XXXVICap.pape

Beati Gregorijbuſdam factis publice mala deſe opinari permittunt.¶ Capitulum. XXXVI.Liter admonēdi ſunt. qui mala occulte agunt ⁊ bona publice. Atqꝫ aliter qui bona que faciunt abſcondūt. ⁊ tamen quibuſdam factis publice mala de ſe opinaripermittunt. Admonēdi enim ſunt qͥ mala occulte agunt ⁊ bona publice. vt perpēdāt humana iudicia quata velocitate euolant. diuina autem quāta īmobilitate perdurant. Admonēdi ſunt vt in fine rerummentis oculos figant. quia ⁊ humane laudis atteſtatio preterit ⁊ ſuperna ſententiaque abſcondita penetrat ad retributionēperpetuam conualeſcit. Duꝫ igitur occulta mala ſua diuinis iuditijs. recta autemſua humanis oculis anteponunt. ⁊ ſine teſte eſt bonum qd̓ pub ice faciunt ⁊ non ſine eterno teſte eſt. qd̓ iatenter delinquūt.Culpas itaqꝫ ſuas aecultando hominibꝰvirtuteſqꝫ pandendo. ⁊ vnde puniri debeant abſcondētes detegunt. ⁊ vnde remunerari poterant detegētes abſcondunt.Quos recte ſepulchra dealbata ſpecioſaexterius ſed mortuorū oſſibus plena veritas vocat. quia viciorum mala intus contegunt. humanis vero oculis quorundaꝫdemonſtratione operum de ſolo foras iuſticie colore blandiuntur. Admonēdi itaqꝫ ſunt ne que agunt recta deſpiciant ſedea meriti melioris credant. Ualde nanqꝫbona ſua diiudicant: quia de eorum mercede ſufficere fauores humanos putant.Cum enim pro recto opere laus tranſitoria queritur eterna retributione res digna vili precio venūdatur. De quo videlicet precio percepto veritas dicit. Amendico vobis. reecperunt mercedē ſuā. Admonendi ſunt vt conſiderent quia dū prauos ſe in occultis exhibent ſed tamen exempla de ſe publice in bonis operibus p̄henr. oſtendunt ſequenda que fugiūt. cla

mant amanda que oderunt. viuūt poſtremo alijs ⁊ ſibi moriuntur. At contra admonendi ſunt qui bona occulte faciunt ⁊quibuſdā tamen factis publice de ſe malaopinari permittunt. ne cum ſemetip̄os actionis recte virtute viuificant in ſe aliosper exemplum praue eſtimatiōis occidāt.ne minus ꝙͣ ſe proximos diligant. ⁊ cū ipſi ſalubrem potū vini ſorbeant intentis inſui conſideratione mētibus peſtiferum veneni poculū fundant. Nimirum in vnoproximorū vitam minus adiuuant. in altero multum grauant. dum ſtudent et recta occulte agere. ⁊ quibuſdā factis ad exemplum de ſe praua ſeminare. Quiſquisenim laudis concupiſcentiā) calcare iā ſufficit. edificationis fraudē perpetrat ſi bona que agit occultat. ⁊ quaſi iactato ſemine germinandi radices ſubtrahit qui opꝰquod imitandum eſt non oſtendit. Hincnanqꝫ in euangelio veritas dicit. Sic luceat lux veſtra coram hominibus vt videant opera veſtra bona ⁊ glorificent patrēveſtrū qui in celis eſt. Ubi illa quoqꝫ ſententia promittitur que longe aliud precepiſſe videtur: dicens. Attendite ne iuſticiam veſtrā faciatis coram hominibus vtvideamini ab eis. Quid eſt igitur ꝙ opꝰnoſtrum. ⁊ ita faciendū eſt ne videatur ettamen vt debeat videri precipitur. niſi ꝙea que agimus ⁊ occultāda ſunt ne laudemur ⁊ tamē oſtendenda ſunt vt laudeꝫ celeſtis patris augeamus. Nam cuꝫ nos iuſticiam corā hominibus dominus facereprohiberet illico adiūxit vt videamini abeis. ⁊ cum rurſus videnda ab hominibusbona opera noſtra preciꝑet protinus ſubdidit vt glorificent patre veſtrū qui in celis eſt. Qualiter igitur vidēda eſſent velqualiter non videnda ex ſententiarū finemonſtrauit. quatenus operantis mens opus ſuum ⁊ propter ſe videri non quereret. ⁊ tamen hoc propter celeſtis patrisgloriam non celaret. vnde fit plerunqꝫ vtbonum opus ⁊ in occulto ſit cum fit publice. ⁊ rurſus in publico cuꝫ agit̉ occulte.Qui enī in publico bono oꝑe nō ſuaꝫ ſedG 2