Primus ¶ De reſcriptis.
Fo. VIII
¶ In reſcripto apl̓ico ſubintelligit̉ clauſula ſi p̄ces ꝟitate ditāt̉ ⁊ reſcriptū ꝓhibꝫ cāe cognitionē eſt de falſitate ſuſpectuꝫ.Xꝑte ꝯuentren̄. ep̄i nr̄iseſt auribꝰ intimatū ꝙ cūde cā que inter. G. ⁊. F. clericosvertit̉ ſuꝑ p̄benda de noualiscognoſcēs legitime eidē. F. ẜmtenorē lr̄aꝝ nr̄aꝝ cōtinentiū: ꝙſi ꝯſtaret ip̄m. F. de ꝑiurio eē cōa uictuꝫ ⁊ ꝑpetuo illi renunciaſſep̄bende amoueret̉ ab ea eo cognito et ꝓbato p̄bendā adiudicaſſet eandē: ipſe in vocē appellationis ꝓruꝑit: ⁊ ad te qd̓ ei p̄bendā p̄ciſe abſqꝫ cauſe cognihtiōe reſtitue̓s lr̄as nr̄as reportauit: ⁊ infra. ¶ Ueꝝ qm̄ nō credimus ita p̄ciſe ſcripſiſſe ⁊ ī hmōid lr̄is intelligēda eſt hec cōditio:etiā ſi nō apponat̉: ſi p̄ces ꝟitate
nitant̉: manda. qͣtenꝰ inſpectislr̄is qͣs ep̄o p̄dicto direximꝰ: ſiinuenerꝭ ꝙ ẜm p̄dictū modū eiſcpͥſerimꝰ et in lr̄is qͣs p̄fatꝰ. F.reportauit: nō fuerit habita mētio priorū lr̄aꝝ: ſnīaꝫ prefati ep̄iꝯfirmes: ⁊ ſepe dictū. F. cū lr̄ise noſtris qͣs tibi detulit ad pn̄tiānoſtram conuenire compellas.¶ Dem Uintonien̄. epiſcopo.¶ Si in ſcd̓o reſcripto ꝑ aduerſariū impetrato nō fiat mentiode prīo valet primū ⁊ nō ſcd̓m.alias valet ſcd̓m. Et ſi pͥmū fuitimpetratū cōi ꝯſenſu ꝑtium nōvalet ſcd̓m impetratū hͦ tacito.FEterū ſi aliqͥs ſuꝑ aliqͣ cāEab apo. ſe. īpetrauerit litebras ⁊ aduerſarius eiꝰ eandē cāꝫpoſtmodum obtinuerit cōmittialijs de cōmiſſione priori nō habita mentione: priores iudices
¶plerūqꝫ trabunt̉. ad illā cōſtitutionē vt debitus hec eſt ſnīa pape ſuꝑ decre. ceterū. jͣ. e. vt finis litibus citius imponat̉. jͣ. de do.⁊ cōtu. finē. ⁊. c. venerabilē: ⁊ C. de iudi. ꝓpperandū. in prin. inlitteris q̄ impetrant̉ ad ap. ſtandū eſt illis iuribus. jͣ. de ap. ſepe⁊. c. oblate. ⁊. jͣ. de cōfir. vti. vel inuti. bone ⁊ in alijs cōſtitutionibus ꝓmulgatis ſuper appellationibus.¶ Super p̓uilegijsita dicas: ꝙ ſi ſcd̓m pͥuilegiū nō faciat mentionē de primo: ſemꝑvalet primū et nō ſecundū. jͣ. de p̄ſcrip. veniens. hoc planuꝫ ē. ſivero reſcriptū ẜm iuscōe impetrat̉ contrapriuilegiū ſiue contrapriuilegiatas ꝑſonasnō valet reſcriptū niſi faciat mentionē depriuilegio quia tacitaveritate obtentuꝫ eſt:ita loquit̉. jͣ. e. ti. cū ordinē. ſi aūt primū reſcriptū ſic īpetratū decōmuni cōſenſu ꝑtiūet altera ꝑs alijs iudicibus impetrauit cāꝫcōmitti tacito de illocōſenſu: ⁊ ī ſcd̓is fiatmentio de primis nōvalent ſcd̓e: īmo in expenſis cōdemnari debet pͥmo impetranti. jͣ. e. ti. ceteruꝫ. jͣ. de re iu. inter monaſteriū⁊. jͣ. de of. de leg. corā.In bn̄ficijs impetrādis ſi diuerſe littere a