¶ Liber
a iuſticia conatꝰ eiꝰ ſua ꝟtute repͥme̓t: ⁊ qōes ipſiꝰ īplicitas explicae̓t ius hūani federꝭ litigatoꝝb abuſus extingue̓t et dato libello repudij ꝯcordia exͣ mūdi terminos exularet. Iōqꝫ lex ꝓdit̉vt appetitꝰ noxiꝰ ſub iurꝭ regulad limitet̉: ꝑ quā genus hūanū vtehoneſte viuat: alteꝝ non ledatgius ſuū vnicuiqꝫ tribuat: inforhmat̉. Sane diuerſas ꝯſtōnes etdecretales epl̓as p̄deceſſoꝝ noſtroꝝ in diuerſa diſperſas volui mina: quaꝝ aliqͣ ꝓpter nimiā ſikmilitudine ⁊ quedā ꝓpt̓ ꝯͣrietatē: nōnulle etiā ꝓpter ſui ꝓlixitatē ꝯfuſionē induce̓ videbant̉l aliq̄ ꝟo vagabant̉ exͣ volumīa
ſupͣdicta q̄ tanqͣꝫ incerte frequēter in iudicijs vacillabāt: ad cōmunē ⁊ maxīe ſtudentiū vtilitan̄ tē ꝑ dilectū filiū fratrē raymū/dū capellanū ⁊ penitētiariū nonſtrū: illas ī vnū volumē reſecatis ſuꝑfluis ꝓuidimꝰ redigendas adijciētes ꝯſtōnes nr̄as: etdecretales epl̓as ꝑ qͣs nōnullas q̄ in pͥoribꝰ erāt dubia declarāt̉volentes igit̉ vt hac tm̄ cōpilaptiōe vniuerſi vtant̉ ī iudicijs etin ſcholis: diſtrictius ꝓhibemꝰne quis p̄ſumat aliā face̓ abſqꝫaucͣte ſedis apl̓ice ſpeciali.¶ ℟ica De ſumma trinitate etfide catholica.¶ Nno. iij. in cōcilio generali.
inuenire: vt in aucͣ. qͥbus modis naturales efficiant̉ legitimi. ⁊ſui. §. ſi qͥs vero. col. vj. ⁊ iō nouis morbis noua cōuenit antidota preparari. jͣ. de iura. calū. ceterū. ⁊ varia exꝑimēta morborūvaria vos cogūt remedia inuenire. l. di. vt cōſtitueret̉: ⁊ qd̓ medicamēta morbis exhibēt: hͦ iura negocijs ī aucͣ. hec cōſtitutioq̄ innouat cōſtitutionē. in prin. col. viij. etq̄ de nouo emerguntnouo auxilio indigēt.ff. de inter. ac. de etate. §. ex cauſa. et. ff. vtin poſ. lega. l. plane. ⁊ff. de ven. inſpicien. l.j. in princi. et. jͣ. de of.delega. inſinuāte. ⁊. jͣ.de exceptio. paſtoral̓jͣ. de teſti. pn̄tiū. et. c.penultio. ai ¶ Iuſticia: q̄ ab alijs virtutibus augeri et ad maius apparere deſiderat. in aucͣ. de referendarijs. §. propterea.col. ij. b ¶ Libello repudij: quē olim maritus dabat vxori. jͣ. dediuor. gaudemꝰ. in fi.⁊. ff. de diuor. l. ij. §. inrepudijs. c ¶ Proditur: vt humana coerceat̉ audacia ⁊ tuta ſit int̓ improbos innocētia. iiij. diſ. facteſunt aūt. nā ꝑ leges nemo bn̄facere cogit̉: ſꝫ male agere ꝓhibetur. xxiij. q. v. ad fidē. d ¶ Limit et̉: limes eſt agroꝝ diſcretiovn̄ verſus. Limes erat poſitus litē vt diſcerneret agri. jͣ. de verſig. forus. e ¶ Honeſte viuat ⁊c̄. hec ſunt tria p̄cepta legis deqͥbus habes. ff. de iuſti. ⁊ iure. l. iuſticia. §. j. et inſti. eo. ti. §. iuris p̄cepta: et ſic ſunt intelligenda honeſte viuere quātū ad ſe:in his .ſ. q̄ nobiſcū agimꝰ: q̄ honeſtas circa matrimoniū cōſideratur. ff. de ritu nup. l. ſemꝑ. xxxj. di. nicena. ⁊ circa mores. ff. detu. ⁊ cu. datis ab his. l. ſcire. §. pe. et. §. vlt. ber. f ¶ Alterū nōledat: in his .ſ. q̄ circa alios agimꝰ: vn̄ illud qd̓ tibi nō vis fierialijs nō facias. in prin. decretoꝝ. di. j. humanū genꝰ. ⁊. jͣ. de ma.⁊ obe. c. dilecti. g ¶ Ius ſuū vnicuiqꝫ: ſiue ſit pena afficiendꝰſiue p̄mio remunerādus. di. iij. c. fi. ⁊. jͣ. ti. ꝓxi. c. firmiter. §. j. infi. ⁊ ꝑ hoc dicit̉ ſeruire deo ſibi ⁊ ꝓximo. ⁊ ſummū bonū in vita eſt iuſticiā colere: ⁊ ius ſuū vnicuiqꝫ tribuere. xij. q. ij. cū deuotiſſimā et ꝑ hoc qd̓ dicit̉ vnicuiqꝫ dat̉ intelligi qualiter debeat ſe hr̄e erga ſuperiorem partē et ſubdituꝫ. h ¶ Conſtitutiones: cōſtitutio eſt quā princeps facit ꝓprio motu. decretalisepiſtola ē qn̄ rn̄det ad cōſultationē. jͣ. de ſen. excō. c. ſi cōcubine.i ¶ Similitudinē: idē dicit imꝑator ⁊ eandē cām aſſumit. C.de nouo co. cōpo. in. iij. cōſti. in prin. k ¶ Cōtrarietatē: ⁊ ideocōpilatio antiqͣ nō fuit legitime ordinata: qꝛ nulla cōtrarietasdebet eſſe in iure. C. de ve. iu. enu. l. tanta. §. cōtrariū: iō in pn̄ticōpilatione nullū debet cōtrariū reperiri. l ¶ Uagabant̉: qͣsvidebitis ꝑ titulos collocatas iſte nō erāt in antiqͣ cōpilatiōe.⁊ ſunt iſte. jͣ. de ſer. non or. miramur. jͣ. de biga. a nobis. et ita dealijs. m ¶ Per dilectū filiū frēm raimundū. et recte ⁊ ordinate. debent em̄ taliter cōpilari decretales vt ordo tēpoꝝ ipſaꝝ exillarū cōpoſitōne ⁊ diſpoſitione clareſcat: primis in primo loco poſterioribꝰ in ſcd̓o ponēdis: vt. C. de no. co. cōpo. in primacōſti. in prin. qd̓ qͥdē ẜuat̉ in pn̄ti cōpilatiōe: ſꝫ in antiqͣ nō: et qͥeas cōponūt: nō ſolū debēt eſſe glorioſi doctrina legū. ſed experientia rerū: vt. C. e. ti. cōſti. ij. vnde per ordinatione iſtius cōpilationis ſcietis: quis illoꝝ quoꝝ tꝑe cōſtitutōnes cōcilia decretales edita ſunt: p̄ceſſit. n ¶ Reſecatis: p̄t ergo dn̄s papaderogare cōſtitutionibꝰ p̄deceſſoꝝ ſuoꝝ nō ob. ꝙ par in pareꝫnō hꝫ imperiū. ff. de arbi. l. nā magiſtratꝰ. ⁊ eſt no. qͥa eadē ꝑſona cenſet cū eo cui ſuccedit: ⁊ nemo pōt ſibi hāc lege imponere: ne liceat ſibi a pͥma volūtate diſcēdere. ff. de lega. iij. l. ſiquisin prin. o ¶ Declarant̉. jͣ. de regula ſtatuimꝰ. qͥ exponit illacōſulti. p ¶ In iudicijs ſic ergo videt̉ ꝙ oībus decretalibꝰiſtis vti poſſumus in iudicijs: qꝛ indefinita eqͥpollet vniuerſa-
li. xix. di. ſi romanoꝝ. ⁊. jͣ. de priuile. qꝛ circa. ⁊. ff. de ſerui. ſi cu.ff. de ſer. vr. pre. l. ſi ſeruitus. ⁊ ita nō eſt hic aliqͣ indulgētia ſiue diſpēſatio qd̓ falſuꝫ ē: īmo multe ſunt: ⁊ indulgētia nō debꝫtrahi ad ꝯn̄tiaꝫ. vij. q. j. petiſti. ⁊. inſti. de iu. na. §. plāe Sdicas q̄ꝓpter vnā decretalē vel duas aut plures nec plus nec minꝰ eſtet eſt ſi. de cōſe. diſ. ij.reuera. vbi dic̄ ꝙ oēsilli qui māducauerūtd̓ māna illo: qd̓ pluitfilijs iſrael in deſertomortui ſunt. et tn̄ caleph et ioſue n̄ fuerūtmortui ī deſerto: īmointrauerūt terrā promiſſionis. lxxvj. di. ieiuniū. ⁊ ita modicumqͥd non nocet. nā modica res nō inducit ſimoniā. jͣ. de ſimo. et ſiqōes ar. ꝯͣ qꝛ ꝓ modica re dat actio furti.xiiij. q. vl. c. vl. ⁊ ꝓ ſexſolidis tm̄ cōmittit̉ ſimonia. jͣ. de ſimo. extue fraternitatis: ⁊ ꝓvna gallina cōmittit̉furtū. inſti. de rerū di.