Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LXVIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

a neqͣꝫ zelus malus inter illos.Rubrica. De officio vicarij.F Lex. iij. noruic. ⁊. g. arhidi. Uicariꝰ ſi bn̄ficiū curatū potꝰ vicaria priuabit̉D audientiā noſtrāꝑuenit ꝙ. u. p̄ſbytermonachos de rameſia petēdo vicariā eccleſie d̓ burnel. a qͣ. xx. an. retrobceſſis ī diuerſis poſtea eccleſijsꝑſonatū adeptꝰ fatigare preſumit. Quia igit̉ nō eſt canonicūvt qui curā animaꝝ in diuerſishꝫ eccleſijs vicarius in alienisexiſtat: mādamꝰ qͣtenꝰ ſi eſt itap̄dictū p̄ſbyteꝝ a petitiōe ſupradicte vicarie deſiſtere ꝯpellatis Dem elien̄. epiſcopo. Plures vicarias quis habere non poteſt.Rouideas attētius: ne īep̄atū tuo patiarꝭ aliquēplures vicarias hr̄e. Quiacū vicarij teneant̉ ꝑſonis et eccleſijs deſeruiretalienum eſt abordine iuris: vt vicariam quishabeat preter vnam. Dem vinton̄. epjſcopo.Perpetuꝰ vicarius ꝑ ep̄m inſtitutus ꝑ rectorē remoueri velortione ſua fraudari non poͣ:D hec ſi ꝑſona alicuiꝰ ecAcleſie vicario quē ī eadēeccl̓ia īſtitui de aſſenſu ⁊ auc̄tedioc. ep̄i certā aſſignauerit portionē is qui ꝑſona illa defuncta

in ꝑſonatū illiꝰ ſubſtituit̉: nō p̄tē eundem ab eccl̓ia remouere vels aſſignatā ſibi minuere portiōꝫ. Niſi aliquid committat propter quod ꝑ iudicem vicaria ſitvel beneficio cōdēnandus. Dem nor. epiſcopo. Uicariꝰ nō p̄t dare vicariū.gFLericos in p̄ſbyteratu vl̓in alijs inferioribꝰ ordinibus ꝯſtitutos ī vicarijs eccl̓iaꝝqͣs adepti ſunt: alios ſibi ſubſtituere nō ꝑmittas: cū id ſatis ſitabſonum ⁊ abſurdum.Ano. iij. abbati ſancti eug.⁊ plebano ſancti petri. Uicarius pape in vrbe iuriſditionē nō habet extra vrbem.7 Ua nob̓: ⁊ infra. Nosb igit̉ vicarij lr̄as extimantes ꝑ ſurreptōꝫ obtētas Qm̄iuriſditio vicarij quā ro. pō. invrbe reliqͥt nō extēdit̉ exͣ illā niſi ei ſpālit̓ ſit ꝯceſſū. Preſertīcum ipſe morat̉ in ſua ꝓuinciaſpāli: videlicet int̓ capuanā ꝓuinciā ⁊ piſanā. Mādamusqͣtenus quicqͥd occaſione lr̄aꝝkillarū actū eſt in irritū reuocetꝭTono. iij. vigo. epiſcopo. Compellunt̉ vicarij ordinarij eccleſijs deſeruire ꝑ ſubtractionem ꝓuentuumX parte tua fuit ꝓpoſitūAcorā nob̓: ⁊ infra. Mandamꝰ qͣtenꝰ ꝑpetuos vicarios:vt in eccleſijs in qͥbus vicarias

