Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

iudicijs

retis cui ⁊ nos qͥ gubernamꝰ imperiū. ſynce̓ nr̄a capita ſb̓mittamus ⁊ eiꝰ monita cū tāqͣꝫ hoīesdeliq̄rimꝰ ſuſcipiamꝰ neceſſariovelut medicamēta curātis. necſic illd̓ humilimū omittamꝰ qd̓theodoſiꝰ ſtatuit imꝑator. ⁊ karolus īnouauit de cuiꝰ gene̓ rexa ip̄e noſcit̉ deſcēdiſſe. qͥcūqꝫ vicꝫlitem hn̄s ſiue petitor fuerit ſiuereus ſiue initio litis vl̓ decurſistꝑm curricul̓ ſiue cū negociū ꝑorat̉. ſiue cū iā ceperit ꝓmi ſnīaſi iudicium elegerit ſacroſctē ſedis antiſtitis illico ſine aliqͣ dubitatiōe etiā ſi ꝑs alia refraget̉ad ep̄oꝝ iudiciū cū ſermone litigātiū dirigat̉. Cū eī nō hūaneꝯſtōni ſꝫ diuine potiꝰ īnitamurb qꝛ ptās nr̄a n̄ ē ex hoīe ſꝫ ex deonullꝰ qͥ ſit ſane mētꝭ ignorat. qͥnad officiū nr̄m ſpectet de qͦcūqꝫcmortali pctō quēlibet corrigerexp̄ianū ⁊ ſi correctiōꝫ ꝯtēpſeritꝑ diſcretionē eccleſiaſticā cohercere. Sꝫ forſan dicet̉ ꝙ alit̓ cuꝫd regibꝰ ⁊ alit̓ cū alijs ē agendū.Ceteꝝ ſcpͥtū nouimꝰ ī lege diuina: ita magnū iudicab̓ vt ꝑuuꝫnec erit apud te acceptio ꝑſonarū. ⁊ īfra. Licꝫ aūt hͦ mō ꝓcede̓valeamus ſuꝑ qͦlibet criminalipctō vt pctōrē reuocemꝰ a vicioad ꝟtutē ab errore ad veritateꝫp̄cipue cū ꝯͣ pacē peccat̉ q̄ ē vinculū charitatis poſtremo cū int̓regis ipſos reformata fuerīt pacis federa. ⁊ vtrinqꝫ p̄ſtito proprio iuramēto firmata q̄ tn̄ vſqꝫad tp̄s p̄taxatū ſeruata n̄ fueritnūqͥd nō poterimꝰ de iuramētireligione cognoſce̓ qd̓ ad iudigciū eccleſie nō eſt dubiū ꝑtinerevt rupta pacis federa reformēt̉

Ne gͦ tantā diſcordiā videamur ſub diſſimulatiōe foue̓ predicto legato dedimꝰ in p̄ceptisvt niſi rex ipſe vel ſolidā paceꝫcū p̄dicto rege reformet: vel ſaltem huml̓r patiat̉ vt idē abbash ⁊ archiep̄s bituricen̄. de planocognoſcāt: vtrū iuſta ſit q̄rimonia quā ꝯͣ eū ꝓponit corā ecclei ſia rex anglorū vel eiꝰ exceptioſit legittima quā ꝯtra eū ꝑ ſuasnobis lr̄as duxit expͥmēdaꝫ iuxͣformā ſibi datā a nobis ꝓcedere non omittat. Dem epiſcopo helien̄. Principalis ꝑſona ꝑ ſe nō ꝑaduocatū debet ꝓponere in iudicio niſi ſit indiſcretaAſtoral̓. ⁊ īfra. Statuimꝰp̄terea vt pͥncipales ꝑſonenō ꝑ aduocatos: ſꝫ ꝑ ſe ipſas factum ꝓponāt. Niſi forte ſintadeo īdiſcrete vt eaꝝ defectꝰ deiudicis licētia ꝑ alios ſuppleat̉.Dem nobili viro mattheo d̓riparia. Si actor ineptā actionē ꝓponit reꝰ abſoluit̉ ab inſtātia iudicij ſi poſtea aptaꝫ ꝓponit reusrn̄dere cogit̉. ita cōiter ſūmeXamīata cā qͣ vertit int̓ Xte ⁊ milites cāpanie. et infra. Actionē quā ſuꝑ iure patronatꝰ eiuſdē eccleſie ꝯͣ p̄fatos milites intētabas. incōgruentē cognouimꝰ ⁊ ineptā. Quia cūteſtes induxeris ad ꝓbandū ꝙqn̄ p̄fatus. a. vicedns eccleſiamleandē tanqͣꝫ ſeq̄ſtrataꝫ accepit.in tu iuriſpatronatꝰ ipſiꝰ eccīe poſſidebas: ꝓfecto nec rei vēdicationē intētare nec ipſiꝰ reſtōempoteras poſtulare. Un̄ intētionē tuā in hac ꝑte pronuncia-