§. gallinaꝝ. ſo. dic intalibꝰ affectus ⁊ intētio cōmittētis ꝯſideratur: vl̓ dicas qd̓ dicit in ſcholis: refert̉ ad decretales illas q̄cōtinet indulgentiā ſiue diſpēſationē: qꝛ ille debēt legi in ſcholis: vt ſciat̉ ꝑ doctrinā vbi ⁊ qn̄ ſit diſpēſandū: q̄ ꝟo ius cōe cōtinēt referunt̉ ad vtrūqꝫ: qꝛ illis vtimur in iudicijs ⁊ in ſchol̓.Si ꝟo decretalis aliqua de cetero inueniat̉ extra cōpilationeꝫiſtā. qͥd fiet. tene qd̓ dicit̉. jͣ. de fi. inſtru. c. paſtoralis. Hic precipit papa vt tm̄ hac cōpilatōne vniuerſi vtant̉ Quid erit ſi aliqui vellēt vti ⁊ legere priorē dico ꝙ illi eſſent excōmunicandi:qui faciunt contra mandatū pͥncipis. jͣ. de ma. et obe. ſi quis. ⁊xxv. q. j. generali.¶ ℟ica De ſummatrinitate et fide catholica Qm̄ oē qd̓ nōeſt ex fide pctm̄ ē. xxviij. q. j. §. j. ad roma. xiiij. ⁊. jͣ. d̓ p̄ſcrip. qm̄om̄e. ⁊ ordo nr̄e reꝑatiōis a fide ſumpſit exordiū: iō de fide ca.prīo ē agēdū. Et qꝛ ī fide prīo inſtrui dēmꝰ vt ſic ad baptiſmuꝫcreduli veniamꝰ. de ꝯſe. di. iiij. an̄ baptiſmū. vidēdū ē gͦ qͥd ſit fides ꝓut h̓ accipit̉: ⁊ qͦt modis accipiat̉ fides. ⁊ qͦt ſint ſpēs fidei: ⁊ qͦt articuli: qd̓ p̄miū credētiū. ⁊ q̄ ſit pena nō credentiuꝫ.¶ Fides em̄ ml̓tis mōis dr̄ Dr̄ fides qn̄qꝫ idē qd̓ ſacr̄m bap.xlv. di. de iudeis. ⁊. jͣ. de bap. et eius effect. debitū. Itē dr̄ fidescaſtitas thori. xxvij. q. ij. cōiuges. ⁊. jͣ. de iureiur. quēadmodū. ⁊eſt vnū de tribꝰ bonis mr̄imonij. e. cauſa. ⁊ qōe. om̄e itaqꝫ. Itēdr̄ fides ſecuritas ſiue pactū q̄ etiā hoſti ẜuāda ē. xxiij. q. j. noliItē dr̄ fides qn̄qꝫ ꝯſcīa. jͣ. de reſti. ſpo. litteras. ⁊. jͣ. de preſcrip.qm̄ om̄e qd̓ nō ē ex fide .i. ex ꝯſcīa. de pe. di. iij. querat. §. Itemiſtud ambroſij. Itē dr̄ fides credulitas ẜm quā credimꝰ id qd̓nō videmꝰ. fides em̄ eſt de re nō viſa. de pe. di. iiij. in domo. vn̄etiā dr̄: fides nō hꝫ meritū cui humana rō p̄bet exꝑimētū. Itēdr̄ fides ꝓmiſſio. inſti. de rerū di. §. vendite. Itē alio mō dr̄ fides collectio articuloꝝ. vt h̓. ⁊. xxiiij. q. j. hec eſt fides. p̄terea ⁊in psͣ. dr̄ hec ē fides ca. quā niſi ⁊cͣ. Itē dr̄ fides eqͥtas in actionibus cōſiderata inſti. de actio. §. actionū q̄dam ſunt bone fidei: q̄dā ſtricti iuris. Fides ꝟo ſic deſcribit̉ ab apoſtolo in epiſtola ad hebreos: ꝓut h̓ ſumit̉: fides eſt ſubſtātia rerū ſꝑandarum argumentū non apparentiū. et dicit̉ ſubſtantia ſperandarum rerum: quia ſperare debemus quod dictum eſt a ꝓphetiseſſe futurū argumentū non apparentiū dicitur: quia per ꝓphetias iam completas debemus habere argumentū. id eſt ꝓbationem non apparentē de futuris complendis .ſ. de die iudicij⁊ de fine mundi Sed videt̉ ꝙ diffinitio iſta nō ſit bona: quiavera diffinitio conuertibilis debet eſſe cū ſuo diffinito. ſed hecnō eſt ꝯuertibilis quia ſpes ſimiliter eſt ſubſtantia ſperādarūrerum. vnde videtur inferendū: ꝙ fides eſt ſpes qd̓ eſt falſum.IItē hec diffinitio videt̉ loqui tm̄ de futuris: cuꝫ fides ſit tā de
☞ſta(Atal̓
FAo