Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
Lv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

a dum nequeat iuxta canonicasſanctiones ad aliū tn̄ poterit licite reaſſumi: qͣꝫqͣꝫ autē in his etꝯſil̓ibus caſibꝰ is qui ep̄atu dimiſſo monaſticā vitā elegit: reſurgere valeat ad officiū paſtorale nihil tn̄ in his ꝯͣ preſcriptūintelligit̉ cōſiliū attentari qd̓ inbeo loquit̉ caſu: cuꝫ ꝓpter aliqd̓crimen ep̄atū quis deſerens advitā monaſtica pnīe cā deſcendit. vn̄ quidaꝫ in eo caſu loquidixerūt capitulū ſupͣdictū: cumquis ꝓ crimine de qͦ cōuictꝰ fuerat vel ꝯfeſſus ab ep̄ali dignitate depoſitus in monaſterio exiſtat ad pnīaꝫ agendaꝫ incluſusvel cū aliquis ꝓpter graue crimen ꝓ quo ep̄atuꝫ retinens penitentiā digne agere non valebat: cedendi obtenta licentia vitam monachalē elegit alijs aſſerentibꝰ ſic intelligendū eſſe capitulum antedictū vt ꝑ ſe reſurge̓ neq̄at .i. repete̓ qͣſi debitū qd̓d tali mō dimiſit qͣꝫqͣꝫ eligi poſe ſit: preſertim ſi locum tm̄ ⁊ nonordinē reſignauit. Cū gͦ nob̓cōſtare nequerit ob quā cauſaꝫpredictus .i. ep̄atui olim ceſſeritmādamꝰ qͣtenꝰ ſi tibi ꝯſtiterit: ꝙs ꝓpter aliquā ex p̄miſſis cauſisſeu ꝯſimilibꝰ idē .i. ep̄atui ceſſerit memorato tu auctoritate noſtra dūmō neceſſitas vel vtilitas id expoſcat: licentiam ei tribuas aſcendēdi ad regimen eccleſie fauentiū. maxīe ſi veritate ſubnitit̉. ꝙ dictus .i. loco tm̄modo ceſſerit memorato. ⁊ nonhͦ ordini vel etiā dignitati. tūc em̄eſſet vehemētiſſime p̄ſumēduꝫ:ꝙ nō ꝓpter crimen aliquod abipſo cōmiſſum: ſꝫ cauſa pnīe ad

vitā migraret regularē: preſertim cum apoſtolica ſedes poſtceſſionē multominꝰ qͣꝫ antea ꝑmiſiſſet eidē tali crimine irretito in pontificali ordine mīſtrare: alioquin cū durū nimis extiterit ꝯͣ tam ſolenne ꝯciliū hmōipoſtulationeꝫ admitte̓ p̄poſitoet canonicis memoratis iniungas: vt aliam perſonā ſibi idoneam eligant in paſtorem.DDem in concilio generali. Qui petijt cedendi licentiāexqͦ illā obtinuit cede̓ cōpellit̉.Uidā cedendi licentiaꝫtuꝫ inſtātia poſtulantesea obtēta cede̓ p̄t̓mittūt. Sꝫcū in poſtulatōe hmōi aut eccleſiarū cōmoda quibꝰ p̄ſunt: autſalutē videant̉ ꝓpriā attēdiſſequoꝝ neutrū ſuaſionibꝰ aliqͦrūquerentiū q̄ ſua ſunt: ſeu etiamleuitate qͣlibet nolumꝰ impedire: eos ad cedenduꝫ decernimꝰincompellendos.Onorius. iij. maioris eccl̓iedecano et magiſtro. r. cant. ſancti dion̄. leodien̄. Non renūciat iuri ſuo qͥ gratie aduerſarij ſe ſummittit.Eniens ad apo. ſe. i. ſub.Eppoſuit: ꝙ cuꝫ bone me..i. papa. pͦ .n. abbati de emenco⁊ maioris eccl̓ie ac ſctī pauli cātoribus treue. ſuis dederit lr̄isin mādatꝭ: vt ſi nihil canonicūobuiaret p̄bendā in eccleſia ſctīflorini in confluentia: quā iacobus decanꝰ ip̄ius eccl̓ie reſignauit: ſb̓ ap. obſtaculo aſſignarēt:⁊ infra. Cunqꝫ iudices apoſtolicum vellent adimplere mandatum quidā ſe oppoſuerūt canonici eccleſie memorate: dicen

