Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

gati ꝟo ab ordinarijs qui admia niſtrationē nō habent: ſed tantūmodo facultatē iudicādi ſeuarbitri de hac cā cognoſcere nequeūt: niſi corā eis mota fuerith incidēter. In mr̄imoniali qͦꝫcā liberali vel crimīali cū maiores iudices exigat arbiter neqͥtaſſumi. Dem. Reſtitutio denegata eccleſievlterius ſibi nō cōcedit̉. niſi exnoua cauſa. reſtituit̉ tn̄ ad appellandū a ſentētia denegationis.Eneficio reſtitutōis in integrū eccl̓ie tue in alio iuddicto denegato reſtitutō p̄terqͣꝫad appellationē omiſſam videt̉eidem eccleſie poſſe negari: niſiē nouis defenſiōibus ad hmōi ſitbeneficiū admittenda.Rubrica. De alienatōne iudicijmutandi cauſa facta.

ELexan. tertius. Is in quē facta eſt alienatioreī cauſa mutādi iudicij cōuenitur per reſcriptū impetratū contra alienantem.X quorūdam relatioene audiuimꝰ: ꝙ cumaliqui litteras a nobis cōmiſſionis impetrant. aduerſarij vt mādatū noſtrum eludant anteqͣꝫ littere adiudicem ꝑueniant: vel etiaꝫ poſtea priuſqͣꝫ citant̉ ab eis in vocem appellationis ꝓrumpunt: ⁊infra. Nos igitur contra p̄dictam calliditatē ⁊ verſutiam ꝓuidere volētes: mādamꝰ quatenus ſi aduerſarij eorū ꝓ euacuando nr̄o mādato talit̓ appellauerint: aut de poſſeſſione de qͣcontrouerſia vertitur cōmutationem fecerint: vel ſe malicioſe

cognitōne deſiderat. ff. de in inte. reſti. l. iij. ⁊ sͣ. ē. tū ex lr̄is. ⁊. ff.de mino. in cauſe. §. cā. ſed que officio iudicis cā cognita expediunt̉ alteri demādari nō poſſunt. ff. de offi. ꝓcon. nec quicꝙͣ.§. niſi decretū. ſol̓. reſtitutio in integꝝ cōpetit iure magiſtratꝰ ⁊tranſit cognitio reſtitutiōis ſiue ſpāliter ſiue generaliter cōmittat̉. C. vbi ⁊ apud qͦsl. vlt. ſed ea q̄ cōpetūtiure magiſtratꝰ delegant̉. ff. de offi. eiꝰ cuimā. eſt iuriſ. l. j. j. rn̄. ſꝫꝯͣdicit lex: qꝛ ea q̄ magis ſunt imperij ꝙͣ iuriſditionis magiſtratus facere nō pōt: ſedreſtituere ē magis imperij qͣꝫ iuriſditionis:ergo nō permittit̉ magiſtratibus. ff. ad munici. ea que. ergo multo minus poſſunt delegare. pōt ſic reſpōderi. omnia que cōpetūtiure magiſtratꝰ delegari poſſunt: ſed nonomnia que delegant̉ſpecialiter cōpetūt iure magiſtratꝰ: vt ī hocexemplo ⁊ in mero imperio cuius cognitioſpālit̓ demādat̉ ſi contingit p̄ſidem abeſſe.vt in. l. p̄dicta. ff. de of.eius cui mā. eſt iuriſ.l. j. vel dic. poteſt delegari nō cuilibet ſꝫ magiſtratui municipali. veriꝰ eſt ꝙ hodie huiuſmodi cognitio poſſit delegari: vt in. l. C. vbi ⁊ apud quos. l. vlti. ⁊ hoc. ⁊. l. ea. C. q̄corrigit̉. a Habent: vt illi qui dant̉ a pͥncipe ad aliqua officia exercenda. puta vt cognoſcāt de appellatōibus vel de ſentētijs vl̓ etiā de alijs q̄ſtionibus. ſi qui volūt ſe ſubijcere eorū iuriſditōni poſſunt cognoſce̓ de in inte reſti. ⁊ de alijs cauſis. ſedneminē compellere poſſunt coram ſe litigare. ⁊ de talibus