De reſcriptis
¶ Dem tornacenſi epiſcopo.¶ Si ſede vacāte ſcribit̉ capl̓ovt p̄bendā alicui ꝯferat ep̄s denouo creatꝰ illd̓ adīplere tenet̉Am te et infra ¶ Duduꝫſiquidē ante tua ꝓmotione lr̄e a nob̓ ſi bene meminimꝰa emanarūt: qͥbus decano ⁊ eccīetibi cōmiſſe te adhuc in eodemcapitulo exiſtēte mādatū dedimus ⁊ p̄ceptū. vt. M. qͥ de gente iudeorū originē duxit: ⁊ diuibna gr̄a fidē xp̄i ſuſcepit in canonicū reciperēt: ⁊ p̄bendā ſibi cōferre deberēt ⁊ infra. ¶ Ipſi vecro qꝛ donatio prebendaꝝ ad teſpectabat p̄ceptū nr̄m executōinō potuerūt mandare ¶ Cumitaqꝫ p̄ſcriptus. M. te ſuꝑ hͦ exꝑte nr̄a reqͥreret. rn̄diſti ꝙ nullū inde mādatuꝫ receꝑas. et ſicd eū a te īfecto negocio remiſiſti.Qd̓ nullatenꝰ feciſſe debe̓stſi datā lr̄aꝝ diligētiꝰ attēdiſſescū tꝑe qͦ lr̄e ipſe date fuerunt decapitulo ipſo eſſes ſicut qͥ erasarchi. ⁊ canonicꝰ eiuſdē eccl̓ie.nec eſſes adhuc ī ep̄m ꝯſecratꝰg et infra. ¶ Pro eo vero ꝙ iudeꝰextiterit ip̄m denigͣri nō debes
¶ Ucius. iij. linco. epiſcopo.¶ Non valet reſeriptum imptratū ad beneficia ſi in eo tacet̉dignitas impetrandis.D anres nr̄as ꝑuenit ꝙplerūqꝫ decani archidiaconi p̄ceptores vel alij eccl̓iaſticis p̄diti dignitatibꝰ ſuꝑ minohribus beneficijs lr̄as īpetrātesnomē ſuppͥmūt dignitatis ſue⁊ ſimplici noīe ſe appellāt tanqͣꝫnō hēant aliquā ꝑſonatū ⁊ īfrai Cō. t. t. r. ꝙ cū n̄ ſit intētiōis nr̄evt ꝑſone pluribꝰ redditibꝰ abūdantes ꝑ lr̄as nr̄as pauꝑes clericos ſuꝑ minoribꝰ bn̄ficijs inoetēt lr̄as ī qͥbus actor ſue nomēſꝫ dignitatis ſuppͥmit vires nolumꝰ obtine̓. I dē noruicēn̄ ep̄o.¶ Ualet ſcd̓ꝫ reſcpͥtū īpetratūab aduerſario lꝫ n̄ faciat mētōꝫde pͥmo ſi pͥmꝰ īpetrās dolo vl̓negligentia non fuit vſus illo.I aūt aliqͥs aucͣte poſteri¶ orum lr̄aꝝ ꝑ aduerſariū īiudiciū tractꝰ ſubiecerit lr̄as ſepͥoreſ hr̄e d̓ qͥbꝰ ī poſterioribꝰ mēmntio nō habet̉. ¶ Si eis dolo veln̄ negligētia vti poſtpoſuerit: excuſari nō dꝫ. ¶ Si aūt quia de-
Primus&gio in cōmiſſiōe ⁊ ideo nō valēt lr̄e etiā ſpāles ẜm ius cōmuneobtente contra priuilegiū venire. vt. jͣ. de re iudi: inter monaſterium. Sed ſi ſunt citati monachi debent venire priuilegium ſuum allegaturi. ff. de iudi. ſi quis ex aliena. alias teneret ſentētiacontra eos lata. jͣ. de ap. ſi duobus.E tur varijs moAm te ¶ Legidis ⁊ cōiter ſummat̉vt in rubro. Sꝫ ſūmaaliter ⁊ ſpāliꝰ ẜm leccōiter approbatā. Sꝫſede vacate ſcribit̉ capitulo vt gerēti vicesep̄i vt p̄bendaꝫ alicuicōferat: ſi creat̉ ep̄usnondū exęcuto mandato et ad euꝫ ſpectetcollatio prebendaruꝫillud adīplere tenet̉:h. d. Diuidit̉ in qͥnqꝫꝑtes. In prima ponitmādatū. In ſcd̓a excuſationē capituli ibiip̄i vero. Tercio excuſationem ep̄i ibi: cumitaqꝫ. Quarto illiꝰ excuſationem reprobatibi: quod nullatenusQuinto antipophorizat ibi: ꝓ eo. Ab. Si.a ¶ Eccleſie: