Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
XIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

lus alicui pr̄ocinari nō debent.a decernimus vt ipſe cōmodo careat vtriuſqꝫ. Dem mediolanēſi archiep̄o Nō valꝫ reſcriptū ad bn̄ficiūimpetratū de beneficio īpetrantis non faciens mentionem.Um ad̓o ſcpͥta ſe. ap. moderemur. ⁊ īfra. Scpͥſiſtinob̓. ꝙ cū. p. clericꝰ ī eccl̓ia mocdecēſi. ſufficiētē ſibi ſit p̄bendāadeptꝰ: mirabarꝭ ꝙ ꝓ receptōeipſiꝰ ī eccl̓ia de grōzola p̄poſito⁊ frībꝰ eiuſdē eccl̓ie lr̄as miſerimus: cū ſi lr̄aꝝ nr̄aꝝ ſeriē attendiſſes nihil īueniſſes ī eis qd̓ debuiſſet tuum animū offendiſſe.d Cū em̄ in lr̄is nec de p̄bendaipſiꝰ mētio habe̓t̉: nec modicē ẜe canonicꝰ īmo nec clericꝰ dice̓t̉ īeis ⁊ in lr̄is tꝑis nec eſſꝫ adiectaꝯditio. ſi dignus exiſteret ad eccleſiaſticū bn̄ficiū obtinēdū intellige̓ potuiſſes: qͣlit̓ lr̄e ip̄e fuerant īpetrāte. dē electo decano ⁊ .n. canonico camericen̄. Ordo reſcripti interp̄tatiōeꝫrecipit a iure cōmuniAuſaꝫ q̄ int̓ p̄mōſtracen̄.⁊ pramon̄. eccleſias ſuperpoſſeſſionibꝰ de anapia vertit̉:⁊ īfra. Quia ī lr̄is aīaduertimꝰfuiſſet īſertū: ꝙ ſi alterutra ꝑtiūscitata legittime pn̄tiam veſtraꝫ

adire vel iudicio vr̄o pare̓ cōtēneret vos pn̄tis ꝑtis ꝓbatōnesreciꝑe: ⁊ quātū de iure poſſetisī cauſe cognitiōe ac deciſione ꝓcede̓ mīme tardaretis. Nosvolētes: vt clauſula illa quātuꝫde iure poteritis q̄ anteqͣꝫ de ꝓbationū receptiōe mētio fieret:k fuerat īſerāda: clauſulaꝫ illā del receptiōe ꝓbationū p̄cedat mādamꝰ qͣtenꝰ ip̄am ītelligētes ibidē in cā iuxta tenorē lr̄aꝝ ip̄arūꝓced e̓nō tardetis ꝓuiſuri vt ſilr̄aꝝ aucͣte pͥorū ī eodē negociolegittime ē ꝓceſſum firmū ⁊ ſtabile ꝑſeueret alioqͥn ſi occaſiōeclauſule memorate aliqͥd conſtiterit in alteriꝰ ꝑtis p̄iudiciū attentatū: id viribꝰ decernimꝰ cariturū. mādātes vt in deciſioneipſiꝰ negocij ſicut p̄miſſum ē: tāin ſuꝑ pͥncipale qͣꝫ ſuꝑ incidētibusn qōibꝰ ap. re. canonice ꝓcedatis Dem archiep̄o ſenon̄. Non valet reſcriptū executoriū īpetratū ſuꝑ p̄benda ⁊ canonicatu in qͦ nulla ē factā mētiode ſtatuto vel de certo canonicorū nūero iuraniēto firmato.Onſtitutus ap. ſe. ap. p.Ꝙclericꝰ ꝓpoſuit ꝙ cū. p. c.n. decano ⁊ capil̓o bituricen̄. deo derit ī mādatꝭ vt ip̄m reciperētin canonicū ⁊ in frem ⁊ p̄bendā

generaliter ſicut credo vbicūqꝫ pn̄t prime elidi ꝑ exceptionemvalent ſcd̓e: licet nō faciant mentionē de primis: ⁊ non prime:qꝛ ſunt veritate tacita impetrate. sͣ. eo. ex parte. a Careat.