Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
XLVIr
Einzelbild herunterladen
 

De tranſlatione prela.

XLVI

ceſſitate vel vtilitate pāſata nōhūana ſꝫ diuina potiꝰ autoritate diſſoluit. ⁊ infra. Ne aūt facti ꝑuerſitas trāſeat p̄ſūptoriba in exēplū qd̓ quidē ſi veꝝ ē nōb poteſt nō eſſe notoriū ſibi p̄cipimus. vt admīſtratiōꝫ herbipo.eccleſie penitꝰ derelinqͣt. ⁊ īfra.Ceterū qm̄ herbipo. eccīe cauonici vota ſua in ip̄m ꝓrſus illicite ꝯtulerūt volētes. ſicut dignūd̓ eſt vt in eo puniant̉ in quo peccauerūt. eligendi eos hac viceē ſuſpendimus poteſtate. ⁊ infraQuia ꝟo hildeſen. eccleſiā. cuifuerat alligatꝰ. vn̄ ẜm apl̓m ſof lutionē querere nō debebat nimis improbe dereliqͥt. ne ad ipſam redeat vlterius diſtrictiusꝓhibemus cum ẜm traditiōescanonicas qui ad maiorē ſe plebē trāſtulerit. a cathedra repelli debeat aliena et carere ꝓpriavt nec illis p̄ſideat qͦs ꝑ ſuꝑbiāſpreuit. nec illis qͦs ꝑ anariciaꝫcōcupiuit. I Dem bamber.epiſcopo et ſcolaſtico magūti.Solus papa trāſfert ep̄os etindulgētia ꝑ eū ſuꝑ tali trāſlatiōe ꝯceſſa ad litterā ſeruāda ē¶IIcet intantū. ⁊ infra. Sicut legitimi mr̄imonij vinculum qd̓ eſt inter virū ⁊ vxorēhomo diſſoluere nequit. dn̄o di

cente in euāgelio. qͦs deus coniunxit hō nō ſeꝑaret. ſic ⁊ ſpūale fedus coniugij qd̓ eſt int̓ epiſcopū ⁊ eccleſiam. qd̓ in electione nunciat̉ ratum. in cōfirmation ⁊ conſecratiōe intelligit̉ cōſummatū ſine illius aucͣte ſoluinō pōt qͥ ſucceſſor eſt petri ⁊ vicarius ieſu xp̄i. hoc auten. ca.quondam hildeſen̄. ep̄s non attendens ad herbipolen̄. eccl̓iaꝫꝓpria temeritate trāſiuit. ⁊ īfraNec illa pre .n. īdulgētia p̄ſumptionē excuſat ipſiꝰ ſꝫ ambitionē excuſat cuꝫ in ea ſit cxp̄ſſum⁊ ꝙ ſi ad maiorē vocaret̉ forſitādignitateꝫ eam ſibi liceret aſſumere dum tn̄ nihil ei de ſtatutiſcanonicis obuiaret ⁊ vn̄ licꝫ forſitan aliqͥbus videat̉ vt iudulgētie occaſione ipſiꝰ ad dignin̄tatē poſſit trāſire maiorē ad parē tn̄ ipſi trāſire n̄ licuit cū ī maiori dignitate ꝓpter maiorē vtilitatē facilius ſoleat diſpenſariPreterea cū poſtulatio ſicut etelectio examinari ſoleat diligēter. ⁊ tenor illiꝰ indulgētie nonſolū videat̉ poſtulatōis examinationē. ſed ꝑſone etiam reſeruare ſubiunges dūmodo nihilde canonicis obuiet inſtitutis.n an̄qͣꝫ ꝑ euꝫ poſtulatio examinata fuiſſꝫ. cui fuerat faciēda. nul

