Liber
ab ipſo de iniuſta tibi fuerit exa cōicatione cōqueſtus ad ipſumei quaſi coepiſcopo deferēs abſoluendum ẜm eccl̓ie formā remittat̉ qͥ ſi noluerit ipſuꝫ abſoluere tu recepta cautione iuratoria abſolutiōis munꝰ ei poterisexhibere: ita ꝙ legitime tibi cōſtiterit eū ꝯͣ iuſticiā excōicatumb fuiſſe: ex debito ſibi iuramentop̄cipias: vt ſuꝑ eo de qͦ fuerit excōicatione innodatus eidē ep̄oſatiſfaciat ꝯpetēter. Qd̓ ſi face̓ꝯtēpſerit eū ī excōicatiōis ſnīaꝫap. re. reducere non omittas.¶ Dem turon̄. archiepiſcopo.¶ De cauſis ſubditoꝝ archiepiſcopoꝝ ⁊ ep̄oꝝ ſuorum patriatcha nō cognoſcit niſi ꝑ appellationē legitimā aut vigore conſuetudinis ſeu priuilegijUo ſimul ⁊ infra. ¶ Conc. ſul. t. t. r. ꝙ cū ſit in canodnibus diffinitū pͥmates vel patriarchas: nihil iuris preceterishabere: niſi quātum ſacri canoenes cedunt vel pͥſca illis conſuetudo cōtulit ab antiqͦ ita vt ẜmgnicenas regulas ſua priuilegiaſeruent̉ eccleſijs p̄ter quā ſi ap.h ſe. aliquā eccleſiaꝫ vel rectoremt ipſius qͦlibet ſpāli priuilegio decreuerit honorare: qͣꝫdiu clerici
k tui corā te voluerint ſtare iuri.cōpelli non debēt iudicium patriarche ſubire: niſi cauſa ꝑ ap.ad eius audiētiā ꝑferat̉: aut eialiqͥd ſuꝑ hͦ a ſe. ap. ſit indultuꝫ¶ Dem turon̄. archiepiſcopo.¶ Archiep̄s impeditus pōt cōſecrationē ſui ſuffraganei altericōmittere ⁊ ꝯſecrādus teneturab illo cōmiſſario munus conſecrationis recipere.Uod ſedem ap. et infra.¶ ¶ Nos ſiquidē conſuluiſti: vtrum ſi aliqͣ infirmitate velalia iuſta cā detētus aliquē ſuffraganeorū tuorū ꝯſecrare nonpoſſes: alicui coep̄orū tuorū viinces tuas licitū ꝯmittere tibi eēt⁊ infra. ¶ Conſul. t. t. r. ꝙ in taliarticulo conſtituto ⁊ tuas vicesvt dictū eſt tibi cōmittere licꝫ. ⁊conſecrādus munꝰ dꝫ ab eo cōſecratōis acciꝑe. cui eas duxerꝭꝯmittēdas dūmō catholicꝰ habeat̉: ⁊ impedimētū ei ex ſb̓tranctione gratie ap. ſe. non obſiſtat¶ Dem epiſcopo alienen̄.¶ Archiepiſcopus cauſam adſe per appellationē delatā ſubditis ſuffraganei cōmittere poteſt non tn̄ ad ipſam ſuſcipiendam cōpellere poteſt. h. d. vſqꝫad. §. Preterea.