īmo videt̉ ꝙ etiā cām ꝑdere debet: ſicut qui petit ſeruū in vnoiudicio. ſi petit eundē in alio ꝑdit cām. C. de aſſer. tol. l. j. §. vl.quia vbi iudiciū cepitibi dꝫ accipere finē. ff.de iudi. vbi ⁊ pͥmis iudicibus fieret iniuriaff. de arbi. litigatores.tn̄ cām nō ꝑdit. ſꝫ ſufficit ꝙ ꝑdat lr̄as et inexpēſis cōdēnetur. jͣ.e. ti. qꝛ nōnulli ſꝫ illudde ſeruo fauore libertatis dictum eſt. b.Um adeo. Cōmunis.eſt diuiſio ſcd̓a ibi: cūem̄. bModeremur: ⁊ vere cū multamoderatione debentfieri et concedi. xxxv.q. ix. apoſtolice vt nōpoſſint rep̄hēdi. qn̄qꝫtn̄ ip̄m fallit obliuio.xxiij. di. p̄terea. ⁊. xxx.q. iiij. qd̓ aūt ibi oblitus fuit vrbanus cuꝫoīm habere memoriā⁊ in nullo peccare potius eſt diuinitatis qͣhūanitatis. C. de ve.iu. enu. l. ij. §. ſi qͥd aūtet nihil ē in humanacōdiiione qd̓ ꝑpetuoſtare poſſit. C. eo. ti. l.ij. §. ſed qͥa diuine. etteſtamētum in nullaparte ſui ſil̓r debet eēvicioſum. C. de edic.diui adri. tol. l. vlt. ſicet priuilegiū. jͣ. de fideinſtru. int̓ dilectos: etjͣ. de priuile. cuꝫ olimin fi. c Sufficiētem: debet em̄ talis eēq̄ ſufficiat ſibi et ſuis.l. di. ſtudeat. ⁊ ꝙ aduenientes poſſit reciꝑe ⁊ iura ep̄alia ꝑſoluere. jͣ. de p̄ben. de monachis. ⁊. jͣ. de ſuꝑ. neg. p̄ſa. ſicut. ī tali ſufficiētia dꝫ hr̄i rō notabilitatis. xlj. di. nō cogant̉ ⁊ ſcīe. jͣ. de p̄ben. de multa ⁊ dignitatis. ff. de va. ⁊ extraor. co. l. j. §. in honorarijs. et. ff. de vſufruc. ſꝫ⁊ ſi quid. §. j. d De p̄benda. ſꝫ ſi eſſet modica ⁊ inſufficienstenet̉ de illa facere mētionē n̄ videt̉. ar. a ꝯͣrio ſenſu. jͣ. de p̄ben.cū teneamur. vbi expeditū ē. ꝙ qͣlecūqꝫ ſit bn̄ficiū dꝫ inde face̓mētionē. ſi em̄ dicat ſe nullū eccleſiafficū bn̄ficiū aſſecutū. ⁊ impetrat reſcpͥtū. nō valet. jͣ. eo. ſi ꝓponēte. ⁊ ibi dicet̉ de hͦ. ⁊ qͥ hꝫplura bn̄ficia. hāc exceptionē oppone̓ nō pōt. jͣ. de excep. cū eccleſiaſtice. ⁊ lꝫ papa p̄ciſe ſcribat exceptiones: tn̄ ⁊ iuſtas excuſationes patiēter admittit. sͣ. e. ſi qn̄. ⁊. jͣ. de offi. dele. ex ꝑte tuaij. ⁊. jͣ. de p̄ben. cū teneamur nā qn̄qꝫ ſcribit rebꝰ aliter ſe hn̄tibꝰarg. ij. q. vj. §. biduū. verſus fi. ver. rurſus illud. e Nec clericus. qͥ dicit ſe clericū cū nō ſit. nō valent lr̄e. jͣ. de trāfac. ex litteris. ⁊ qͥ nō ē clericꝰ nō reputat̉ idoneꝰ: vt h̓ nec p̄t in clericoꝝnumero cōputari. jͣ. de inſti. c. ij. f Si dignꝰ. cōditio iſta ſine om̄i exp̄ſſione ſubintelligit̉. jͣ. de elec. cām q̄. ſicut illa ſi p̄cesveritate nitant̉. sͣ. eo. ex ꝑte. .j. ſic pꝫ ꝙ qͥ hꝫ ſufficiēs hn̄ficiū: adaliud beneficiū reputat̉ indignꝰ. jͣ. de p̄ben. ſuꝑ. ⁊. jͣ. de cle. nonręſi. cōquęrēte eū ipſe pn̄ficio ſcd̓o ſeruire nō poſſit: vt ibi.Auiam que. Diuidit̉ ꝙ ī pͥma ꝑte ponit̉ ꝑtis ꝯq̄ſtioin ſcd̓a rn̄ſio ⁊ iudicis īſtructio ibi. nos ab. g Citatalegittime .i. tercio. jͣ. de cle. non reſi. ex tue. h Reciꝑe: per qd̓videbat̉ ꝙ poſſent reciꝑe teſtes lite nō cōteſt. qd̓ eē nō dꝫ vt. jͣ.