tibi ſcribebatur capitulo vacāte eccl̓ia. b ¶ Fidem xp̄i: hic p̄ſumitpapa ex ſubſequentihoneſta ꝯuerſatōe vtpꝫ in antiqͣ cōpilatōejͣ. de p̄ſump. ex ſtudijsſicut econuerſo ex antecedenti preſumit̉ ꝓſequenti. jͣ. de p̄ſump.mandata. ⁊. ij. q. j. inprimis vt ſi vita eiusvl̓ opinio talis anteanon extitit. in fi. xvj. di. miramur. in fi. ff. de ſuſpec. tu. l. iij. §. q̄ripōt. ⁊ de ſuſcep. et archa. ſi aliquid li. x. c ¶ Quia donatio. beue allegabant quia non habebant poteſtate cōferendi: ſed epiſcopus ſi tamē papa cōtuliſſet beneficiū alicui: ⁊ mandaret viipſum recipiant tūc bene valent lr̄e: et ipſum recipere debēt etecōuerſo. ſi collatio ꝑtinet ad capitulū: nō debet ſcribi ep̄o.d ¶ Infecto negocio: ꝑ lr̄as directas capl̓o nō tenebat̉ ep̄usiſtum recipere de neceſſitate. de honeſtate tn̄ ip̄m recipere debebat. ſꝫ de hoc rep̄hendit̉ quia dicebat ꝙ nō receperat inde mādatum nec etiā ꝑ litteras iſtas plene colligit̉: ꝙ ei teneat̉ beneficium cōferre: vel dic ꝙ bene tenent̉ eū recipere et cōferre prebendā: vt apparet ex forma mandati. sͣ. vbi dicit in canonicuꝫreciperēt ⁊ prebendā conferrēt. ⁊ ꝑ alia verba .ſ. mandatum dedimus: ⁊ preceptū. xiiij. q. j. quod precipit̉. jͣ. de ver. ſig. in his.e ¶ Deberes: ar. ꝙ quis cū alijs facere debet. ſi facultas ſe obtulerit: ipſe ſolus facere debet ſicut ſolus pōt emendare qd̓ cūalijs male̓ fecit. jͣ. de iureiur. ſicut nr̄is vbi ex hoc. ⁊. xxxv. q. ix. ꝙquis cōmiſit. at. ꝯͣ. de cle. cōiu. diuerſis fallacijs. ⁊ eſt ar. ꝙ cauſa alicui delegata ip̄m ſequit̉: nec tranſit ad ſucceſſores: ſꝫ ꝯtrariū verū eſt. jͣ. de offi. dele. qm̄ abbas. ⁊. jͣ. de offi. ordi. paſtoralis§. p̄terea. Item ar. ꝙ ſi aliquid mandatur capitulo: cuilibet decapitulo ſigillacim intelligit̉ eſſe mandatum: qui illud implerepoſſit: ⁊ ſi tunc illud facere nō poſſit: illud debet facere cuꝫ potuerit: ⁊ ita cū ep̄us ſit de capitulo tanꝙͣ caput. jͣ. de cōceſ. p̄bē.⁊ eccle. nō va. poſt electionē. in parte deciſa. et. jͣ. de his que fi. apre. nouit. nō poterat dicere ꝙ nō recipiſſet mandatū. ar. cōtraxij. q. ij. qui manumittit̉. f ¶ Datā litterarū. ad hoc ſemꝑ conſueuit notare hec decre. ꝙ data litterarū ſemꝑ cōſideranda eſt.vt. jͣ. e. ꝯſtitutus: ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſi aliqn̄. ar. ꝯͣ ꝙ pn̄tatio litterarū
et nō data cōſideranda eſt. jͣ. e. c. capitulū ſancte crucis. et. jͣ. decle. nō reſi. qͣliter. et. jͣ. de p̄ben. dilectus. ij. et ad idē. jͣ. de vſu. qͥafruſtra. ⁊. jͣ. de ap. vt debitus. rōnē iſtius ꝯͣrietatis dicemꝰ ſuꝑilla decre. dilectus. ij. Itē eſt hic ar. ꝙ edēdꝰ ſit dies ⁊ conſul aduerſario. ar. jͣ. e. ſi aūt. ⁊. c. plerūqꝫ. ⁊. C. de ꝯͣben̄. ⁊ cōmit. ſti. op.timā. Sed ꝯtra. ff. deeden. l. j. ⁊. ij. ⁊. ff. quēadmo. teſta. aperi. l. ij§. diē