¶ Liber

a habita mentione executorias ab nob̓ lr̄as īpetrauit: qͥ poſt appellationē ad nos int̓poſitā in eosē ſuſpēſionis ⁊ excōicatōis ſnīasꝓtulerūt. ac dictꝰ. c. ſuꝑ executione mādati ꝓ eo facti ad alios obtinuit ſcripta noſtra qͥ tulerūt ſuſpēſionis ⁊ excōicatiōisſnīas ī eoſdē. ¶ Quocirca mādamus. qͣtenus eo recepto ī canonicū ⁊ in frēm aſſignatoqꝫ ſibi bn̄ficio p̄bēdali qͥ ad eos pͥuſmādatū ap. reportauit p̄fatasꝰ ſnīas iuxͣ formā eccl̓ie relaxetisalteri ſuꝑ p̄bendali bn̄ficio ī eadem eccl̓ia ſilentiū imponētes.¶ Dem bituricen̄. archiepiſcopo ap. ſe. leg.¶ Si habēs lrās pape ad beneficiū eis ꝓpter annuā pēſioneꝫ

renūciat. non valēt lrē bn̄ficia/les ꝑ euꝫ hoc tacito impetrate.D audientiā noſtrā perIAuenit ꝙ quidā clerici obtentis a ſe. ap. litteris ſuper ꝓuiſione ſua in aliquibꝰ eccleſijstibi ſubiectis recipientes ab eisfannuas penſiones ſeu alia beneficia ab eorū impetitione deſs ſtunt renūciantes beneficio litterarum. ⁊ infra. ¶ F. t. mandamus qͣtenus eos qͥ poſt lr̄as taliter venditas alias de illis mēhtione nō habita īpetrabunt decetero vel hactenꝰ īpetrauerintcarere decernes cōmodo earū/dem ⁊ eccleſias nō ꝑmittas earum occaſione vexari reuocanido in irtitū ſi quid earū p̄textuinueneritis eſſe factum.

vt debitus. ⁊. jͣ. abbatem. ⁊ eſt ſi. ff. e ꝓcu. pluribus. ⁊. jͣ. de ꝓcur. nō iniuſte vbi potior eſt conditio occupantis. ⁊ ſi. ff. d̓ ver.ob. ſi ticius. ſꝫ videt̉ ꝙ ille pro quo luit lata ſnīa primo deberetobtinere. nō ille qui primo pn̄tauit reſcriptū ſicut ſi quis a pluribus ꝯueuiatur ex noxa eiuſdē ſerui. non em̄ qui primo egit. ſꝫei qui ad ſnīam priusꝑuenit debet dari. ff.de nox. ſi quis a multis. ſic etiā in actionede pecu. ff. de pecu. ſivero adhuc forte idēpoſſet dici hic ille em̄obtinuiſſet. qui priusreceptus fuiſſet ar. dep̄ben. dilectus. ij. ſedhic neuter ad ſententiā venit hic pn̄t aſſignari multa ꝯͣria. jͣ. deof. dele. ex ꝑte. j. ⁊ sͣ.e. ti. ceteꝝ ⁊ multa cōſimilia. ſꝫ iura illa hodie correcta ſunt ꝑ idqd̓ habes. jͣ. de appel.vt debitus: ⁊ ꝑ id qd̓dicit hic: de hac materia dicas: vt dixi. sͣ. e.c. j. ſꝫ illa decre. ex ꝑt.jͣ. de of. deleg. loquit̉in alio caſu: cuꝫ iā lr̄eſunt primo p̄ſentateante pn̄tatōnē ſcd̓aꝝet tta concordat cumiſta. Alij dicunt ⁊ forte bene: ꝙ prime lr̄e valent ⁊ nō ſecūde. quia de primis nō faciunt mentionē ſi nō fuit negligens in ꝓſequendo ius ſuū ⁊ hoccōſtet. licꝫ pͥus p̄ſentēt̉ ſcd̓e: dū tn̄ nō recipiat̉ ſcd̓s ante preſentationē priorū. ⁊ ita ceſſant ꝯtraria. ſꝫ ſi pͥmus nō cōſequat̉ iusſuū dolo vel negligentia cū ꝓſequi poſſit valebunt ſcd̓e: licꝫ deprimis non faciat mentionē. ſecus in reſcriptis ad lites obtentis. vbi ꝑ ſollicitudinē p̄ſentantis perdit̉ primū reſcriptū licetſcd̓m de primo non faciat mentioneꝫ. jͣ. de appe. vt debitus. ibiem̄ remanet ius ſaluū vtriqꝫ impetranti. a ¶ Mentione. nōhabita ꝑ hoc videbatur ꝙ littere nō valebāt. sͣ. e. ceterū. ⁊. jͣ. deof. dele. ex ꝑte. ij. ſꝫ prime ibi iam fuerūt p̄ſentate ante p̄ſentationē ſecundarū. ⁊ ſic non cōtradicit ſed cōcordat huic. ⁊ ibi no.