Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LXXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De officio iudicis ordinarij

LXXXIII

Aſtoralis officij: ⁊ infra. Ex ꝑte tua fuit inſuꝑq̄ſitū. vtꝝ ſi aliqͣ cā fuerit ad archiep̄m ꝑ ap. delata poſſit eādēiure ordinarie ptātis ſuffraganei ſui ſb̓dito delegare: vl̓ aīaduertere ī eundē: ſi cām renueritſuſcipere delegatā. Ad qd̓ reſpondemꝰ ꝙ archiep̄us ip̄m adſuſcipiendaꝫ delegationē hmōia cōpellere neqͥt inuitū. cuꝫ in eūexceptis qͥbuſdā articul̓ nullaꝫhabeat ptātē. lꝫ ep̄us ſuus eidēſit metropolita. lege ſubiectꝰ: etinfra Preterea poſtulaſti and alicui ordinario liceat ſine ſpālimādato ap. ſe. delegato. qͥ reuꝫꝓpt̓ cōtumaciā manifeſtā excōicationis vinculo innodauit. vl̓petitorē cā rei ẜuāde ī poſſeſſionē petitoꝝ induxit rebꝰ huma-

nis exempto eidē volēti iuri parere abſolutiōis bn̄ficiū īpertiri⁊ poſſeſſiōeꝫ reſtitue̓ infra annūſufficiēti recepta pͥmitus cautione. Ad qd̓ dicimꝰ ꝙ cū delegatus qͣꝫtū ad illud ſit maior orfdinario ſine mādato ſūmi pon.⁊ excōicatus ab hmōi delegatos nō poteſt per alium preterqͣꝫ inmortis articulo abſolutōis gratiam obtinere. niſi forſan delegatus talis extiterit: cui aliꝰ ſuchcedat in onere ⁊ honore. Nec ꝑaliū qͣꝫ ꝑ ſummū pon. recuꝑarepoterit poſſeſſionē amiſſam. verūtamē ne alius poſt annū verꝰkefficiat̉ poſſeſſor. coraꝫ ordinario. vel ſi eius copiā habere nelquiuerit. coraꝫ publicis et honeſtis perſonis: vt quaſi preſcrinptione interrumpat annalem.

