¶ Liber
¶ Diebus dn̄icis vel ſabbatopenthecoſtes ſacri ordines abalio qͣꝫ a ppa cōferri non pn̄t.Ubdiaconos autēnulli niſi ro. pon. liceat diebꝰ dn̄icis orAdinare. ¶ Quāuisꝯſecrandi deo dicatas ꝟgines⁊ minores ordines his diebꝰ habeāt licentiā celebrādi. ¶ Sabbato qͥdē pēthecoſtes nō liceatalicui ſacros ordines celebrarecū in ſequēti ſeptimana receptaſpūſſancti gratia celebrent̉.¶ Dem epiſcopo herford.¶ Nō valet ꝯſuetudo ꝙ exͣ ſtatuta tꝑa ſacri ordines ꝯferant̉OAne ſuꝑ eo: qd̓ moris eſt¶. Adixiſti in eccleſijs qͥbuſdāſcotie ⁊ vallie in dedicatiōibuseccleſiaꝝ vel altarium exͣ ieiucnia qͣttuor tempoꝝ clericos add ſacros ordines ꝓmoue̓. ¶ Significamꝰ ꝙ cōſuetudo illa vtpote īſtitutioni eccleſiaſtice inimica ē penitꝰ improbanda: ⁊ nieſi multitudo ⁊ antiqͣ ꝯſuetudoterre eſſet: taliter ordinati nondeberent ꝑmitti in ſuſceptis ordinibꝰ mīſtrare: nā apd̓ nos ſicg ordinati deponerent̉: ordinantes pͥuarent̉ aucͣte ordinandi.¶ Dem eidem.¶ Minores ordines ꝯferri pn̄t
diebus feſtis. Sacri vero conferri debēt in qͣttuor temꝑibusvel ſabbato ſancto. vel ſabbato de paſſione.E eo autē qd̓ q̄ſiuiſti anliceat exͣ ieiuniū qͣtuor tēporū aliqͦs in hoſtiarios lectores exorciſtas vl̓ accolitos autetiam ſubdiaconos ꝓmoueri.T. r. ꝙ licitū ē ep̄is dn̄icꝭ ⁊ alijsh feſtiuis diebꝰ vnū aut duos adi minores ordines ꝓmoue̓: ſꝫ adſb̓diaconatū niſi in qͣtuor tꝑibꝰkaut ſabbato ſancto vel ſabbatoante dn̄icam de paſſione: nulliep̄oꝝ p̄terqͣꝫ ro. pon. licet aliqͦsordinare. ¶ Dem.¶ Criminoſus occultus moneri poteſt ne promoueatur ad ordines ſed prohiberi nō debet.X tenore tuaꝝ literaꝝ aclcepimꝰ ꝙ. N. clericꝰ adeodeliquit: ꝙ ſi pctm̄ eiꝰ eſſet publicum degradaretur: ab ordinequē ſuſcepit ⁊ ampliꝰ nō poſſetad ſuperiores ordines ꝓmoueri. ¶ Uerū quoniam peccatuꝫipſum fore occultum dixiſti: mādamus quatenus pnīam ei cōdignam imponas et ſuadeas:vt parte pnīe peracta ordine ſuinſcepto vtatur quo contentusexiſtens ad ſuperiores ampliꝰnō aſcendat: verū tn̄ quia pctm̄
Ubdiaconos. ¶ Sūt tria dicta. Scd̓a ibi. ꝙͣuis.Tertia ibi. ſabbato. Io. an. a ¶ Romano: ⁊ itapatet ꝙ ab alijs attētari nō pn̄t: q̄ ſibi tm̄ ro. ec. reſeruauit: ſi. sͣ. de trāſlatio. inter corꝑalia. ⁊. c. j. ⁊ sͣ.de electio. ꝙ ſicut. §. ſuꝑ eo. ⁊ eſt arg. ꝙ ꝯſuetudo ro. ec. ad conſequentiā trahi nō dꝫab alijs: arg. ꝯͣ. xij. diſ.c. j. ⁊. ij. ⁊ de cōſe. di. j.baſilicas. C. de edi. pͥua. cū dubitatur ⁊ qd̓romē fit ſpectandū ē.ff. de offi. p̄ſi. ſꝫ licet: etẜm ꝙ papa facit etnon facere debemusjͣ. de re iudicata. ī cauſis. ⁊ eadem rō q̄ mouet ipſum mouere dꝫalios iudices. sͣ. de