Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LIIIr
Einzelbild herunterladen
 

nus De tempo. ordi.

IIII

a occultū eſt: ſi promoueri voluerit: eum non debes aliqua ratibone prohibere. Ucius tertius. archi. turonen̄ Religioſus contra prohibitionem prelati ſui ordinari nondebet.D aures nr̄as ꝑuenit: ꝙreligioſi qͥdā ad ſuperiores deſiderāt ordines ꝓmouecri: ſꝫ p̄lati eoꝝ deſiderijs ꝯͣdicūtTue igit̉ qōni. t. rn̄. ꝙ honoſtiꝰ⁊ tutiꝰ eſt: ſb̓iectis debitā p̄poſidtis obedientiā impendendo ininferiori miniſterio deſeruire:e quā cum prepoſitorū ſcandalograduū appetere dignitatē: neceſt in hac parte ſubiectorū deſifderium cōfouendū: qm̄ eſſe poteſt ꝙ prelati eorū cōmiſſa ſecreta nouerint ex qͥbus ꝯſtat eis:ꝙ ſalua cōſcientia nequeūt ſublimari: qͥa nō in ſublimitate graduum: ſꝫ in amplitudine charig tatis acquiritur regnum dei. Dem. Metropolitanus ab omnibus ſuffraganeis conſecretur.

Suffraganeus vero a tribusmetropolitano iubente.I archiep̄us obierit: et al Ater fuerit ordinādus oēsep̄i eiuſdē ꝓuincie ad ſedeꝫ mektropolitanā ꝯueniāt vt ab oībꝰordinet̉. Reliqͥ ꝟo cōprouīciales ep̄i: ſi neceſſe fuerit ceterꝭꝯſentiētibꝰ a tribꝰ iuſſu archiep̄iī poter̄t ordīari ſꝫ meliꝰ ē ſi ip̄e cūoībꝰ eū qͥ dignꝰ ē elegerit: ⁊ cūcti ꝑiter pontificē ꝯſecrauerint.EX concilio arel. Dicit idem quod in precedenti.Ec ep̄i ſine metropolitam i ꝑmiſſu nec metropolin tanꝰ ſine duobꝰ vel tribꝰ ep̄is cōo prouincialibꝰ p̄ſumat ep̄m ordinare: ita vt alij ep̄i cōprouinciales admoneant̉ epl̓is vt ſe ſuopͦ rn̄ſo ſi gnificēt ꝯſenſiſſe. Qd̓q̄ ſi inter partes aliqua dubitatiofuerit maiori numero metropolitanus conſentiat.IIRbanus. iij. archi. piſano. Ordinatus extra tꝑa ſuſpēditur donec diſpenſet̉ cū eo etordinans punitur.

