a legitime ſit preſcripta.¶ Rubrca De poſtulatōe p̄latoꝝ¶ Nno. iij. decano et capituloſenonen̄.¶ Impoſtulabilis eſt qui violat interdictum.D hec in beato Petro: ⁊ infra: Cūqꝫ dea facili non poſſetis invnum locum ⁊ ꝓpoſitū ꝯuenire ſꝫ ad nos fuiſſet abb aliquibus appellatū tandē conuenientes in vnū altiſiodoren̄.epiſcopū in archiepiſcopū poſtulaſtis. ¶ Poſtulationē vr̄aꝫꝑ magiſtrum. r. p̄ceptorem veſtrum ⁊ per abbatem ſancti petri exponentes ⁊ petentes vt faciende tranſlationi pium p̄beremus aſſenſum ¶ Uerū quoniāanteqͣꝫ idem magiſter ad ſedeꝫ
apo. acceſſiſſet nobis quaſi procerto ꝯſtabat ꝙ ideꝫ epiſcopusinterdicti ſnīam non ſeruaſſetcqd̓ etiā idem magiſter nō negauit in fratrū nr̄oꝝ p̄ſentia requiſitus a nobis in ipſius epiſcopid̓ excuſationē allegās ꝙ ſentētiālatā ſeruare nullatenꝰ tenebat̉que ad eius noticiā nec per litteras nr̄as nec ꝑ cardi. tūc ap.ſe. le. qui eandē ſententiā ꝓmulgarat nec ꝑ deputati ad hͦ executoris mādatū vel lr̄as ꝑueniſſet: ⁊ infra ¶ Quod nec ſufficitīmo nec ꝓficit ad excuſatiōꝫ p̄dicti ep̄i cū cardi. idē ſnīam int̓dicti pn̄tibꝰ multis ſoleniter ace publice ꝓmulgauit: ⁊ eadē int̓dicti ſnīa in regno francoꝝ iā aml̓tis publice ceꝑit obẜuari nect ſit neceſſariū cū ꝯſtitutio ſolēniter editur aut publice ꝓmulgat̉
raliter vbi aliquid fit ꝯtra neruū eccleſiaſtice diſcipline ſiue libertatē. jͣ. d̓ elec. cū terra. ⁊. c. ſacroſancta. ⁊. c. maſſana. De hacmateria habes plene. viij. di. ſruſtra. a ¶ Legitīe ſit p̄ſcpͥta.ſpacio. xl. annoꝝ. jͣ. de cā poſ. cū eccl̓ia. ⁊. jͣ. de p̄ſcpͥ. auditis de hͦpoteſtis hr̄e multa iura. ea em̄ ſolū locū hn̄t in rebꝰ eccleſiaſticis. xvj. q. iij. §. quasactiōes: Ad hoc ergovt cōfuetudo iuri cōmuni p̄iudicet: requirit̉ pͥmo ꝙ rōnabilisſit ⁊ ꝙ ſit p̄ſcripta: vthic. ⁊. c. cum eccleſia.Item ꝙ ex certa ſciētia ⁊ nō ꝑ errorem ſitinducta. ff. de legi. ꝙnō rōe. ⁊ ſciēte illo qͣpōt ius condere. ff. delegi. de qͥbus. in fi. etꝙ ſit tale ius qd̓ poſſit p̄ſcribi. nā quedāſunt que non poſſuntꝰp̄ſcribi ſaltē a laicis.j. de p̄ſcrip. cām que.⁊. c. cuꝫ ex officij. ⁊. c.cū nō liceat. ⁊ ꝙ n̄ ſitꝯͣ ius naturale. xxxij.q. vij. flagitia. vel ſaltē ꝙ ſit obtēta in ꝯͣdictorio iudicio. ff. deleg. ꝯſuetudīe. ⁊. jͣ. dever. ſigni. abbate. Itēreqͥrit̉ ꝙ ſis vſus illaꝯſuetudine ſiue vicibus illis qͥbus vſuses eo aīo vt intendasſiue credas te ius hr̄e ⁊ vt in poſterū id facias. ff. de iti. actuqꝫpͥua. l. j. iulianus. recte ait. ⁊. l. vlti. al̓s nō ꝓdeſt: vt ibi dr̄. ⁊ ſicſole vices nō inducūt ꝯſuetudinē: qꝛ non exemplis ſꝫ legibusiudicandū eſt. C. de ſen. ⁊ interlo. om iudi. nemo. ſꝫ ẜm ꝯſuetudinē talem bn̄ iudicat̉ vt dictū eſt. ff. de le. nam imꝑator. Iteꝫrequirit̉ ꝙ maior ꝑs ppl̓i vſa ſit ea ꝯſuetudine ad hoc vt ẜmillā iudicet̉: qꝛ ſicut minor ꝑs ppl̓i nō poſſet inducere legē: itanec ꝯſuetudinē. Item ⁊ illa ꝯſuetudo p̄iudicat iuri cuius nonextat memoria hoīm. iij. q. vj. hoc quippe. ⁊. jͣ. de ver. ſigni. ſuꝑquibuſdam. §. j. ⁊. ff. de aqua quoti. ⁊ eſti. hoc iure hic ductusaque. ⁊. ff. de aqua plu. ar. in ſum. §. idem labeo. ff. de ꝓba. ſi arbiter. ⁊ ſic videt̉ ꝙ difficile ſit ꝓbare ꝯſuetudinē ⁊ p̄ſcriptiōꝫSed quā differentiā facis inter ꝯſuetudinē ⁊ p̄ſcriptione: illapōt affignari: vt quidā dicūt ꝙ vbi ꝯſuetudo p̄tendit̉ admitti poſſet ꝓbatio in ꝯtrariū vt ꝓbet̉ indebitū fuiſſe qd̓ ꝯſueuiꝑcipi. ar. ꝯtra. C. de agri. ⁊ cenſi. litibus. li. xj. ſꝫ vbi p̄ſcriptio ēnō admittit̉ ꝓbatio in cōtrariū ad ꝓbandū indebituꝫ fuiſſe.ar. a ꝯtrario. jͣ. de p̄ſcrip. ſi diligēti. vbi dr̄ ꝙ bona fides ⁊ iuſtꝰtitulus requirūt̉: ⁊ ibi dr̄ qn̄ exigit̉ titulus ⁊ qn̄ nō. C. de pig.act. nec creditores. Item qui petit aliqͥd ſibi deberi vl̓ fieri exꝯſuetudine debet allegare cām petendi: ⁊ tunc ſufficit ꝓbareſolū tp̄s licet nō ꝓbet cām. ⁊ tunc nō admittit̉ ꝓbatio in contrariū: ⁊ ẜm hoc nō videt̉ differētia inter ꝯſuetudinē ⁊ p̄ſcriptionē: qꝛ ī p̄ſcriptōe qn̄qꝫ ꝓbat̉ titulus: ita dicūt quida quare ſolū tp̄s: nō eſt cā inducēde obligatōis ſicut nec tollēde. ff.de actio. ⁊ obli. obligationū. §. placet. ⁊ hec opinio magis placet ẜm Io. b. Alij dicunt ꝙ ſola ꝯſuetudo ſufficit etiā ſine cāar. jͣ. de cauſa poſ. cum eccleſia. vbi de hoc. vbi ꝟo aliquis ē inpoſſeſſione ꝑcipiendi aliquid ⁊ ei queſtio mouet̉ tuendus eſtin poſſeſſione quouſqꝫ ꝓbetur ꝯtrarium .ſ. indebitum. qꝛ poſſidet rōne cōſuetudinis. xvj. q. iiij. volumus. niſi vi p̄cario ſeuclam poſſideat: tunc qui dedit ſua autoritate pōt reuocare: vtx. q. iij. qꝛ cognouimus. jͣ. de inſti. cum veniſſent. Item in aliopōt eſſe differentia inter ꝯſuetudinem ⁊ p̄ſcriptionem: qꝛ conſuetudo qn̄qꝫ debet eſſe obtenta ꝯtradictorio iudicio ppl̓i. preſcriptio ꝟo non. Item qꝛ in cōſuctudine requirit̉ ꝙ maior ꝑspopuli vtatur illa: vt dictum eſt in preſcriptionibus non requiritur. Sic ergo intellige conſuetudinis nō eſt vilis autori-
tas tn̄ non vincit ius poſitiuū illa particularis cōſuetudo: ineo loco vbi eſt conſuetudo niſi fuerit rōnabilis ⁊ legitime ſitp̄ſcripta: tunc bn̄ vincit ius: ⁊ ei p̄iudicat cōcurrentibus p̄dictis in ea p̄ſcriptione: ſꝫ ẜm hanc decre. ſatis ſufficere videt̉ ſiconſuetudo ſolōmō ſit rōnabilis ⁊ p̄ſcripta. B.¶ ℟ica. De poſtulatiōę prelatorū. Uiſode iure ſcripto ⁊ nonſcripto: quia parū eſtiura condere niſi ſintminiſtri qui eadē iura tueātur: vt. l. ij. §.⁊ poſt originē. de origi. iur̄. ⁊ in. c. vbi periculum. §. preterea. deelectiōe li. vj. ideo deip̄is miniſtris et eorūaſſumptione meritoerit videndū. Et quoniā aſſumunt̉ ab altero ex tribus modis .