De iupit. quia ſancta. ⁊. lxiiij. di. qꝛ ꝑ ambitiōnes. itē pꝫ hic ꝙ conſuetudo dat iuriſditionē. sͣ. de arbi. dilecti. ⁊. C. de emā. l. j. et vlti.a lxiij. di. quia ſctā. ⁊ ꝙ cōſuetudo iuri cōi p̄iudicet habes hic.a Quicūqꝫ videlicet. ſꝫ cū hec lex ſit abrogata penaꝫ ſuſtinetrecitator ⁊ auditor. C. de vete. iu. euu. l. vl. §. hec oīa. igit̉ vt qͥdmēbranā occupat. xixdi. ſi romanoꝝ. rn̄deolꝫ ſit etiā ſublata noticia tn̄ ipſius neceſſaria ē. vt. vij. di. fuerūtvt on̄dat quātā dilectionē habeat ꝓmulgator legis erga ſacerdotiū. ⁊ rō eiꝰ durat.lꝫ ius ciuile deſtruat̉.ff. d̓ capi. dimi. eas. itēeſt ar. ꝙ eccl̓ia pōt induce legē cū ꝓ ipſa facit. ſꝫ eā ꝯͣ ſe reciꝑe nōtenet̉. xj. diſ. lege. legeiſtā hēs. xj. q. j. qͥcūqꝫcū ẜmone. sͣ. de ī intereſti. c. cū ex litteris.b Ex hoīe: ſil̓r īperiū a ſolo deo ē. xxiij.q. iiij. q̄ſitū. ⁊. liij. di. ſirector. c Corrige̓quēlibet ſaltē indirecte. ij. q. j. multi. ver. ſiqͥs frat̓ ⁊cͣ. ar. ꝯͣ. ff. depeti. her. hereditas. infi. qn̄qꝫ tn̄ aliqͥs malūnō tn̄ punitur. īmo reiunerat̉ vt ille qͥ colligit obliuā īmaturaꝫaīo nō dandi dānū etn̄ tenet̉ aquilia. ff. adl. aqͣl. ſi ſeruus ſeruū§. ſi oliuam.d Cū regibus. sͣ. d̓of. dele. ſane. ⁊. c. paſtoralis. ⁊. xij. q. ij. ſi qͣ derebꝰ. ⁊. xviij. di. ſi ep̄s⁊. xxiiij. q. j. qͥ ꝯͣ pacee Ita magnuꝫ. vlij. q. ix. c. vl. f Pacem: ad eccleſiam en̄ſpectat pacē ſeruare ⁊obſeruari facere. sͣ. detreuga ⁊ pa. c. j. ⁊. xxiiij. q. iij. ſi qͥs romipetas. ⁊. c. paternarum.g Nō ē dubiū. xxijq. j. oē qd̓. ⁊. c. p̄dicandum. ar. xciij. diſ. dia.coni. h De plancnō in forma iudicijin modū denūciatōisſic. ij. q. iij. §. abolitio.vl̓ de plano .i. ſine ſtrepitu iudiciorū. jͣ. de accu. olim. ⁊. c. ſicut. i Eius exceptio. ſicꝯtra denūciationē admittit̉ exceptio. jͣ. d̓ d̓eſpon. īpu. ad diſſoluendū qd̓ veꝝ ē ſi obijciat̉ ꝙ ſit criminoſus ⁊ hoc ſiue proſequat̉ iuiuriā ſuā ſiue nō cū in modū denūciatiōis agit̉ repellit̉ptextu criminis: qꝛ tūc agit qͣſi qͥlibet extraneus. qͣlit̓ em̄ moueret bono zelo ad correctione alteriꝰ qͥ nōdū eſt correctus. iij. q.vij. qͥ ſine. ⁊. e. q. §. porro. in fi. ⁊. c. iudicet. ⁊. jͣ. q. j. ml̓ti. ⁊. xxv. di.c. vlti. ⁊. xxxv. q. vj. ep̄s. in ſynodo. ⁊. jͣ. de teſti. cōgen. p̄terea. ⁊. jͣ.de ſpon. cū in tua. de hac materia dr̄. ij. q. j. ſi peccauerit.Lertipitibi. ilſi. Ab. ſi. k Factū ꝓponāt. ⁊ ꝑ ſcip̄os rePrimo ſtatuit. ſcd̓o a ſtatuto vnū caſumſpōdeāt ⁊ nō ꝑ alios. ff. de int̓. ac. q̄ ſeruū. §. vlti. ⁊. C. d̓ iura. ca.aūt. pͥncipales. niſi vbi tenent̉ rōne officij. ff. de ꝓcur. nō ſolum

