Gregorijpape
Uſtiniani quo ꝙ Auguſti temporibus: dū contra catholicoꝝfidem exorta a Bandalis per ſecutio Arriani in Affrica vehementer inſaniret: quidā in defenſione veritatis ep̄i fortiter ꝑſiſtebāt Quos ad mediū deductos: Bandaloꝝ re xeos verbisac muneribus ad perfidiā flectere nō valens: tormētis frangere poſſe ſe credidit.Nam cū eis in ip̄a defenſione veritatis ſilentiū indiceret: nec tamen ip̄i cōtra perfidam tacerēt: ne tacendo forſitan ꝯſenſiſſeviderent̉: raptus in furorē: eoꝝ līguas abſcindi radicitꝰ precepit. Res mira ⁊ multis nota ſenioribus: qꝛ ita ꝓ defenſiōe veritatis etiam ſine lingua loquebant̉ ſicutprius loqui per linguā ꝯſueuerāt.Petrus.Irandū valde ⁊ vehementer ſtupendum.Gregorius.Criptum Petre eſt de vnigenitoſummi patris in prīcipio erat verbū: ⁊ verbum erat apud deū: ⁊ deus erat verbū. De cuius etiā virtute ſubiungit̉. Omnia per ip̄m facta ſunt Quidigit̉ miramur: ſi verba edere ſine līgua potuit: verbū ꝙ fecit linguā.Petrus.p ¶ Lacet quod dicis.Sregorius.Iitaqꝫ temꝑe profugi ad Cōſtanhtinopolitanā vrbem venerūt eoqꝫtꝑe: quo pro explendis reſponſiseccleſie ad principē ipſe tranſmiſſus ſuꝫ:ſeniorē quendam ep̄m repperi: qui ſe adhuc eorū ora ſine linguis l̓oquētia vidiſſeteſtabat̉ ita vt aperto ore clamarēt. Eccevidete: quia linguā nō habemus ⁊ loquimur. Uidebat̉ enī a reſpiciētibus vt ferebat abſciſis radicitꝰ linguis: quaſi quoddam baratrū patebat in gutture: ⁊ tamenore vacuo plena ad integrū verba formabant̉. Quoꝝ illic vnus in luxuriā lapſusmox priuatus eſt dono miraculi recto videlicet om̄ipotētis dei iudicio: vt qui car
nis continentiā ſeruare neglexerat: ſinelingua carnea nō haberet verba veritatisSed hec nos pro Arriane hereſeos damnatiōe dixiſſe ſufficiat. Nūc ad ea que nuper in italia geſta ſunt ſigna redeamus.De Eleutherio ſeruo dei:Cap. XXXIII.Sautē cuius ſuperius memoriā feci Eleutherius pater: monaſterij beati euāgeliſte Marci: qd̓ in Spolitane vrbis pomerijs ſitū eſt: diu mecū eſt in hac vrbe inmeo monaſterio cōuerſatus: ibiqꝫ defunctus eſt. Quē ſui diſcipuli referebāt orādo mortuū ſuſcitaſſe. Uir autē tante ſimplicitatis erat ⁊ compunctiōis: vt dubiūnō eſſet ꝙ ille lachryme ex tā humili ſimpliciqꝫ mente edite apud om̄ipotentē dominū multa obtinere potuiſſent. Cuiꝰ egoaliquod miraculū narrabo: qd̓ inquiſitusmihi ſimpliciter ⁊ ip̄e fatebat̉. Quadamnāqꝫ die dū iter carperet: facto veſpere cūad ſecedendū locuſ deeſſet: in monaſteriūvirginū deuenit. In quo quidā puer paruulus erat: quē malignus ſpiritus omninocte vexare cōſueuerat. Sed ſanctimoniales femine vt virū dei ſuſceperūt: eū ⁊rogauerūt dicentes: Tecū pater hac nocte puer iſte maneat. Quē ipſe benigneſuſcepit: ſecūqꝫ euꝫ nocte eadē iacere permiſit. Facto autē mane ceperūt ſanctimoniales femine eundē patrē vigilanter inquirere ſiquid ei puer: quē dederāt: nocteeadē feciſſet. Qui miratus: cur ita requirerēt: reſpondit: Nihil. Tūc illi etuſdempueri innotuerūt cauſam: ⁊ qd̓ malignusſpiritus nulla ab eo nocte recederet indicauerūt ſūmopere poſtulātes: vt hūc ſecūad monaſteriū tolleret. Quia iā vexationē illius videre ip̄e non poſſent. Conſenſit fenex: pueꝝ ad monaſteriū duxit. Quicū multo tempore in monaſterio fuiſſet: atqꝫ ad hūc antiquus hoſtis accedere minime p̄ſumpſiſſet: eiuſdē ſenis animꝰ de ſalute pueri īmoderatius per leticiā tactuseſt. Nam corā poſitis fratribꝰ dixit. Fratres: dyabolus ſibi cū illis ſororibus ioca