diuerſis ꝯtra aliqua eccleſiā impetrant̉ nec in ſcd̓is fiatmentio de primis: ille ſolūmodo valent: ⁊ ille illud beneficiumobtinebit: qui primo ſuas lr̄as p̄ſentauit. jͣ. e. ti. capitulū ſanctecrucis: ⁊. jͣ. e. abbateꝫ. ad hoc facit. jͣ. de ap. vt debitus alij verodicūt cōtrariū. ¶ Si vero in ſcd̓is fiat mentio de primis: ſeruabitur forma litterarū ſecundarum: ar. jͣ. e. cum dilecta. ſi vero aliquis litteras plures impetrat ꝓ beneficijs pluribus obtinendis in pluribus eccleſijs ⁊ in alijs nō fit mētio de alijs: nōvalent ſcd̓e ſi iā receptus eſt ꝑ primas: niſi ſcd̓e exp̄ſſam faciātmentionē de ſua receptiōe: vt. jͣ. e. decre. grego. in nr̄a. Item ſiimpetrauerit primas ⁊ ex eis obtinuit aliqͣs penſiones renunciādo beneficio lr̄arū ſi al̓s poſtea impetrauerit hoc tacito nōvaleret. jͣ. e. ad audientiā. ij. ¶ Illa decre. jͣ. de fil. p̄ſby. ex tua.nō ꝯͣdicit his q̄ dicta ſunt: qꝛ ibi prime lr̄e cōtinebant indulgētiam vt ille poſſet diſpēſare cū filijs ſacerdotū: ſcd̓e cōtinebātgram ſed de iure: ⁊ prime erāt generales: ⁊ qd̓ ꝑ eas factū eratnō reuocat̉ ꝑ ſcd̓as: qꝛ veritate tacita īpetrate fuerāt: qꝛ tacuitille diſpēſationē factā cū illis filijs p̄ſbyterorū. ſi aūt īpetraſſetꝯͣ alios cū quibꝰ nondū fuerat diſpenſatū: bene valuiſſent littere ille. jͣ. de of. dele. ex parte. nō cōtradicit: quia et ibi vtrūqꝫ fuitſpāle reſcriptū. ⁊ quia primū prius fuit ibi p̄ſentatū: ⁊ ideo nōvaluit ſcd̓m: quia nō fecit mentionē de primo: vel qꝛ de beneficijs loquit̉ trahit̉ ad illā. jͣ. e. ti. capitulū ſancte crucis: qꝛ papano intendit aliquos grauare in receptōne duoꝝ: vt. jͣ. e. ti. mandatū. ⁊. c. lr̄is: ⁊. c. abbatē: ſuꝑ hoc dic ꝓut no. in. c. illo: capitulum ſancte crucis. dicebat aūt ꝙ in lr̄is iuſticie ſola cōſiderat̉rep̄ſentatio: vt in. c. vt debitus. de ap. jͣ. e. c. ſancte crucis. ſed inhis lr̄is beneficiorū conſiderandū erat data. jͣ. e. eam te.entren̄. ¶ Diuidit̉: qͥa in prima ꝑte poniX parie citur querela. in ſcd̓a ꝓuiſio. ſcd̓a ibi: veꝝ. Abbas Siculꝰa ¶ Et ꝑpetuo: ſed nunqͥd iſtorū altero ꝓbato pōt ep̄us ip̄mremouere cū alterutrū ſufficiat ꝑ ſe. jͣ. de iureiu. querelā. jͣ. de fideiuſ. ꝑuenit. in fi. ⁊. vij. q. j. ꝙͣꝑiculoſum: ⁊. jͣ. de reſti. ſpol. accepta. ita videt̉ ꝑ iura p̄dicta: et. xlviij. di. c. j. ſed ꝯͣ videt̉: formaem̄ cōmiſſionis exacta diligētia dꝫ obſeruari. j. e. cū dilecta. ī fi.cū ep̄s nō ſua ſꝫ delegātis auctoritate fungat̉. ff. de of. cius cuima. eſt iur. ⁊ ſi p̄tor. ⁊. jͣ. de of. dele. ſane. ⁊ dicūt qͥdā ꝙ vtrunqꝫꝓbandū eſt ꝓpter copulā ꝑ leges illas. ff. de ver. ob. ſiquis ita.
