Beati Gregorij papeCap.
biam reprobatus domino atteſtāte qͥ ait.Nonne cuꝫ eſſes paruulus in oculis tuiscaput te conſtitui in tribubus iſrael Paruulū ſe in ſuis prius oculis viderat: ſꝫ fultus temporali potētia iam ſe paruuluꝫ nōvidebat. Ceterorū namqꝫ comꝑationi ſepreferens: quia plus cunctis poterat. magnum ſe pre omnibus eſtimabat. Miroautem modo cū apud ſe paruulus apuddominū magnus: cū vero apud ſe magnꝰapparuit apud dominū paruulus fuit. I1Plerūqꝫ ergo dum ex ſubiectorum affluentia animus inflatur: in fluxum ſuꝑbieipio potentie faſtigio lenocinante corrumpitur Quā videlicet potentiā bene regitqui ⁊ tenere illam nouerit ⁊ impugnare.Bene hanc regit qui ſcit per illam ſuperculpas erigi. ſcit cum illa ceteris equalitate componi. Humana etenim mens plerūqꝫ extollitur. etiam cum nulla poteſtatefulcitur quāto magis in altum ſe erigit.cum ſe ei etiā poteſtas ad ungitur. Quātamen poteſtatē recte diſpenſat qui ſollicite nouerit: ⁊ ſumere ex illa ꝙ adiuuat.⁊ expugnare qd̓ temptat: ⁊ equalem ſecūilla ceteris cernere ⁊ tamen ſe peccantibꝰzelo vltionis anteferre. Sed hanc diſcretionem plenius agnoſcimꝰ: ſi paſtoris primi exempla cernamꝰ. Petrus namqꝫ auctore deo ſancte eccleſie principatū tenēsa bene agente Cornelio. ⁊ ſeſe ei humiliter proſternente īmoderatius venerari recuſauit ſeqꝫ illi ſimilem recognouit: dicēſSurge ne feceris ⁊ ego ipſe homo ſum.Sed cum Ananie ⁊ Saphire culpā repperit mox quanta potentia ſuper ceterosexcreuiſſet oſtendit. Verbo nāqꝫ eoruꝫ vitam pertulit. quā ſpiritu perſcrutāte dep̄hendit. Et ſummū ſe intra eccleſiā contrapeccata recoluit: quod honore ſibi vehementer impenſo coram bene agentibꝰ fratribuſ nō agnouit. Illic cōmunionē equalitatis meruit ſanctitas actionis. hic zelꝰvltionis vis apperuit poteſtatis. Paulꝰbene agētibus fratribus prelatū ſe eſſe neſciebat cū diceret. nō qꝛ dominamur fideinoſtre: ſed adiutores ſumꝰ gaudij veſtri.
Atqꝫ illico adiunxerit: fide enī ſtatis. Acſi id qd̓ pertulerat aꝑiret: dicens. Ideonō dn̄amur fidei veſtre: qꝛ fide ſtatis. Eqͣles enī vobis ſumꝰ in qͦ vos ſtare ꝯgnoſcimus quaſi prelatū ſe fratribꝰ eē neſciebatcū diceret. facti ſumꝰ vt ꝑuuli ī medio veſtrū ⁊ rurſū. Nos autē ſerui veſtri ꝑ xp̄m.Sꝫ cū culpā q̄ corrigi debuiſſet īuenit illico magiſtrū ſe eſſe recoluit dicēs. Quidvultis ī virga veniā ad vos. Sūmꝰ itaqꝫlo cꝰ bn̄ regit̉ cū is qͥ preeſt vitijs potiꝰ ꝙͣfratribꝰ dn̄atur. Sꝫ cū delinquētes ſubditos p̄poſiti corrigūt re ſtat. neceſſe eſt vtſollicite attendāt. quatenꝰ ꝑ diſcipline debitū culpas quidē iure ptātis feriāt: ſed ꝑhumilitatis cuſtodiā. equales ſeipſis fratribꝰ qui corrigunt̉ agnoſcāt. Quamuisplerūqꝫ etiā dignū ē. vt eoſdē quos corrigimꝰ tacita nobis cogitatiōe preferamusIllorū nāqꝫ ꝑ nos vitia diſcipline vigoreferiunt̉. in his vero q̄ ipſi cōmittimꝰ. niſiverbi quidē ab aliqͦ inuectiōe laceramur.Tāto ergo apd̓ dn̄m obligatiores ſumusꝙͣto apud hoīeſ inulte peccamꝰ. Diſciplina autē noſtra ſubditos diuinoᶜ iudicio tāto liberiores reddit quāto hic eorum culpas ſine vindicta nō deſerit. Seruandaitaqꝫ ē ⁊ in corde humilitas. ⁊ in oꝑe diſciplina atqꝫ inter hec ſollerter intuendūeſt ne dū īmoderatius cuſtodit̉ virtus humilitatis. ſoluant̉ iura regiminis ⁊ dū p̄latuſ quiſqꝫ plus ſe quā decet deijcit. ſubditorū vitam ſtringere ſub diſcipline vinculo non poſſit ¶ Teneant ergo rectores exteriui qd̓ pro aliorum vtilitate ſuſcipiunt. ſeruent interiꝰ qd̓ de ſua eſtimatione pertimeſcunt. Sed tamen quibuſdam ſignis decenter erumpētibus. eos apud ſe eſſe humiles etiā ſubiecti deprehēdant. quatenus ⁊ in auctoritate eoruꝫ qd̓formidēt videant. ⁊ humilitate qd̓ imitentur. agnoſcāt. Studeāt igit̉ ſine intermiſſione qͥ p̄ſunt vt eorū potētia ꝙͣto magnaexteriꝰ cernit̉. tāto apd̓ eos interiꝰ deprimat̉ ne cogitationē vincat ne ī delectationē ſui animuꝫ rapiat: ne iam ſub ſe menseam. regere non poſſit cui ſe libidine do-