Nꝰ reſcriplis

mandato dn̄i lr̄as ap. īpetrarep̄ſumpſerit ⁊ lr̄e ille non valeātipſe tanqͣꝫ falſarius puniatur. ⁊¶ Niſi forte de illis ꝑſonis extia terit a quibꝰ nō debet exigi deiure mandatum.OOnor. iij. cantuarien̄. archiępiſcopo ⁊ cōiudicibus ſuis.¶ Si oceaſione duoꝝ reſcriptorum vnius .ſ. in cauſa pͥncipalialteriꝰ in cauſa appellatōis cōceditur non iudex ſuꝑ prīcipaliſed deputatus ſuꝑ appellatiōecognoſcere debet de validitateappellationis.Ilectus filius .i. ſarracenus clericus expoſuit coram nobis ꝙ cū iordanꝰ clericꝰdumelien̄. ip̄m ſuꝑ eccl̓ia ſctī nicolai dumelien̄. corā vob̓ auc̄telr̄aꝝ nr̄arū traxiſſet in cām: ex ꝑte ipſiius. I. fuit excipiendo ꝓpoſitū ꝙ aucͣte ipſaꝝ lr̄aꝝ nonpoterat. cōueniri. eo ꝙ vltra duas dietas a dioc. vbi p̄dicta ecbcleſia erat ꝯͣ ſtatuta concilij generalis de qͦ in eiſdē lr̄is nō fiebat mentio diſtabatis: ⁊ qꝛ huiuſmodi exceptiōe admitte̓ denegantes ꝓcedebatis in cauſaꝓ eo qd̓ idē .i. ī rophen̄. ⁊ elien̄.

dioceſi bn̄ficia obtinet: qͣſi ex hͦdomiciliū ītelligeret̉ habere: ipſe noſtram audiētiā appellauit:⁊ infra. Cūqꝫ idē .i. appellatiōeꝫīterpoſitꝰ ꝓſecutꝰ ad eboracen̄.archiep̄m. et eius collegas ſuꝑp̄miſſis lr̄as īpetraſſet: vos incauſa ipſa nihilominꝰ ꝓcedentes eiſdē iudicibꝰ ne in cōmiſſoſibi ꝓcedāt negocio inhibetis.¶ Quocirca mādamus: quaē tenus ſi ē ita cauſe ſuꝑſedeatiseidē. cū nō vos: ſꝫ dicti iudicescognoſcere habeāt ad quos iuriſditio debeat ꝑtinere.¶ Dem epiſcopo ⁊ archi. legionen.¶ Si plures īpetrāt in eadē eccleſia ſtat̉ date. vt primꝰ impetrans p̄ferat̉ ⁊ ſolus admittat̉.Apitulū ſctē crucis cameracen̄. exhibita nobis petione mōſtrauit ꝙ calimaco clerico ſuper prebendali beneficioin eorū eccleſia obtinendo lr̄ass nr̄as ad eos pͥus monitorias etdemū p̄ceptorias impetrāte. b.t clericus ꝯͣ eos ſuper cōſimili beneficio in eadē eccleſia conferēdo ad .i. archidi. tor. et eius collegas de predictis litteris non

Primusmandatū: quia executor non tenet̉ obedire mandato iudicis.niſi primo probet̉ mandatū. jͣ. de of. deleg. cū in iure. sͣ. e. cū cōtingat. qͣliter em̄ poſſit reus ꝓbare ꝙ nō eſſent impetrate ꝑ ꝓcuratore cū ſit pura negatiua ⁊ negantis factum ꝑ rerū naturānulla eſt ꝓbatio. jͣ. de elec. bone. ⁊ vj. q. v. §. actor qd̓ aſſeueratPreterea licet aliqͥsoſtendat inſtrumētaeccl̓ie: non tn̄ ei creditur: niſi caueat de rato. jͣ. de offi. deleg. corāin pͥnci. et generalitertradit̉ ꝙ quotiens demandato dubitat̉ vl̓ꝓcurator dꝫ probaremandatuꝫ vel cauerede rato. C. de ꝓcu. l. j.Preterea nōne iubeỉcū autentico exhiberilibellus porrectus pape. lxxxj. diſt. maximinianus. arg. vij. q. j. j.