̉ ꝙ ille q̄ appellat̉ ante ſnīam diffinitiuā a grauamine: ꝙ in cā appellatōis neceſſe habeat ꝓbarecorā iudice appellatōis cām ſue appellatōis verā fuiſſe: ſic. sͣ.de teſti. ex ꝑte ade. Sed ꝯtra videt̉ qd̓ ſufficit ꝓbare corā iudice appellatōis. qd̓ iudex inferior exceptionē admittere noluitsͣ. de offi. dele. cū cā.⁊. jͣ. de ap. vt debitus⁊ meliꝰ. c. dilecto. Illud ꝯͣriū ex ꝑte Adeſoluit̉ ī illa decr̄. aliaꝟo ꝯͣria ſoluunt̉ perdecre. jͣ. de ap. interpoſita .j. rn̄. cū em̄ qͥs ꝓbabileꝫ cām exponitquā dicit ſe ꝓbatuſi iudex ip̄m repellat⁊ ꝓpter hoc appellat̉tūc in eā appellatōisnō eſt neceſſe ꝓbarecām verā eſſe: ſꝫ ſufficit ꝓbare ꝙ non fuitadmiſſus. ſi ꝟo nō obtulit ſe ꝓbaturū. ſꝫ illam tm̄ allegauit tūcin cā appellatōis ꝓbabit cām illā veraꝫfuiſſe al̓s ad prioremiudiceꝫ remittet̉ ẜmtenorē illiꝰ decre. jͣ. deap. interpoſita. ⁊ ẜmillā hodie ꝓcedēdū ēet ideo in hac decre.dꝫ ꝓbare ꝙ trahebatur vltra duas dietaſqꝛ cū ꝓpoſuit ſuā exceptionē: nō obtulitſe illā ꝓbaturū ſed indecre. illa: dilecto. jͣ. d̓ap. nō obtulit ſe ꝓbaturū ⁊ tn̄ ſufficit probare ꝙ nō fuiſſet admiſſus ibi iā ꝯſtabatde exceptōe ꝑ ꝯfeſſionē p̄ſb̓ri facta coramauditore. Sed dubitabat̉ an ꝓpter illamvel alias legitimas fuerit appellatū. ⁊ ideo ſufficit probare ꝙꝓpoſuerat illas: ⁊ ꝙ nō fuiſſet admiſſus ⁊ eodem mō rn̄deasad illā. sͣ. de offi. dele. cū cām. qꝛ iudices ibi certi erant de exceptionibus: qꝛ bn̄ ſciebāt vtrū habuiſſent ſubdelegationē iudicis vel excuſationē ipſius hodie em̄ ſeruādū eſt ꝓut dicit illadecre. int̓poſita ap. b ¶ Suꝑſedere curetis: ſupple abbatēſctī Lau. ⁊ eius ꝯiudices ad qͦs Gu. lr̄as impetrauerat ꝯͣ ipſius aduerſariū ſuꝑ ꝓſecutōe appellatōnis ſue ꝓcedere ꝓmittens iuxta tradita ſibi formā. alioqͥn iſti ꝓcedēt iuxta traditāſibi formā: nō obſtātibus lr̄is impetratis ad abbatē ſctī Laurentij ⁊ eius cōiudices. Si ꝟo Gu. nō ꝓbauerit ſe trahi vltraduas dietas extra dioceſim. abbas iſte ſctī Huberti ⁊ eius cōiudices ꝓcedere in negocio ſibi ꝯmiſſo nō omittāt ad petitione aduerſarij. ⁊ iuxta mādatū ad ipſos directū nō obſtantibus lr̄is impetratis ad abbatē ſctī Lau. ⁊ eius cōiudices ſicutꝯtinet̉ in antiqua decre. al̓s eſſet manifeſtū ꝯͣriū. jͣ. de ap. vt dehitus. cū ſi. Sed iſti quibus ſcribit̉ nō erant iudices appellationis: ſꝫ dati erant ad exequendū quaſdā ſnīas ſuſpenſionisꝯtra iſtum Gu. latas ab archiep̄o Treueren̄. poſt appellationem ab iſto Gu. interpoſitā ⁊ cognoſcere dehēt de appellatione Gu. qꝛ hoc eis mandat̉ ꝑ lr̄as iſtas: ⁊ ſi Gn. non ꝓbaueritexceptionē ꝓcedent poſtea ad exequēdas ſnīas ſuſpenſionislatas ab archiep̄o p̄dicto.lecti filii. ¶ Per excōicationis ⁊ ꝑiurij exceptioneꝫ aVſūa vel eccleſie ſue defenſione quis repelli nō dꝫ: vel ſicvt iū rubro. Primo ponit petitionē appellantis. Scd̓a dat iudice: ibi. quo circa. Ad. c ¶ A defenſione: ſic patet ꝙ qͥlibet
