Liber
annū iuriſditionē ſibi commiſſam ad exequendum ſnīam valeat exercere ſicut obſeruat̉ ina illo qui ante litis conteſta. contumax inuenit̉.¶ Dem cant. archiepiſcopo.¶ Delegatus pape pōt principium mediū ⁊ finē cauſe cōiunctī ⁊ diuiſim ſubdelegare. h. d.vſqꝫ ad. §. verū. abbas ſiculus.Uper queſtionū articul̓de qͥbus nos cōſulere vob luiſti. T. rn̄. ꝙ ꝑ ꝯſtōem noſtrāccōſultationi alex. pape nullatednus derogat̉ ſꝫ illa ꝑ iſtā exponit̉ immo in iſta verius q̄ in illafuerant pretermiſſa ſupplentur.Ipſe nāqꝫ rn̄dit ꝙ ſi ſuꝑ cauſaque alicui ex apoſtolica delegatione cōmittit̉ a ꝑſonis eccleſiaſticis vna vel pluribꝰ qͥbus delegatus: vt pareat laboribꝰ partium ⁊ expenſis cauſe cognitione ipſius: ⁊ teſtiū examinatioenes ſnīa ſibi reſeruata cōmittitap. fuerit interpoſita huiuſmodi ap. intuitu cām indiffinitam
relinquere nō tenet̉. Nos autēſtatuimꝰ ꝙ licet is cui cā cōmitgtitur remota ap. non poſſit eaꝫh alijs ſine ꝓuocationis obſtaculo delegare. Si tn̄ delegatus ai nobis vel iudex qͥcunqꝫ non tākcognitorē qͣꝫ executorem ad aliquē certū articulū quempiā deputauerit ab eo niſi moduꝫ ex.in cędat nō liceat appellari dūmodo de partiū deputet̉ vel recinpiatur aſſenſu. Qd̓ ſi delegatꝰo a nobis vel litis exordium velpͦ cauſe finē nec dum totū negocium ei duxerit committendumqͦ ab illo tanqͣꝫ a iudice licite ꝓuocetur cum etiā lis ante iudicemdebeat conteſtari et cauſa perr̄ iudicem diffiniri. ¶ Intentionis igit̉ noſtre fuit: ſicut ex tenore conſtitutionis p̄miſſe poteſt liquide deprehēdi: quia vtiudicialis auctoritas liberiꝰ valeat exerceri: delegatꝰ a nobislicite poſſit ⁊ principiū ⁊ finē etmediū cauſe ſibi ꝯmiſſe nō ſolūcōiunctim: ſꝫ etiam diuiſim alij
ꝙ poſt ſnīam victus inqͥetat actorē nunqͥd prior delegatus dꝫadhuc cognoſcere videt̉ ꝑ hanc decre. ꝙ ſic cū iuriſditio duretvſqꝫ ad annū qꝛ nō videt̉ poſſeſſionē adeptꝰ qͥ eā ſtatim amitſit. ff. de acqͥr. poſ. nō videt̉. ar. ff. de here. vel ac. ven. l. ij. §. ꝑueniſſe. ⁊. §. illud. qꝛ cū effectu ꝑueniſſe dr̄ vt ibi. ſꝫ ꝯͣ vr̄ qꝛ functꝰeſt officio ſuo. sͣ. e. inlr̄is. ⁊. ff. de re iudi. iudex. ⁊ qꝛ iſtud ad ordinariuꝫ ſpectat. jͣ. deap. cū teneamur. iteꝫqꝛ hic noua iniuria ē⁊ iō noua interpellatione opus ē. ff. de excep. rei iudi. l. ſi mat̉§. ij. pōt dici ꝙ lꝫ ſitnoua iniuria tn̄ ſeq̄la eſt p̄cedentis factivnde ad ip̄m ſpectatar. ff. de īſtito. cuicūqꝫ§. pe. alit̓ deluſoria viderent̉ edicta iudicūff. ne qͥd in loco pub.l. vlti. ⁊. jͣ. de