Beati GregorijpapeCap.XI
poſtmodū inter ſe ⁊ auditores ſuos forteꝫmunitionē tenent: ne tunc ad vindictamdeſtituti ſint ſi nunc fuerint in correctionem diſſoluti. Sed inter hec ſciendū eſt.quia dum ad increpationē ſe mens doctoris exaſperat. difficile valde eſt vt non aliquando ⁊ ad aliquid qd̓ dicere nō debeterumpat. Et plerūqꝫ contingit vt dū culpa ſubditorū cum magna inuectione corripitur: magiſtri lingua vſqꝫ ad exceſſusverba pertrahatur. Cūqꝫ increpatio īmoderate accenditur corda delinquentiū indeſperatione deprimunt̉. Vnde neceſſe ēvt exaſperatus rector cum ſubditorū mentem plus ſe ꝙͣ debuit percuſſiſſe conſiderat. apud ſe ſemper ad penitētiā recurrat.vt per lamenta veniam in conſpectu veritatis obtineat. ex eo etiam qd̓ per zeli eiꝰſtudium peccat. Qd̓ figurate dominꝰ ꝑmoyſen precipit dicens. Si quis abieritcum amico ſuo ſimpliciter in ſiluam ad ligna cedenda ⁊ lignu⁊ ſecuris effugeritmanu ferrūqꝫ lapſum de manubrio amicūeius percuſſerit ⁊ octiderit. hic ad vnā ſupradictarum vrbiū fugiet. ⁊ viuet ne forte proximus eius cuius effuſus eſt ſanguis. doloris ſtimulo perſequatur ⁊ apprehendat eum ⁊ percutiat animā eius. Adſiluam quippe cum amico imus: quotiēsad intuenda ſubditorū delicta ꝯuertimurEt ſimpliciter ligna ſuccidimus cum delinquentiū vitia pia intentione reſecamꝰ.Sed ſecuris manū fugit cum ſeſe increpatio plus ꝙͣ neceſſe eſt in aſperitate pertrahit ferrūqꝫ de manubrio proſilit. cum decorreptione ſermo durior excedit. Et amicum percutit ⁊ occidit. quia auditorem ſuum prolata contumelia a ſpiritu dilectionis interficit. Correpti namqꝫ mens reꝑēte ad odium prorſuit ſi hanc īmoderata increpatio plus ꝙͣ debuit addicit. Sed hisqui incaute lingua percutit. ⁊ proximumextinguit: ad tres neceſſe eſt vrbes fugiatvt in vna earū defenſus viuat. quia ſi adpenitentie lamēta cōuerſus. īmunitate ſacramenti ſub ſpe. fide. ⁊ charitate abſconditur. reus perpetrati homicidij nō tene-
tur. Euinqꝫ proximus extincti cum inuenerit non occidit: quia cum diſtrictus iudex venerit: qui ſeſe nobis per nature noſtre conſortiū iunxit. ab eo ꝓculdubio culpe reatum nō expetit: quem ſub eius venia. ſpes. fides. ⁊ charitas abſcondit.Q ſacri precepta eloquij cūtimore et amore ſint quottidiemeditanda.¶ Cap. XI.Ed omne hoc rite a rectore agitur. ſi ſuperne formidinis ⁊ dilectiōis ſpiritu afflatus ſtudioſe quotidie ſacri eloquij precepta meditetur vr in eo vim ſolicitudinis⁊ erga celeſtem vitā prouide circumſpectionis quā humane cōuerſationis vſus ldeſinenter deſtruit. diuine admonitionisverba reſtaurent. ⁊ qui ad vetuſtatē viteper ſocietatē ſeculariū ducitur. ad amorēſemper ſpiritualis patrie cōpunctionis aſpiratione renouetur. Valde namqꝫ interhumana verba cor defluit. Cūqꝫ indubitanter conſtet. qd̓ ex ternis occupationuꝫtumultibus impulſum a ſemetipſo corruat ſtudere inceſſabiliter debet vt per eruditionis ſtudium reſurgat. Hinc eſt enimqd̓ prelatum gregi diſcipulū Paulus admonet: dicens. Dum venio attende lectioni. Hinc Dauid ait. Quomodo dilexilegeꝫ titā domine tota die meditatio meaeſt. Hinc Moyſi dominꝰ deportanda archa precepit: dicens. Facies quatuor circalos aureos. quos pones per quatuor arche angulos. Facieſqꝫ vectes de lignis ſethim. ⁊ operies auro: induceſqꝫ per circulos qui ſunt in arche lateribus vt portet̉in eis: qui ſemꝑ erunt in circulis. nec vnquam extrahent̉ ab eis. Quid per archāniſi ſancta eccleſia figuratur? Cui quatuor circuli aurei per quattuor angulos iubentur adiungi: quia in eo quod per quatuor partes mundi dilatata tendit̉. ꝓculC 2