DialogorumliberIIII

feminis viriſqꝫ moriētibus multi conueniunt qui eorū ꝓximos cōſolentur: eadeꝫhora exitus ipſius multi viri ac femine etus lectulū circūſteterūt. Tunc ſubito illaſurſum reſpiciēs Ieſum venientē vidit ⁊cū magna vocis animaduerſione ceꝑit circūſtantibus clamare dicens. Recedite recedite Ieſus venit. Cūqꝫ in eū intēderet:quē videbat: ſancta illa anima eſt a corꝑeegreſſa tantaqꝫ ſubito fragrātia miri odoris aſperſa eſt vt ipſa quoqꝫ ſuauitas cunctis oſtenderet illic auctorē ſuauitatis veniſſe. Cūqꝫ corpus eius ex more mortuorum ad lauandū eſſet nudatū: longe orationis vſu in cubitis eius ⁊ genibus camelorū more inuēta eſt obdurata cutis excreuiſſe ⁊ quid viuens eius ſpūs ſemꝑ egerit: caro mortua teſtabatur.De tranſitu Muſe puelle¶ Cap. XVII.Ed neqꝫ hoc ſileā qd̓ predictꝰProbus dei famulus de ſoroſre ſua noīe Muſa puella parua narrare conſueuit: dicens. Ꝙ quadaꝫnocte ei ꝑ viſionē ſancta dei genitrix virgo Maria apparuit atqꝫ coeuaſ ei ī albisveſtibus puellas oſtēdit. Quibus illa cūadmiſceri appetiſſet ſed ſe eis iungere nōauderet: beate Marie ſemꝑ virginiſ ē voce requiſita an̄ velit cū eis eſſe atqꝫ in eiꝰobſequio viuere. Cui cum puella eadē diceret: volo. ab ea mandatū protinus accepit vt nihil vltra leue aut puellare ageret: a riſu: iocis ſe abſtineret ſciens ꝑ omnia qd̓ inter eaſdem virgines quas viderat ad eiꝰ obſequiū die triceſimo veniret.Quibꝰ viſis: in cūctis ſuis moribꝰ puella mutata eſt oēſqꝫ a ſe leuitates puellaris vite magna grauitatis deterſit manu.Cūqꝫ eam parētes eius mutatā eſſe mirarent̉: requiſitarē retulit. quid ſibi btā deigenitrix iuſſerit vel quo die itura eſſet adobſequiū eius indicauit. Tūc poſt vice fimaquinta die febre corrupta eſt. die autētriceſima cū hora exitus eius ꝓpinquaſſꝫ

eandē beatā genitricē dei cū puellis: qͣsper viſionē viderat: ad ſe venire conſpexit. Cui ſe etiā vocāti reſpondere cepit ⁊depreſſis reuerēter oculis: aꝑta voce clamare. Eęce dn̄a venio ecce dn̄a vento.In qua etiā voce ſpiritū reddidit ex virgineo corꝑe habitatura cū ſanctis virginibus exiuit.¶ Q quibuſdā paruulis regni celeſtis aditus a parentibusclauditur cū male ab eis nutriātur. Et de puero quinqꝫ annorum blaſphemo.¶ Cap. XVIII.Um humanū genꝰ multis atqꝫinnumeris vitjs ſit ſubiectumCHieruſalē celeſtis patrie ī maſximā ꝑtem ex ꝑuulis vel infantibus arbitror poſſe compleri.¶ Gregorius.T ſi oēs baptizatos infantes ateqꝫ in eadē infantia moriētes: īgredi in regnū celeſte credendū eſtęoēs tn̄ ꝑuulos qui ſcꝫ iā loqui poſſunt: regna celeſtia ingredi credēdū nō eſt qꝛ nonullis ꝑuulis eiuſdē regni celeſtis aditꝰa parētibus claudit̉ ſi male ipſoſ nutriāt.Nā quidā vir cunctis in hac vrbe notiſſimus ante trienniū filiū habuit annorū ſicut arbitror quinqꝫ quē nimis carnaliterdiligēs: remiſſe nutriebat atqꝫ iſdē ꝑuulus: qd̓ dictū graue eſt: mox vt eius anīoaliquid obſtitit: maieſtatē dei bl aſphemare cōſueuerat. qui in hac ante trienniummortalitate ꝑcuſſus venit ad mortē. Cūqꝫ eū ſuus pater in ſinu teneret? ſicut hi teſtati ſūt: qui pn̄tes fuerūt: malignos ad ſeveniſſe ſpūs tremētibus oculis puer aſpiciēs cepit clamare. Obſta pater obſta pater: qui clamās declinauit faciem vt ſe abeis in ſinu patris abſcōderet. Quē cū ille tremente requireret: quid videret: puer adiunxit: dicens. Mauri homīes venerunt qui me tollere volūt. qui cum hoc dixiſſet: maieſtatis nomē protinus blaſphe

h