pōtintelligi. ff. de iudi. l. j. verſi. vel aliā iuriſditionē ⁊cͣ. C. de iudi. rēnō nouā. vel vt poſſint dare tutores ⁊ curatores vel emācipare. iſti dicunt̉ ordinarij ſine adminiſtratōe a talibus delegati. ⁊arbitri de reſtitutiōe cognoſcere nō poſſunt principaliter ſi directe agat̉ de reſtitutiōe: qꝛ nec talis iudex ſine adminiſtratiōeſi eſſet ad hoc electus a partibus poſſet cōmittere cauſam reſtitutiōis ſed maiores tm̄. b Incidēter. principaliter em̄ iſticognoſcere nō poſſunt de reſtitutiōe cū cauſa iſta requirat maiores iudices qͥ hoc ex officio ſuo faciant. ſi autē inciderit q̄ſtioreſtitutōis in negocio de quo cōpromiſſum eſt. vel quod ē alijsdelegatis cōmiſſum poſſunt tūc de reſtitutione cognoſcere: ſicC. de iudi. quotiens. ⁊. C. de ordi. iudi. l. j. vbi em̄ iudex cognoſcit de cā ſtatus incidēter qui al̓s cognoſcere nō valet. Nec dicit̉ arbiter tūc facere extra cōpromiſſum: qꝛ huiuſmodi reſtitutio nō eſt alia cā ſiue negociū ab eo de quo cōpromiſſuꝫ eſt. ſedorit̉ ex illo ⁊ ei coheret de quo cōpromiſſum eſt: vtputa ſi omiſit ꝓbationem arbiter pōt de hoc cognoſcere vel de cōſimilibꝰq̄ incidūt in cā. c In mr̄imoniali. Cauſe em̄ mr̄imonialesꝑ iudices diſcretos debēt tractari qͥ poteſtatē habeāt iudicādij. de ꝯſang. ⁊ affini. ex lr̄is. ⁊ eſt exp̄ſſum. sͣ. de trāſac. c. vlti. vbide hoc. Itē cauſa liberalis ⁊ crimialis maiores iudices reqͥrūt.ff. de arbi. nō diſtinguemꝰ. §. iulianꝰ. ⁊. §. de liberali: vnde ſumptū eſt hoc argu. ꝯͣ. ff. de his qͥ no. infa. qͥd ergo. §. ex cōpromiſſo. vbi dicit̉ ꝙ ſentētia arbitri nō infamat. vn̄ videt̉ ꝙ poſſit cōpromitti de crimīe. qd̓ dicit lex illa. qͥd ergo. §. ex ꝯpromiſſo. nōintelligit̉ de famoſo delicto. ſꝫ de tali qd̓ nullo mō infamat: etqꝛ nō ꝑ oīa ſnīa eſt: vt ibi dicit̉: hic ꝟo ⁊ in. l. nō diſtinguemus.intelligit̉ de famoſo delicto. de quo arbiter aſſumi nō pōt. Itēarg. cōtra. jͣ. de p̄ſump. lr̄as. ſed ibi nō fuit ſimplicit̓ arbiter: qͥaretinuit ſibi delegatam poteſtatē.d AEneficio: denegato. ſi aliqͥs petat reſtitutionē in integꝝ

⁊ ꝯͣ ip̄m lata fuit ſnīa denegādo reſtitutionē ſi iterū petat reſti.tutionē denegari dꝫ: tn̄ pōt reſtitui ad appellandū ꝯͣ ſnīam anō appellauit: qꝛ denegata fuit reſtitutio: vt h̓ dicit. ⁊. C. ſi ſeprus ī inte. reſti. poſt. l. j. e Nouis: tūc em̄ ꝓpt̓ nouas defenſiones iterū audit̉. C. ſi ſepiꝰ in inte. reſti. poſtu. l. ij. ⁊. l. iij. ex illis tribꝰ. l. ſumptū eſtqd̓ h̓ dr̄. ſꝫ qͣlit̓ intelligis qd̓ dicit: nouis defenſiōibꝰ. Noue dicūtur defenſiōes ſiue q̄tūc erāt: ſꝫ allegate nofuerūt qꝛ occulte erātſiue qͣ poſtea emerſerūt: ſꝫ qͥdā intelliguntde omiſſis pͥmis tm̄:qͣſi nō poſſint de nouoalie ſuꝑuenire qd̓ credo verius. ⁊ ita ꝓpternouas defenſiones q̄tūc erāt admittit̉ iterū ad bn̄ficiū reſtitutiōis: nō obſtāte ꝙ inalio iudicio fuit denegatū. ſꝫ ꝯͣ videt̉: qͥa exnoua cā