¶ er
a appellaret̉ ab eo: iuxta formaꝫlr̄aꝝ noſtrarum ꝓcedere potuiſſet quia tamē ꝓ eo ꝙ cum ip̄ob ep̄o interlocutus eſt: appellationem prius ab eodeꝫ epiſcopointerpoſitam non tenuiſſe de iure ſine ipſo cum poſſet ⁊ nolletnegocio intereſſe ꝑ conſequenctiam ꝯfeſſus eſt ſe nō poſſe mādatuꝫ ap. adimplere: nec ſue intentionis extitit: vt ſine coniudice ſuo aliquid diffiniret et cūdeo qui iam iudex eſſet deſierat:aliquid ſuper predicto negociorite diſponere nō valebat. volūtate ac poteſtate ſibi mutuo aduerſantibus cū noluerint quodpotuerit ⁊ quod voluerit adimplere nequiuerit quod a duobꝰfactum fuerat effectum non potuit de iure obtinere.¶ Dem archie. tol.¶ Si iuriſditio delegati expirat in ꝑemptorio quē partibusaſſignauit poſt cōgruā horā ꝑemptorij nō expectabit contumacē. Si nō expirat pōt expectare in diem alteram ⁊ iterumcitare ſi vult.Onſuluit nos. t .ſ. vtꝝ cūE. ad recipiendos teſtes depoſitiones publicandos eoruꝫ
vel ſnīam ꝓferendā ꝑemptoriecitatas ꝑtes ⁊ earū altera ſe abſentat cōtumaciter die data ancirca vltimā partē ſaltē diei ſitin negocio ꝓcedēdū vel in diēexpectandū potius ſubſequentem ⁊ ſi expectauerit vtrū cōtug max iterū ſit citādus cū nō fuerit die partibus aſſignata ꝓceſſum ¶ Nos autē credimus diſtinguendū vtrū iuriſditio duret poſt terminū ꝑemptoriū anexpirat in illo. Si durat in dieꝫh alterā equitate ſuadente poteris expectare nec erit pars contumax ꝑemptorio elapſo citanido niſi gratiā fecerit ei benignitas iudicantis. ſi aūt expiret niſi ꝑtes maxime cū id nouerintſe tibi p̄ſentauerint ea hora quacongrue poſſis ꝓcedere ad exequendū id ꝓpter qd̓ eis legitikmē terminū ꝑemptoriū aſſignaſti extūc exequi poteris qd̓ intēindis ne fruſtra iudicialis inſtantia euaneſcat. ¶ Ne ꝟo iudiciūeccleſiaſticū exerceat̉ ī tenebriſqꝛ iuxͣ teſtimoniū veritatꝭ q̄ man le agit odit lucē: lꝫ etiā ẜm conſuetudinē ⁊ ꝯſtōes legitīas more romano dies a medietate nooctis incipiat et in medio noctis
ſententia nulla fuit qꝛ licet abbas anteꝙͣ appellaret̉ ab eo ſolus ꝓcedere potuiſſet qꝛ cām interlocutus ē cū ep̄o qui iā leggitime recuſatus ē appellarionē ꝓpter hͦ interpoſitā nō tenuiſſe ꝑ ꝯſequētiā ꝯfeſſus eſt ſe nō poſſe ī cā ꝓcedere: nec erat ſueintentionis vt ſolus aliqͥd diffiniret: ⁊ ideo cū eo q̄ iam iudexeſt deſiderat diſpone̓aliqͥd nō valebat poteſtate ac voluntatemutuo ſibi aduerſantibus: qd̓ a duobꝰ factū ē de iure nō valeta ¶ Iuxta formā: q̄fuit vt alter ſolus incā procederet alteronō valente aut nolēte intereſſe: vt dictuꝫeſt in caſu.b ¶ Appellationeꝫinterpoſitā: qꝛ nō admiſit recuſationes ꝓpoſitas ꝯͣ ip̄m. ⁊ pōtdici ꝙ ipſo facto intlocutus