ſentiū. ſꝫ ad qͥd niſi adhoc vt ſciat̉ hoc .ſ. perque̓ fuerit impetratūnā forte ꝑ excōcaituꝫſunt impetrate: q̄ novalent. arg. jͣ. de ꝓba.poſt ceſſionē. sͣ. eo. dīlectus. de hoc dic vt īdecre. pia de excepti.li. vj. Nec obſtat ſi dicat ꝙ inſtrumentumip̄paret non viciatuꝫſtandū eſt ei donecpriū ꝓbet̉. C. de edic.diui adri. tol. l. vlti. h̓cm̄ nō impugnat̉ ſcriptura qͥn vera ſit bulla ⁊ verus ſi actor ſedtantū de mādato impetrantis dubitatur.Ad hoc dicit Io. ꝙ ſiita cōtineat̉ in reſcripto cōqueſtus ē talisnō eſt neceſſe ꝓbare mandatū: quia per litteras illas ſatis apꝓcurator de tali tuncparet de mādato. exqͦ papa appellat eū ꝓcuratorē quia conſtetꝙ vidit mandatū. Sed ſi cōtinet̉ in lr̄is: ſignificauit nobis talis vel cōqueſtus eſt nobis: cū ille non fuerit in curia: ſꝫ alius qͥdicit ſe fuiſſe ꝓcuratorē legitime ꝯſtitutū tūc tēnct̉ ꝓbare ma̓datū: quia pleriqꝫ fingunt ſe eſſe alios: ⁊ ſub noīe alioꝝ lr̄as impetrant ⁊ niſi doceat de mādato non debet audiri vt hic dicitIn cauſa appe. dicebat ipſe Io. ꝙ non tenet̉ ꝓbare mandatūquia nō eſt credendū ꝙ aliquis negligat ius ſuū in ꝓſequendoappellationē qui alias diligens eſt arg. C. qui ⁊ aduer. quos. l.j. Si autē per ſimplicē querelā ſint littere impetrate neceſſe eſtſemꝑ probare mandatū conſtitutio iſta nō bene ſeruabat̉: necadmittebant iudices talem exceptiouē. ſed certe bene debet admitti: quia non valent littere niſi ſint impetrate ꝑ procuratorē⁊ hoc ꝓbatur in decre. greg. jͣ. eo. ti. ex parte vt ibi dicemus. ſecus credo in litteris ſuꝑ beneficijs obtinendis quia ibi nō exigitur mandatū: cū ſuper nulla lite impctrātur. ſed de gratia tm̄concedātur. ſed reſcripta ad lites iam ortas ⁊ nō futuras impetrātur. jͣ. eo. ti. ca. vlti. curia romana non conſuenit hanc exceptionē de mādato admittere: nec nos admittere debemus. ⁊ ſiꝓpter hoc appellaret̉ nō darētur littere ſuꝑ tali appellatione.a ¶ Debet exigi: que ſint ille ꝑſone: habes: ff. de ꝓcu. ſed he.Ilectus ruius. ¶ Cū igit̉ actione reali cōputatio dietarum fit a fine dioceſis loci vbi ſita ē res: et de meritis appeſlationis non iudex cauſe principalis: ſed cui commiſſa ē appellatio cognoſcere debet ita cōmuniter ſummant doct. ſed ꝓfecto pars prima ſummarij nullo modo probatur in texti. nec