poterit rēmanere in officio ſuo: ⁊ ad maiores ordinēs ꝓmoueri fortius ꝙͣ in alio caſu. l. di. de his vero. Si mediocre ⁊ manifeſtū. ſi cōuictus ē in iudicio vel timore ꝓbationū ꝯfeſſus in eocaſu deponit̉. lxxxj. di. ſiqͥs clericus. Si vero publicū eſt ꝑ operis euidentiā vel ſpontaneā ꝯfeſſionē: tūc acta pnīa poterit cūeo miſericorditer agi:ẜm ꝙ viſuꝫ fuerit epiſcopo quādoqꝫ plusvel minus. xv. q. vlti.ſiquis p̄ſbyter. l. di. p̄ſbyteꝝ. ⁊ hoc totū intelligas cū veram penitentiā egerint: ⁊ nōſimulatā quia ſi ſimulatam nō reſtitueret̉.l. di. vt conſtitueret̉.a Occultū ⁊ ſic ꝓbatione ceſſante vindicte ratio cōquieſcitxxxij. q. v. xp̄iana. ⁊ ſecretoꝝ deus iudex etcognitor eſt. xxxij. diſ.erubeſcant: ⁊. ij. q. v.cōſuluiſti: ⁊ ſolū deūhabēt vltorem. C. deiureiu. iuſiurandi.b Prohibere: etiāſi in crimine teneant̉ꝓhibendi non ſunt: ſꝫcōmonendi. jͣ. e. c. vltarg. contra. j. c. proxi.ſo. hic loquit̉ de ſeculari: ibi de regulari: q̄propriam voluntatenō habent. xij. q. j. nōdicatis: et. c. nolo. velillud ꝓpter ſcandalip̄latoꝝ: hic nullū ſcādalū: vel meliꝰ iſtudeſt: cū quis petens ordines habet ius petendi rōne tituli quēhabꝫ. Uel dignitatisillud cum ius petēdinon habet et ideo p̄latus ſuus qui nouit ſecreta ſua poteſt euꝫrepellere: arg. jͣ. de ſponſali. preterea. ij.Daures. Cōis diuiſio. Scd̓a ibi: ad aures. Io. anFAc Prelati .i. abbates vel pͥores regl̓ares large ſumpto vocabulo. jͣ. de ver. ſigni. ꝙͣuis. d Obedientiā: ⁊ ita patet ꝙ minores ſuis prelatis obedientiam ſeruare debent: ar. c.di. contra morē: ⁊. xix. diſt. in memoriā: ⁊. viij. q. j. ſciendū. ff. dere mili. l. iij. §. in bello. xj. q. iij. abſit. ar. cōtra. quia nō eſt ſemꝑobediendū. xij. diſt. nō liceat. xv. q. vj. iuratos. xj. q. iij. nō ſemꝑC. de decū. omnes. li. x. in fi. ⁊. jͣ. e. dilectus. ſo. ſi prelatus excommunicet: ſiue iuſta ſit ſententia ſiue iniuſta obediendū eſt ſententie. xj. q. iij. ſententia paſtoris: ⁊. c. ſi ep̄s. forte niſi in duobꝰcaſibus. jͣ. de ſen. excō. per tuas. Item p̄cepto prelati ſi nō ꝑtitinet ad officiū ſuuꝫ qd̓ precepit non eſt obediendū. ff. de regu.iu. factū a iudice: ar. vij. q. j. quia frater. Si vero ꝑtinet ad officium ſuū: obediendum eſt vt hic ⁊ ſimilibus qn̄ non decipiturin precepto. Si vero precipiat qd̓ omnino eſt malū: nō faciatcontra conſcientiā. licet iuſtū videatur p̄lato. jͣ. de reſti. ſpo. litteras. ſeruato qd̓ dicit̉. jͣ. de ſen. excō. inquiſitioni. ſi vero precipiat quod malum eſt: non obediendū eſt ei. xj. q. iij. qui reſiſtit.⁊. c. ſi dominus: ⁊. c. iulianus: ⁊. c. non ſemꝑ. Si vero dubiuꝫ ſitpreceptū: ⁊ ꝓpter bonū obedientie excuſatur a peccato: licet inveritate ſit malum. xxiij. q. j. quid culpatur. e Scandalo:arg. nihil cū ſcandalo faciendū eſſe: arg. liiij. diſt. generalis. infi. ⁊. lj. di. c. j. xj. diſt. illa. xxviij. q. j. vxor. ⁊. c. iam nunc. arg. contra. jͣ. de reg. iu. qui ſcandalizauerit. xj. queſtione. iij. inter verba⁊ ſupra de renunci. niſi cum pridē. §. pro graui quoqꝫ. So. provitando ſcandalo ſepe ceſſat rigor eccleſiaſtice ſentētie: ſꝫ malum perpetrari nō debet: ar. xj. queſtione. iij. quid ergo: de hoc