fuit reſtituēdo cū ipſo ep̄o: vt dictū. sͣ. ⁊ īponēdo ſilētiuꝫ aduerſario poſtillaꝫ appellationē qꝛin integra nō inuenitur ꝙ ambo ſuꝑ hͦ interlocuti fuiſſent.c ¶ Cōfeſſus ē: ipſoem̄ facto ꝯfeſſus ē ſicut ipſo facto negamꝰ xp̄m. xj. q. iij. eſt.mant. ⁊ ipſo acto mētimur. xxij. q. v. caue.te. ipſo facto appellamus. jͣ. de ap. vt nr̄m⁊. c. dilecti. ipſo factehabemꝰ ratu. ff. de inꝯſ. teſta. ſi ꝓponas. etl. vl. ff. rē ra. ha. l. iij. §falſus. ⁊ ip̄o facto renūciat quis iuri ſuo.vt. sͣ. e. ti. gratū. ⁊. jͣ. d̓his que fi. a ma. parca. ex ore. vbi pl̓a ar.inuenies de hoc. item arg. ꝙ qui vnū dicit vel facit plura facitvel dicit. ff. de arbi. celſus. §. j. ⁊. xj. q. iij. eſtimant. ⁊. c. ſe. arg. jͣ.de do. ⁊ ꝯtu. cū dilecti. ⁊. ff. ꝙ me. cā. l. j. d ¶ Deſierat. ꝓpterrecuſatiōes p̄dictas ⁊ appellatōes. e ¶ Aduerſantibus: no.ꝙ poſſe ⁊ velle ꝯͣria ſunt vt hic: nec valet qd̓ valere pōt: qꝛ illud nō vult nec valet illud qd̓ vult: qꝛ illud nō pōt valere. C.ſi quis alte. vel ſi. multū intereſt. C. de iure de. ſi genero. ſic. sͣ.d̓ tranſla. int̓ corꝑalia. verſus fi. ff. de mili. teſt. l. ſi miles. ff. dere. du. in ambiguo. ff. de here. inſti. qͦtiens. arg. ꝯͣ. jͣ. de p̄ben. int̓cetera. ⁊. c. dilectus. ij. ⁊ potius interp̄tanda eſt res vt valet qͣꝫvt pereat. jͣ. de ver. ſigni. abbate. ⁊. jͣ. de priuil̓. in his. item arg.ꝯͣ. xij. q. ij. ſi quos. ff. de ꝯͣhen. emp. qui tabernas. ff. de lib. cauſal. j. ⁊. l. nō ſolum. §. j. ⁊ facit ad hoc inſti. de adop. §. vlti. arg. ꝯͣsͣ. de elec. cū vinton̄. ſꝫ ibi ſoluit̉. itē ar. ꝯͣ. ff. ꝙ cū fal. tuto. l. j. §.j. vbi dr̄ ꝙ licet verius tutor auctoritatē p̄ſtet cum falſo tutore tn̄ tenet qd̓ factum eſt. Sed illud ideo eſt: quia licet pluresſint tutores tn̄ ſolus pōt adminiſtrare. C. de auc. p̄ſtan. l. vlti.vel cum verus tutor ſcit ſe ſolum eſſe tutorem ſimile huic eſt.ff. de arbi. parui. in fi. ⁊. jͣ. de ſen. ⁊ re iudi. ad ꝓbādum. Io. itēarg. ꝙ vtile viciatur per inutile. jͣ. e. ſuper queſtionum. §. ſi ꝟovbi de hoc.Onſuluit. ¶ Cōmunis diuiſio. ſcd̓a ibi. nos aūt. QueC. Aſubdinidit̉. na m primo diſtinguit ⁊ diſtinctionē ꝓſequitur. ſcd̓a ibi ne ꝟo determinat congruā horā iudicij. tercia ibi.porro. inſtruit iudicem. Abbas Siculus. f ¶ Depoſitionesid eſt dicta ipſoꝝ teſtiū. g ¶ Citandus: videbat̉ ꝙ ꝑempto-