reſcriptōne. ſuꝑ lr̄is: argumētū optimū inſtitu. de ſatiſdatione tutoꝝ. §. ꝟlti. in fi. ſolutio que romana eccl̓eſia ẜuat ⁊ docet aliosobſeruare ad illa ſeruanda tenent̉ ſubditi eius: que vero in ſignū priuilegij ſibi tm̄ſeruauit nullus aliusſine ſua ſpāli licentiaattentare dꝫ: q̄ ſint illa: dicit̉. jͣ. de offi. lega.c. ꝙ tranſlationem.b ¶ Uirgines. xx. q.j. deuotis. ꝯͣ vbi dicit̉ꝙ non: niſi in die epiphaniaꝝ in albis paſcalibus et natalibusapoſtoloruꝫ virginesſunt velāde: adde ibiet hoc qd̓ dicit̉ hic ethoc qd̓ ibi: ⁊ ita alteꝝꝑ alterū ſuppletur.Ane ¶ CōmuInis diuiſio. Secūda ibi: ſignificamꝰ:Io. an. c ¶ Quattuor ſupple ⁊ exͣ ſabbatū ſctm̄ ⁊ ī ſabbatohebdomade mediate quadrageſime. jͣ. c. proxi. quia tunc licet.d ¶ Ad ſacros: ad minores pōt diebus dn̄icis ⁊ alijs diebusſclenibꝰ. jͣ. c. ꝓxi. tn̄ ſi ſecus fiat: caracterē recipiunt. .jͣ. e. cōſultationi. e ¶ Multitudo: ar. ꝙ multitudo diſpenſationē inducit. l. di. vt ꝯſtitueret̉: ⁊. jͣ. q. vij. qͦtiens. ij. ⁊. xliiij. di. c. comeſſationes. ⁊. xxiij. q. iiij. nō pōt verſus. ob populū multū crimen ꝑtranſit inultū. in multitudine tn̄ illis non parcit̉ qͦs magis cadelicti eſſe ꝯſtiterit. jͣ. de cle. ex. mi. latores. ⁊ ita ꝓpter ſcandalūallqͥd omittit̉ impunitū: cū al̓s nō eſſet omittendū: qd̓ fieri p̄tſi veritas nō offendit̉ q̄ triplex ē .ſ. iuſticie. jͣ. de re. iur̄. qͥ ſcandalizauerit vetitas doctrine ſiue diſcipline. xj. q. iij. qn̄ ergo: veritas bone vite. xxij. q. ij. primū. in pͥn. ⁊. xxxij. q. v. ita ne. h̓ nunꝙͣdimittēda eſt ꝓpter ſcandalū. xj. q. iij. int̓ verba: ſꝫ veritas iuſticie ⁊ veritas doctrine ſiue diſcipline qn̄qꝫ omittit̉ ꝓpt̓ ſcādalūputa qn̄ multitudo eſt in cā: vt hic dr̄. de hoc dr̄. sͣ. de renunci.niſi cū pridē. §. ꝓ graui qͦꝫ veritas iuſticie. quo ad iudicem: doctrine ſiue diſcipline quo ad p̄latū bone vite ad quēlibꝫ ꝑtinetf ¶ Antiqua: ar. ꝙ cōſuetudo excuſat in delictis: arg. xxxij. q.iiij. obijciunt̉: ⁊. iiij. di. deniqꝫ. ar. ꝯͣ. jͣ. de ſimo. nō ſatiſ. ⁊. jͣ. de eoqui duxit in matri. quā pol. ꝑ adulteriū: cū habēt. sͣ. de ꝯſue. c.vlti. j. rn̄. ſo. conſuetudo ſiue multitudo excuſat a pena tꝑali q̄ꝓpter ſcandalū imponi nō pōt: ſed a pena eterna nō excuſat.īmo amplius accuſat. vt dicūt cōtraria: ⁊ nō minus ardebūt qͥcū multis ardebūt. ij. q. j. multi. in fi. vel dic qd̓ cōſuetudo excu
