Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
XLVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

a ꝑtis canonicoꝝ eccl̓ie int̓ceſſit.Tdem epiſcopo verulano. Qui renunctiauit beneficioſuo illud recipere non poteſt.bX trāſmiſſa relatōe abbaAtis ſancti .n. de ceperano.nr̄is ē auribꝰ intimatū: ꝙ. p. rubeus clericꝰ dū īfirmitate laboraret apud monaſteriū ſctī ſaluatoris ſibi petijt habitū monaſticū īdulgeri: qͥ recuꝑata poſtmodū ſanitate ad monaſteriuꝫillud gr̄a cōplendi votū acceſſit⁊ ibidē morā aliquātulā faciēsea q̄ p̄dicte eccleſie ſancti .n. cōtulerat ſibi fecit reſtitui: nūc ātmutato aīo laborat vt reſtituat̉in eccleſia ſupradicta. Uerūqm̄ iā dicta eccl̓ia ab eo ſolutadignoſcit̉ exquo ea q̄ ſibi cōtudlerat ad petitionē ſuaꝫ reſigͣuiteidē. mādamꝰ qͣtenus ſi res itaſe habet p̄dictū abbatē ⁊ ſocioseius ad receptionē. p. nll̓a rōneꝯpellas inuitos nec a ppl̓o ceperano cōpelli permittas. hortaritn̄ eos poteris vt illū non tanqͣꝫvnū de eccl̓ia. ſꝫ quaſi de nouorecipiant in ſociū ⁊ in fratrem.Udem epiſcopo tornac. Bn̄ficiatꝰ ſine licētia p̄lati ſui

bn̄ficio renūciare nō pōtDmonet. ⁊ infra. Uniu̓ſis ꝑſonis tui ep̄atus ſub diſtrictione ꝓhibeas ne eccleſias tuedioc̄. ad ordinationē tuā ꝑtinēe tes abſqꝫ aſſenſu tuo intrare audeant aut detinere aut te dimittere incōſulto. Qd̓ ſi qͥs contra ꝓhibitionē tuā venire p̄ſūpſerit in euꝫ canonicā exerceasvltionrm.Alemens. iij. Cōtra petētem beneficiū admittit̉ ſpōtanee abiuratiōis exceptio etiā cauſa nō adiecta. cōtra quā replicare poterit ꝙ nonſponte renūciauit ⁊ qui meliusprobauerit optinebit.gUper hͦ ꝙ ſciſcitaris vtꝝh Leccīaſtica bn̄ficia repoſcētibꝰ obiecta ſpōtanee abiuratōinis exceptio ſine cāe cognitiōeſit admittēda. ⁊ an̄ actorꝭ ꝙ ſpōte nō renūciauit an rei d̓ ſpōtanea renūciatōe debeāt ꝓbationes admitti Sic tue exꝑiētiekrn̄demꝰ ꝙ nll̓a rō hͦ veriſil̓e reddit. vt qͥſqͣꝫ bn̄ficiū multis forteexpenſis ⁊ laboribꝰ acquiſitū qͦſuſtentari dꝫ facile ſine magͣ cāſua ſponte reſignet. iōqꝫ ſuꝑuacuū eē nō credimꝰ cām reſigna

a Interceſſit: ſupple poſt ſuam renūciationaꝫ. Iſte. p. poſtſuā renūciationē obtinuit lr̄as a papa vt reciꝑet̉ in eccleſia illa. ⁊ ſic iſte inueſtitꝰ fuit de bn̄ficio illo aucͣte pape ⁊ de ꝯſenſumaioris ꝑtis: ⁊ ſic ꝑs minor nō p̄t obijcere iuramentū.T tranſmiſſa. Prima ꝑs honit querelā. ſcd̓a prouidet ibi: verū qm̄ Io.b Abbatis .i. p̄latiqꝛ eccl̓ia ſecularis eſt⁊ nō regularis. ⁊ ē nomē dignitatꝭ. ⁊ iſte. p.rubeꝰ erat ibi canonicus. c Uotū: nōꝙ emiſiſſet votū ſꝫ ꝙemittere ꝓponebāt .jͣ.de regū. ꝯſulti. ar. ꝯͣ. jͣ.d̓ regū. ſuꝑ eo. nō ē ꝯͣibi habitꝰ fuit ad ꝓfeſſionē hic ad ꝓbationē tm̄ vl̓ h̓ nullū habitū ſuſcepit: ⁊ ſi ſuſcepiſſet n̄ ob. nā habitus ſolꝰ ſine ꝓfeſſiōenō facit mōachū. jͣ. d̓regū. porrectū. ⁊. jͣ. qͥcleri. vel vouē. c. ꝯſuluit. d Reſignauit. ſꝫ qͣliter bona illaſibi reſtituta fuer̄t exqͦ em̄ ſemel fuerūt acqͥſita eccl̓ie nō debētei ampliꝰ reſtitui. xij.q. ij. nll̓i. xvij. q. iiij. ſūtqͥ opes. rn̄. iure poli n̄iure fori. xvij. q. iiij. qͥcūqꝫ. ar. jͣ. de dona. inter vi. ⁊ vxo. ml̓ieres.