ma. ꝯͣ. interdic. eccle. c. j. ⁊ ſatꝭvidet̉ ꝙ ſaltē vſqꝫ adannū poſſit ꝯpeſcereꝯͣdictores ⁊ qͥ nō patiūt̉ illū quiete poſſidere excōicādo illosetiā general̓r ſꝫ nō aſſumendo aliquā conitionē vlteriꝰ ad iudicē .n. delegatū ſpectāt q̄ accidūt ad ſententiam ſꝫ poſt ſnīamnullā cognitioneꝫ aſſumere dꝫ cū iā nonhabeat niſi merā executionē vn̄ nō valetſi cognoſce̓ vellet vtiudex. C. de excu. reiiudi. ſi vt ꝓponis. ea ꝟo q̄ accidunt poſt ſnīam ſpectant ad ordinariū: qꝛ nō agit̉ ex prima cauſa ſꝫ ex noua. a ¶ Ante litisꝯteſtationē: videt̉ ꝙ ſi iudex delegatus ante lit. ꝯteſt. excōicetaliquē ꝓ ꝯtumacia ꝙ poſt annū ip̄m abſoluere nō poſſit: ſꝫ ꝯͣjͣ. de off. or. paſtoralis. vbi ſucceſſor in honore ⁊ onere abſoluititem iudex cepit exercere iuriſditionē ſuā vn̄ ꝑpetuata eſt. jͣ. e.licet. ⁊ sͣ. e. gratū. ⁊ ita poſt annū pōt abſoluere ⁊ qn̄cūqꝫ qꝛ eccleſia nulli claudit gremiū ſuū. C. de ſum. tri. l. vlt. ar. ꝯͣ. ꝙ poſtannū abſoluere nō poſſit. ix. q. iij. rurſus. ⁊. c. qͥcūqꝫ. ſol. dico ꝙpoſt annū pōt illū abſoluere qn̄qꝫ ⁊ ꝓcedere in cā qn̄cūqꝫ illefuit abſolutus. ⁊ qd̓ dicit hic ꝙ poſt annū nō pōt illū abſoluere intelligit̉ de eo qͥ excōicatus fuit poſt diffinitiuā ſnīam cuinon parebat vn̄ fuit excōicatus iſte. ⁊ talis poſt annū abſoluinō pōt ab eodē qꝛ iuriſditio expirauit in totū ⁊ qͦ ad executionem oīno ſꝫ vbi qͥs excōicat̉ ante lit. ꝯteſ. vel poſt lit. ꝯteſt. an̄ſnīam diffinitiuā ſemꝑ pōt abſolui qꝛ iuriſditio durat vſqꝫ adſnīam latā ⁊ executioni mandatū ⁊ infra annū poſt ſnīam. etiſta lr̄a ſic intelligit̉. ſi aliqͥs ꝯtumax eſt qͥ ꝯuenit̉ actione realiactor debet mitti in poſſeſſionē rei petite cā rei ſeruāde. ⁊ ſi cōtumax venerit infra annū a tꝑe interlocutorie late recuꝑat poſſeſſionē poſt annū nō recuꝑat poſſeſſionē ſꝫ audit̉ de ꝓprietateeodē modo delegatus vſqꝫ ad annū ſuā ſnīam executioni mādare pōt poſtea ꝟo nō pōt. ⁊ in hoc attendit̉ iſta ſil̓itudo.eſtionū. ¶ Diuidit̉ iſtud pͥncipiū vſqꝫ ad. §.Iverū. pͥmo ponit tenorē ꝯſtitutionū que ꝯͣrie videbant̉ibi vſqꝫ ad. §. intentitōis. ⁊ ibi declarat intētionē ſuā vſqꝫ ad§. verū. Ab. Si. b ¶ Noſtrā: q̄ infra ſequit̉. ⁊ incipit licꝫ iscui ⁊cͣ. ⁊ ꝓtendit̉ vſqꝫ ad. §. intentionis. c ¶ Conſultatiōi:que eſt. sͣ. e. cū te ꝯſulente. ⁊ iſta ponit̉ ſtatim .ſ. ibi ſi ſuꝑ cā ⁊cͣ.vſqꝫ ibi. nos aūt ſtatuimus. d ¶ Derogat̉. īmo corrigi quinterp̄tat̉. ff. ad turpil. l. j. §. qui oꝑss. e ¶ Cōmittit. li. cō. vtꝓbat̉. jͣ. §. porro. ver. vn̄ forſitan. f ¶ Int̓poſita. ad papā .ſ.