ꝑuto eam verā in ſe vt latius ſubijciā. nā in tex. ſolū diffiniturſolum quis cognoſcere debeat de meritis appellatiōis. et ideoquantū ad litterā ſummo ſicut in rubro. Et venit hoc ad limitandū. c. paſtoralis. sͣ. eo. Diuidit̉ in duas partes in prima ponitur querela appelātis. in ſecūda ꝓuidet̉ ibi: quocirca. Ab. ſi.b ¶ Cōcilij. sͣ. c. ꝓxi.c ¶ Domiciliū. ex h̓videt̉ ꝙ licet aliquishabeat prebendā veleccleſiā alibi qͣꝫ ꝓpterea non habeat ibi domiciliū. nā ſola poſſeſſio domus q̄ in ciuitate alia comparat̉ nōfacit domiciliuꝫ. ff. admunicipa. libertus. §ſola verūtamen benepōt quis habere domiciliū in pluribꝰ locis. dūmō ſe in vtroqꝫeqͣliter collocaſſe videatur. ff. ad munici.l. aſſumptio. §. iuris.prudentibꝰ. ⁊. jͣ. de fo.cōpe. ex parte. b. aliasdicit̉ ibi habere domicilium vbi maioreꝫ ꝑtem rerū ſuarum poſſidet ⁊ aſſidue cōuerſatur ⁊ ibi debet rn̄dere. C. vbi ſena. vl̓ cla.l. ſenatores. vel etiamvbi vendit emit contrahit ⁊ feſtos dies celebrat. ff. ad municip.eius. §. fi. ratiōe verorei de qua agit̉ pōt cōueniri. jͣ. de foro. ꝯpe.ſane. C. vbi in rē ac. l.fi. ⁊ ex hoc foꝝ ſortit̉.jͣ. de fo. cōpe. c. vl. vbinumerant̉ plura ex qͦbus ſortit̉ qͥs foruꝫ ⁊ſic patꝫ ꝙ diete iſte ſꝑſunt ꝯputande reſpectu dioc. vbi ē res de qua qͥs cōuenit̉. jͣ. de fo. cōpe. ex ꝑte. b. licꝫjͣ. illas habeat beneficiū vel qn̄qꝫ inueniat̉: vt hic d̓r. ſꝫ in perſonali actio ne ſecus: quia poteſt cōueniri vbicūqꝫ habet domicilium. d ¶ Inhibetis: ⁊ male. qꝛ poſtqͣꝫ cauſa appellatiōis eſtcōmiſſa ex certa ſciētia iuriſditio priorū iudicū eſt ſuſpēſa. jͣ. deoffi. deleg. paſtoralis. §. p̄terea. ſꝫ iudex appellatiōis pōt inhibere iudici a quo appellatū eſt: ne in eadē cauſa ꝓcedat. jͣ. de offi.or. romana. ver. ſil̓r. ⁊. §. a quibꝰ. ⁊. jͣ. de ap. romana. §. ſi auteꝫli. vj. e ¶ Sed dicti iudices. nam iudices appellatiōis debētcognoſcere an ſit legitime appellatū. ⁊ ſi legitima ē appellatioip̄i cognoſcāt. alias remittāt ꝑtes ad pͥores iudices in expenſisꝯdc̄nando appellantē. jͣ. de ap. vt debitus. ⁊. c. cū ſpāli. ⁊ ita qn̄iudices ad appellatiōꝫ dati ſunt ſemꝑ dn̄t cognoſcere d̓ hmōiiuriſditione nec cōuenire cū prioribꝰ. ſicut qn̄qꝫ vidi fieri illudem̄ habet locū qn̄ diuerſi iudices cōtendunt ſe habere iuriſditionem principaliter. sͣ. eo. paſtoralis. b.¶ Apitulum. ¶ Cōmuniter ſummāt doc. hāc decre. vt inArubro. Et ꝓcedit iſtud ſummariū ẜm opi. cōem q̄ hodieinualuit ꝓpter iura noua. diuidit̉ nā in prima ponit̉ facti narratio perplexitatē cōquerentis continens. in ſecunda diffinitionis cōmiſſio illā tollens ſecūda ibi: quocirca: Abbas Si.f ¶ Conſimili: ergo nō ſuꝑ eodē beneficio ſꝫ diuerſis alias nōdiceret conſimili. qui ſic cōſimile ergo aliud eſt nō idem vterqꝫiſtorū impetrauerat vt ei ꝓuideret̉ in beneficio p̄bendali. ſednon ſuper vno ſed ita ſimpliciter quia nihil eſt idem cui ſimileeſt. arg. ff. ſi menſor fal. mo. dix. l. j. §. hec actio.g ¶ Ad eos prius. ⁊ ita qui p̄uenit alium. ille obtinet. jͣ. de ap.