⁊ in autē. d̓ mona. §.ſi ꝟo. col̓. j. vel de facto fuit h̓ potiꝰ ꝙͣ deiure ſi trāſiuerūt in ꝓprietatē eccl̓ie vel forſan ſub ꝯditōe ꝯtulerat illa bona ſi ſibi ꝑpetuo remane̓ deberet. d̓ hac maͣ notat̉. īͣde cleri. ꝯiu. c. ꝙ ad teNOmonet. Primo ponit ꝓhibitio nē. ſcd̓o ipſiꝰ trāſgreſſionē puniri p̄cipit: ibi. qd̓ ſi quis. Io. an.e Intrare. xvj. q. vij. nullus oīno. jͣ. deiurepa. cura paſtoralal̓s niſi talia bn̄ficia dimiſerint ſunt excōicandi vſqꝫ ad debitāſatiſfationē. jͣ. de inſti. ex frequētibus. f Incōſulto dimittere: vt. vij. q. j. ep̄s de loco. jͣ. d̓ priuile. cū ⁊ plantare. §. in eccleſijs: idem eſt in clericis aliorū p̄latorum vt abbatū ⁊ cōſimiliūſine quoꝝ ꝯſenſu eccleſias nō debent dimittere. lxiij. diſt. c. j. etij. ⁊. liiij. diſt. c. j. qd̓ ſi fecerint pn̄t reuocari: ⁊ niſi admoniti redierint ſunt excōicādi. vij. q. j. ſi quis ꝟo. ⁊. c. ſe. ⁊ hic eſt canonica vltio: vt dicit h̓ in fi. ⁊ ſi p̄latus ſuus trāſitū ratū habere noluerit poterit eccleſia illa ordinari ꝑ illū ad queꝫ ſpectat. jͣ. eo.qd̓ in dubijs. ⁊ hoc in fi. ad religionem tn̄ tranſire poſſunt. xix.q. ij. due ſunt. ⁊ etiā regulares petita licētia ꝙͣuis nō obtenta.jͣ. de regu. licet. item ar. eſt ex hac lr̄a: ꝙ vnus p̄latus nō poſſitad aliā p̄laturā eligi in alia eccleſia vel etiā canonicus: ſed tm̄poſtulare: qm̄ p̄latus ille vl̓ clericus nō habet facultatē recedēdi ab eccleſia ſua ſine licentia ep̄i ſui. vn̄ eius ꝯſenſus illegitimus eſt: qd̓ ꝯcedebat Uin. ⁊ ſi ep̄s malicioſe eū nō vult cōcedere. cogēdus eſt ꝑ ſuꝑiorē. ar. jͣ. de iurepa. nullus. ⁊ ẜm eū habet locū electio tm̄ in clericis eiuſdē eccleſie. nos hic non dicimus īmo clericus alterius eccleſie bn̄ pōt eligi ad aliā eccleſiādūmodo al̓s ſit idoneus ⁊ in eodē ep̄atū ⁊ in alio tenet electōsͣ. de elec. cū ſnter canonicos. vbi de hoc imploranda eſt tn̄ licentia ſui ep̄i: ⁊ ſi denegaret eā ꝯpellleret̉ ꝑ ſuꝑiorē ſi malicioſe hoc faceret ꝑ decre. nullus. jͣ. de iurepatro.ex hoc. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi: ſic tue. ⁊ habet varias lecturas. Io. an. g Suꝑ hͦ: caſus quidā petebat