jͣ. de regu. c. ij. qd̓ in maleficijs verū ē. ff. de vi ⁊ vi arma. l. j. §. qͣtiens. ⁊. xxxiiij. q. ij. ſi ꝟgo. C. de trāſac. ꝙͣuis. ⁊. C. qūo ⁊ qn̄ iudab eo. a Nequeat: qꝛ erga ſimoniacos nulla miſcd̓ia ē adhibēda .j. q. j. erga ſimoniacos. ⁊. vij. q. j. pn̄tiū. ⁊ sͣ. de elec. ſuꝑeo. ⁊. jͣ. q. j. ꝙ qͥda. ⁊. jͣ. de ſimo. nobis fuit. Sed ꝯͣ videt̉ ꝙ poſſitcū ſimoniacis diſpenſari: vt. jͣ. q. v. qͥcunqꝫ.⁊. c. pn̄tiū. ⁊. jͣ. d̓ ſimo.de ſimoniace. et. sͣ. deelec. ſi alicuiꝰ. ſo. vin.dicit ꝙ tal̓ de iure nōpōt eligi ſiue poſtulari: ſꝫ diſpēſatiue dꝫ poſtulari. Alij dicūt ꝙ ſicōmiſſa fuit ſimouiain ordine nullus pōtcū eo diſpenſare. vt. jͣ.q. j. erga. ⁊. c. qd̓ qͥdā:nec etiā dn̄s papa vtdicūt: qꝛ caracterē hꝫvicioſum: cui renunciare nō pōt. ⁊ id̓o nōpurgat̉ vitiū iſtud. vtxiiij. q. vj. ſi res alienaSꝫ hͦ non credo: īmopōt papa bene diſpēſare cuꝫ ſimoniacis qcaracterē hn̄t vitioſūqͥ ſcient̓ ſimoniā commiſerunt. jͣ. de ſimo. cpe. ſꝫ inferiores p̄latinō pn̄t diſpēſare cumſciente ſꝫ papa: ⁊ hocideo qͥa bene purgat̉vitiū furti re furtiuaapud fureꝫ remanētede volūtate dn̄i. ff. devſuca. ſi fur. in prin. ⁊jͣ. q. j. qd̓ quidā. ver. ſiforte militie caracterem ⁊cͣ. idē in violētodetentore. ff. de preca.certe. §. iulianꝰ. Sedcū ſimonia cōmiſſa ēignorāte illo cui acqͥſitū eſt bn̄ficiū vel quiordinē vel dignitateꝫadeptus eſt ignorant̉pn̄t ep̄i diſpēſare poſtlibera reſignationemSed in hoc diſtingueſi beneficiū etiaꝫ ſimplex eo mō ē adeptꝰ:ſtatim poſt reſignationem pōt reſumi ad illud diſpēſatiue: vt. sͣ.de elec. ſi alicuiꝰ. in fi.⁊ capl̓m etiā tūc diſpēſat. ⁊. jͣ. de ſimo. ex inſinuatiōe. In illo qͥ dignitatē ſic ē adeptusdiſtingue ſi ſponte reſignet petēs humilit̓ reſignationē admitti. ſtatī pōt ep̄s diſpēſare cū illo: ⁊ ad eandē p̄laturā. arg. j. q. v.p̄ſentiū. vbi diſpenſat̉ in dignitate aſſumēda cū eo qͥ ſponte renūciauit ordini ignorant̓ recepto. ⁊ ar. illiꝰ. c. qͥcunqꝫ. circa pͥn.tn̄ illud loquit̉ de diſpēſatiōe pape. Et ar. illiꝰ decre. ſi alicuiꝰ aꝯͣrio ſenſu. Si ꝟo de hoc cōtendit in iudicio ⁊ electio ſua reprobata fuerit: qꝛ ſimoniace fuit facta licet eo ignorante: tunc ep̄silla vice ⁊ in ſua vacatione cū eo nō poterit diſpēſare ſꝫ poſteaſic. sͣ. de elec. ſi alicuiꝰ in pͥncipio. ⁊ ita teneas circa hmōi diſpēſationē ſimoniacoꝝ. b Loquit̉: hec interp̄tatio tenēda eſtſuꝑ. c. illo. vij. q. j. hoc nequaꝙͣ excluſis opinionibꝰ ibi notatis.c Nō valebat .jͣ. q. j. ſi quis neqꝫ. Ex hoc colligo ꝙ ſimonia.

