Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
XLVv
Einzelbild herunterladen
 

iudicio: ⁊ aliter intelligētibꝰ poterat ſuffranari cū nō intelligat̉eccl̓ia viduata quaſi ſpōſam nōhabeat: ſꝫ qꝛ ſpōſus eius nōduꝫa ſit ꝯſecratus adhuc qͥ ad q̄daꝫqͣſi viri maneat ſolatio deſtituta: ſicut iuxta cōem modū loq̄ndi illa dicit̉ eccl̓ia viduata qͣ libcet ep̄m habeat inutilem tn̄ ꝑhibet̉ habere. Nec qd̓ de ceſſioneſubſequit̉ ⁊ ſtatutū fuit ad pecnam trahi debet ad gratiam vtſicut metropolitano iudicio electus deijcit̉ ita etiā ad aliā eccl̓iam poſſit trāſfer. p̄ſertim cumd nec ſine aucͣte ro. pō. fiat ceſſiovel deiectio memorata: qui vt hͨpoſſent ex illo canōe metropo.indulſit Un̄ ſi circa trāſlationēidē fieri volniſſet qd̓ de ceſſionedixerat de trāſlatōe poterat exp̄ſſiſſe ⁊ quod nō eſt ſanctoꝝ patrū decreto ſancitū ſuꝑſticioſisnō eſt adinuentionibus p̄ſumēdum p̄ſertim cū nonnūqͣꝫ intelligat̉ ꝓhibitum quod non inuenit̉ ꝯceſſum. Sane quem turon̄. archiep̄us electū abriecen̄.ꝑ metropolitanū ſuum confirmatū in eccleſiā veſtrā p̄ter autoritatē ſe. apo. trāſferre p̄ſum.pſit ⁊ ī ep̄m ꝯſecrare: quē rothomagen. archiep̄s citra mandatū nr̄m abſoluit. ⁊ ei licētiā tribuit trāſeūdi p̄dictos achiep̄osa conſecratione et ꝯfirmationepontificū. Ep̄m ꝟo ab executōepontificalis officij bituricenſisarchiep̄s iuxta mādati nr̄i tenorem ſuſpēdit ⁊ qͣꝫuis ijdē archigͦ ep̄i tanqͣꝫ maiores plus exceſſerint in p̄miſſis: p̄fatus ꝟo ep̄usminus vtpote illorū tanqͣꝫ maiorū errorē ſecutus: nos tamenintellecta eoꝝ confeſſione ſpon

tanea ⁊ ſupplicatiōe deuota veniā errori dedimꝰ. qꝛ nō ex mahlignitate. ſꝫ ex ſimplicitate peccauerūt. Et qm̄ p̄fatus ep̄s quiminus peccauerat. ſeuerius fuerat caſtigatus. reatū ſuum recognoſcēs humiliter ⁊ deuote.ac miſcd̓iam poſtulans ⁊ iudicium non requirēs. nos intuentes ꝙ licet ſibi munus conſecrationis impenſum nec prioris eccleſie ip̄m pontificeꝫ fecerit necſcd̓e. cum ad primaꝫ non fueritꝯſecratꝰ. ⁊ ad ſcd̓am priori vinculo ꝑdurante non potuerit canonice conſecrari: adhuc coniugaliter alteri alligatus. ei tam avinculo prioris eccleſie qͣꝫ a pena ſufpēſionis penitus obſoluto de benignitate ſe. apo. duximus ꝯcedēdū. vtpote pͥori conſenſu hactenꝰ ꝑdurāte. andegauen̄. eccl̓iā ſtudeat gubernare. Dē ep̄o ⁊ petro ſcho. magū. Ep̄s qui ꝓpria autoritate deſua eccleſia ſe trāſfert ad aliamcarebit vtraqꝫ.1 Uanto ꝑſona hildeſen̄.ep̄i. ⁊ infra. Ipſe ꝟo relicta hildeſen̄. eccl̓ia ad herbopolen̄. eccleſiā aucͣte ꝓpͥa ſe