rium fuiſſet circūductū vt iterū eſſet citādus. ff. de iudi. ⁊ ronꝑemptoriū. h ¶ Equitate: ⁊ quidē equū eſt ⁊ honeſtū in dalterū expectare nec ſtatim debet dici contumax. potuit quidēhabere iuſtā cām abſentie. ⁊ ſic reuocabit̉ ſentētia. jͣ. de re iudcum bertoldus. nec pretor feſtinare debet ad decernendum.iubeat poſſidere. ff. d̓dā. infect. ſi finita. §.ſi forte. non tn̄ eſt neceſſariuꝫ niſi velit indiē alterū expectare.¶ Gratiā: ecce qͣntapoteſtas datur iudicicirca iudicia vt poſſiparcere cōtumaci inp̄iudiciū alterius. C.quomō ⁊ qn̄ iu. l. j. ff.de arbi. ſi cū dies. §.ſiquis ex litigatoribꝰnō em̄ quicqͥd iudpoteſtati p̄mittit īneceſſitati ſubijcit̉. ff.de iudi. nō quicqͥd. ⁊eſt ꝯͣ id. iij. q. ix. c. vlt.iteꝫ licet iudex poſſitparcere inferēdo ſententiā termino cōſttuto nō tn̄ pōt ei parcere in expēſis ⁊ ſumꝑtibus alioquin ipſede ſuo reſtituet expēſas. C. de iudi. ſancimus Sed videtur ꝙde iure mero teneat̉expectare vſqꝫ in dic̄ſequentē. ff. de verbo.obli. l. qui hoc annovel ꝙ ſaltē in ſup̄mahora diei poſſit iudicare. ij. q. vj. biduū. ⁊hoc iō qꝛ iudex matutino veſꝑe ⁊ mane etmeridie iudicare p̄t.in aucͣ. de iudi. §. ſedebūt. coll̓. vj. ſꝫ ꝯͣ videt̉. ff. de ori. iur. l. ij.§. ⁊ qꝛ. vbi dic̄. qd̓ incōgruū eſt ꝙ iudicesveſꝑe ſedeāt ſtat̉ potius auctētico vel dicas ꝙ nō eſt ꝯͣ qꝛ ibidr̄ ꝙ incōgruum erat magiſtratibus hora veſꝑtina in publicoeſſe ⁊ iō inuēti fuerūt qͥnqꝫ viri qͥ eoꝝ vice illa hora fungerēt̉⁊ ſic potius ꝯcordat. ⁊ ſic vſqꝫ ad ſuꝑmā horā ante noctis tenebras iudex ꝓcedere p̄t vt hͦ in fine dicit. honeſtū tn̄ eſſet iterum ip̄m citare ad ſeꝑandā maliciā eius ſi. jͣ. de do. ⁊ ꝯtu. ꝓutar. ff. de iudi. ⁊ poſt edictū. k ¶ Terminū ꝑemptoriū: niſi terminus ꝑemptorius ſit ſtatutꝰ ad ſnīam audiēdā nō valet ſnīain abſentia ꝑtis alteriꝰ. ff. q̄ ſen. ſine appel. reſcin. l. j. §. itē cumex edicto. ar. ꝯͣ. C. quō ⁊ qn̄ iu. l. ij. ſꝫ lex iſta ꝯͣ. loquit̉ cuꝫ iudexꝑtes in pn̄tia ſua monuit vt certo termino ꝯparerēt ad ſnīamaudiendā ⁊ tūc ſi qͣ ꝑs nō veniat reuera ꝯtumax eſt ⁊ ſnīa tenet lꝫ ꝑēptorie ꝑ edictū nō fuerit monita. alia lex loquit̉ cū abſens citat̉ ꝑ edictū in abſentia. l ¶ Extūc exequi. īmo videt̉ꝙ in vltima die qͣ futurus pͥuatus vel priuandus eſt iudicarenō poſſit. ff. de fer. pridie. ff. de iuriſdi. om. iu. eum qui. arg. contra. ff. de pe. l. vlt. ſꝫ hic vltima die. ſue iuriſditionis tenet̉ iudicare vt hic patet. m ¶ Inſtantia .i. poteſtas.n ¶ Odit lucem. ſic. xviij. q. ij. ꝑnitioſam. vnde p̄ſumitur contra illum qui occulte confert beneficia. jͣ. vt eccle. benefi. vt nōſtrum. xix. di. anaſtaſius. ⁊. lxxxj. diſt. clericus. ff. de ritu nupti.palam. ⁊ melius. l. vlti. ff. de admi. tuto. nō exiſtimo. ⁊ tenebreapte ſunt ad fabricandū falſum. ff. de ven. inſpi. l. j. §. ſi muliertn̄ tranſactio pōt fieri de nocte. C. de tranſac. non minorem. ⁊teſtamentū. ff. de teſta. ad teſtamentū. §. vlti.o ¶ Incipiat: quantū ad ꝯͣctus qui poſſunt fieri qͣlibet byra