recuſatur iudex poſt litē ꝯteſtatā.sͣ. de offi. dele. inſinuāte. ſi. jͣ. de excep. paſtoralis. ⁊. iiij. q. iij. §. ſiqͥs teſtibꝰ ⁊ q̄ de nouoemergūt auxilio indigent. ff. de interro. act.de etate. §. ex cā. princeps ꝟo etiā ꝯtra reshis indicatas reſtitutionē ī ſuo auditorio admittit. ff. de mino. minor aūt mgr̄atus.ar. sͣ. e. tn̄ ex lr̄is. itē videt̉ ꝙ plures poſſint dari. ff. de mino. ⁊ ſiſine. §. reſtitutꝰ. vbi ſepius reſtitutus fuit minor. ſol̓. pōt diciꝙ illud ſpēale eſt in hereditate. vel etiā ibi nō fuit delegata ſedſepe ꝯceſſa. puta petij reſtitui ī integrū: q̄ ꝯͣ ſnīam conceſſa fuitmihi. iterū lata fuit ſnīa ꝯͣ me in pͥncipale. iterū dabit̉ mͥ in integrū reſtitutio nō ꝯͣ pͥmā ſnīam ſed cōtra ſecūdā. qd̓ pōt fieri niſi in caſu. C. de bo. q̄. libe. l. vl. §. vbi aūt. h̓ ꝟo fuit denegata. vn̄āmodo nō audit̉ niſi noue defenſionis ⁊cͣ. ⁊ eſt ſpāle qd̓ dicit̉in. §. vbi aūt. ꝓpt̓ paternā verecūdiā: ⁊ ne leges ludibrio fiant.ubrica. De alienatiōe iudicij. Supra viſum eſt de beneficioſeu remedio reſtitutiōis ꝑ qd̓ ꝓuidet̉ leſis tā minoribus ꝙͣ eccleſijs ⁊ maioribꝰ ex cauſa: nūc cōpetēti ordine annectit aliudremediū per qd̓ ꝓuidet̉ illis in quoꝝ p̄iudicio eſt facta rei alienatio cā futuri iudicij mutandi. Abbas Sic.quorundā. Prima ꝑs narrat factū cōtra qd̓e ſcd̓o ꝓuidet ibi: nos igit̉. ⁊ ē caſus ſingularis. Ab.f Uolētes. qꝛ maleficijs hoīm ē obuiādū. ſil̓e. sͣ.de reſcpͥ. ſe. apo. cū ſuis cōcor. ⁊. ff. de rei vē. in fūdo.g Appellauerint: tali appellatōi nullatenꝰ ē deferēdū: cū nōniſi a manifeſto grauamīe ſit appellandū. jͣ. de ap. vt debitus.h Uertit̉ .i. verti ſperat̉: al̓s ꝑtinet ad titulū de litigioſis.i Fecerīt ī trāſeūdo ſeu alienādo rē ī allā ꝑſonā camutādiiudicij. ⁊ ex hͦ edicto dat̉ actō tā ꝯͣ alienātē ꝙͣ ꝯͣ emptorē vt quēvolueris poterꝭ cōuenire. C. e. ti. l. vna. ꝯͣ alienatē dat̉ actio ī factū ad int̓eſſe. ff. e. l. j. ⁊. l. iij. §. opꝰ. ꝟ. ex qͥbꝰ. ꝯͣ emptorē dat̉ reivēdicatio: vt h̓ ī fi. ⁊. C. e. l. vna. itē nō ſolū ad trāſlatiōꝫ dn̄ij ꝑtinet hͦ edictū ſꝫ etiā poſſeſſiōis. ff. e. l. n̄ ſolū. itē no. ꝙ tria ncciaſūt ad hͦ: vt ex hͦ edicto actō cōpetat. ꝙ ſi alienatio facta cā mutādi iudicij futuri: ⁊ nō eiꝰ qd̓ iam fit. ff. e. ti. ex hoc edicto. §. aitp̄tor. futuri iudicij iō dr̄: qͥa ſi fiat alienatio rei litigioſe inciditin edictū de litigioſis. C. de liti. l. vlti. ⁊ hoc dꝫ fieri libello pͥncipi dato ⁊ ꝑ eū reo inſinuato. in auc̄. ibi poſita. C. de liti. tūc resalienari nō pōt ſine pena litigioſi. vt. C. de liti. l. vlt. jͣ. vt lite pe.eccl̓ia ſcē marie. ito ꝙ dolo fiat alienatio rōne loci ⁊ ꝑſone. qꝛ potētioribꝰ pares eē n̄ poſſumꝰ ⁊cͣ. vt duriorē aduerſariū ꝯſtituaſēt alt̓iꝰ ꝓuīcie ⁊ ꝙ mea int̓ſit. ff. e. l. j. ij. ⁊. iij. ī pͥn. ⁊. l. n̄ ſolū. §. hͦactō dat̉ ad int̓eſſe vt dixi d̓of. iu. qͣꝫti int̓eſt actorꝭ. ⁊ ſi qͣs forte