admittit̉ ad defenſionē eccleſie ſue etiā ꝑiurus: qꝛ etiā ad agēdum ſiue ad accuſandū admitteret̉ ꝓſequēs ſuam vel ſuorūiniuriā. iij. q. xj. neganda. ⁊. iiij. q. vlti. oībus. ergo multo fortius ad defendendū cū ad defendendū admittit̉ qui al̓s ab agēdo repellit̉. sͣ. e. cum inter. ⁊. jͣ. e. dilecte.d ¶ Defendendo. ⁊ex hͦ patet: ꝙ excōicatus tam ſe ꝙͣ eccleſiāſuam defendere pōt.agere ꝟo nequaꝙͣ vthic. ⁊ sͣ. e. cum inter.⁊. jͣ. eo. c. ꝓxi.e ¶ Interlocuti fuerūt: ⁊ male: qꝛ ſi hoceſſet ꝓbatū. nō repelleret̉: qꝛ excōicato velcriminoſo licitū ē defendere tam ſe ꝙͣ eccleſiā ſuā. sͣ. e. cū int̓Et eſt arg. ꝙ nō debꝫquis admitti ad probandum: quo ꝓbatonō ꝓdeſt. C. de ꝓba.ad ꝓbationē. sͣ. de offi. dele. cum ꝯtingat.ad fi. vbi de hoc.f ¶ Habet: h̓ habesꝙ cōtra exceptioneꝫdoli non dat̉ replicatio de dolo. ff. de do.excepti. apud celſum§. marcellus. Sed ꝯͣhabes. sͣ. eo. cū eccleſiaſtice. ⁊. jͣ. de diuor.ſignificaſti. et. jͣ. de adul. intelleximꝰ. et. c.ſequen̄. ⁊. xxxij. q. vj.nihil iniquius. ff. ſol̓.ma. viro. ſꝫveritate inſpecta nō ſunt cōtraria qͦ ad finē: qꝛ vnuseſt finis ſiue effectusſiue replicatio doli detur ſiue neget̉. ſcꝫ nealter de dolo ſuo cōmodū habeat in caſupn̄ti non dat̉ replicatio. ad hoc alter. ſcꝫ actor agere poſſit cūſit excōicatus. ſed admitteret̉ hic replicatio ſi actor excōmunicatus admitteret̉ ad agendum quod eſſe non debet. ⁊ ita cōmune delictum noceret vni ⁊ alteri non. vnde non obeſſet eīexcōicatio: ⁊ ita intelligit̉ lex p̄dicta apud celſum. §. marcellus. Ideo ibi non dat̉ replicatio. ne ſcꝫ cōmunis malicia alteri ſit lucro alteri ꝟo damno. verbi gratia. Dolo induxi te adaliquid ꝓmittendum. deinde induxiſti me dolo ad remittendum. ⁊ ſic vterqꝫ eſt in dolo quo caſu ſi ago cōtra te ad id qd̓ꝓmiſiſti mihi ꝑ dolum meum mihi poteris opponere exceptionem quam exceptionem non potero remouere p̄ meā replicationem ſi daret̉ hic replicatio repelleret̉ reus. ⁊ actor remaneret in lucro de dolo qd̓ eſſe nō debet. Et ideo in. l. illa nō datur replicatio: et in contrarijs datur replicatio ꝓpter eandemcauſam: vt patet in adulterio viri ⁊ vxoris. verbi gratia. Mulier repetit virum ſuū ipſe opponit ei adulteriū excipiēdo contra eā ꝙ ⁊ ipſe ſil̓r eſt adulteratus hic admittit̉ replicatio mulieris iō: ſcꝫ ne ille lucruꝫ habeat de ſuo adulterio ſi replicatiomulieris non admitteret̉: ⁊ ſic remaneret maritus in lucro dedolo ſuo vt vxorem repelleret ita ⁊ vni noceret adulteriū. alteri ꝟo non: qd̓ eſſe non debet. ⁊ ſic intellige. sͣ. eo. cum eccleſiaſtice. Et ita patet ꝙ idem eſt replicatione dare qd̓ denegare⁊ ſic eadem rō eſt vtrobiqꝫ: ⁊ hic eſt rō alia que reddit̉ in lr̄a.⁊ melius. sͣ. eo. cum inter.Poſtolice. ¶ Poteſt diuidi in qͣtuor partes. nam primo ponit exceptionē. Scd̓a ibi. Quas replicatōꝫ. Tercia ibi: ne tn̄ relaxatōis cām. Quarto relaxatōꝫ ibi. ſnīas. Tb-