Cap.papeXXXVGregorijBeati
ma exaltāt. Admonēdi ſunt vt ꝯſiderentꝙ ⁊ in culpis grauioribꝰ alto reatu ſe obligent. ⁊ tamē plerūqꝫ ī paruis que cuſtodiunt deterius peccāt. qꝛ ⁊ in illis iniquefaciūt ⁊ ꝑ iſta ſe hominibꝰ qꝛ iniqui ſunttegunt. Vnde fit vt cū maiora mala ꝑpetrant corā deo aperte iniquitatis ſint. ⁊ cūparua bona cuſtodiunt corā hominibusſimulate ſanctitatis ſint. Hinc ē enī quodphariſeis dicitur. Liquātes culicē camelum autē gluciētes. Ac ſi aperte diceret̉.Minima mala diſcernitis. maiora deuoratis. Hinc eſt ꝙ rurſum ore veritatis increꝑant̉ cum audiūt. decimatis mentā etanetū ⁊ cymminū. ⁊ relinquitis que grauiora ſunt legis iudiciū ⁊ miſericordiaꝫ ⁊fidem. Neqꝫ enī negligēter audiendū eſtꝙ cū decimari. minima diceret. extremaquidē de oleribus maluit. ſed ramen bene olentia memorari. vt profecto oſtenderet quia ſimulatores cū parua cuſtodiuntodorem de ſe oſtendere ſancte opinionisquerūt. Et quāuis implere maxima pretermittant tamen minima obſeruant quehumano iudicio longe lateqꝫ redoleant.¶ De diuerſo modo admonendi eos qui bona nec inchoant atqꝫ eos qui inchoata minime conſumant.Capitulum. XXXV.Liter admonēdi ſūt qui bonanec inchoāt atqꝫ aliter qͥ inchoata minime ꝯſumāt. Qui eniꝫbona nec inchoāt non ſūt priꝰeiſ edificāda que ſalubriter diligāt. ſed deſtruenda ea in quibꝰ ſemetipſos nequiterverſant. Neqꝫ eniꝫ ſequunt̉ que in exꝑtaaudiūt niſi priꝰ ꝙͣ ꝑnicioſa ſint ea que ſūtexꝑta deprehendūt. qꝛ nec leuari appetitqui ⁊ hoc ipſum qꝛ cecidit neſcit. ⁊ q̄ dolorē vulneris nō ſentit ſalutꝭ remedia nōrequirit. Priꝰ ergo oſtendēda ſunt quaꝫſint vana que diligūt ⁊ tunc demū vigilā-
ter intimanda ꝙͣ ſint vtilia que pretermittunt. prius videāt fugiēda que amāt. ⁊ ſine difficultate poſtmodū cognoſcūt amāda eſſe que fugiūt. Melius enī inexꝑtarecipiunt. ſi de expertis quicquid diſputationis audiūt veraciter recognoſcūt. Tuncigitur pleno voto diſcūt vera bona querere. cū certo iudicio deprehēderint falſa ſevacue tenuiſſe. Audiāt ergo ꝙ bona preſentia ⁊ a delectatione citius tiāſitura ſint⁊ tamē eorū cauſa ad vltionē ſine tranſitupermāſura. qꝛ ⁊ nunc qd̓libet inuitis ſubtrahitur. ⁊ tūc qd̓ dolet inuitis in ſupplicio reſeruatur. Itaqꝫ eiſdē rebus terreantur ſalubriter. quibus noxie delectantur.vt dum percuſſa mens alta ruine ſue dāpna conſpiciēs. ſeſe in precipittum perueniſſe deprehēdit. greſſum poſt terga reuocet. ⁊ pertimeſcens quę amauerat. diſcatdiligere que contēpnebat. Hinc eſt enī ꝙHieremie miſſo ad predicationē dicitur.Ecce conſtitui te hodie ſuꝑ gentes ⁊ ſuꝑregna. vt euellas ⁊ deſtruas ⁊ diſſipes etedifices ⁊ plātes. quia niſi prius peruerſa deſtrueret edificare vtiliter recta nonpoſſet quia niſi ab auditorū ſuorū cordibꝰſpinas vani amoris euelleret nimirū fruſtra in eis ſancte predicationis verba plātaret. Hinc eſt ꝙ petrus prius euertit vtpoſtmodū conſtruat cum nequaꝙͣ iudeosmonebat quid iā facerēt ſed de his que fecerant increꝑabat dicens. Ieſum nazarenum virū approbatū a deo in vobis virtutibus ⁊ prodigijs ⁊ ſignis. que fecit per illum decis in medio veſtri ſicut vos ſcitis.hunc diffinito cōſilio ⁊ preſcientia dei traditū per manus iniquorū affigentes lignointeremiſtis quē deꝰ ſuſcitauit ſolutis doloribus inferni. Vt videlicet crudelitatisſue cognitione deſtructi. edificationē ſancte predicationis ꝙͣto anxie quererēt tanto vtiliter audirent. vnde illico reſponderūt. Quid ergo faciemꝰ viri fr̄es? Quibus mox dicit̉. Penitentiā agite ⁊ baptizetur vnuſquiſqꝫ veſtrū. Que edificationis verba ꝓfecto contēpnerēt. niſi priusſalubriter ruinā ſue deſtructionis inueniſG