BeatiGregorijpape

ctam vt per bonū qd̓ querit ⁊ habere nonvalet: illud ſeruet humiliter: qd̓ habet.Sed quid mirū ꝙ hoc de homine dicimꝰquādo illa ſuperna regio in ciuibus ſuisex ꝑte dāna pertulit ⁊ ex ꝑte fortiter ſtetitvt electi angelorū ſpūs: dum alios per ſupe rbiā cecidiſſe conſpicerent: ipſi tāto robuſtius: quāto humilius ſtarent: Illi ergo regioni ſua etiā detrimēta profecerūt:quia ad eternitatis ſtatum ex parte ſue deſtructionis eſt ſolidius inſtructa. Sic ergo⁊ in vnaquaqꝫ agitur vt humilitatis cuſtodia aliquādo ad lucra maxima ex minimo damno ſeruetur.Petrus.Lacet qd̓ dicis.¶ De Eutycio et florentio ſeruis dei.¶ Cap. XV.¶ Gregorius.Eqꝫ hoc ſileam ꝙ ex regiōe eadem venerabilis viri Sanctuꝑli preſbyteri narratione cognoui. de cuius verbis ipſe non dubitas quia eius vitā fidemqꝫ minime ignoras.Odem quoqꝫ tēpore in vrſie ꝑteꝓuincie duo viri in vita atqꝫ habitu ſancte cōuerſationis habita-bant quorū vnus Eutyciuſ: alter vero florentius dicebatur. Sed idē Eutycius inſpiritali zelo atqꝫ in feruore virtutis excreuerat: multorūqꝫ animas ad deū ꝑducereexhortādo ſatagebat. Florētius vero ſimplicitati atqꝫ orationi deditā ducebat vitam. Nō longe autē erat monaſteriū qd̓rectoris ſui fuerat morte deſtitutū: ex quoſibi monachi eundē Eutyciū preeſſe voluerunt. Qui eorū precibꝰ acquieſcēs multis annis monaſteriū rexit: diſcipulorūqꝫanimas in ſtudio ſancte cōuerſationis exercuit. Ac ne oratoriū in quo prius habitauerat: ſolū remanere potuiſſet: illic venerabilē virū Florentiū reliquit: in quodū ſolus habitaret: die quadā ſeſe in orationē dedit atqꝫ ab omīpotēte dn̄o petijt

vt ei illic ad habitādū aliqd̓ ſolatiū donare dignaret̉. qui mox vt īpleuit orationeꝫoratoriū egreſſus: ante fores vrſum repperit ſtantē qui dū ad terrā caput deprimeret: nihilqꝫ feritatis in ſuis motibꝰ demōſtraret: aꝑte dabat intelligi ꝙ ad viri deiobſequiū veniſſet. Qd̓ vir quoqꝫ dn̄i ꝓtinuſ agnouit: ⁊ qꝛ in eadē cella. iiij. vel. v.pecudes remāſerāt: quibꝰ oīno deerat: qͥpaſceret ⁊ cuſtodiret: eidē vrſo p̄cepit dicēs: vade atqꝫ oues has ad paſtū eijce adhorā vero ſextā reuerter̄. Cepit itaqꝫ hocindeſinēter. agere: iniūgebat̉ vrſo cura paſtoris ⁊ quas māducare cōſueuerat: paſcebat oues beſtia ieiuna. Cū vir dn̄i ieiunare volebat: ad nonā p̄cipiebat vrſo eadeꝫhora cū ouibꝰ reuerti. Cū vero noluiſſet:ad ſextā: in oībus itaqꝫ mādatis viri deiobtemꝑabat vrſus vt neqꝫ ad ſextā iuſſuſredire: veniret ad nonā: neqꝫ ad nonā iuſſuſ redire: veniret ad ſextā. Cūqꝫ diu hocageret̉ cepit in loco eodē tāte virtutis fama lōge lateqꝫ crebreſcer̄: ſed qꝛ antiquꝰhoſtis. vnd̓ bonos cernit niteſcere ad gloriā. inde ꝑuerſos ꝑ inuidiā rapit ad penāquatuor viri ex diſcipulis venerabilis Eutycij vehemēter inuidētes ꝙ eorū magiſter ſigna nō faceret ⁊ is qui ſolꝰ ab eo relictus fuerat: tāto hoc miraculo clarꝰ appareret: eundē vrſum inſidiātes occiderūt. Cūqꝫ hora qua iuſſus fuerat: nō rediret: vir dei Florētius ſuſpicatus eſt eū rediturū ⁊ vſqꝫ ad horā veſperā expectans:affligi cepit ꝙ iſdē quem ex ſimplicitatemulta fratrē vocare cōſueuerat: vrſus minime reuerteret̉. Die vero altera perrexitad agrū vrſum pariter oueſqꝫ queſiturus:quē occiſum repperit ſed ſollicite inquirens citius. a quibꝰ fuerat occiſus: inuenit. tūc ſeſe in lamentū dedit: fratrū maliciā magis ꝙͣ vrſi mortē deplorās. Queꝫvenerādus vir Eutyciꝰ ad ſe deductū coſolari ſtuduit: ſed iſdē vir corā eo dolorismagni ſtimulis accenſus imprecatus ē dicens. ¶ Spero in omni potēte deo quia inhac vita ante oculos omnium ex ſua malicia vindictā recipiant. qui nihil ſe leden-

iuip.21