ſat in his q̄ ſunt ꝯͣ ius poſitiuū: dū tn̄ ſit rōnabilis: ⁊ p̄ſcripta:vt. sͣ. de ꝯſue. c. vlti. in fi. in his vero q̄ ſunt ꝯͣ ius naturale nullo modo: nec illa cōſuetudo excuſat: vt ibidem .j. reſponſo.g ¶ Deponerētur. ab executione ⁊ ſuſpendi haberentur cumtamen recepiſſent caracterem. vt. jͣ. e. c. pe.Eeo. ¶ CōisQ iulio. Scdaibi: taliter rn̄demus.Io. andr. h ¶ Autduos: nunqͥd pluresvtiqꝫ dūmō nō videatur generalis ordinatio. i ¶ Ad minores. Et ſic videtur ꝙoēs minores ordinespoſſit aliqͥs ſimul reciꝑe: ex eo ꝙ dicit poteſt ꝓmouere vnū adminores. qꝛ indet̓minate dixit ad mīoresde oībus pōt intelligixix. di. ſi romanoꝝ. infi. jͣ. d̓ pͥui. qꝛ circa: qd̓ſatis pōt cōcedi et defacto obtinet: vt h̓: etjͣ. de eo qͥ fur. or. re. cūh. niſi ꝯſuetudo repugnet: qͥ ſcandalū generaret: ꝯſuetudo eī eaq̄ licita ſunt reddit illicita. jͣ. de cle. cōiu. cūolim. ⁊. jͣ. de cog. ſyiri.ſuꝑ eo. k ¶ In ſabbato: vt. lxxv. di. ordinationes. ij. non ergodie dn̄ica. jͣ. e. litterasetiā continuato ieiunio: vt quidam dicebant.Xteno:¶ Cōminisdiuiſio. Scd̓a ibi: verum qm̄. Io an.l ¶ Adeo deliqͥt: puta ꝑiuriū vel adulterium cōmiſit: vt. jͣ. eo.ti. c. vlti. m ¶ Utat̉no. ergo qd̓ dicit hic.ꝙ crimīoſus acta penitentia pōt ꝓmoueri: ⁊ in ſuſceptis ordinibus mīſtrare. arg.ad hoc. xxxiiij. di. fraternitatis. l. di. qꝛ tua. ⁊. c. dn̄o: ⁊. c. ponderet. ⁊ in pluribus alijs: arg. ꝯͣ. xxv. diſ. pͥmū. ⁊. jͣ. q. vij. ſiqͥs oēm:⁊ xlviij. di. qm̄. ſo. qͥdā dixerūt. ꝙ ſi ꝓmotus nō ē nullo mō dꝫꝓmoueri. ꝑ. c. ꝓxime dicta hic fuit nimis rigida opinio qͥa respene ꝯͣ naturā ē: vt aliqͥs ſit ſine pctō .xxv. di. §. nūc aūt. vn̄ videtur idē dicendū circa ꝓpmotos ⁊ ꝓmeuēdos. facilius tn̄ impeditur ꝓmouēdus qua deijciat̉ iā ꝓmotus. xv. q. j. §. vl. circa ꝓmotos. anth. ⁊. t. diſtinguūt ꝙ qͣttuor ꝯſiderāda ſunt. Primum .ſ. qͣntitas criminis. vtrū videlicet ſit enorme vel mediocre: ⁊ in hoc ꝯſderat̉ qͣntitas criminis. ſcd̓m ē q̄ eſt qͣlitas criminis. vtrū ſit occultū vel manifeſtū. Tertiuꝫ eſt modꝰ publicatiōis an ſit videlicet publicū: ꝑ oꝑis euidentiā. vel ꝑ iudicisſnīam. vel ꝑ ſpontaneā ꝯfeſſionē in iudicio. Iſtis tribꝰ modisnotoriū fit crimē. jͣ. de coha. cler. ⁊ mu. c. vlt. Quartū eſt ſatiſfactio penitētis: videlicet an egerit veram pnīam vel ſimulatā. ſicrimē eſt enorme ⁊ manifeſtū. vt ſimul ꝯcurrāt qͣntitas ⁊ qualitas criminis deponit̉ nec vnꝙͣ reſtituit̉: poſt qͣntācunqꝫ pententiā. l. di. miror. ſi vero enorme ⁊ occultū: in eo caſu monēdꝰeſt. vt abſtineat ⁊ nō cogēdus: qꝛ ſolū deū hꝫ vltorē: qꝛ latētiapctā vindictā nō hn̄t. xxxij. q. v. xp̄iana: ⁊ acta pnīa poterit officio ſuo vti: ⁊ ad maiores ordines aſcēdere: vt hic. ⁊. jͣ. de ſimo.ex tue. p̄ter reos homicidij. jͣ. e. q̄ſitū ē. vbi exēplificant̉ criminatalia. Si vero mediocre fuerit ⁊ occultū acta puīꝫ vel ꝑte eius