DIeſcriptis
XII
ei cōferrent ſi qͣ tūc in eoꝝ vacaa ret eccl̓ia vel ꝓximo vacaturaꝫb ⁊ ipſi cū mādatū eiꝰ admitterec nō curaſſent eis p̄cipiēdo mandauit: vt qd̓ mādauerat adimplerēt ſibi ſuꝑ hoc executoribuſdeputatis. ⁊ īfra. ¶ Uerū pars.aduerſa rn̄dit: ꝙ cū ī bituricen̄.eccl̓ia certꝰ eēt numerus canonicorū inſtitutꝰ firmatꝰ iureiurā.d̉ ⁊ ꝑ ro. pon. ꝯfirmatꝰ ⁊ de hͦ memoratus. p. nō feciſſꝫ ī ſuis lr̄isemētionē: intelligendū eſt circūfueniſſe. p .n. ⁊ dictas lr̄as veritate tacita impetraſſe. ⁊ infra.¶ D. u. mādamus: qͣtenus ſi legittime vobis ꝯſtiterit numerūcanonicorū qͥ nūc eſt in eadē eccleſia ꝑ decanū ⁊ capl̓m eiuſdeꝫgeccleſie iuramēto firmatū an̄qͣꝫp̄dictꝰ clericus lr̄as executoriaſīpetraſſet qͥcqͥd factū ē occaſioini lr̄aꝝ ipſaꝝ: irritū decernatisalioquin ei faciatis in eadeꝫ eckcleſia p̄bendā ſi qͣ vacat: ſb̓latocuiuſlibet appe. ob. aſſignari.¶ Dem a. canonico pictaue.¶ Doloſa ſurreptio viciat reſcriptū ī totū ſi aūt ꝓceſſerit ex
ſimplicitate vl̓ ignorātia eatenꝰviciat qͣtenꝰ fuit cā ꝯceſſionis.VUper lr̄is: q̄ ab aliquibuſ¶ Tex malicia ⁊ a nōnullis exignorātia tacita veritate vl̓ ſuggeſta falſitate īpetrant̉ a nobisl diuerſos ītelleximꝰ diuerſa ſentire alijs aſſerentibꝰ eos deberein ꝓrſus carere oī cōmodo lr̄aruꝫcū mendax p̄cator carere debeat penitꝰ impetratis. alijs verodicētibus ꝙ ⁊ ſi forma care̓ debeant in lr̄is nr̄is exp̄ſſa nihilon minus iuxta rigorem iuris ſit adelegato iudice in negocio ꝓcedendū. ¶ Nos igit̉ int̓ eos quiꝑ fraudē vel maliciam: ⁊ illos qͥo ꝑ ſimplicitateꝫ vel ignorātiamlr̄as a nobis īpetrant. hmōi crepdimus diſcretionē adhibendaꝫq̄ vt hi qͥ pͥori mō nō falſitatē expͥmunt vel ſupprimūt veritatē inſue ꝑuerſitatis penā nullā ex illis lr̄is cōmodū conſequant̉ itavidelicet ꝙ delegatus poſtqͣꝫ ſiIbi ſuꝑ hoc facta fuerit fides nullatenus de cā cognoſcat. Intert alios autē qui poſteriori modolr̄as impetrant. diximus diſtin-
PrimusDe 1rent in canonicū ⁊ eo recepto ꝓuideret̉ ei: ⁊ eum reciꝑe erat ꝯͣnumeꝝ ſacr̄o firmatū. qͣre lr̄e nō valebāt ⁊ certꝰ numerꝰ canonicorū debet ſtatui in eccl̓ia ẜm facultates eccl̓ie in aucͣ. vt det̓minatus ſit numerus cleri. col. j. jͣ. de vi. ⁊ hon. cle. qm̄ vt ait. etidē eſt ſi certꝰ numerus ſtatutꝰ ſit in eccleſia. licet nō ſit iuratꝰaut ꝑ ſedē apl̓icā confirmatus qꝛ nō valētlr̄e: niſi dicat̉ non obſtante certo numerocanonicoꝝ. Hic tn̄ vtdetur arg. ꝯͣ. in fi. vbidicit. ſi conſtiterit numerū ⁊cͣ. Sꝫ pōt diciꝙ hic de numero ē facta mentio. ⁊ nō de iuramento nec de cōfirmatione pape.a ¶ Uel ꝓximo vacaturā: qd̓ ſolus papa pōt vt. jͣ. de p̄ben.