BeatiGregoripape
De anima probi Reatine vrbis epiſcopi. ¶ Cap. XII.Ua d̓re neqꝫ hoc ſileā ꝙ Probus omnipotētis dei famulus.qui nūc in hac vrbe mōaſteriopreſto ē qd̓ appellat̉ Reatū: deProbo patruo ſuo Reatine ciuitatꝭ ep̄omihi narrare cōſueuit: dicēs: qꝛ proquinquāte vite eius termino eū grauiſſima dep̄ſſit egritudo. Cuiꝰ pater noīe Maximꝰpueris circūquaqꝫ trāſmiſſis colligere medicos ſtuduit: ſi fortaſſe eiꝰ moleſtie ſubuenire potuiſſet. Sed congregati ex vicinis locis vndiqꝫ medici: ad tactuꝫ vene:denunciauerūt eiꝰ exitū citius affuturuꝫ.Sed cū iam tēpus refectionis incūberet:atqꝫ diei hora tardior excreuiſſet. Uenerandꝰ epiſcopus de illorū potiꝰ ꝙͣ de ſuaſalute ſollicitꝰ: eos qui aderāt admonuiteū ſene patre in ſuꝑioris ep̄ij ſui ꝑtes aſcēdere: ſeqꝫ poſt laborem rificiēdo reꝑare.Oēs igit̉ aſcenderūt domū: vnꝰ ei tantūmodo ꝑuulus relictus eſt puer. quē nuncquoqꝫ predictꝰ Probꝰ aſſerit ſupereſſe.Qui dum lecto iacentis aſſiſteret: ſubitoaſpexit intrātes ad virū dei quoſdā virosſtolis cādidis amictos: qui eundē quoqꝫcandorē veſtiū vultuū ſuorum luce vincebant. Quia ſplendoris etiā claritate percuſſus: quā illi deeſſent emiſſa cepit voceclamare. Qua voce etiā Probꝰ epiſcopꝰcōmotus intrātes eos aſpexit ⁊ cognouit:atqꝫ. eundē ſtridentē vagientēqꝫ puerumcōſolari cepit: dicens. Noli timere: quiaad me ſanctus Iuuenalis ⁊ ſanctꝰ Eleutherius martyres venerunt. Ille autemtante viſionis nouitatem nō ferens: curſu concito extra fores fugit: atqꝫ eos quosviderat patri ac medicis nunciauit. Quiconcite deſcenderūt: ſed egrum quē reliquerant iam defunctū inuenerunt: qꝛ illieum ſecū tulerant: quorum viſionem puerferre nō potuit qui ibi remanſit.De tranſitu Galle ſancille deiCap. XIII.
Aterea neqꝫ ſilendum arbitrorqd̓ mihi perſonarū grauiū atqꝫfideliū eſt relatione compertuꝫGothorū. nāqꝫ tēporibus Galla huius vrbis nobiliſſima puella Simachi ac Patritij filia intra adoleſcētie tempora marito tradita: in vnius anni ſpacioeius eſt morte viduata. Quā dum feruēte mundi copia ad iterandū thalamum etopes ⁊ etas vocarent: elegit magis ſpiritalibus nuptijs copulari deo: in quibusa luctu incipitur: ſed ad gaudia eterna ꝑuenitur: ꝙͣ carnalibus nuptijs ſubijci: qͥ aleticia ſemꝑ incipiunt ⁊ ad finē cum luctutendunt. Huic autē cum valde ignea conſperſio corporis ineſſet: ceperunt medicidicere quia niſi ad amplexus viriles rediret: calore nimio contra naturam barbaseſſet habitura qd̓ itaqꝫ poſt factuꝫ eſt.ªSed ſancta mulier nihil exterius deformitatis timuit que interius ſpōſi celeſtisſpeciem amauit. Nec verita eſt ſi hoc in illa fedareturʸ qd̓ aceleſti ſponſo in ea nonamaretur. Mox ergo vt eius maritus defunctꝰ eſt: abiecto ſeculari habitu ad omnipotentis dei ſeruitiū ſe apud beati Petri apoſtoli eccleſiam monaſterio tradiditibiqꝫ multis annis ſimplicitati cordis atqꝫ orationi dedita: larga indigentibꝰ elymoſinarū opera impendit. Cūqꝫ omnipotens deus perhennē iam mercedem. reddere eius laboribus decreuiſſet: cancri vlcere in mamilla percuſſa eſt. ¶ Nocturnoautem tempore ante lectum eius duo candelabra lucere conſueuerant quia videlicet amica lucis: non ſolum ſpiritales: ſedetiam corporales tenebras odio habebatQue dum nocte quadā ex hac eadem iaceret infirmitate fatigata: vidit beatū Petrum apoſtolū inter vtraqꝫ candelabra ante ſuum lectū conſtitiſſe ¶ Nec perterritatimuit: ſed ex amore ſumens audaciā exultauit eiqꝫ dixit. Quid eſt domine mi: dimiſſa ſunt mihi peccata mea? Cui ille: beniſſimi vt eſt vultus: inclinato capite annuit: dicens dimiſſa veni. Sed quia quedam ſanctimonialē feminam in eodē mo-