trāſtulit. nōattendens qd̓ veritas in euāgemilio ꝓteſtat̉. quos deus cōiūxithō nō ſeꝑaret ptātem traſferendi pōtifices ita ſibi retinuit dn̄s⁊ mgr̄ ꝙ ſoli beato Petro vicario ſuo ⁊ ꝑ ip̄m ſucceſſoribus ſuis ſpāli priuilegio tribuit ⁊ conn ceſſit. ſicut teſtat̉ antiqͥtas cuio decreta patꝝ ſanxerūt reuerentiā exhibēdā ⁊ euidēter aſſerūtſacroꝝ canonū ſanctōes. nō em̄hō ſꝫ deus ſeparat qͦs ro. pon. qͥq nō puri homīs ſed veri dei vicem gerit in terris eccleſiarū ne

a Ad quedā. Illa .ſ. q̄ miniſterium ꝯſecratōis deſiderāt. sͣ.de elec. tranſmiſſam. bInutile. In alijs etiā mortuus reputat̉ ꝓbat etiā de peni. diſt. j. hoc idē ꝓbat̉ ver. ſcindite. et qͦinabilis eſt ad agendū nullius dr̄. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vni. i. j. §. pen⁊. ff. qͥ ſatiſda. co. l. iiij. ⁊ vlti. ⁊. ff. ad velle. ꝙͣuis. §. ſi ꝯuenerit.c Ad gratiā. arg.ff. de exerci. euidēterpena em̄ nō debet alcui tribuere īmunitatē. ff. de int̓dic. ⁊ rele.l. relegatoꝝ. §. vlti. etl. ſe. nec ccōuerſo gr̄adebet trahi ad penC. de leg. qd̓ fauore ⁊qd̓ ꝓuiſum eſt ad cōcordiā trahi nō debꝫad noxā. xlv. di. licet.d Autoritate ro.ponti. ſcꝫ generali.e Suꝑſticioẜ. ij. q.v. ꝯſuluiſti. ⁊ ꝙ apl̓snō diffiniuit: nec noſdiffinir̄ debemꝰ. xxxj.q. j. ꝙ ſi dormierit.f Nō inuenit̉. arꝙ nō eſt cōceſſuꝫ intelligit̉ ꝓhibitū. ff. decolle. illi. l. j. in pͥn. ff.de dona. filiꝰ. ⁊. xviij.q. ij. hoc tn̄. ⁊. ix. q. iij.ꝯqueſtus. xxxij. di. deillo clerico. ⁊ .xl. diſ. ſieuangelica. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vni. nulli. ff. depoſtul̓. l. j. §. ait p̄torregula iſta locū habꝫin iudicijs ſtricti iurꝭqꝛ qͥcqͥd aſtringendoobligatōis cā dictū ēniſi id verbis expͥmatur omiſſū intelligit̉ff. de ver. ob. quicqͥd.⁊ in arbitris id locuꝫhabet. jͣ. de arbi. cumdilectus. ff. de arbi. ſicū dies. §. plenū. et. l.qͥd tn̄. in fi. ⁊ in pͥui. jͣde deci. ad audiētiā.⁊. jͣ. e. licet. ⁊. jͣ. de p̓ui.ſi de terra. ſecꝰ eſt ī iudicijs bone fidei. Hicſumit̉ ꝯtrariū ar. oīacōceſſa intelligunt̉:nō ſunt exp̄ſſe ꝓhibita. ⁊ habet locū in iudicijs bone fidei: ꝓutſequit̉: qꝛ ibi oīa ītelligunt̉ venire in iudiciū niſi exp̄ſſe ꝓhibeant̉. jͣ. de cā poſ. cumeccleſia. ff. de iudi. ſolemus. ff. depoſi. lucius ſecus in bn̄ficijs que latiſſime ſunt interp̄tanda. jͣ. de ver. ſigni. olim. ⁊. jͣ. de dona. cum dilectus. in fi. ⁊ ſecus in abſolutionibus. jͣ. de ſentē. excō. nuꝑ. arg. ꝯͣ ꝙ illa .