Prime partis libriPaſtoralis cure
lonie tūc reus de elatiōe extitit cū ad elatiōis verba peruenit. Quippe qui ore ꝓphetico ⁊ ante eū ad elatione tacuit: ſententiā reprobatiōis audiuit. Culpā nāqꝫperpetrare ſuꝑbie iā ante deterſerat: quiom̄ipotentē deū: quē ſe offendiſſe repperit: cūctis ſubſequētibus predicauit. Sedpoſt hec ſucceſſu ſue poteſtatis elatus eſtdū magna ſe feciſſe gauderet: cūctis priuſin cogitatiōe ſe pretulit: ⁊ poſt adhuc tumidus dixit: Nōne hec eſt Babylon magna: ꝙͣ ego edificaui in domū regni: ⁊ inrobore fortitudinis mee: ⁊ in gloria decoris mei? Que videlicet vox illius ire vindictā aperte pertulit: ꝙͣ occulta elatio accendit. Nā diſtrictus iudex prius inuiſibiliter vidit: qd̓ poſt publice feriēdo reprehendit. Un̄ ⁊ in irratiōale hūc anīal vertit: ab humana ſocietate ſeꝑauit: agri beſtijs mutata mēte coniūxit: vt diſtricto videlicet iuſtoqꝫ iudicio hō quoqꝫ eſſe perderet: que magnū ſe vltra hoīes eſtimaſſꝫHec itaqꝫ ꝓferētes nō poteſtatē reprehēdimus: ſed ab appetitu illius cordis infirmitatē munimꝰ: ne imꝑfecti quiqꝫ culmēarripere regimīs audeāt: ⁊ qui in planisſtātes titubāt: in precipiti pedē ponant.De illis qui exēplo ceteris ꝓdeſſe poſſunt: ſed quietē ꝓpriāſectando di mittūt. ¶ Cap. V.Am ſūt nōnulli qui eximia virtutū dona percipiūt: ⁊ ꝓ exercitatiōe ceteroꝝ magnis muneribus exaltant̉. Qui ſtudio caſtitatis mūdi abſtinētie robore validi: doctrine dapibus referti: patiētie lōganimitate humiles: auctoritatis fortitudine erecti: pietatis gratia benigni: iuſticie ſeueritate diſtricti ſunt. Qui nimirū culmen regiminū ſi vocati: ſuſciꝑe rennuūt: ip̄a ſibiplerūqꝫ dona adimūt: que nō ꝓ ſe tantūmodo: ſed etiā pro alijs acceperūt. Cūqꝫſua ⁊ nō alioꝝ lucra cogitāt: ip̄is ſe que ꝑuata habere appetūt: bonis priuāt. Hincnāqꝫ ad diſcipulos veritas dicit: Non po
qꝫ accendūt lucernā: ⁊ ponūt eam ſub modio: ſed ſupra candelabrū vt luceat oībusqui in domo ſūt. Hinc Petro ait: Symōiohānis amas me? Qui cū ſe amare ꝓtinus reſpōdiſſet: audiuit. Si diligis me:paſce oues meas. Si ergo dilectōis eſt teſtimoniū cura paſtoris: quiſqͥs virtutibuspollens: grege dei rennuit paſcere: paſtorē ſummū ꝯuincit̉ nō amare. Hinc Paulus dicit: Si xp̄s ꝓ oībus mortuus eſt: gͦoēs mortui ſunt: ⁊ ꝓ oībus mortuꝰ eſt: ſuper eſt: vt qui viuūt: iā nō ſibi viuāt: ſed eiqui pro ip̄is mortuꝰ eſt: ⁊ reſurrexit. HincMoyſes ait: Uxorē fratris ſine filijs defuncti: ſuꝑſtes frater accipiat: atqꝫ ad nomē fratris filios gignat. Quā ſi accipereforte rēnuerit: huic ī facie mulier expuat:vnūqꝫ ei pedē ꝓpinquꝰ diſcalciet: eiuſqꝫhabitaculi domus diſcalciati vocet̉. Frater quippe defunctꝰ ille eſt: qui poſt reſurrectiōis gloriā apperiēs dixit: Ite nūciate fratribꝰ meis. Qui quaſi ſine filijs obiit: quia adhuc electoꝝ ſuoꝝ numerū nonimpleuit. Huius ſcꝫ vxorē frater ſuꝑſtesſortiri precipit̉: qꝛ dignū ꝓfecto eſt vt cura ſcē eccleſie ei qui hāc bn̄ regere p̄ualetimponat̉: cui nocenti in faciē mulier expuit: qꝛ quiſqͥs ex muneribus: que percepitꝓdeſſe alijs nō curat: bonis qͦꝫ eiꝰ ſcā eccleſia exprobrās: ei quaſi in faciē ſaliuā lactat. Cui ex vno pede calciamentū tollit:vt diſcalciati domus eius vocet̉. Scriptūquippe eſt. Calciati pedes in preparatōeeuāgelij pacis. Si ergo vt noſtrā: ſic curā ꝓximi gerimus: vtrūqꝫ pedē per calciamentū munimꝰ Qui vero ſuā cogitās vtilitatē ꝓximoꝝ negligit: quaſi vniꝰ pediscalciamentū cū dedecore amittit. Sic̄ itaqꝫ nōnulli: qͥ magnis: vt diximꝰ: mūeribꝰditati: dū ſolius contēplatiōis ſtudijs inardeſcūt: parere vtilitati in ꝓximoꝝ predicatiōe refugiūt: ſecretū quietis diligūt:ſeceſſum ſpeculatiōis petūt. De quo ſi diſtricte iudicent̉: ex tātis proculdubio reiſunt: quātis veniētes ad publicū ꝓdeſſepotuerūt. Qua em̄ mentē is qui ꝓximisꝓfuturus eniteſceret: vtilitati ceteroꝝ ſe