C cōia dele. l. ij. ⁊ de nullo pōt aliqͥd facere. C. de rei vxo. ac. l.vna. in pͥn. ⁊ de ꝯſe. di. ij. reuera. ⁊ ſnīam que nulla eſt. facit aliquaꝫ. iij. q. vj. hoc quippe. qꝛ in his que vult ei eſt ꝓ rōne volūtas. inſti. de iure natu. §. ſed ꝙ principi. nec eſt qui ei dicat curita facis. de pe. diſt. iij. §. ex ꝑſona. al̓s eſt. c. qͣꝫuis. ipſe em̄ p̄t ſupra ius diſpenſare. jͣ.de ꝯceſ. p̄bē. ꝓpoſuit.Idē de iniuſticia p̄tfacere iuſticiam corrigendo iura ⁊ mutando. jͣ. de appel. vt debitus. ⁊. jͣ. de ꝯſan. etaffi. nō debet. ⁊ plenitudinē obtinet ptātꝭ.ij. q. vj. vt de cetero.a Exemplū. qꝛ faciliias venie p̄bet incentiuum ⁊cͣ. xxiij. ꝙiiij. eſt iniuſta. ⁊ ſi eaque male vſurpant̉omittimus: exceſſusviam alijs aꝑimus.xxxv. q. ix. loci. ⁊. xciiij.di. ꝑueīt. ⁊. C. d̓ indi.vi. l. ij. in fi. ꝓpagaturem̄ viciū niſi ꝑ cohertionē diſcipline ſubſequat̉ correctio. xxj.q. ij. placuit. in fi.b Notoriū: notoriū ē qd̓ trāſiuit ſꝫ qd̓ſine licētia trāſiuit n̄eſt notorium. ſil̓e. jͣ. d̓cle. excō. mi. illud.c Illicite: ip̄m recipiēdo ſine licentiapape. ſic. sͣ. ti. ꝓxi. bone nō poſtulando.d In qͦ peccauer̄tſic. sͣ. c. ꝓxi. jͣ. de tēp.ordi. lr̄as. ⁊. jͣ. de offi.dele. cum olim.e Suſpendimꝰ: ꝑſnīam. ⁊ ſic nō ip̄o iure. ſic. sͣ. eo. de elec. cūmana. in fi. Sic ar. ꝯͣsͣ. ti. ꝓxi. bone. vbi videt̉. ꝙ ipſo iure ſuntpͥuati. ⁊ iō expone ſuſpendimus .i. ſuſpenſos denunciamus. f Debebat: ſua autoritate. immo in ea vocatiōe in qua vocatus erat: debuit ẜmapl̓m ꝑmanere. vt. xxj. q. j. clericus.g Canonicas. vij. q. j. ſi quis ep̄s.h Maiorem: maxime. quia idem ſi ad parem vel minorem. Bern̄.Icet intantū: initiatū. ẜm ꝙ verba iſta ſonare vident̉.colligit̉. ꝙ quis poſſit habere pͥncipiū matrimonij ſinemedio ⁊ ſine fine. Sed cōtra dicit Ambroſius dicēs: ꝙ ſacr̄mmatrimonij aut plenū aut nullū eſt. qꝛ matrimoniū res eſt indiuidua ſimplex ſicut ⁊ carnale matrimoniū. qd̓ eſt ꝯiunctiomaris ⁊ femine indiniduā vite retinēs ꝯſuetudinē. jͣ. de p̄ſūp.c. illud. ⁊ xxvij. q. ij. §. j. ⁊ inſti. de patria poteſt. §. ij. rn̄. iſta verba poſſunt referri ad ſolennitatē potius ꝙͣ ad lubſtantiā matrimonij. Uel dicas ꝙ ꝓ tanto dr̄ initiatū. qꝛ poſt electionemab ea nō pn̄t recedere electores. sͣ. de ele. cuꝫ inter canonicosimmo hodie etiam ante electionem publicato tamē ſcrutiniovariare non poſſunt. sͣ. de elec. publicato. ⁊ poſtea ꝑ cōſenſuꝫelecti ꝑficit̉. ⁊ in confirmatione fit ratum. ita ꝙ amplius ꝑ ſereuunciare non pōt. sͣ. e. inter corꝑalia. ⁊ in ꝯſecratione ꝯſummatū intelligit̉. ⁊ hoc tm̄ qͦ ad illa. que miniſteriū ꝯſecratōnisdeſiderant. ar. sͣ. de elec. tranſmiſſam. ſꝫ quo ad vinculum coniugale ꝯſecratio nihil operat̉. sͣ. eo. inter corporalia: ſic ⁊ in carnali matrimonio iſta poſſunt conſiderari ꝑ ſponſalia. que ſūt