LIIr⁊ inſti. de here. inſti. §. pe. iſtud nō credo: ſꝫ diſtinguo ſi coniunctim duo mandant̉: quoꝝ neutrū ꝑ ſe ſufficiat: ſed ſi vtrūqꝫ ꝓbetur ſufficit ad remotionē vtrūqꝫ ꝓbandū eſt: ar. jͣ. e. olim. itaꝙ incipias ibi a pͥmo ſcꝫ a vicio falſitatꝭ: ar. jͣ. e. inter ceteras ſitalis ſit filiꝰ ſacerdotis ⁊ in ſacerdotio genitus: iſta duo ſufficiunt ſi ꝓbent̉. sͣ. de cōſti. cū acceſſiſſent. ſedſi alterum ꝑ ſe ſufficitad remotionē alicuiꝰſufficit ſi alterū ꝓbet̉licet copulatiue illaduo mandant̉ vt hic⁊ cōſimilia. jͣ. eo. interceteras. ſi cōiunctimmandent̉: et coniunctiua ponit̉ ꝓ diſiunctiua et pro vel. ff. deverb. ſig. ſepe. ⁊. l. coniunctione. et econuerſo diſiunctiua ponit̉pro copulatiua. C. dever. ſig. cū quidā. ⁊ decōſe. di. ij. in calice. circa fi. et illa pluralitasreſoluenda eſt in ſingularitatē. jͣ. de p̄ben.cuꝫ iam dudū: ⁊. jͣ. depriui. vt priuilegia: etjͣ. de iudi. exhibita: etjͣ. de ap. ſignificauit.vbi de hoc. ⁊. ff. de cōdi. ⁊ de falſa. in fi. et. j.di. omnes leges .i. omnis lex. p̄terea eadē rō que moueret delegātē debet mouere delegatū. jͣ. e. ſuꝑ lr̄is. in fi. mirabile eēt ſi remaneret in eccl̓ia ſi ꝓbaret̉ ꝑiurus lꝫ nō ꝓbaret̉ renūciatio vl̓ ecōuerſo: ⁊ certe nuꝙͣ fuit intētio dn̄i pape vt vtrūqꝫ neceſſe ſit ꝓbare: dū tn̄ alteꝝꝓbet̉. ⁊ ita certe ſufficit alteꝝ ꝓbari: niſi papa exprimeret hocexpreſſe: ſꝫ qd̓ hic dicit ita ꝓpoſitū fuit ⁊ ita papa factum ſolūmodo reſpexit ſicut fuit ei ꝓpoſitū: et hoc innuit illa littera eocognito et ꝓbato: nō dixit his cognitis et ꝓbatis. b ¶ Reſtituēs: ſuggerendo forſitan dn̄o pa. qͣꝫ et ſine ordine iu. eum ſpoliaſſet. c ¶ Litteras reportauerit: non facta mentione de appellatione. d ¶ Conditio: no. ergo conditionē ſubintelligendā etiam ſi non apponat̉. xxij. q. ij. beatus. ⁊ xvij. q. ij. §. j. ver.beata maria. ⁊. ff. qui ſatiſda. cog. l. vlti. jͣ. de iureiur. ꝑuenit. etc. quēadmodū. ⁊. ff. de ſerui. ſicui. ⁊. ff. de condi. inſti. cū ſeruuset. ff. de ſol. cū quiſ. j. reſpon. in fi. ar. contra. xxv. q. ij. vniuerſa.ſo. in reſcriptis ſemꝑ ſubintelligitur hec cōditio: ſi preces veritate nitātur: ita eſt etiā ſi non apponat̉: vt hic in iuramentis:⁊ alijs hmōi pactionibus ſubaudiunt̉ generales conditionesvtputa ſi deus voluerit. vt in. c. beatꝰ. ⁊. ver. beata maria. ſi resin eodē ſtatu ꝑmāſerit ⁊ ſimilia. xvj. q. j. in parrochia. ⁊. xxij. q.ij. ne quis arbitretur. ⁊ alie conditiones q̄ ipſo iure inſunt. ff. deſo. cū quis. ⁊ in decre. quēadmodū. et in p̄dictis iuribus cōtraria loquunt̉ ẜm leges: ſecus ẜm canones. e ¶ Ad p̄ſentiam:hoc ideo mandat: quia falſe p̄ſumunt̉ lr̄e iſte: quia tantā cōtinent iniquitatē. ar. C. de precibus impera. offe. quotiens. et. l.vniuerſa ⁊ tales falſarij mitti debent ad dn̄m papā puniendi.xix. di. in memoriā. et de falſa. c. ad falſariorū.Eterū ſi aliquis. ¶ Diuidit̉: qͥa hēs tria dicta: q̄ ſt̓ tresAº regl̓e ī materia reſcpͥtoꝝ. Scd̓m ibi: ſi ꝟo. tertiū ibi: veꝝ.Ab. Sic. f ¶ Ceteꝝ: pͥmā ꝑtē iſtiꝰ decre. intelligas ẜm illamjͣ. de ap. vt debitꝰ vt hmōi valeāt lr̄a qͥ pͥmo iudicibꝰ pn̄tant̉ vl̓dic in iudicijs iā ceptis locū hr̄e: ⁊ ita tenet qd̓ dicit pͥmo vl̓ qn̄nō potuit hr̄e copia iudicis cū ꝓteſtatiōe ⁊ ceptū intelligo negociū ꝑ ſolā citationē ⁊ nō ꝑ ſolā pn̄tationē. vt no. in decre. vtdebitꝰ. in glo. ſꝫ nunqͥd. g ¶ Impetrauerit: ⁊ eaꝝ aucͣte citatio facta ſit. h ¶ Et aduerſariꝰ: ſecus eſt ſi ipſe idē qͥa ſi vſusfuerit vtriſqꝫ neutre valebūt. jͣ. e. c. ex tenore. ar. C. de fi. inſtru.diuerſe. ⁊. jͣ. de fi. inſtrum̄. c. imputari. i ¶ Priores. ꝯͣ. jͣ. de of.dele. ſane. jͣ. ꝯͣ. ſol. hoc cum ad alios iudices impetrat̉: illud cuꝫad eoſdem. et ibi de hoc dicetur.