ſ.per poſtulationē electionem ⁊ tranſlatio.nem: ideo de omībusiſtis tribꝰ infra ſubijcit: ⁊ quia poſtulatioinnitit̉ gratie p̄mittittitulum de poſtulati.one p̄latorum. Quidaūt ſit poſtulatio vid̓ꝑ glo. eo. ti. li. vj. Ab.D hec in.Impoſtulabiliaeſt qui vi̓olat interdictū. h. d. quo ad titulū. habet em̄ multa alia dicta q̄nō faciūt ad materiā. Diuidit̉ in ſex ꝑtes. Nā in pͥma ponit̉iniuſta poſtulatio. in ſcd̓a ibi: poſtulationē poſtulātiū petitioIn tercia ibi: veꝝ petitōis impugnatio In qͣrta ibi: qd̓ nec excuſationū reiectio. In qͥnta ibi: nos igit̉ poſtulatōis caſſatio.Sexta ibi: ſꝫ gratioſa eligēdi vl̓ poſtuladi ꝑmiſſio. Ab. b ¶ Appellatū. q̄ appellatio nō tenet niſi cā iuſta fuerit allegata. jͣ. deelec. cū nob̓. in pͥn. ⁊. jͣ. de ap. vt debitꝰ. c ¶ Nō negauit: ꝑ hͦvidet̉ ꝙ ꝯfeſſio ꝓcuratoris dn̄o p̄iudicet. jͣ. de capel. mona. dilectꝰ. ⁊ de re iudi. ſuborta. ſic̄ ⁊ ꝯfeſſio aduocati. jͣ. de cēſi. cū olī⁊. jͣ. de ap. cū cām. Cōtra. ff. de int̓ro. ac. ſi ſine. al̓s ē lex ille. §. ſidefenſor. ⁊. ff. de ꝯfeſ. certū. §. penl̓. Qn̄ ꝯfeſſio ꝓcuratoris ſiucfactū p̄iudicet ipſi dn̄o. dicet̉. jͣ. de cā poſ. cū olim. ⁊. jͣ. vt lit̓. nōꝯteſ. c. j. vbi ponit̉ hͨ materia. d ¶. Allegās: hͨ allegatio bona videbat̉: qꝛ qͥlibet p̄ſumit̉ igͦrans niſi ꝓbet̉ ſciēs. ff. d̓ ꝓba.veriꝰ ⁊ decretū nō ligat ignorātes. ff. de decre. ab or. fa. l. vlti. ⁊lxxxij. di. ꝓpoſuiſti. circa fi. ⁊ ar. sͣ. de ꝯſti. cognoſcētes. imo nōſufficit denūciare ꝓcuratori. ff. de pe. here. itē veniūt. §. petitāſꝫ nō ē ita: qꝛ cū publice ſnīa illa fuerit ꝓmulgata: eā ignorarenō pōt neqꝫ dꝫ ⁊ p̄ſumit̉ eā ſcire. xij. q. ij. qͥ ⁊ hūanis. ⁊. xvj. di.ꝙ dicitis. ar. ff. de inſti. ac. ſꝫ ⁊ ſi pupillus. §. p̄ſcribe̓. ⁊ ar. jͣ. de qͦſump. qͣnto. Vbi em̄ allegat̉ ignorātia circa ea q̄ pleriqꝫ ſciūt⁊ q̄ publice fiūt nō credit̉ ei niſi hͦ ꝓbet̉. jͣ. de elec. innotuit. ꝟ.ne ꝓbare cogimꝰ ⁊cͣ. jͣ. qͥ ma. ac. poſ. cū ī tua. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſi ꝟoxxxiiij. q. ij. in lectū. ſꝫ vbi circa ignota allegat̉ ignorātia nō cogit̉ ꝓbare igͦrantiā. ff. de admi. tu. hͦ aūt. e ¶ Publice ꝓmulgauit: ſufficit edicta ꝓponi ī publico: ⁊ ſic ad citatū nō ꝑueniātar. de do. ⁊ ꝯtu. cām q. ar. ff. de dā. infec. l. iiij. §. totiēs. ⁊. C. dean. excep. vt ꝑfectiꝰ. ⁊. C. d̓ iud. ꝓperādū. §. ⁊ ſi qͥdē. nec obſtatff. q̄ ſen. ſi. ap. reſcin. l. j. §. itē cū ex eo. qꝛ ibi edictū n̄ fuit ſolennit̉ ꝓpoſitū: ⁊ iō n̄ excuſat̉ niſi ꝓbaret̉ ꝯͣriū: vt ibi dicit ī glo. p̄cedeti hͨ allegatio īmo videt̉ ſufficere ꝙ ꝑ ſolā famā ad ip̄m ꝑuenerit. jͣ. d̓ ſen. ex. cū deſideres. §. ſcd̓e qōni Et ſi dubitaret̉ qꝛſolūmō ꝑ famaꝫ intellexit in tali dubio debuit potius ſeruareſnīam interdicti ꝙͣ eccleſiaſtica ſacr̄a poſtea ꝑtractare. jͣ. d̓ cle.excō. mi. illd̓. f ¶ Solēnit̓ edit̉: vt exp̄ſſe legit̉ ī aut̄. vt factenoue ꝯſti. circa pͥn. col̓. v. vbi dr̄ ꝙ pꝰ duos mēſes nullꝰ hꝫ excuſatōꝫ ſi vellet igͦrātiā allegare niſi: vt dr̄ ī illa glo. hͦͨ allegatō