DialogorumliberIII

ſtantiſſime reſpōderet nunꝙͣ ſe veram fidem poſſe relinquere: quā ſemel agnouiſſet: iratus pater eū priuauit regno rebuſqꝫ expoliauit omnibus. Cūqꝫ nec ſic virtutē mentis illius emollire valuiſſet: ī arta illū cuſtodia concludēs: collū manuſqꝫillius ferro ligauit. Cepit itaqꝫ iſdē Hermigildus rex iuuenis terrenū regnum deſpicere. ⁊ forti deſiderio celeſte querens.in cilitijs vinculatus iacēs: omnipotentideo ad confortandū ſe preces effundere:tantoqꝫ ſublimius gloriā tranſeuntis mūdi deſpicere ꝙͣto ⁊ religatus agnoueratnil fuiſſe qd̓ potuerit au erri. Superueniente autē paſcalis feſtiuitatis die intēpeſte noctis ſilentio ad eū perfidꝰ pater Arrianū epiſcopū miſit vt ex eius manu ſacrilege cōſecrationis cōmunionē perciperet atqꝫ per hoc ad patris gratiam, rediremereret̉. Sed vir deo deditus Arrianoepiſcopo venienti exprobrauit vt debuit:eiuſqꝫ a ſe perfidiā digniſ increpationibꝰrepulit. Quia ⁊ ſi exterius iacebat ligatꝰapud ſe tamen in magno mentis culmineſtabat ſecurus. Ad ſe itaqꝫ reuerſo epiſcopo Arriano pater infremuit ſtatimqꝫ ſuos apparitores miſit qui conſtantiſſimuꝫconfeſſorē dei illic: vbi iacebat: occiderētqd̓ ⁊ factū eſt. Nam mox vt ingreſſi ſunt:ſecuri cerebrū eius infringentes: vitā corporis abſtulerunt: hocqꝫ in eo valueruntperimere. qd̓ ipſum quoqꝫ: qui peremptꝰeſt: in ſe cōſtiterat deſpexiſſe. Sed ꝓ oſtēdenda vera eius gloria ſuperna quoqꝫ nōdefuere miracula. Nam cepit in nocturnoſilentio pſalmodie cantus ad corpus eiuſdem regis ⁊ martyris audiri. atqꝫ id̓o veraciter regis quia ⁊ martyris. Quidā etiam ferunt qd̓ illic nocturno tēpore accenſe lampades apparebant. vnde ⁊ factumeſt qͣtenus corpus illius vt videlicet martyris iure a cunctis fid elibus venerari debuiſſet. Pater vero cōmotus pn̄ia perfidus ⁊ patricida hoc feciſſe ſe doluit nec tamen vſqꝫ ad obtinendam. ſalutem pertimuit. Nam quia vera eſſet catholica fideſagnouit: ſed gentis ſue timore perterritꝰ

ad hanc perueniri non meruit. Qui ortaegritudine ad extrema perductus eſt. etLeandro epiſcopo quem prius vehemēter afflixerat Richardum regē filiuꝫ: quēin ſua hereſi relinquebat: comendare curauit: vt in ipſo quoqꝫ talia faceret: qualia ⁊ in fratre illius ſuis exhortationibusfeciſſet. qui cōmendatione completa defunctus eſt. Poſt cuius mortem Richardus rex non patreꝫ perfidū ſed fratrē martyrem loquens: ab Arriane hereſeos prauitate cōuerſus eſt. Totaā quoqꝫ Uuiſigothorum gentē ita ad veram perduxit fidem vt nullum in ſuo regno militare permitteret qui regni dei hoſtis exiſtere perhereticaꝫ prauitatē non timeret. Nec mirum ꝙ vere fidei predicator factus eſt: qꝛfrater eſt martyris cuius hunc quoqꝫ merita adiuuant vt ad omnipotentis dei gremium taꝫ multos reducat. Qua in re cōſiderandum nobis eſt quia totum hoc aginequaꝙͣ poſſet ſi Hermigildus rex ꝓ veritate mortuus nō fuiſſet. Nam ſicut ſcriptum eſt niſi granū frumenti cadens ī terram mortuū fuerit: ipſum ſolum manet. ſiautem mortuū fuerit multum fructum afffert. Hoc fieri videmus in membris ꝙ factum ſcimus in capite in Uuiſigothoruꝫgente etenim vnus mortuus eſt vt multiviuerent. Et dum vnum granum fideliter cecidit: ad obtinendam fidem animaꝝſeges multa ſurrexit.¶ Petrus.Es mira ⁊ noſtris ſtupenda temx Nporibus.¶ De epiſcopis Affricanis quipro defenſionēᵉ catholice fideiabſciſis ab Arrianis Uuādalorum linguis nullum locutionisſolite ſuſtinuere diſpendium.Capi. XXXII.Gregorius.

f 4