Aſtoralis. Iſtud principiū vſqꝫ ad. §. p̄terea diuiditur in duas ꝑtes. qꝛ in pͥma ponit̉ cōſultatio. in ſcd̓a rn̄ſio ibi. Ad qd̓ Ab. a Inuitū. No. ꝙ pinguiꝰ ius hꝫ archiep̄s in ep̄is ꝙͣ in eoꝝ ſubditis. vt h̓ pꝫ. ⁊ sͣ. e. ti. quāto. ar. ſꝫ nunqͥd idē iuris ē in ep̄o circa ſubditos ſuoꝝ ſubditoꝝ certe nō. qꝛep̄us eis p̄poneret̉: ſivoluerit per ſe cognoſcere de cauſis ſubditorū: cū ſit iudex ordinarius omniū de ſuadioceſi. xj. q. j. de ꝑſona. ⁊ arg. ad hoc. ff. deiudi. iudiciuꝫ. ⁊. xj. q.iij. qͥ reſiſtit. ⁊. viij. di.q̄ ꝯͣ mores. ī fi. ⁊. ij. q.jͣ. nomē. ſꝫ archiep̄s n̄eſt iudex ordinariustotius prouincie: niſiep̄orū tm̄. niſi in caſibus inferius notatis.vt dicit in fi. et ita nōeſt ſimile hͦ ẜm Hu. ⁊t. ⁊ vicen. io. dixit ꝙ ſitales p̄lati ſubditi epiſcopoꝝ vel. ex electōevel ex longa cōſuetudine habēt ordinariāiuriſditianē: ep̄s nonp̄t cognoſcere de cauſis ſubditorū taliū p̄latorū: niſi ꝑ appellationē deferant̉ ad eūvt. jͣ. de exceſ. p̄la. c. ij.⁊. jͣ. de fo. cōpe. cū cortingat. ⁊. jͣ. e. irrefragabili. §. j. ar. ad hoc. xviij. q. ij. cognouimꝰ.⁊. jͣ. de ap. dilecti. gradatim em̄ debet ꝓcedere in cauſa. vt. ij. q.vj. §. anterioꝝ. ⁊. §. illo ꝓculdubio. ⁊. jͣ. de ſtatu regula. in ſingulis. niſi in pͥncipe. ij. q. vj. arguta. ⁊. c. id̓o. ⁊. jͣ. de appel. ſi duobꝰ.Uerius credo qd̓ dicit io. ꝙ ep̄i nō pn̄t cognoſcere d̓ cauſis ſubditoꝝ p̄latoꝝ ſuoꝝ eis inuitis. ſic em̄ poſſet eos pͥuare om̄i ſuaiuriſditione: qd̓ nō eſt verū qꝛ nimis eſſet iniquū. jͣ. de exceſ. prela. ad hoc. īmo debet ſeruare ſnīas ſubditoꝝ ſuorū. sͣ. e. cum abeccleſiarū: vbi notat̉ de iuriſditiōe ep̄oꝝ. naꝫ ſi ſua vnicuiqꝫ iuriſditio nō ſeruat̉. eccleſiaſticus ordo cōfundit̉. xj. q. j. ꝑuenit ⁊tn̄ ep̄s nihilominus eſt iudex ordinarius dioc. ſue. quo ad multa alia q̄ patent ꝑ ſe. ep̄s tn̄ poſſet bene cōpellere ſubditos ſubditorū ſuoꝝ ſuſcipere delegationē ſibi ab ip̄o factā: ſecus in archiepiſcopo. vt hic. b Exceptis qͥbuſdā: eſt tn̄ iudex ordinarius totius ꝓuincie: qꝛ eius gerit ſollicitudineꝫ. ix. q. iij. c. j. ⁊ij. nec ideo ſequit̉ ꝙ cuiuſlibet de ꝓuincia: vel pōt dici ꝙ hꝫ iuriſditionē ſuꝑ quēlibet: ſꝫ impedita ⁊ ligatā exquo nō hꝫ niſi inarticulis. ar. sͣ. de reſcrip. c. paſtoralis. §. vlti. in fi. ⁊ sͣ. de cleri.peregri. tue. ⁊ hoc ẜm Lau. T. dicit ꝙ nō eſt iudex ordinarius:niſi in caſibus ſpālibus. Primo cuꝫ deuiat in diuinis officijs acōſuetudine metropolitane eccleſie. xij. di. de his. Itē ſi deliquitin eius dioceſi. vt. vj. q. iij. placuit. in hoc caſu efficit̉ aliqͥs de iuriſditione cuiuſlibet alterius. Itē ſi hꝫ p̄diū in dioceſi ſua. vt. jͣ.de fo. ꝯpe. c. vlti. ⁊ iſte caſus ꝑtinet etiā ad quēcūqꝫ aliū. Itē ſicauſa deferat̉ ad eū ꝑ appellationē. sͣ. de of. lega. c. j. ⁊ sͣ. e. duo⁊. xj. q. j. ꝑuenit. Itē cū abſolutus ē ab archiep̄o nō vult parereep̄o. sͣ. ę. ad repͥmendā. Itē ſi criminalis eſt cā int̓ ep̄m ⁊ clericum ſuū. tūc illa cā dꝫ deduci ad ſynodū in qͣ p̄eſt archiep̄s. vj.q. ij. c. j. Itē ſi clericus hꝫ ciuilē cām ꝯͣ ep̄m ſuū. xj. q. j. ſi clericꝰ.⁊ ſi ep̄us ꝯͣ clericū corā arbitris terminet̉. vt in. c. clericꝰ. Iteꝫalio caſu. jͣ. eo. irrefragibili: ſꝫ ibi d̓r ꝙ tanꝙͣ delegatus a papa.Itē qn̄ ep̄s negligēs eſt in eo qd̓ ip̄e facere dꝫ. ix. q. iij. cū ſimus.e. jͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. ⁊. jͣ. de appel. qͣ fronte. Itē mortuo ep̄o eſi eccleſia idoneos clericos nō hꝫ. xij. q. ij. nō liceat. Item cū euidens eſt ſnīam ep̄i eſſe iniuſtā. jͣ. de appel. ſollicitudinē. Itē cuꝫviſitat ꝓuinciā. jͣ. de p̄ſcrip. cū ex officij. ⁊. jͣ. de cen. ſopite. et. c.cū nuper. c Nullā hꝫ poteſtatē: ſi nullam hꝫ iuriſditioneꝫvel poteſtatē in eū ergo talis delegatio nō videtur valere. ⁊ ſic̄mia eius nulla. ar. C. qui ꝓ ſua iuri. l. vna. Rn̄. licet in clericum