aūt. So. in editione lr̄arū dn̄i papęfacienda aduerſariooīo ponēda ſunt: qm̄lr̄e ſunt cōes: ar. jͣ. dedila. p̄terea. et ea quęcōia ſunt integraliterſunt edēda. jͣ. de ꝓba.qm̄ ꝯͣ. et lr̄e tradendeſunt ad videndū. jͣ. defi. inſtru. ſi ſcripturaꝫautenticā. et. c. G. perpetuus vicariꝰ decre.greg. et ibi dicemꝰ deeditione inſtrumētorum. ad idem. ar. jͣ. deoffi. dele. cum in iure.h ¶ Iudeꝰ: qm̄ d̓ iudeis cōuerſis eccleſiafundata fuit. xxj. diſt.in nouo. et. xxij. q. iiij.recurrat.Daures.5M ¶ Cōis ē diuiſio. ſcd̓a ibi. cōſultationi. Abbas Siculꝰ.h ¶ Lr̄as impetrantes: qͣ ſine ſpāli mandato dn̄i īpetrate adlites nō valent. jͣ: e. nōnulli. ⁊. jͣ. eo. ex ꝑte decani. ſecus in hͦ caſu.i ¶ Intentionis: hisptꝫ dn̄m papā ſic vnicōcedere beneficiū: ꝙaliū nō ledat vel grauet ſaltē grauiter ſen enormiter. xxv. q. ij. de eccleſiaſticis. et. xj.q. iij. fi quis nō obediat. ⁊. ix. q. vlti. nūc vero. ⁊. ff. ne quid. in loco pub. l. ij. §. merito. ⁊. §. ſi quis a principe. ⁊. jͣ. de offi. ordi. licet. ⁊. jͣ. de cōſue. c. cū olim. k ¶ Suꝑprimit: puniri debꝫ quiſupprimit qd̓ tenet̉ reuelare ſ. di. ex penitētibus. ff. de act. emp.et ven. l. j. §. j. l ¶ Uires nolumꝰ obtinere: ⁊ ita videt̉ ꝙ littere iſte nō valeant. quid ſi obtineant ꝑ lr̄as tales. dic ſuꝑ hoc ꝓut no. jͣ. e. ad audientia. ij. in glo. q̄ incipit: ſed queritur.auteꝫ. ¶ Diuiditur: qꝛ pͥma ponit̉ thema ⁊ queſtio.Scd̓o ſolutio ibi. ſi eis. ⁊ ibi diſtinguit ⁊ ſcd̓m mēbrū ibi.ſi autē. Ab. Sic. m ¶ Dolo vel negligentiā: dolus ⁊ negligētia p̄ſumit̉. ſi ſteterint ꝑ annū ꝙ nō vtitur lr̄is. jͣ. e. plerūqꝫ. ⁊. jͣ.e. ex parte. ſi copiā iudicis hr̄e potuit ſꝫ cōtradicit lex. C. de diuer. reſcriptis falſo. q̄ dicit ꝙ reſcripta ꝑpetua ſunt ſꝫ nō ē ꝯtraqꝛ hoc qd̓ dicit lex: ītelligit̉ ſi aliud reſcriptū nō īpetraret̉ ꝯtraprimū: alias ſemper valent reſcripta viuente mandatore et eomortuo dūmodo facta ſit citatio. o ¶ Excuſari nō dꝫ .i. nonpoterit excipere ꝓpter culpā ſuā: quo minus teneat̉ rn̄dere perſcd̓as lr̄as. ſed ꝯtra videt̉ qꝛ ſi ſcd̓e lr̄e nō faciant mentionē deprimis valent prime. gͦ poterit excipere. vt. sͣ. e. ceterū. ꝑ̨̄terea q̄annua ſunt ad agendū ꝑpetua ſunt ad excipienduꝫ. ff. de doli.excep. pure. §. vlti. ergo ſemꝑ potuit iſte excipere ꝑ primas: exquo non faciūt mentionē ſcd̓e de primis. ſo. exceptionū quędāſunt ꝑpetue quedā tꝑales. Perpetna dicit̉ illa quę ꝑpetuo cōpetit qn̄cunqꝫ actor agit: vt exceptio doli: qꝛ exceptio doli noncōpetit niſi quis agat. ff. de excep. l. exceptio. et. l. exceptiones.Tꝑales ſunt ille q̄ nō ſemꝑ cōpetunt ⁊ euitari pn̄t. vt in predicta. l. exceptiones. §. tꝑales. ⁊ talis eſt hec. quia expirauit annoelapſo. jͣ. e. plerūqꝫ. ⁊. jͣ. de offi. or. paſtoralis. in fi. ar. p̄tera iſta