ꝙ ⁊ etiā n̄ ob. c. ceterū. b ¶ Appellationē. vnde videt̉ ꝙ ſententia poſtea lata non tenuit. jͣ. de ſenten. ex. ꝑ tuas. ſꝫ contra dicitur. jͣ. vbi dicit ſnīas p̄fatas relaxetis. ſꝫ ibi dicet̉ ratio quaretenuit ſnīa vel intellige ꝙ ex iuſta cauſa appellatū eſt: quia forte litteras alterius receperant vel aliam iuſtā cauſam allegauerunt. ⁊ ſic nō tenuit ſententia vel dicas: vt in vltima notula.c ¶ Suſpenſionis. arg. ꝙ ſuſpenſus poteſt amplius ſuſpendiſicut excōmunicatus pōt excōmunicari. iij. q. iiij. engeltrudam.⁊. xj. q. iij. excellentiſſimus. xij. q. ij. d̓ viro. ⁊ .jͣ. d̓ iude. ⁊ ſarra. itaquorundā. in fi. vbi de hoc. d ¶ Sententias .ſ. excōicationis⁊ ſuſpenſionis latas. e ¶ Relaxetis: ex hoc patet ꝙ ſnīa ſuſpēſionis poſt appel. lata tenuerit. Sed videt̉ ꝙ appellatio tenuit ex eo ꝙ ei tantū qui lr̄as primo pn̄tauit ꝓuidere debe̓t ⁊ nonilli qui ſcd̓o pn̄tauit lr̄as ſuas. ꝯtra quē fuit appellatū: dicas ꝙideo tenuit ſnīa non ob. ap. quia nondū ꝓuiderāt alicui pͥoruꝫillorū ⁊ in lr̄is cōtinebat̉ ſi aliū ad mandatū noſtrū non recepiſtis. hec em̄ clauſula. niſi de mādato noſtro eadē eccleſia in receptione alterius fuerit grauata erat in vtriſqꝫ lr̄is inſerta: vtpatet in integra. ſed ipſi non receperāt adhuc vnde non tenuitappellatio cū nondū cōpeteret eis exceptio vel dicas ſi vis: predictas ſnīas relaxetis ad cautelā. quantū ad illā ſnīam que lata fuit poſt appellationē que legitima fuit quantū ad alias latas ꝓ calimaco: vbi appellatio non ꝓceſſit tenetur ꝓprie illudverbū relaxetis. ⁊ ſic ꝓprie ⁊ īproprie ſimul illud tenet̉ ſi. xxvij.diſt. p̄ſbyterū. ⁊. c. prioribus. lxiij. diſt. in ſinodo. Quid ſi preſentatione per aliqueꝫ illorum facta ipſi capitulo alij iudices poſtappellationem excōmunicauerunt: videtur ꝙ teneat appella-

tio: quia exquo alium p̄uenerat ius habebat vnde ſi capituluꝫappellauit contra ſecūdo preſentantē. bene videt̉ tenere appellationem quia ei debent prouidere qui primo preſentauit. vt h̓dicit. ⁊ ideo abſolutio ad cautelam fieri debet. ſed nō credo qͥaquotiens aliqui abſoluūtur ad cautelam illud exprimitur. jͣ. deappel. ad preſentiamjͣ. de teſti. veniens. infi. vnde pͥma ratio verior videtur vel intelligitur tantū de ſentētijs illoꝝ a qͥbus noneſt appellatum. et ſieplanum eſt.ntiā.A aud¶ Diuidit̉. qꝛin prima ponitur facti narratio. in ſecunda prouiſio ibi. fraternitati. Abbas Siculus.f ¶ Penſiones. huiuſmodi penſiones. q̄in fraudem fiūt de ꝓuentibus eccleſiaruꝫꝓhibite ſunt in concilio generali. jͣ. de preben. extirpande. in fi.jͣ. de colluſi. audiuimus.