De officio delegati
obtinēt reſideant: ⁊ ſe in p̄ſbyteros vt eorū cura exigit facianta ꝓmoueri: ꝑ ſubtractōꝫ ꝓuentuum vel ipſarū vicariaꝝ ꝯpellasRubrica. De officio ⁊ poteſta.te iudicis de legati.A Lex. iij. ludon̄. epiſcopo.¶ Delegatꝰ pape ptāteꝫ hꝫ nōſolum in ꝑtes ſꝫ etiaꝫ in alios qͥiuriſditionē impediunt.Uia queſitū eſt qͥd faciendū ſit de ptātibꝰ q̄ cūp̄cipimus alicui iuſticiāexhiberi minis aut terroribꝰ cōb querētes ſilere ꝯpellūt ⁊ ſic mādatū nr̄m eludit̉. ¶ Sic tibi rn̄demus: ꝙ ſicut agētes ⁊ ꝯſenticentes pari pena ſcripture teſtimonio puniūt̉: ſic tā eos qͥ trahunt̉ in cām qͣꝫ pͥncipales eorūfautores ſi eos māifeſte cognodueris iuſticiā īpedire: diſtrictione eccleſiaſtica poteris coerce̓.DDem bonon̄. epiſcopo.¶ Cū diuerſe littere ſub eadeꝫdata ⁊ forma cōtraria īpetrant̉a diuerſis ad eoſdem ſuꝑſedet̉vtriſqꝫ donec conſulat̉ papa.
M Ane ſi a nobiſ ſuꝑ aliqͣ cā¶ Ar̄e impetrāt̉: ⁊ alie poſteaē nō facta mētōe pͥoꝝ lr̄aꝝ. lr̄e opponūt̉: ſi iudicibꝰ īnotuerit donec ro. pō. ꝯſulant ⁊ ſuā exindecognoſcāt pleniꝰ volūtatē: executōi ſuꝑſedeāt vtrarūqꝫ ¶ Neꝓ varietate litterarum cauſarūfines valeant impediri.¶Dem epiſcopo lundon̄.¶ Delegatus pape impeditusſubdelegare poteſt cauſam q̄ ſine ipſo cōmode terminare pōtM ꝓ debilitate vl̓ ꝓ qͣlibꝫ¶ Valia graui cā vel neceſſitate tractandis cauſis: q̄ tibi a ſe.ap. cōmittūt̉ ītereſſe nō poterꝭ:gͦ liberū tibi ſit ꝑſonis diſcretis ⁊idōeiſ vices tuas ꝯmitte̓ ¶ Itai ꝙ ſi res tanti eſt conſulere te dekbeāt. ¶ Niſi forte cauſe ita graues ſint ꝙ ſine preſentia tua nōpoſſint commode terminari.¶ Dem u. carnoten̄. electo.¶ Si cā ꝯmittit̉ īfra die decidēda niſi ꝑtes ꝓrogent ꝑ lapſumdiei expirat iuriſditio.m N cauſis q̄ īfra certū t̓mi
habeat curā aīaꝝ tanqͣꝫ vicarius ⁊ dꝫ reſidere in loco vt hic dicit: ſicut nec qͥs pōt hr̄e plures eccleſias. jͣ. de cler. nō reſi. qꝛ nōnulli. ⁊. c. ſe. ⁊. jͣ. de p̄ben. de multa. In qͥbus caſibus poſſit qͥscōſtituere vicariū dr̄ in p̄dicta decre. extirpande. §. qͥ ꝟo. bn̄ficia em̄ eccleſiarū ꝓpter officia diuina ꝯſtituta fuerunt. xij. q. ij.ꝯceſſio. xvj. q. j. generaliter. ⁊. jͣ. q. ij. c. vlti.ar. C. de mili. teſta. l.pe. ⁊. xxj. q. iij. c. cypͥanus. a ¶ Per ſubtractionē. ⁊ ſic etiā cōpellunt̉ alij clerici qn̄neceſſitas vl̓ vtilitasvt ordinent̉ expoſcitsͣ. de eta. ⁊ qͣ. q̄ris. necbꝫ locuꝫ diſtinctio q̄ꝯſueuit noͣri. lxxxiiij.di. in pͥn. maxime vbiqͥs recipit bn̄ficiū aīarū curā hn̄s annexaꝫibi indiſtincte dꝫ promoueri vel pͥuari illoofficio. sͣ. de elec. cū incūctis. ⁊ sͣ. ⁊ cta. ⁊ qͣc. j. ⁊. lx. di. ꝑ totum.Fica. De officio etoteſtate iudicis delegati Cōtinuat̉. Uiſum ē ſupra de his qͥgerunt vices alienasī diuinis officijs ⁊ iuriſditōne voluntariareſtabat vide̓ d̓ his qͥgerūt vices alienas īiudicijs ⁊ in iuriſdition ꝯtentioſa. Verūqꝛ delegatꝰ pape ē maior qͦlibet ordinario.jͣ. eo. ti. ſane. el. ij. ⁊ deoffi. dele. ſtuduiſti. iōponit̉ hec rubrica an̄rubricas ſequentes.