vt lit. nō ꝯte. qm̄. ⁊ ꝑ totū ti. niſi in caſibꝰ cōtētis ī. c. qm̄ frequēi⁊ in caſu quē habes. jͣ. de offi. iudi. c. ij. Quantū de iure: hͨclauſula ſemꝑ dꝫ poni in termīo ꝑemptorio. ⁊ poſt ip̄m terminū ꝑemptoriū. jͣ. de in inte. reſti. tu ex lr̄is. ⁊. jͣ. d̓ do. ⁊ ꝯtu. cū dilecti. qꝛ tūc poſt ꝑemp. edictū iudex ꝯminari dꝫ fe ꝓceſſuꝝ. ff. d̓iudi. in ꝑemptorio.k Inſerēda: ſꝫ errore ſcribētꝭ fuit poſtpoſita. ſꝫ error talis n̄nocet. C. de teſta. errore. et. l. ambigutiatis.vn̄ dic inſerenda .i. acſi inſerta eēt intelligēda. videbat̉ em̄ ꝙ nōreſpice̓t p̄cedētia. jͣ. deappe. inqͥſitioni. ſꝫ nōeſt verū. qꝛ nō eſt veriſimile dn̄m papaꝫ totā iuris obſeruationētot laboribꝰ ac multꝭvigilijs excogitatamvnico ꝟ̓bo tollere velle. C. de inor. teſt. ſi qn̄⁊. jͣ. de ele. eccl̓ia veſtraij. ⁊ arg. jͣ. de reſti. ſpo.audita ⁊ qͥ tutorē p̄cepit cōfirmari. ẜm iusintelligt̉ p̄ciꝑe. ff. d̓ cōfir. tur l. tutores.l Precedat. et itaqn̄qꝫ clauſula ſequēsdetermīat p̄cedētia. ⁊qn̄qꝫ p̄cedēs ſequētiaꝓut iuris ordo requirit. xxxij. q. vij. apl̓s. etjͣ. de ap. ſcd̓o requirisff. de condi. et dem. l.auia. alias. qꝛ qn̄qꝫ ſequens clauſula reſpicit terminū ꝓxime poſitū. jͣ. de dona. cū dilecti. in fi. et optime facit ad hāc materiā. ff.de leg. p̄mo ſi ſeruus.pluriū. in fi. §. vlti. etvere p̄cede̓ dꝫ: qꝛ pertotū ꝓceſſum negocijde iure dꝫ ꝓcedi. C. d̓ap. eos §. j. ⁊ p̄cedentia qn̄qꝫ repetita intelligant̉. ff. de ꝯdi. ⁊ de. l. auia. itē hic ē ar.ꝙ ꝟba reſcpͥtorū ẜm ius cōe intelligēda ſunt. jͣ. de inof. del. ſuꝑqōnū. §. ſi vero duo. ⁊. jͣ. eo. ſuꝑ lr̄is. ⁊. Cde inof. teſta. ſi qn̄. necordo ſcpͥture ſpectat̉. ſꝫ potius id qd̓ de iure ſumit̉. ff. de ſol. necordo. ſecꝰ in pͥuilegijs. jͣ. dec. ad audientiā. in fi. ⁊. jͣ. d̓ pͥuilegijsc. in his. m Incidētibus: ipſo iure tā in pͥncipalibꝰ ꝙͣ in acceſſorijs vel incidētibus vel emergētibꝰ remota ē ap. jͣ. de ap. c.vt debitꝰ. r Canonice .i. ẜm iura canoīca d̓ qͥbꝰ. sͣ. d̓ ꝯſti. c. j.Vuſtitutus. Sūmat̉ alit̓ ꝙͣ in rubro qͦ ad intellectū Non valet īpetratio in eccl̓ia nūerata nō facta de numero mētione ſi ꝑ eā frangit̉ numerꝰ canonicoꝝ lꝫ nō frangat̉ numerus p̄bendaꝝ ⁊ ꝓceſſus inde factꝰ ē nullꝰ Primo ponit impetrationē ſcd̓o exceptionē ꝯͣ ip̄am. Tercio diſtinctiōis ꝯmiſſionē. Scd̓a ibi verū. Tercia ibi diſcretioni. abbas. o Reciperent. hic duo mādant̉. pͥmū vt recipiant illū in canonicū. ſecūdū vt aſſignēt ei p̄bendā ſi vacat. vel quācito vacauerit. Nūqͥd ergo ſi nō pn̄t aſſignare ei p̄bēdā tenent̉ eū recipere in canonicū ſaltem. ar. ꝙ ſic. jͣ. de p̄ben. dilectus. ⁊. jͣ. de do. ⁊ cōtu. cū dilecti. ar. ꝯͣ. jͣ. de of. del. cū ſuꝑ abbatia. ff. ꝙ cū falſo tute. l. j. §. j. ⁊l. ij. ar. qͣſi a ꝯͣrio. ij. q. vj. §. diffinitiua. ver. qn̄qꝫ plures. ⁊. ff. quēadmo. ſer. amit. ſi cōem. ⁊. ff. de mino. etiā. §. j. ⁊. l. tutor. §. j. ar.ꝓ ⁊ ꝯͣ inuenies. ix. diſt. ſi ad ſacrā. Finis aūt decre. videt̉ dice̓ ꝙnō ⁊ ẜm hoc ē vnū mādatū ⁊ nō duo. ⁊ hoc id̓o dicit qꝛ iuratūerat de certo numero canonicoꝝ. vn̄ rōe iuramēti nō poterantaugure numeꝝ. Duo in veritate mādauit papa .ſ. vt eū recipe-