uit infra. x. dies: poſtea nō poſſit appellare. vn̄ ꝑ appellationēnō tranſfert querelā ad metropolitanū: ſꝫ ꝑ ſimplicē querelampoſſet cōqueri etiā poſt. x. dies. a ¶ Cōqueſtus. ſicut pōt cōqueri de iniuſta excōicatiōe ſic pōt appellare qͥ eſt iniuſte excōcatus ⁊ ꝓſequi ap. ⁊ lr̄as īpetrare ſuꝑ hoc. jͣ. de exceptio. cū int̓⁊. c. vlti. ſed ꝓpter hocexcōicatio nō ſuſpenditur. ſꝫ cā ad ſuꝑiorētranſfertur ſi infra. x.dies appellet ⁊ ſi conueniat̉ ſuꝑ alia re p̄tſe defendere: vt dicitdecre. p̄dicta. Et notaꝙ dicit cōqueſtus. qͥaſi qͥs appellat excōicatus non dꝫ remitti adexcōicatorē: niſi velitei face̓ gr̄am. jͣ. de ſen.ex. ꝑ tuas. Sed ꝯͣ videtur: qꝛ ipſo facto videt̉ appellaſſe: ꝙ iuitad metropolitanum.jͣ. de ap. dilecti. ⁊. c. vtnoſtrū. So. iter arreptum nō habet̉ ꝓ appellatione poſt ſnīaꝫīmo viua voce eſt ſtatim appellandū: poſtmodū ꝟo in ſcrip. ij.q. vj. §. forma. in fi. ff.de ap. l. ij. Sed anteſnīam videt̉ appellare qͥ ad curiā ſuꝑ hocꝓficiſcit̉: vt dicūt cōtraria. ſꝫ illa nō habētlocū iudicio cepto: qꝛqui appellat cam rationabilē corā iudiceexpͥmere dꝫ. ⁊ ꝓpter ilſā appellare. jͣ. de ap.dilecto. in fi. ⁊. c. dilectus. ⁊. c. vt debitus.in fi. hodie qͥcunqꝫ appellat in iudicio vl̓ extra: ab interlocutoriavel grauamine in ſcriptis appellet: ⁊ cāmappellatiōis expͥmat.jͣ. de appel. c. cordi. lib. vj. b ¶ Fuiſſe. hoc ideo dicit qꝛ ſemꝑp̄ſumit̉ ꝓ ſnīa iudicis ordinarij. jͣ. de ꝓba. poſt ceſſionē. jͣ. de reiudi. ſicut. ⁊ sͣ. de renū. in pn̄tia. Sed ſi obijciat̉ ꝯͣ ſnīaꝫ rōne ꝓceſſus: oportet ꝙ improbet̉ ꝓceſſus. ad hoc vt ſtetur ſnīe. jͣ. deꝓba. qm̄ cōtra. ⁊ ita ſtabit̉ ſnīe: ⁊ p̄ſumit̉ ꝓ ea. niſi infringaturrōne ꝓceſſus. Hic etiā p̓ꝫ ꝙ nō p̄cipit̉ aliqͥd abſolute. niſi primo conſtet an iuſte vel iniuſte fuerit excōicatus. jͣ. de reſti. ſpo.lr̄as. in fi. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſacro. ⁊ hoc cōſtabit ꝑtiū aſſertiōe. ⁊ recipient̉ ꝓbatiōes ab vtraqꝫ ꝑte. sͣ. de of. dele. cū cōtingat. Abſolutio fieri dꝫ ẜm diſtinctione decre. jͣ. de ver. ſig. ex ꝑte. itē ꝑ tales ꝓbationes conſtabit an alter alteri teneat ad intereſſe: ẜmꝙ traditur. jͣ. de ſentē. excom. ſacro. ꝓut notatur. sͣ. de offi. dele.cum contingat.ſimul. ¶ In pͥma ponit̉ deciſa ꝯſultatio. In ſcd̓a¶ Preſpōſio. ibi. cōſultationi. Ab. c ¶ Canonibꝰ. ix. q. iij. cōqueſtus. xviij. q. ij. c. j. ⁊ vlti. d ¶ Patriarchas: diuerſitasin noīe ē. dignitas eadē. xcix. di. §. j. ⁊. c. j. ⁊. ij. e ¶ Cōſuetudo. rōnabilis ⁊ p̄ſcripta. al̓s cōſuetudo nō ꝓdeſt. sͣ. de cōſue. c.vlti. ⁊ eſt ar. tꝑis diuturnitatē ⁊ ſolutionē ⁊ obligationē inducere in futurū. ar. xvj. q. ij. ſtatuēdū. ⁊. jͣ. de cen. ex ꝑte. ⁊. c. olim.cauſam. ⁊. C. de agri. ⁊ cen. litibꝰ. li. xj. ar. ꝯͣ. jͣ. de exceſ. p̄la. cū adquorundā. ⁊. x. q. iij. qꝛ cognouimꝰ. ⁊. jͣ. de cen. ꝑuenit. So. qͥ eſtin poſſeſſione alicuiꝰ rei: in ea defendi dꝫ. jͣ. vt lit. pen. quaſi pertotū. ar. sͣ. de elec. querelā in fi. ⁊. jͣ. de cauſa poſ. cū eccleſia. ⁊. ff.ſi ſerui. ven. l. harū. ⁊. ff. de aqͣ. quo. ⁊ eſti. l. pe. ⁊ eſt defendēdus.