bn̄ficiū ſuū d̓ qͦ fuerat canonice inſtitutꝰ. obijciebat̉ ei ī modūexceptōis ꝙ nō poterat repetere ip̄m qͣꝫuis ad ip̄m ꝑtinuerit:qꝛ dū q̄ete poſſidebat illd̓ ſpōte abiurauerat replicabat actorꝙ nō ſpōte renūciauerat. ⁊ hͦ vterqꝫ ꝓbare volebat. pͥmo q̄rit̉an exceptō ſpōtanee abiuratōis obiecta nll̓a cā reſigͣtōis aſſiq̄ta ſit admittēda exceptio: et dato ꝙ ſit admittenda q̄rit̉ an teſtes actorꝭ qͥ dic̄ ꝙ n̄ſpōte renūciauit pͥusſint admittēdi. an teſtes rei qͥ dic̄ ꝙ n̄ ſpōte renūciauit. rn̄. papa ꝙ nō ē veriſil̓e ꝙaliqͥs renūciet bn̄ficoſuo ſpōte forte ml̓tislaboribꝰ acqͥſito ſinemagͣ cā tn̄ teſtes ſuꝑſpōtanea renūciatōeſūt recipiēdi nec ē ſuuacuū ſi iudex inqͥratcām renūciatōis ſi voluerit: al̓s nō tenet̉: ⁊ſi īuenerit illā ꝓbabilē. i. nō vi vl̓ metu ⁊amittit eā ⁊ īponet̉ ſilentiū actori: niſi ip̄ereplicādo ꝓbaueritꝙ ſpōte n̄ renūciauitī fi. rn̄det qͣſi tacite q̄ſtiōi: ⁊ quō p̄t h̓ eē cūilla ſit negatiua .ſ. ꝙſpōte n̄ renūciauit etip̄e rn̄dit: ꝙ lꝫ videat̉negatiua: tn̄ tal̓ negatiua hꝫ ī ſe īplicitā affirmatiuā .ſ. ꝙ coactꝰrenūciauit: ⁊ iō ſuꝑ illa aſſertōe īplicita ꝓbatōes actorꝭ ſūt admittēde ⁊ ſnīa ꝓferēda ꝓ eo qͥ meliꝰ ꝓbauerit. h Repoſcētibus .i. petētibus.i Sine cāe .i. ſineadiectōe iuſte cāe renūciatōis. k Ueriſil̓e: ꝯͣ iſtā p̄ſūptiōꝫ bn̄ admittit̉ ꝓbatioin ꝯͣriū: vt. jͣ. dr̄ in reſponſione. jͣ. de p̄ſūp. qꝛ veriſil̓e. l Reſignatōis lꝫ nō ſit allegata ab ipſo reo forte iō renūciauit. qꝛ hēbat pl̓a bn̄ficia. jͣ. de p̄bē. c. referēte. vl̓ qꝛ ſymoniace fuerat adeptus illd̓. jͣ. de p̄ſūp. nō ē veriſil̓e maxīe dico: qꝛ idē eēt ſi nullcām allegaſſet: ⁊ h̓ nō dr̄ ꝙ reꝰ cām allegauit ſꝫ iudex h̓ q̄ſiuitqꝛ ſufficit allegare ſpōtaneā renūciatōꝫ ſine aliqͣ cā: nec tenet̉etiā allegare cam nec iudex tenet̉ inqͥre̓ cāꝫ: ⁊ hͦ no. cū dic̄ jͣ. iōqꝫ ſuꝑuacuū eē ⁊cͣ. q. d. ſi vult p̄t inqͥre̓ al̓s nō tenet̉: qꝛ ſuffic̄ ꝙſpōte renūciauit. jͣ. c. ꝓxi. qͥdā ſignāt ꝯͣ. jͣ. de re. ſpo. ſollicite. ibinō recipiūt̉ teſtes illiꝰ qͥ allegabat ſpotaneā abiuratōꝫ an̄ reſtitutōꝫ. ⁊ h̓ recipiūt̉ an̄ ⁊ poſt reſtōem. Ita ſoluebāt qͥdā h̓ nōallegabat̉ ꝙ ſpoliatꝰ renūciauerit. ſi hͦ feciſſet n̄ admitterēt̉ ꝓbatōes ꝯͣ eū: vt ibi ſꝫ vt ceſſit n̄ ſpoliatꝰ. lꝫ p̄ſumat̉ ꝓ eo ꝙ īuitꝰhͦ fecerit audit̉ tn̄ aduerſariꝰ volēs ꝓbare ſpōtancā abiuratōꝫjͣ ꝓbata ſi iteꝝ actor vult replicare ꝙ nō ſpōte bū audit̉. Adhͦ vt nullū ſit ꝯͣriū ita dicas ꝙ hͨ ⁊ illa: ſollicite. i diuerẜ caſibꝰloquūt̉ nec ſe tāgūt. qͣ em̄ ꝑ mētū vl̓ ꝑ vim renūciat bn̄ficio vl̓iuri ſuo tenet qͥdē renūciatio qꝛ hͨ voluit. lꝫ coactus ⁊ ſic ꝑdidn̄iū ex toto: qꝛ coacta volūtas ē. xv. q. j. merito. ⁊. ff. qd̓ me. caſi mulier. §. ſi metū. ⁊. l. metū aūt. §. ſꝫ ꝙ p̄tor: ⁊ ſic hꝫ locū in hͦcaſu actio qd̓ me. cā. q̄ appellat̉ actō p̄toria. ff. e. ti. ⁊ ſi ml̓ier. §ſꝫ metu. ⁊ ī hͦ caſu loq̄t̉ hͨ decr̄. nec tal̓ ꝓpͥe dr̄ ſpoliatꝰ: vn̄ n̄ p̄t̄pete̓ reſtitutōꝫ cū nō fuerit ſpoliatꝰ. īmo tradidit dn̄iū ſꝫ ꝑ metū vt dictū ē: ſꝫ dat̉ illi actio p̄toria qd̓ me. cā. ⁊ hͦ agebat actōein rē ſimpl̓r petēdo eccl̓iā ſuā ſꝫ opponebat̉ ſibi ſpontanea abiuratio: qn̄ res petita tradita ē ꝑ mētū: agit̉ actōe in rē ⁊ in ꝑſonā. ⁊ ſi ꝓmiſſio tm̄ ꝑ mētū facta eſt: ⁊ agit̉ vt res tradat. hꝫ