ILdīctum eſt ſupra. e. ſane: ⁊ in. c. niſi cum pridem. §. pro grauī.f Eſſe poteſt. No. aliquid eſſe faciendū vel omittenduꝫ adcautelam eorum que fieri non poſſunt. xxxij. queſtione .jͣ. dixitdominus. ff. de negoci. geſt. diuortio. jͣ. reſpon. in fi. ff. de his quieie. vel effu. ſi vero. §. pretor. ff. de dam. infect. qui bona. §. ſiqͥsſtipulaturus.g Regnum dei. qꝛapud deum non gradus elegantior ſed vite melioris actio comprobatur. xxiij. queſtione. iiij. ſicut excellentiam: ⁊ ille maior dicitur in regno dei. qͥ eſtiuſtior. xl. diſtinctōnenon loca. ⁊ ca. multi.in fi.I archiepiſcopus Ponitduo dicta ſcd̓m ibi: reliqui vero. Iohānesandree.h Ordinādus. ideſt conſecrandus niſiforte haberent ius inelectione. xciij. diſtinctione miratus ſum.et tunc dic ordinandus. id eſt eligendusquia de conſuetudine vocandi ſunt.i Metropolitanam. ſexageſimatercia diſtinctiōe metropolitano. ⁊. lj. di. capitulo vltimo.k Ab omībus: nota. qd̓ om̄s tangit abomnibus comprobari debet: quia in concedēdo hauſtuꝫ aqueomnes debent venire ad quos ius aqueſpectat: ff. de aqͣ plu. arcen. in concedēdo. ⁊. C. de auc. p̄ſtan. l.vltima. ⁊. C. de communi agro. deſer. quicunqꝫ. ij. in fi. lib. xj. ⁊viij. queſtione .j. licet ergo: ⁊. ff. de adop. nam diuus. dicas ꝙ intali caſu omēs vocādi ſunt: et debent adeſſe ſi fieri pōt: ⁊ tuncſufficit ꝙ maior ꝑs ꝯſentiat. ff. ad muni. ꝙ maior. ⁊ ꝙ oēs ſuffraganei debeant ip̄m ordinare legit̉. lxiiij. di. qꝛ ꝑ ambitōes: ⁊h̓ quod dixi ꝙ maior pars ſufficit. locum habet in collegijs: ſecus in priuatis: vt dictū eſt ſupra de conſtitu. cum omnes.l Melius: ⁊ ſic videtur ꝙ licet poſſit aliquid fieri ꝑ alium:⁊ perinde habeatur ac ſi per ſe. ff. quod cuiuſqꝫ vniuerſi. Iteꝫeorum. §. j. ff. de admi. tu. ita tamen. §. geſſiſſe. melius tamenres expeditur per ſe. qͣꝫ per alium: argu. ij. queſtione ſeptima.accuſatio.Ec cp̄i. Ponit duo dicta. Scd̓m ibi: qd̓ ſi Io. an.Em Permiſſu: ita ꝙ ip̄e ſit pn̄s vl̓ aliꝰ cui cōmiſerit vices ſuas. jͣ. de offi. or. ꝙ ſedeꝫ. ſic iudex iuſta de cā p̄t ꝯmitte̓ alijvices ſuas. jͣ. de of. dele. paſtoralis. j. rn̄. ſic ⁊ p̄dicatiōis officiuꝫpōt ordinariꝰ alij cōmittere. cū id ꝑ ſe ip̄m cōplere nō poſſit. jͣ.de offi. ordi. inter cetera: ſi. ff. de ꝓcura. l. j. n Sine tribꝰ: incluſiue: ⁊ ſic nō eſt ꝯͣ. lxiiij. diſt. cōprouīciales. Quidā intelligebant olim lr̄aꝫ. ſicut ſonat ⁊ male: qꝛ ſic videret̉ ꝙ archiep̄s minorē auctoritatē quā ep̄s hr̄et: cū hͦ poſſit fieri a tribꝰ ep̄is iuſſu archiep̄i. vt. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ iō additū fuit in lr̄a: vel duobꝰ quodnō erat in antiqͣ ꝯpilatiōe: ⁊ ꝙ dicit tribꝰ eſt de ſb̓a ꝯſecratiōisal̓s nō eēt ꝯſecratus ſi eſſent pauciores. lxvj. di. porro. vbi traditur forma ꝯſecratiōis ab apl̓is. o Ordinare .i. ꝯſecrare.p Conſiſſe. lxiiij. diſtinctione. capitu. jͣ. ij. iij. ⁊. iiij.qMaiori: quando maiori numero ſit ſtandum vel non. sͣ.de elec. eccleſia veſtra. ij.

6 5