¶ Renunciantes:ſed nunquid contine:ſimoniaꝫ huiuſmodirenunciatio videt̉ ꝙſic cum ex litteris habet ius ad petendum beneficium ſpirituale: ⁊ in talibus omnis pactio ⁊ cōditio ceſſare debeat. jͣ. de pac.c. vltimo. ⁊. j. q. ij. ꝙͣ pio. Poſſet dici ꝙ non eſt ſimonia. quia eaque precipiūtur a iure. licite deducūtur in pactum etiam in ſpiritualibus. jͣ. de electione ſignificaſti. ⁊. xviij. q. ij. eleutherius. ⁊iſtud eſt de iure ꝙ renunciet litteris ſi vult habere beneficium⁊ ſi habet etiam beneficium poſſet deduci in pactum ꝙ ei renūciaret ſi vellet aliquod aliud beneficiuꝫ obtinere. quia vtrunqꝫhabere ſimul non poteſt. jͣ. de p̄ben. cum nō ignores. ⁊ ẜm hocexpone vendicas .i. cum tali pacto renunciatas vel poteſt diciꝙ ſimonia fuit. quod hic non negatur: vel dic ꝙ non fuit ſimonia propter hec cōmiſſa: quod eſt equius cum nullum ius ſpeciale habuerit per litteras illas. h ¶ Non habita. ⁊ ideo nōvalēt. jͣ. eo. c. ꝓxi. ⁊ ſupra. e. ti. ad aures. ⁊. cum adeo.i ¶ In irritum. ſed queritur an generaliter ſit verū. ꝙ quicqͥdfit ꝑ litteras tales ſurrepticias debeat reuocati: hoc manifeſteꝓbatur in capitulo iſto. ⁊ eſt ſi. ſupra eo. c. cum dilecta. ⁊. c. conſtitutus: ⁊ hoc ideo quia per litteras tales iuriſditio non videtur dari. jͣ. de offi. vica. ſua nobis. xxv. q. ix. veniam. ⁊. c. ſententiam: etiam altera parte abſente. ⁊. jͣ. de re iudi. cum olim. et. ff.de iudi. ſi pretor. §. marcellus. Nec ob. ſi dicas ꝙ poſt ſententiam non admittatur exceptio. iij. q. vj. §. exceptio. ⁊. jͣ. de re iu.inter. Sed illud non habet locum in exceptionibus in quibusagitur de falſo. jͣ. de procura. in noſtra. ⁊. jͣ. de proba. licet. cumenim per tales litteras non receperint iuriſditioneꝫ: quicqr idper eas factum eſt. non tenet. ⁊ eſt ſi. quia tēplicatio omiſſa ante ſententiam ex cauſa probabili poſt ſententiā proponitur. ff.quando ac. de pecu. annalis. §. queſitum alias eſt. §. prime. l.multo fortius exceptio. ad idem facit. jͣ. de re iudi. ad probandum. argu. jͣ. de deſpon. impu. ad diſſoluendum. in fi. ſed illa decre. aliter intelligitur. Econtra videtur ꝙ per tales litteras detur iuriſditio. licet poſſint edidi per exceptionem: vt ſupra eo.nōnulli dictum eſt. arg. ff. de bo. poſ. ẜm tabulas. l. penultima§. teſtamento. vnde non poteſt dici retro iudicium nullum fuiſſe. vnde ſi aliquis ſciuit ſibi competere exceptionem. ⁊ nō excipit: ſibi imputet ſi neſciuit pretextu exceptionis poſt reperteſententia nō retractetur. jͣ. de re iudi. inter. et. c. ſuborta. item libertas per falſos codicillos data nō reuocat̉. ff. de manu. teſta.cum ex falſis. ⁊ legata p̄ſtant̉ licet teſtamētum ſit falſum. ff. de