CVIIIitē vniuerſitas ꝑ aliū rn̄det. xij. q. ij. qͥ manumittit̉. ⁊. ff. qd̓ cuiuſqꝫ. vniu. l. j. §. qͥbus. ⁊. l. itē eoꝝ. §. actor. itē excōicatꝰ ꝑ aliūdꝫ rn̄dere. sͣ. e. intelleximꝰ. itē ⁊ ep̄s. v. q. iiij. qꝛ ep̄i. itē illuſtres.C. de ꝓcur. l. pe. ⁊ indiſcrete ꝑſone vt hic ⁊ minores. sͣ. de eta. ⁊qͣli. ex rōne. C. de aucto. p̄clarū. itē furioſi ꝓdigi. ⁊ mulier luxurioſa. ff. de cura. fu. l. ⁊mulieri. tā.itaXaQuo ad intellectuꝫ ſummo ſic ſiactio ⁊ intētio ſunt inepte vel ſola intentiodꝫ reus abſolui ab inſtantia iudicij iteꝝ tn̄actor audietur ſi aꝑteegerit. diuido ī qͣtuorꝑtes. in pͥma ꝓuinciationis ro. in ſcd̓a ipſiꝰrōis declaratio ibi. qͥain tercia ꝓnunciatio.ibi. vnde. in qͣrta ꝓteſtatio. ibi. ita tn̄. Ab. Tāꝙͣ ſeq̄ſtrataꝫſequeſter appellat̉ ille apud quē res in litigiū deducta cōiter a litigatoribꝰ deponit̉. ethmōi depoſitio nō p̄tfieri niſi a pluribꝰ. ꝙͣuis al̓s ⁊ vnꝰ ⁊ plureſdiſponere poſſint. ff.depo. licet.m Eccleſie poſſidebas: ſꝫ ſi ita intelligit̉lr̄a iſta ꝙ iſte dicebatſe poſſediſſe anteꝙͣ deponeret̉ apud ſeq̄ſtꝝ⁊ cū ſeq̄ſtrata fuit tūcplanū eſt qd̓ hic dicitqꝛ tūc habet̉ ꝓ poſſeſſore niſi ea mēte depoſuiſſet eccleſiaꝫ apudſequeſtrum vt ip̄m ſeq̄ſtꝝ ꝯſtitue̓t poſſeſſorem potiꝰ ꝙͣ cuſtodē.ff. de acqͥr poſ. int̓eſſeputo. ff. depoſi. l. licet.§ .j. vn̄ nō poterat intentare rei vendica. ꝯͣillos milites nec interdictū poſſeſſoriū cuꝫipſe poſſideret. poſſeſſori em̄ nō dat̉ rei vēdicatio. iſti. de ac. §. j.et. C. de ali. iudi. mu.ca. fac. l. vna. ſi ꝟo dicebat ſe poſſide̓ poſtqͣꝫdepoſuerit rē apd̓ ſequeſtrū ſeip̄m poſuitcuſtodē tūc adhuc dr̄poſſeſſor al̓s nō. vt. ff. d̓ po. lꝫ. §. j. ⁊ iō nullo mō age̓ poterat reivēdicatiōe nec interdicto poſſeſſorio ꝯͣ milites. ſꝫ ꝯͣ ſeq̄ſtrū poterat age̓ depoſiti. ff. d̓po. ei apd̓. §. j. ar. ff. d̓ pecuſ. l. depoſi. j. rn̄. ⁊ff. de p̓uil. credi. ſi neurri. §. ij. in fi. ⁊. C. d̓ vſur. acceptū. in fi. qn̄qꝫ tn̄ rei vendicatio dat̉ poſſidēti. nā a depoſitario vel a cōmodatario poſſum rē vendicare lꝫ ego rē illā poſſideā. ⁊ hͦ dr̄ fierirōne detētiōis. ff. d̓ rei vē. officiū. ad fi. ⁊ ꝯfeſſoria ſil̓r dat̉ poſſidēti nec inqͥetet̉. ff. ſi ſerui. vēdi. ſi forte. §. j. ⁊. l. ſecuti. §. ſꝫ ſi q̄ritur. ⁊ cū eſt in qͣſi poſſeſſiōe ẜuitutis ne vicinꝰ altiꝰ tollat domūſuā ille vult altiꝰ edificare tūc ꝑ ꝯfeſſoriā ille p̄t ꝓhibere vicinūedificare vt dr̄ in. l. ſi forte. ⁊. l. ſicuti. §. ſꝫ ſi q̄rit̉. ⁊ ꝯfeſſoriā dat̉etiā ei qͥ nō poſſidet ⁊ cōtendit ſibi ẜuitutē deberi. ff. ſi ẜui. vēd.cta.l. ij. negatoria. vat̉ dn̄o qͥ negat aliū hr̄e ẜuitutē. vt

o. 4