renun. niſi cum pridē. §. ꝓ defectu. ⁊ sͣ. de elec. eū nobis olim.a Neqꝫ zelus .i. odiū: qꝛ ē ⁊ bonus zelus ⁊ malus zelus demalo hic intelligit̉: ſicut eſt bonus dolus ⁊ malus dolus. C. dedolo. l. j. §. non fuit.℟ica. De officio vicarij. Uiſo de his qͥ ſeruiūt eccleſie noīe ꝓprio videnduꝫ eſt dehis qui ſeruiūt noīealieno id̓o ⁊cͣ. hic ſubdit d̓ vicario qͥ ſeruitin diuinis ꝙͣnis in. c.pe. tractat̉ de vicarioiuriſditōis. Anto. debu.Dauditiā. Prima narratfactū. Secunda ꝓuidet ibi: qꝛigit̉. Anto. de bu.b In diuerſis qd̓eſſe nō debuit: cū pluribꝰ ſeruire nō poſſitqꝛ dū ad vtrūqꝫ feſtinat neutrū bn̄ ꝑagit.xvj. q. j. p̄ſbyteros. ⁊C. d̓ aſſeſ. nemo. ⁊ eoipſo ꝙ ꝑmiſit ſe intitulari in ſecundā velpꝰ qͣꝫ trāſlatꝰ ē ad eāꝑdidit ius qd̓ habuit ī vicariā. jͣ. de ꝯceſ.p̄ben. lr̄as. xxj. q. ij. ſiqͣs iā trāſlatus: et qͥbn̄ficiatꝰ ē in vna eccleſia nō ē idoneꝰ adaliā. jͣ. de p̄ben. ſuꝑ inordinata. īmo non ſolū vicariā petere nōpoterat ſꝫ verūqꝫ bn̄ficiū ꝑdere dꝫ: ſi vtrūqꝫ retine̓ ꝯtendit ẜmmoderna iura. jͣ. de p̄bē. de multa. qͥ em̄ hꝫvicariā ꝑpetuā: bn̄ficiatus intelligit̉. sͣ. d̓reſcrip. poſtulaſti: ⁊ qͥcurā hꝫ aīaꝝ vel p̄lationē ⁊ cōſimilē recipit. pͥma ipſo iure vacat. jͣ. de p̄bē. de ml̓ta⁊ idē eſt ſiqͥs hꝫ ꝑpetuā vicariam ſicut ſibaheret eccleſiā intitulatā. jͣ. c. vlti. ⁊ sͣ. de fil. p̄ſbytero. ꝯſtitutꝰRouideas. Primo ponit dictū. Scd̓o ipſius rōnēibi: qꝛ. Anto. de bu. c Plures: ex eo ꝙ dicit pl̓es videt̉ ꝙ poſſit hr̄e vnā vicariā ſꝫ hoc videt̉ falſum: qꝛ quilibet inꝓpria ꝑſona ⁊ nō ꝑ vicariū debet in eccleſia deſeruire. jͣ. de cle.nō reſi. qꝛ nōnulli. ⁊. c. ſe. ⁊ sͣ. de elec. eum in cūctis. ⁊ melius iniure nouo. jͣ. de p̄ben. extirpande. §. qui ꝟo. Et hoc eſt verū niſi in caſibus qui ponunt̉ in dicta decre. extirpande. §. qui ꝟo.ſcꝫ cum parrochialis eccleſia ſit annexa dignitati vel p̄bendemaioris eccleſie: vt ibi: al̓s hodie vicarij ꝯſtitui nō pn̄t. ⁊ talisvicarius debet eſſe ſacerdos: cum habeat curā animare. jͣ. e. c.vlti. ⁊ debet eſſe ꝑpetuus: vt in p̄dicto. §. qui ꝟo. ⁊ canonice inſtitutus cum certa portiōe ꝑ ep̄m. jͣ. c. ꝓxi.D hec Primo ponit duplex dictum. ſcd̓o excipit lꝫ improprie ibi. Niſi. d Ep̄i: quidā ſupplent ⁊ patroni ſinon ſit collegiata eccleſia qm̄ patroni cōſenſus deſiderat̉ vbicunqꝫ ius ꝑpetuū ꝑcipiēdi aliqͥd cōfert̉ alicui. ar. xvj. q. vij. decernimꝰ. ⁊. q. v. ſiqͥs ep̄oꝝ. C. de auc. p̄ſtan. l. vlti. ⁊. lxiij. di. pͥncipali. hoc nō credo ꝙ cōſenſus patroni ſit requirēdus cū patronus tm̄ modo debeat pn̄tare vacante eccleſia vt dicūt iurap̄dicta: ſꝫ eccleſia: nō intelligit̉ vacare in inſtitutione vicarij. ⁊