ꝑ totū. b ¶ Admittere .i. perficere:c ¶ Percipiendo: ꝑexecutorias. d ¶ Etde hoc. ſcꝫ iuramentovel cōfirmatiōe. vt. jͣ.colligit̉. vbi dicit numerū canonicoꝝ: quinunc eſt in eadē eccleſia ⁊cͣ. vt notat̉ in fi. illius no. hic duo.e ¶ Mentionē: hecallegatio non valet fiveniſſent ꝯͣ numeruꝫillū aliqn̄ ꝓpria aucͣtejͣ. de p̄ben. ꝓ illorū. sͣ.de ꝯſti cū acceſſiſſentf ¶ Et dicas lr̄as .ſ.executorias. g ¶ Iuramēto. ſꝫ in oī tali iuramento ſemꝑ intelligitur aucͣtas maiorisexcepta vt hic innuit̉a cōtrario ſenſu. ⁊. ff. ad municipa. l. īperatores. ⁊. jͣ. d̓ iureiurā.veniētes. gͦ nō facerēt ꝯtra iuramētū ſi ad mandatuꝫ dn̄i papeillū reciperent. itē ſi talis ꝯditio ineſt iuramēto nunqͣꝫ ē neceſſaria diſpēſatio in tali iuramēto. qꝛ ſi diſplicet pape nō eſt ligatꝰtali iuramēto. Io. dicebat hanc cōditionē in iuramēto nō eſſe.ſꝫ id̓o dr̄ aucͣtas ſuꝑioris excepta: qꝛ nō p̄iudicat̉ ei quin poſſithoc facere. verius videt̉ ꝙ cōditio talis ſubintelligat̉ in hmōiiuramentis ⁊ hoc ideo qꝛ ſuꝑ re alterius vel qͣſi iuramentū tale preſtat̉. ⁊ de re alterius p̄ciſe iurari non pōt īmo etiā ancepsꝑiuriū. ff. de in lite̓ iurā. videamꝰ. ⁊. ff. rerum amo. marcellus. ⁊io auctoritas dn̄i pape in talibꝰ intelligit̉ excepta tacite. lꝫ nōexcipiat̉ exp̄ſſe. ſi. xxij. q. ij. beatus. ⁊. jͣ. de iureiur. quēadmoduꝫcirca pͥn. quare ſi papa mādat alique recipi in canonicū nō obſtante tali iuramēto. tunc licite eum recipiunt. qꝛ ſic apparet ꝙpapa iuramentū factū qͣſi de re ſua nō vult ratū hr̄e cū adminiſtratio ſola ꝯmiſſa ē capitulo ⁊ nō dominiū collatū: ⁊ hoc iuramentū ſeruare tenent̉ canonici ꝙͣtū in ſe eſt: niſi papa ꝯtrariūmandet ⁊ ideo nō valuerūt lr̄e taliter īpetrate. in qͥbus de iuramēto mētio nō fiebat. Sꝫ qͥd ſi iuraſſent ante pn̄tationē ⁊ poſtdatā tūc nō obſtaret iuramētū: qꝛ data reſpicit̉. vt d̓r hic ⁊ sͣ. e.eam te. p̄terea aliud videt̉ h̓ ꝙ canonia ſola ſiue p̄bēda auge̓tnumerū canonicoꝝ. qꝛ ſi nō augerat numeꝝ: iuramentū nō obſtaret qͥn poſſint ip̄m recipere. ⁊ ſi. jͣ. d̓ ꝯſti. cū. M. ferrarien̄. itēar. ꝙ canonia pōt eſſe ſine ꝓuētibus. ar. jͣ. de p̄ben. relatū. Sedꝯ. j. q. iij. ſi qͥs obiecerit: ſꝫ ibi appellant̉ res corꝑales iura ex qͥbus res ip̄e corporales ꝑcipiunt̉: ⁊ ſicut dꝫ fieri mētio de iuramēto. vt hic dicit: ſic etiā de pactis ſi qͣ in aliqͦ ꝯͣctu interueniatdꝫ fieri mētio: al̓s nō valet pͥuilegiū. jͣ. de deci. ex multiplici.b ¶ Impetraſſet. h̓ cōſiderat̉ tꝑs date. itē nō dicit an̄ monitorias. ⁊ ſic ē ar. ꝙ ꝑ monitorias ius nō acquirit̉. alias dixiſſet an̄