futurarū nuptiarū ꝓmiſſio. xxx. q. v. noſtrates. qͦdāmodo videtur initiari: qꝛ ꝑ illa ad matrimoniuꝫ ꝑuenit̉. ff. de ſpon. or̄o. ꝑꝯſenſum animorum ꝯtrahit̉ ⁊ efficit̉ ratum: ita ꝙ nunqͣꝫ poſtea ſeparant̉ niſi ante carnalem copulam cauſa religionis. jͣ.de ꝯuer. coniug. ex publico. ꝑ ꝯiunctionē corporū ꝯſummat̉.jͣ. de diuor. quanto.k Maioreꝫ: quiagradatim ꝯferunturhonores. ff. de mu. ethō. vt gradatim et qͥꝓmouent̉ de minoriad maius ꝓmoueridebent. xciij. diſt. legimus. in fine.l Uideat̉: ſi alicuivideri poſſit. ſꝫ nullipōt videri: ergo nechuic. ſic. viij. q. j. Moyſes. ⁊ arg. xxxv. q. v.ad ſedem. ver. hic ergo euigilēt: ⁊ aciē mētis ſi poſſunt intēdātquaſi dicat non pūt.⁊. xxiiij. q. iij. ſi habesver. ſi inuenirēt̉ idonei ⁊cͣ. ſꝫ Augu. dicitſe neſcire. ⁊ licet forſitan hoc videat̉ aliqͥbus ꝙ poſſit tranſirenō tamen eſt verumcum ꝑſona prius ſitexamināda: ſicut poſtulatio ꝓut ſequit̉.m Ad parem: ſednonne cōceſſo quodmaius eſt: videt̉ ꝯcedi quod minus eſt. jͣ.de deci. ex parte. xvj.q. ij. viſis. jͣ. de dona.paſtoralis. Sꝫ dic ꝙminus eſt trāſire admaiorem qͣꝫ ad parēvel minorem: qꝛ minus eſt cōtra ius cōmune vnde magis ēdiſpenſabile tranſiread maioreꝫ ꝙͣ ad parem vel minorem ꝓpter maiorem vrilitatem: vt hic dicit. n Poſtulatio. Sedquare hec verba priuilegij ſiue indulgentie non intēpretraturpapa largiſſime. vt. jͣ. de verbo. ſigni. olim. reſpō. ꝙ forma verborum hoc non patitur. ſic. jͣ. de priuile. ſi de terra. ⁊ sͣ. de conſuetu. cum dilectus. Item quia per talem indulgentiā noluitſubuertere conſuetam examinationē poſtulationis. arg. C. deinoffi. teſta. ſi quādo. ⁊ sͣ. de clec. eccleſia veſtra. ſed quero quāvtilitatem conſecutus fuit iſte per illam indulgentiam ſiue ꝑiſtam interpretationem quam hic facit papa. cum potius int̓p̄tatio fieri debeat. vt res valeat ꝙͣ pereat. jͣ. de verbo. ſigni. abbate. §. ſi vnus eligit̉. et. ff. de rebus du. quotiens. ⁊. jͣ. de priuile. in his. arg. op. ⁊ quod hic dicit̉ ſine priuilegio tali hoc fierinon potuiſſet: ⁊ priuilegium aliquid adijcere debet iuri cōi. ff.ad municipa. l. j. ff. de lega. ſi quādo. potius enim adiuuari beneficio nos oportet ꝙͣ decipi. jͣ. de cōmo. c. vnico. ⁊. ff. cōmo. incōmodato. §. ſicut. in fi. reſpō. ideo attenuat vires huiuſmodipriuilegij: quia per ambitionem obtentum fuit. vt. j. q. j. principatus. ⁊. C. de ſena. conſul. l. vna. ex eo enim ꝙ aliquid contraius obtinet̉ p̄ſumitur ambitioſe obtentum. ff. ad municipa. l.iij. in prin. vel dic ꝙ ſuꝑ examinatione non dabat̉ ei aliqua indulgentia: ꝓut patet ex verbis iſtius indulgentie. ver. dum tn̄ei nihil obſtaret ⁊cͣ. ⁊. jͣ. vbi dicit et tenor illius ⁊cͣ. ſed in h̓ valebat ei indulgētia. vt ſi vocaret̉ ad maiorē dignitatē poteratꝯſentire. ⁊ ꝑ mutuū ꝯſenſum illius ⁊ poſtulantiū initiatū eſſe