ẜm Io. an. de cuius materia nō habet̉ ita ſpecifice in decretisSed in aliquibus. c. ⁊ p̄cipue in. c. qꝛ ſunt. xxviij. diſ. ⁊ repetit̉in. vj. ⁊ in cle. Bn̄dictus capra.Uia queſitum. ¶ Cōis diuiſio ponit̉ in hac decr̄.q ¶ Scd̓a ibi. ſic tibi. Ab. b ¶ Cōpellunt: vn̄ iacturacauſe affici debent qͥ patrociniū potētioꝝ aduocātSc. C. ne liceat potē. l. j. ⁊. jͣ. de ali. mu. iudi. c. ij. ⁊ iudexꝓpter ꝓhibitionē illoꝝ nō dimittat ſuā iuſticiā exercere. jͣ. deiudi. decernimꝰ. in fi. arg. xj. q. iij. qͣtuor. c. iniuſtū. ⁊. C. qd̓ me.cau. l. vlti. c ¶ Pari pena: ſic pꝫ ꝙ faciētēs ⁊ ꝯſentiētes paripena ꝯſtringūt̉: ſic. ij. q. j. notū. lxxxvj. di. faciētis. ar. ꝯͣ. ꝙ magpuniunt̉ cōſentiētes ꝙͣ agētes. xxiiij. q. iij. qͥ aliorū. ⁊. xj. q. iij. qͥꝯſentit. Ad hoc no. ꝙ quadruplex eſt ꝯſenſus .ſ. negligētie. cōſilij. cooꝑationis. ⁊ auctoritatis ſeu defenſionis. In primo caſu .ſ. negligētie minus peccat ꝯſentiens qͣꝫ faciēs. niſi forte negligētia nimis craſſa fuerit: vt in p̄lato: vt. jͣ. q. j. quicqͥd inuiſibilis. ⁊. lxxxiij. di. ꝯſentire. ⁊. c. nihil. In ſcd̓o caſu .ſ. ꝯſilij minꝰpunit̉ plus tn̄ ꝙͣ negligēs. ar. lxxxvj. di. tāta. In tercio caſu cooꝑatōis eqͣliter peccāt faciētes ⁊ ꝯſentiētes. ⁊ ẜm hoc intelligunt̉ oēs aucͣtes q̄ dicūt ꝙ eqͣliter puniunt̉. In qͣrto caſu auctoritatis ſiue defenſionis magis peccat ꝯſentiēs defendēdo⁊ auctoritatē p̄ſtando ꝙͣ faciēs ⁊ magis puniēdus ē. xxiiij. q. iij.qui alioꝝ. ⁊. xj. q. iij. qͥ ꝯſentit. d ¶ Impedire: vide qͣliter iuriſditio extendit̉ ad illos de qͥbus in reſcpͥto mentio nō habet̉ſic excōicatio extēdit̉ ad illos in qͦs lata nō fuit. jͣ. de ſen. excō.nuꝑ. ⁊. c. ſi concubine. ⁊ hoc ꝯtingit qꝛ impedit ipſam iuriſditionē: ⁊ iudex oīa pōt q̄ ad ipſam iuriſditionē ꝑtinēt: ⁊ ſine qͥbus cā expediri nō pōt. jͣ. e. p̄terea. ⁊. c. ſignificaſti. ⁊. c. prudentiā. in fi. ⁊. c. ſuſpitionis. j. rn̄. ⁊. jͣ. de teſti. tam lr̄is.Anc ſi a nobis. ¶ Diuidit̉ qꝛ pͦ ponit ſtatutuꝫ. Scd̓oibi. ne ꝓ varietate eiꝰ rō. Ben̄. capra. e. ¶ Lr̄arū. Con
tra. sͣ. de reſcpͥ. ceterū. vbi valēt pͥme lr̄e ſi ſcd̓e nō faciāt mētionē de pͥmis: ſꝫ illud ītellige qn̄ ad diuerſos iudices pͥme ⁊ ſcd̓elr̄e impetrāt̉ h̓ qn̄ ad eoſdē iudices pͥme ⁊ ſcd̓e lr̄e impetrāt̉ ⁊forma diuerſa ē. vn̄ videt̉ dice̓ ꝙ ſuꝑſedere debēt donec ꝯſulātſuꝑiorē qͣliter debeāt ſe hr̄e in cā ip̄a. ẜm qͣs lr̄as ꝓcedāt: ne ꝓtali varietate negocium ex toto īpediat̉ ſivellēt ſeqͥ vtrāqꝫ formā. ſꝫ ẜm hͦ videt̉ negociū īpediri: nō īpeditur final̓r ſꝫ ad tp̄svel qͦuſqꝫ papa reſcribat ſuꝑ illo. ſꝫ hodie n̄videt̉ hr̄e locū qd̓ hicdicit: qꝛ ꝓcede̓ debēt̉ꝑ formā pͥmo ſibi datā: exqͦ ſcd̓e lr̄e nō faciūt mentionē de primis. jͣ. d̓ ap. vt debitꝰ⁊ sͣ. d̓ reſcpͥ. c. capl̓mſanete crucis: ⁊ qꝛ tacita veritateª īpetrateſunt: cum nō fecerintmētionē de pͥma forma. alij volūt ītellige̓hͦ. c. vt cōcordet cū illo ceterū. ⁊ dicūt ꝙ ꝓcedendū ē ꝑ pͥmas ⁊ſuꝑſedere debent executōi ſcd̓aꝝ donec cōſulāt papā ſuꝑ penaīponēda illi īpetrantitacita veritate. ſꝫ heclr̄a vtrarumqꝫ ꝯͣdiciteis ⁊ ē priꝰ dictū veriꝰꝑ decre. vt debitus. ſꝫſuꝑ expēſis p̄t punirisͣ. d̓ reſcpͥ. ceteꝝ. in fi.d̓ hac materia dixi. sͣ.de reſcpͥ. c. j. f ¶ Innotuerit .ſ. ꝙ nō reuocent primas.pro debuitate. ¶ Diuidit̉ in tres ꝑtes primo ponitdictū. Scd̓o ibi: ita ꝙ ipſiꝰ determinationē. Tercio generalē exceptiōꝫ ibi. Niſi forte. Ab. g ¶ Liberū: etiā ꝑtibꝰ inuitis cū ptās ſit talis a lege ꝯceſſa. C. de iudi. a iudice. ⁊. jͣ. e. qm̄apl̓ica. niſi in caſu eiuſdē decre. §. is aūt. ⁊. jͣ. e. paſtoralis. ī pͥn.⁊ ꝯpellere etiā p̄t renuentē: niſi malicioſe exonerare ſe vellet:vt ibi dicit: ⁊ ſic ſemꝑ iuſta cā dꝫ ſubeſſe: qn̄ cām ꝯmittit: vt hͦhabes. h ¶ Diſcretis. jͣ. de ꝯſan. ⁊ affi. ex lr̄is. ⁊. jͣ. de p̄bē. ſuꝑinordinata. i ¶ Cōſulere: tanqͣꝫ virū diſcretū ⁊ nō taqͣꝫ iudicē ſi vices ſuas in totū ꝯmiſit. jͣ. e. ſuꝑ qōnū. §. porro. al̓s ſi cuꝫeo poſtea vellet iudicare. nō valeret. jͣ. e. cū ſuꝑ. k ¶ Cauſe:puta inqͥſitio exceſſuū ꝓuiſio eccl̓ie. ar. jͣ. e. qm̄ apl̓ica. §. ij. ẜmformā illlus. §. alioquin bn̄ poſſet cōmittere magis perito.l ¶ Graues: ſic etiā grauia negocia debet quis ꝑ ſe tractare ⁊nō ꝑ ꝓcuratorē. C. de ꝓcur. l. vlti. nec tunc pōt cogi cōſtituereꝓcuratorem. jͣ. de ꝓcur. querelam.N cauſis. ¶ Diuidit̉ in duas ꝑtes pͥncipales ſicut ſūtEduo dicta pͥmo vbi certa pena ꝑ ius ſtatuta n̄ ē delegatꝰīponit arbitrariā. Scd̓a ibi: illis etiā. m ¶ Certū: tp̄s id currit poſtꝙͣ lr̄e iudicibꝰ pn̄tant̉. jͣ. de ap. ſuꝑ eo. ij. qͥd ſi. jͣ. xx. diescā ꝯmittat̉ termināda: nūqͥd inducie. xx. dierū dāde ſūt. iij. q.iij. offerat̉. videt̉ ꝙ ſic qꝛ bn̄ficiū em̄ iuris nemini ē auferendūxxvij. di. de his. in fi. ff. de re iudi. l. iiij. §. ſi qͥs ex teſtamēto ⁊ reſtitutio ꝙ infra qͣdriēniū det̓minari dꝫ reo dilationē petēte ꝓrogat̉ vltra qͣdriēniū: ⁊ tūc ꝓdeſt tā reo ꝙͣ actori. C. de tēp. ininte. reſt. petēde. ſꝫ ꝯͣdicit in fi. qꝛ tp̄s ꝓrogari nō pōt niſi in cōſenſu ꝑtiū. ſol. ꝓpt̓ tꝑis anguſtiā puta artēdas īducias ⁊ n̄ ampliādas. interdū em̄ lꝫ iudici artare tp̄s a lege ſtatutū. ff. de reiudi. l. ij. ⁊. jͣ. de re iudi. qd̓ ad ꝯſultationē. nā ⁊ cā criminal̓ īfrabienniū t̓mināda ē. C. de iudi. ꝓperandū. in pͥn. ⁊. C. vt. jͣ. cer.tēp. cri. q̄ſtio fi. l. vlti. qn̄qꝫ tn̄. jͣ. quinquaginta dies. (eg
i 3