cus ſine licētia dn̄i pape renūciare non pōt. de hoc no. sͣ. c. ꝓxi.§. j. d Dimiſit. vij. q. j. quā periculoſum. e Locū tantum. jͣ. de ordi. ab ep̄o qui reſigna. ep̄i. c. vno. f Ordinē .i. ordinis executionē qꝛ caracteri nēo poſſꝫ renūciare. j. q. j. ꝙ qͥdāg Premiſſis: quattuor cauſis de qͥbus dictū eſt ſupra in lr̄aꝓpter populi ꝑſecutionē vel corporis infirmitatē defectū ſcientie ꝓpter ſimoniā abalijs eo ignorante cōmiſſam cū qͥs renunciat ꝓpter aliquā cāmtalē nō ꝓhibet̉ iterūpoſtulari ad dignitatē ep̄alem: vt h̓ dicit.h Ordini .i. ordīsexecutionis. Sed qͥdſi renunciaſſet ordiniadhuc poteſt reaſfumi de licentia pape:nunqͥd reconſecrabitur? nō: quia caractereꝫ retinuit j. q. j. qd̓quidā. ver. ſi forte militie. xxxij. q: vij. licite.⁊ ideo ſola executio ſibi deeſt. quam reaſſumit de licentia pape.i Alioquin .i. ſi renūciauit ex aliqua depredictis cauſis. quefiunt ſine peccato: ſedex alia ꝓpter peccatū.k Duruꝫ nō tamēimpoſſibile: quia bene diſpenſat dn̄s papa ꝯͣ qͣttuor cōcilia. ⁊cōtra apoſtolū dū tn̄nihil ſtatuat cōtra fideꝫ. xxv. q. j. ſunt quidam. ar. xxxiiij. diſt. lector. lxxxij. di. p̄ſbyterqd̓ aūt legit̉. xv. diſt.ſicut de articulis fideiintelligitur.Uidā cedendi Prima ꝑsponit factum. Scd̓acorrigit cām reddēsibi. ſꝫ cum. Io. an.l Cedēdi: cum inſtantia. Ex eo ꝙ cuminſtantia ꝑſeuerādopetunt: p̄ſumit̉ ꝯͣ eosmagis de pe. diſt. jͣ. diuortium. C. ad velle.ſi mulier. in fi. ſic etiāpallium cum inſtautia peti debet. c. di. priſca. ⁊. ff. de qōnibus. l.j. §. diuus. j.m Compellendos. No. ꝙ aliquis cogitur renūciare obtenta licentia renunciandi tamē ẜm leges re integra recuperabūtur bona quibus ceſſit. ff. de ceſſi. bo. his qui. ſꝫ hoc ideo eſt: neilludatur papa. ſicut ſi poſtulatio preſentat̉ pape. nō poteſt poſtea recedere ab ea. sͣ. de poſtu. bone. ratio quare compellant̉.reddit̉ in littera. In huiuſmodi cōpulſione cōſiderat papa cōmodum eccleſie vel propriam ſalutē petentis: quorum neutrūvult impediri: ⁊ ideo compellitur.Eniens. Prima pars ponit appellationē impetrātis ⁊ eius cauſam. Secūda ipſius ꝓſecutionē ⁊ auditoris dati ſententiā. Tertia ipſius ſententie confirmationē. Secunda ibi. Ad quā. Tertia ibi: nos igitur. Io. an.