Tertiepartis libriPaſtoralis cure
prius ſe aqua ſue afflictiōis infunderent:⁊ poſtmodū ſacramento baptiſmatis lauarent. Qua igit̉ mente qui tranſactas culpas flere negligūt: fiunt ſecuri de venia:quādo ip̄e ſummꝰ paſtor eccleſie huic etiam ſacramēto attendendā penitentiā credidit: qd̓ peccata principaliter extinguit.¶ De diuerſo modo admonendi eos qui illicita que faciūt laudant: atqꝫ eos qui accuſant praua: nec tamen deuitant:Capitulum. XXXII.Liter admonēdi ſunt qui illicita que faciūt etiam laudāt. Atqꝫ aliter qui accuſāt praua: nectamen deuitant. Admonendiſunt em̄ qui illicita que faciūt etiam laudant: vt cōſiderent ꝙ plerūqꝫ plus ore ꝙͣopere delinquāt. Opere nāqꝫ per ſemetip̄os ſolos praua perpetrāt: ore auteꝫ pertot perſonas iniquitatē exhibent: quo audientiū mentes iniqui ladātes docēt. Admonēdi gͦ ſunt: vt ſi eradicare mala diſſimulāt: ſaltī ſeminare pertimeſcāt. Admonēdi ſunt: vt eis perditio priuata ſufficiatRurſumqꝫ admonēdi ſunt: vt ſi mali eſſenon metuūt: erubeſcant ſaltim videri qd̓ſunt. Plerūqꝫ enim culpa dū abſcondit̉:effugat̉: quis dum mens erubeſcit videriquod tamē eſſe non metuit: erubeſcit quādoqꝫ eſſe quod fugit videri. Cū vero quiſqꝫ prauus impudēter innoteſcit: quo liberius om̄e facimus perpetrat: eo etiā licicitū putat: ⁊ quod licitū ſuſpicatur: in hocproculdubio multiplicius mergit̉. Undeſcriptū eſt. Peccatū ſuū ſicut zodoma predicauerūt: nec abſconderūt. Peccatū ſuum ſi zodoma abſconderet: adhuc ſub timore peccaret. Sed funditus frena timoris amiſerat: que ad culpam nec tenebrasrequirebat. Unde rurſum ſcriptū eſt. Clamor zodomorū ⁊ gomorre multiplicatuseſt: Peccatū quippe cum voce eſt: culpain actione. Peccatū vero etiā cum clamore eſt: culpa cū libertate. At contra admo
nendi ſunt: qui accuſant praua: nec tamēdeuitāt: vt prouide perpendāt quid in diſtricto dei iudicio pro ſua excuſatiōe dicturi ſunt: qui de reatu ſuoꝝ criminū: etiam ſemetip̄is iudicibus nō excuſant̉. Hiitaqꝫ quid aliud ꝙͣ precones ſui ſunt voces cōtra culpas proferunt: ⁊ ſemetip̄osoperibus reos trahūt. Admonēdi ſunt:vt videant: quia de occulta iam retributiōe iudicij eſt: ꝙ eorum mēs malū quodperpetrat: illuminat̉: vt videat: ſed nonconatur vt vincat: vt quo melius videt:eo deterius pereat: quia ⁊ intelligentie lumen percipit: ⁊ actōis praue tenebras nōrelinquit. Nam cū acceptam ad adiutorium ſcientiā negligunt. Hanc cōtra ſe inteſtimoniū vertūt: ⁊ de lumine intelligētie augent ſupplicia: ꝙ profecto accepeperāt vt poſſint delere peccata. Quoruꝫnimirū nequitia cum malū agit: quod diiudicat: venturū iam iudiciū hic deguſtatvt cum eternis ſupplicijs ſeruat̉: obnoxiaſuo hic interime xamine nō ſit abſoluta:tantoqꝫ illic grauiora tormēta percipiat:quanto hic malū non deſerit: etiam ꝙ ip̄acondemnat. Hinc em̄ veritas dicit. Sertius qui cognouit voluntatē domini ſui:et non fecit ſcd̓m voluntatē eius vapulabit multis pladis. Hinc pſalmiſta ait: Deſcendant in infernū viuentes. Viui quippe que circa illos agunt̉: ſciunt ⁊ ſentiūt:mortui autē ſentire nihil poſſunt. Mortui enim in infernū deſcenderent: ſi malaneſciendo perpetrarent. Cum vero ſciūtmala ⁊ tn̄ faciūt: ad iniquitatis infernū viuentes miſeri: ſentienteſqꝫ deſcendūt.¶ De diuerſo modo admonendi eos qui repentina cōcupiſcētia ſuperant̉: atqꝫ eos qui in culpa ex conſilio ligantur:Capitulum. XXXIII.Liter admonēdi ſunt qui repētina cōcupiſcentia ſuperant̉: atqꝫ aliter q̄ in culpa ex cōſilio ligant̉. Admonēdi qͥppe ſūt qͦs