niſi liqueat eū vi vel clam vel p̄cario poſſidere. ⁊ ſic intelligintur cōtraria. de hoc dixi. sͣ. de cōſue. c. vlti. f ¶ Nicenas. lxxdi. nos antiquus. ⁊. c. ſequēti. g C Priuilegia: pͥuilegia ecclſiarum ꝑpetuo ſunt ſeruanda. xxv. q. ij. c. j. ij. ⁊. iij. ſed ꝑſonali.pͥuilegia cū ꝑſonis extinguūtur. vij. q. j. petiſti. ⁊. ff. de cen. etatain fi. ⁊. jͣ. de preſummādata. ⁊ sͣ. de of. levolētes. h ¶ Eccleſiam. ſic. ix. q. iij. conqueſtus. i ¶ Spali priuilegio. ar. ꝙ dominus papa pōt detrahere vni eccleſiealij cōferre qd̓ quideꝫnullus dubitat. xvj.q. j. frater nr̄. ix. q. iij.nūc vero. ⁊. c. ꝑ princpalem. k ¶ Voluerint. maxime. ⁊ ſi nollent cōpelli debēt abarchiep̄o: niſi ipſe cōſentiret. jͣ. de fo. cōpe.ſignificaſti. l¶ Ptriarche hieroſolymitani.Eod ſede epi2 ¶ Comdiuiſio. ſcd̓a ibi. conſultationi. Abbas.m ¶ Cōmittere. Certum eſt em̄ ꝙ archiepiſcopus poteſt mandare vices ſuas. ⁊ illetenetur recipere. ⁊ ꝑteſt illum compellerejͣ. c. ꝓxi. ⁊ iuſſu archiepiſcopi ſuffraganeilum cōſecrare debentſupra de tempo. ordi.ſi archiepiſcopus. al̓sſine ſui preſentia epiſcopus nō debet conſecrare. lxv. diſt. nondebet. ⁊. c. epiſcopusnō eſt. ⁊ epiſcopus ſiccōſecratus debet viſitare archiepiſcopuminfra duos menſes. etſi nō poſſit impeditus iuſta de cauſa. hoc ei ſignificet. lxv. diſtſi qͥs in metropolitana. Itē ⁊ ordinandus tenet̉ recipere conſecrationē ab eo cui mandauerit: licet in hoc grauetur ꝙ iudexſuperior hoc facit ſuo iure. ſuffrananei vero ad mandatū illiusſic. sͣ. de offi. dele. ſuper queſtionū. §. ſi duo. Archiep̄s poteſt cōmittere ea que ſunt iuriſditionis etiā illis qui eam non habenjͣ. c. ꝓxi. ſed ea que ſunt ordinis vel ꝯſecrationis. cōmittere nōpōt his qui ea nō habent: puta illis qui nō ſunt epiſcopi vel archiepiſcopi vel maiores. jͣ. de conſe. ec. vel alta. aqua. Nec etiatalia dicunt cōmitti. ſed mādat archiep̄s ſuffraganeis. vt hocfaciant ſola auctoritas eis deeſt. ⁊ nihil cōmittit eis archiep̄s.niſi quia dat autoritatē ꝓpter prelationē quā habet ſuper illis⁊ hoc patet ex eo ꝙ quandoqꝫ epiſcopi inuitant̉ ad hec facienda ab illis: qui ea facere nō poſſunt: vtputa capitulum quādoqꝫ inuitat alium epiſcopū ad conſecrandū eccleſiam veſ altarevel ad clericos ordinandos. vij. q. j. pontifices. Item ſatis poteſt dici ẜm canones ꝙ ea que ſunt meri imperij poſſunt deiegari. vt depoſitio. xxiij. q. iiij. illud. ⁊. ij. q. vij. ſicut licet. ẜm legenō poſſunt: niſi cū delegās nō pōt adeſſe. ff. de off. eius. cui ma.eſt iuriſdi. l. j. n ¶ Gratie .i. ſi nō ſit excōicatus vel ſuſpenſusvel ſciſmaticus: talis non poteſt ordinare vel ordinari. vt. s. deelec. quia diligentia. sͣ. de eta. ⁊ quali. cum bone. ⁊. jͣ. de ſciſma:ꝙ a p̄deceſſore. ⁊ sͣ. de epiſcopo qui renun. epiſ. c. vlti. ⁊ hereticus non ſit. x. q. j. ab hereticis. ⁊. c. j. ⁊. ij. huiuſmodi em̄ perſonenon conferunt excōmunicationem.