Xmonitorias. d̓ hac materia ſatis habet̉. jͣ. de renac. veniens. b.i ¶ Irritū. ⁊ ita ea q̄ fiunt ꝑ lr̄as ſurrepticias nō valēt de hocdicemꝰ. jͣ. e. c. ad audientiā. k ¶ Prebendā. ⁊ in canonicū reVcipi: iſta ſunt cōnexa j. q. iij. ſi quis obiecerit.☞ Uper litteris ¶ Difficile ⁊ famoſum. c. ⁊ ē clauis totiꝰtituli. Et. h. d. in ſūmaExpͥmens falſum veltacens verū in reſcripto ſi malicioſe caretꝓrius īpetratis. Sꝫ ſiſimplicitatē vel ignorātiaꝫ aut obtinuiſſet.vero exp̄ſſo ⁊ ſupp̄ſſofalſo ſaltē lr̄as in forma cōi ⁊ delegatꝰ ꝓcedit ſeruato iuris ordine ⁊ nō ſpāli formareſcripti ſecꝰ ſi nullomō lr̄as habuiſſet vl̓breuius vt in rubro.Diuidit̉ in tres ꝑtesNā pͥmo recitat caſūſuꝑ quo antiqͥtꝰ eratopi. Scd̓o illas ꝑ diſtinctionē bimēbremad concordiā reducitibi. Nos igit̉. Terciodat regularem doctrinaꝫ ibi vt ſic. Abbasſiculus.l ¶ Diuerſos. nā qͦtſunt capita tot ſnīe. d̓ꝯſe. di. diſt. iiij. ſicut inſacramētis. varie em̄ſunt hominū volūtates. ff. ad trebel. quiapoterat. ⁊ hoīes faciles ſunt ad diſſentiendum. ff. de arbit. itemſi vnus. §. principaliter. et diuerſitatē corporuꝫ ſepe d̓iuerſitasſequitur animoruꝫ. jͣ.de conceſſi. p̄ben. qꝛ diuerſitatē. m ¶ Carere. xxv. q. ij. et ſi legibus. n ¶ Rigorē. xxv. q. ij. p̄ſcriptione. o ¶ Simplicitatem. Simplicitati ſubuenit̉. de conſe. di. ij. c. iij. ⁊. jͣ. de re. ꝑmu.cum vniuerſorū. nec obeſt qd̓ per ſimplicitateꝫ omiſſum eſt. vtff. de ven. inſpi. l. j. §. vlti. item imperitie parcit̉. ff. de ꝓba. cuꝫde indebito. §. ſinantē is. ff. de eden. l. j. §. vlti. ff. qui ſatiſda. cogan. de die. §. minori. C. qui admi. ad bo. poſ. quicunqꝫ. et. ff. ſiquis in ius voca. non ie. l. ij. §. ſi quis. arg. contra. C. de in iusvoca. l. ij. C. de fal. mone. l. ij. dic vt in prima rubrica. quia ruſticitati parcendum eſt. contraria caſualia ſunt. p ¶ Diſcretionem. per hanc decre. caſſate ſunt omēs ſolutiones que recitabantur. xxv. q. ij. preſcriptione. C. ſi contra ius vel vtilitatē publicam. l reſcriptum. et. l. et ſi legibus. q ¶ Priori modo. ſcꝫper fraudem vel maliciam. ⁊ qui hanc fraudem allegat eam ꝓbare tenet̉. ff. de ꝓba. qͦtiēs. §. qui dolo. quia quilibꝫ p̄ſumiturbonꝰ donec ꝓbet̉ malus. jͣ. de ſcru. c. vno. ⁊. jͣ. de p̄ſump. dudir ¶ Fides. ſi. xxv. q. ij. et ſi legibus: et. §. ſi non cognitio: quiacum dubium ſit poterit de hoc cognoſcere iudex: quia rationedubitationis fit: quod alias non fieret. ff. de libe. cau. ordinata⁊. ff. eo. ti. lite ordinata. ⁊ ita qui fraudem allegat eam probaredebet. vt dictum eſt.s ¶ Nullatenꝰ: Oppoſita exceptione legittima ſuſpenſa eſtiuriſditio iudicis circa principalem cauſam: ⁊ ſi dubia eſt et dehoc prius cognoſcat: poſtea cognoſcat iudex d̓ fraude ſiue malicia de qua excipitur nec diſtinguitur in hoc caſu que falſitasſit expreſſa vel veritas occultata. ſed ſufficit ꝙ per maliciā hicfecerit. ⁊ ſic intelligitur lex iſta. xxv. q. ij. ⁊ ſi legibus. Sed qualiter probatur malicia certe ex perſpicuis iudicijs puta ex qualitate perſone ⁊ ex forma reſcripti. Bernardus.t ¶ Poſteriori. ſcꝫ per ſimplicitatem vel ignoran
b 4