LXXXIIIillum cui cōmittit cauſam nō habet poteſtatē tamē in cauſa q̄ad eū ꝑ ap. delata eſt hꝫ poteſtatē. ⁊ ita cauſam ad ſuā iuriſditionē ꝑtinentē delegat. ⁊ ille bene recipit iuriſditionē ſi vult illā reciꝑe ſꝫ ſi nō vult illā recipere pōt ꝑtes cōpellere vt conſentiant in aliquē vel aliqͦs ⁊ pōt mādare ep̄o vt cōpellat illū recipere ꝯmiſſionē qd̓ facere pōt. licꝫ ſit appellatū ab eo. ar. jͣ. de fo.cōpe. ſi qͥs ꝯͣ clericum⁊ sͣ. de offi. dele. ſuſpigi §. tion. vlti. et. jͣ. deap. cū ſpeciali.Preterea. Mortuo delegato qui excōmunicauit reum velactorē in poſſeſſioneꝫinduxit ſi eiꝰ ſucceſſorin delegatione ſuccedit abſoluere et reſtituere poſſeſſioneꝫ poterat. al̓s ſolus papareſtituet ⁊ abſoluet. p̄terqͣꝫ in mortis articulo: ne tn̄ incurrat annalis p̄ſcriptio. reuscorā ordinario vl̓ publicis perſonis de ſtādo iuri cautionem p̄ſtabit. h. d. Et diuidit̉quia in pͥma poniturcōſultatio. in ſcd̓a teſpōſio ibi. ad qd̓. Ab.v Alicui .ſ. ordinario. e Maior. sͣ.de of. dele. ſane. f Sine mādato. C. ſi aduer. rē iudi. aduerſus. ff. de mi. minor magiſtratꝰ. xxj. di. inferior. g Preterꝙͣin mortis qͦ caſu. de quolibet genere excōicationis ⁊ a quolibeteccleſiaſtico pōt abſolui. ar. xvij. q. iiij. ſi qͥs ſuadēte. ⁊. jͣ. de ſen.excō. ꝙ de his. ar. ad hoc. de cōſe. di. iiij. ſanctū ē baptiſma. Sednunqͥd in obſidione poſitū vel trāſfretare volentē licet abſoluere. Uin. dixit ꝙ ſic. qꝛ iam īminet periculū mortis. Sed hoc videndū eſt. an īmineat naufragiū vel periculū mortis. nō em̄ intrando mare ſemꝑ imminet naufragiū. qd̓ ſi eſſet nullꝰ trāſfretaret. ſed cū ſunt in naufragio in ꝑiculo mortis: tūc ſatis pōt dici ꝙ liceat. vl̓ ſi intret bellū cāpeſtre ꝯͣ ſarracenos vl̓ alias iuſtū⁊ manifeſte appareat ꝑiculū mortis lꝫ abſoluere etiā laico. ar.p̄dicti. c. ſanctū ē. Quidā dicūt ꝯͣriū. ꝙ nunqͣꝫ licet laico abſoluere a tali excōicatione. qꝛ pōt ſuccurri poſt mortē: cuꝫ conſtetꝑ aliquē de cōfeſſione ꝑ euidentia ſigna. jͣ. de ſen. ex. c. a nobis.Sꝫ hoc nō poſſet ita locū hr̄e in naufragio ſi oēs ſubmergerentur: qꝛ tūc cōe eſt ꝑiculū oīm de naue. ⁊ ſic pͥma opinio benignior ⁊ ſecurior eſt. Et ſicut pōt laicus in neceſſitate iniūge̓ pnīaꝫvel abſoluere ab alijs pctīs mortalibꝰ. cū recipit cōfeſſionē illiꝰqͣre nō eodē mō ab excōicatione: nō videt̉ rō qͣre potiꝰ in vnoꝙͣ in alio: vel dic ꝙ laico pōt qͥs cōfiteri in neceſſitate: ſꝫ laicusnō pōt iſtū abſoluere vel ligare: qꝛ non hꝫ claues eccleſie. sͣ. deſum. tri. c. j. §. vna. h Succedat sͣ. de of. dele. qm̄ abbas. etjͣ. de īmu. eccle. aduerſus: quia cum in locū ⁊ ius eius ſuccedat:partibus eius fungi debet. ff. de iudi. mortuo iudice. ff. d̓ eden.q̄dā. §. nil intereſt. i Pontificē: vel ꝑ eiꝰ delegatū ſpāliterad illā cām deſtinatā. jͣ. de eo qͥ mit. in poſ. cū ſicut. k Poſſeſſor. Ex hoc videt̉ ꝙ qͥs ſit verus poſſeſſor poſt annuꝫ ⁊ nonante. ff. de acqui. poſ. l. iij. §. vlti. Itē videt̉ hic ꝙ ad hoc vt aliquis dicatur verus poſſeſſor: nō ſit neceſſariū ẜm decretū. jͣ. vtlit. nō cōte. qm̄ frequenter. §. in alijs. ar. ꝯͣ. jͣ. de eo qͥ mit. in poſ.cauſa rei ſeruāde. c. j. ⁊. ff. de acqui. poſ. l. iij. §. vlti. in fi. et. ff. dedam. infec. ſi finita. §. ſiqͥs autē. ⁊. §. ſe. ⁊. §. iulianus. q̄ concordantie loquūtur in actiōe ꝑſonali. ⁊ de hoc dicit̉. jͣ. de do. ⁊ ꝯtr.contingit. l Publicis. C. de an. ex. vt ꝑfectius. ⁊. xvj. q. iij.§. poteſt. ⁊. C. de epiſ. aud. ſancimus. ⁊. jͣ. de appei. c. vltimo.m Annalē: ſꝫ vſqꝫ ad qd̓ tp̄s poterit poſtea petere rē ſibi reſtitui ſiue recipere poſſeſſionem. Dico ꝙ vſqꝫ ad. xl. annos ẜmiura canonica: vel ẜm leges vſqꝫ ad. xxx. an. quia ſi. ꝯte.