hoc videt̉ hic innui. e Remouere. gͦ hꝫ ius in re. veꝝ. ē ꝓhꝫ ius vicarie ſꝫ nō dr̄ hr̄e eccleſiā qͦ ad titulū. ſolus em̄ p̄latihabet ea intitulata tn̄ expelli nō p̄t ac ſi hr̄et eā intitulatā ſiniuſta cā: ⁊ tūc ꝑ iudicē ⁊ nō ꝑ p̄latū ipſiꝰ eccleſie. vt h̓ in fi dif Nec minuere. cū ſit ꝑpetuo ꝯſtituta. ar. jͣ. de cēſi. ꝓhibenLericos. ſicpone caſuꝫ p̄lati eccleſiarū in quibus hn̄t curā aīaꝝ vl̓aliā dignitatē ī ꝓpriaꝑſona deẜuire debēteccl̓ie ⁊ nō ſubſtituſibi vicarios: qꝛ h̓ eſtꝯͣ rōnē: ⁊ iſte caſus ꝓbatur. jͣ. de p̄bē. extirpande. §. qͥ vero: ⁊ ſicordinabis lr̄am. Nōꝑmittas clericos .i. pͥ.latos in p̄ſbyteratuvel alios in inferiori.bus ordinibꝰ ꝯſtitutis ſubſtituere aliosin vicarios eccl̓iaruꝫqͣs ſcꝫ eccl̓ias adeptiſūt tāꝙͣ p̄lati. ⁊ ꝙ itaaccipiat̉ hͦ nomē clericos: ꝓbat̉. appellatiōe em̄ clericoꝝ oēsſuꝑiores ꝯtinent̉. inaucͣ. d̓ ſan. ep̄i. §. p̄ſbiteroꝝ. col̓. ix. ⁊. xj. q. j..de ꝑſona. ẜm aliū caſū qͥ poni ꝯſueuit. expone clericos .i. vicarios ſb̓ſtitutos aliosſcꝫ vicarios in vicarijs qͣſi adepti ſūt. q.d. vicarius nō poteſtaliū vicariū ſibi cōſtituerę. ſꝫ iſte caſus nōeſt bonus qꝛ ꝑ hoc innuit̉ ꝙ licitū ſit conſtituere vicarium qd̓nō eſt verū vt dictūeſt ẜm ius ius nouū:niſi tu velis reſtringere hāc decre. ad caſūillius. §. qui ꝟo. ſꝫ innullo caſu licet vicario alium ſibi vicarium ſubſtituere.a nobis. Ponit dictum ⁊ ipſius rōnem ibi: qm̄..Quā fortificat ibi: p̄ſertim ex qͥbus infert ibi. Mādamus. Anto. de bu. h Uicarij: vicarius oīa pōt que ꝑtinetad iuriſditionē illius cuiꝰ vices gerit. C. de offi. eius qui ge. vl.al. l. j. ar. xciiij. di. c. vlti. ⁊. xciiij. diſt. c. j. quedā tn̄ ſunt que ſineſpeciali mādato attentare nō dꝫ. jͣ. de off. lega. qd̓ tranilationei Extēdit̉. niſi forte intra centeſimū miliare adinſtar p̄fectivrbis. ff. de offi. p̄fec. vr. l. j. §. in initio. ⁊. ff. de offi. ꝓcō. ſi in alia§. vlti. k Irritū. no. quod factū eſt ꝑ ſurreptionē nō valettanꝙͣ a nō ſuo iudice. xj. q. j. c. pe. ⁊. C. ſi nō a com. in. l. vlt. ⁊ ſetractari pōt altera parte abſente. jͣ. de re iud. cū olim. ⁊ p̄cipuedecre. iſta. hic em̄ lr̄e nullā ꝯferebant iuriſditionē. qꝛ iuriſditiovicarij non extendit̉ extra vrbē vt hic dicit: gͦ ſi concedat lr̄as.extra eſt nulla iuriſditio. ff. de iuriſ. om. iud. l. vlti. C. qui ꝓ fuaiuriſ. l. vna. ⁊ ita quicqͥd factū eſt hic ꝑ lr̄as vicarij ipſo iure nōtenuit. de hac materia dictū eſt. sͣ. de reſcrip. ad audientia. ij. Lādamus mandatū. Anto. de bu. l Perpetuos: tarte. In pͥma facti deciſa uarratio. In ſcd̓a ibi:petuus vicarius dr̄ qͥ canonice a ꝑſona eccleſie de aucͣte ep̄i entnſtitutus: ⁊ certā dꝫ ꝑciꝑe portionē. s. e. ti. ad hec. ⁊. jͣ. de p̄be.extirpande. §. qui ꝟo. nec pōt. js habere plures vicarias cuue