ſ. intelligunt̉ ꝯceſſa q̄expreſſe nō inueniunt̉ ꝓhibita. xxx. q. iij. illud. ⁊. iiij. qui ſpūalem. ⁊. xvj. q. j. ſunt nōnulli. ⁊. ff. de ꝓcur. mutus. §. j. ⁊. v. diſt.ad eius. ff. de teſt. l. j. ⁊ .xxviij. q. j. iam nunc in verbo illo. hͦ nōvetat dn̄s. Suꝑ hoc conſueuit dici vt conſtitutio ꝓmulgatafuit affirmatiue: intelligit̉ cōceſſum niſi reperiat̉ ꝓhibitū: patet exemplū. xxxj. q. j. deus maſculū. ⁊. c. ſequē. ꝙ ſi dormieritSi ꝟo negatiue fuerit expreſſe ꝓmulgata ſemꝑ intelligit̉ phibitum. maxime vbi fuerit eadem rō. niſi inueniatur cōceſſum

exemplū patet. xxiij. q. v. ſi non licet. nam cuncta licerēt niſi iura vetarent. g Tanꝙͣ maiores. xl. diſt. homo xp̄ianus. etff. de re. mili. ocm. §. qui manus. iuxta illud. Omne animi vicium tanto ꝯſpectius in ſe crimen habet: quanto maior qui peccat habet̉. h Ex ſimplicitate. ſimplicitati em̄ parcendū eſtlxxxvj. diſt. tanta neqͥcia. ⁊. jͣ. de re. ꝑmu.cum vniuerſorū. vbiplures concordantieſunt ad hoc.i Perdurāte. id ēſi adhuc durāt ī ſuoconſenſu. ſil̓e. lxiij. di.quāto. ⁊ sͣ. de elec. bone memo. cremon̄. etqd̓ h̓ dicit d̓ gr̄a ſolūmodo dr̄. qꝛ iile debuit vtraqꝫ pͥuari: ſꝫ qͥaex ſimplicitate hͦ cōtingit peꝑcit illi. ſil̓ejͣ. de re. ꝑmu. cum vniuerſorū: ⁊ capitulumqd̓ ip̄m recepit pͥuari debuit ea vice eligendi ptāte: ſi papaeum repuliſſet vel cūeo nō diſpenſaſſet. jͣ.eo. c. ꝓximo.k Non potuerit:⁊ ita qd̓ voluit nō potuit ⁊ qd̓ potuit noluit. jͣ. de offi. dele. cūſuꝑ. et. C. ſiquis ſibivel alteri. multum. etC. de iure do. ſi genero. ⁊. ff. de here. inſti.qͦtiēs: ar. cōtra. C. deinſti. ſub condi. fac. l.ſi teſtamentum.Uāto. Emo narrat factum. ſcd̓o aggrauatibi: nō attēdens: tercio punit ibi: ne autēIo. an.l Perſonā. Hocc. ⁊. c. ſequēs. et illudc. j. de ma. et obe. illd̓humil̓: ⁊ de cle. excō.mi. illud de eadē materia loquunt̉.m Cōiūxit. xxxiij.q. ij. quos deus. ⁊. c.an quod. et. xxx. q. j.ad limina.n Antiquitas: ſicxxv. q. j. contra ſtatuta. ⁊. ix. q. iij. conqueſtus. ⁊ antiquitas veneranda eſt. ij. q. vj. anteriorum. §. illud. ⁊. ff. de iure immu. l.ſemꝑ mos enim retinendus eſt fideliſſime vetuſtatis. C. de teſta. teſtamenta.o Reuerentiam: tanꝙͣ iuri ſcripto. xj. diſt. eccleſiſticarū. etc. catholica. ⁊. jͣ. de cau. poſ. cum eccleſia.p Puri hominis veri rn̄ hominis qui etiam aliquid eſt ẜmꝙ homo. jͣ. de here. cū xp̄s. ⁊ eſt verus deus ⁊ verus homo. s.de ſum. trini. ⁊ fide catho. c. j.q Uicem dei. vnde dicit̉ habere celeſte arbitriū. C. de ſumma trinicate. lege prima. in fine. ⁊ ideo etiam naturam rerumimmutat ſubſtantialia vnius rei applicando alij. argumentū