g ¶ Non poſſit. ar. ꝯͣ. jͣ. e. ti ꝓxi. in fi. ſol. vt ibi. jͣ. e. cū. R. ad ph ¶ Prouocatōis: hoc iō dicit qm̄ nullus pōt ꝯmittere cāappellatōe remota niſi pͥnceps qꝛ pͥuilegiū eſt pͥncipis. ff. a qͦ.bus app. nō licet. l. j. in fi. ¶ Quicūqꝫ: gͦ ſi ordinarius delegat aliquē articulū cauſe alicui ab eo appellari nō p̄t niſi modum excedat ꝓut ſequit̉ in lr̄a nec etiamrecuſari p̄t ꝓ eo ꝙ ſifuſpectus. qd̓ ceꝝ eſtſi d̓ ꝯſenſu partiū datus ſit. ff. de appel. exconſenſu.k ¶ Quā executorēexecutor dr̄ ꝓprie qurē iudicatā ducit adeffectum. C. d̓ execu.rei iudi. executorē ettaliſ executor ꝑtes tu&icis ſibi vēdicare nōdꝫ. qꝛ nō hꝫ aliquamcognitionē. C. e. ti. ſivt ꝓponis. h̓ aūt impropͥe dr̄ executor qͦaliquē certū articulūexaminat ⁊ de eo cognoſcit. ⁊ iō p̄miſit n̄tā cognitorē ꝙͣ executorē puta de aliqͣ exceptiōe vtrū teſtisſadmittēdus vel d̓ aliquo ꝯſil̓i ita ꝙ nuliuriſditionē habeatſꝫ tm̄ exequat̉ mādatū: ⁊ faciat qd̓ initctuꝫ eſt. ⁊ ſi qͥd dubifuerit dꝫ referre delegato ⁊ a tali nō applatur niſi modū excedat vt hic dr̄ ⁊ poſſetforſitan dici ꝙ tal̓ auditor hꝫ iuriſdition⁊ cohertionē. arg. jͣ. e. ex lr̄is. ⁊ tn̄ nō p̄t ab eo appellari niſi modum excedat. hodie ꝟo nullus pōt appellare ipſo iure niſi ip̄grauet̉ qͣliſcunqꝫ ſit iudex. ⁊ in qͦcunqꝫ articulo pōt appellaab eo cui cōmiſſa ē iuriſditio cū cognitiōe ſi aliquā ꝑtē grauauerit. jͣ. de appel. vt debitꝰ. ⁊ iō nihil oꝑat̉ qd̓ dicit appellatōiremota. l ¶ Modū excedat: qd̓ ſi fecerit appellat̉ ad delegatū nō ad delegantē. jͣ. e. §. porro. m ¶ Dūmō: ſupple nec porecuſari dūmodo ⁊cͣ. qd̓ ptꝫ in. §. verū. vbi papa on̄dit qͣlitecōſtitutio ſua ſit intelligenda. n ¶ Recipiat̉ aſſenſu: hic videbat̉ obuiare decre. Alex. a ꝯͣrio ſenſu. o ¶ Litis exordiū:exordiū litis pōt appellari qͦ ad ꝑpetuandū reſcriptuꝫ. citatiosͣ. e. gratum: ⁊. jͣ. c. licet. ⁊. jͣ. de off. lega. c. vlt. ⁊. jͣ. de fo. ꝯpe. ꝓpd̓ſuiſti. ⁊. C. de p̄ſcrip. xxx. vel. xl. an. ſicut in rē: vel qͦ ad faciēdarem litigioſam oblatio libelli reo inſinuata. C. de liti. aut. litoſa ꝓprie ꝟo exordiū litis ē lit. ꝯte. tūc em̄ p̄ſtat̉ ſacr̄m de calunia. jͣ. de iura. calum. cū cauſam. qd̓ debet fieri in exordio litis.C. de iur. calū. l. cū iudices. ⁊ extunc .i. poſt lit. ꝯte. tenet̉ de fructibus etiā bone fidei poſſeſſor. C. de rei vendi. certu.p ¶ Cauſe finē .i. cognitionē cū calculo ſnīe que imponit finecauſe. ff. de arbi. diem autē. ff. de rei iudi. l. j.q ¶ Prouocet̉: ſi grauat̉. al̓s hodie ante ſnīam nō appellat̉.jͣ. de appel. vt debitꝰ. ⁊. c. interpoſita. r ¶ Per iudicē: ex hocꝓbat ꝙ is cui cōmittit̉ litis ꝯteſtatio ⁊ cauſe deciſio iudex eſt⁊ ab eo p̄t appellari. s ¶ Diuiſim .i. vnā partē vni ⁊ aliā alijt ¶ Alij delegare: niſi cauſa ſit criminalis que nō delegatur.argu. ix. q. iij. ſaluo. vbi dr̄ in conſpectu oīm ⁊cͣ. licet a priijcipepoſſit delegari. xxiij. q. iiij. illud. ⁊. ff. de teſti. l. iij. §. item diuus.vel niſi iudex appellatōis qui ẜm leges nihil poteſt delegare.C. de iudi. autē. ad hoc. ẜm canones ſecus eſt: de quo autē hiefit mentio cui derogat̉ ꝑ hanc decre. ſaltem ꝙ delegatus quicunqꝫ ſit vel cauſe principalis ſine appellatione pōt commutere vices ſuas ẜm tenorem huius decre.