DialogorumliberIII
niret: cūcta horti illius ſpacia: que īcultafuerāt: coluerūt. Quibꝰ vir dn̄i mox vt īgreſſus eſt: ait. Gaudete fratres: multū laboraſtis. iā quieſcite: quibꝰ illico alimētaque detulerat: prebuit: eoſqꝫ poſt tāti laboris fatigationē refecit. Sufficiēter aūtrefectis ait. nolite malū facere. Quotiēsde horto aliquid vultis ad horti aditū venite: trāquille petite: cū bn̄dictionē ꝑcipite: ⁊ a furti prauitate ceſſate. Quos ſtatīcollectis oleribꝰ onuſtari fecit. Actūqꝫ ēvt qui ad hortū nocituri venerāt: cū laboris ſui premio: ⁊ repleti ab eo: ⁊ innocuiredirent.Lio quoqꝫ tēpore acceſſerunt adeū peregrini q̇dā miẜicordiaꝫ poſtulātes ſciſſis pannis obſiti. Itavt pene nudi viderent̉. Cūqꝫ ab eo veſtimēta peterēt: eorū verba vir dn̄i tacitꝰ audiuit. qui vnū ex diſcipulis ſuis protinusſilēter vocauit eiqꝫ precepit: dicēs. Uadeatqꝫ in illa ſilua in loco tali cauā arboremrequire ⁊ veſtimenta qͥ in ea inueneris adme defer. Cūqꝫ diſcipulꝰ abijſſet: arborē.ſicut fuerat iuſſus reqͥſiuit: veſtimēta repperit ⁊ latēter detulit magiſtro. Que virdei ſuſcipiēs: peregrinisⁱ nudis atqꝫ petētibus oſtēdit ⁊ p̄buit dicēs. Venite qꝛ nudi eſtis: ecce tollite ⁊ veſtite vos. Hec illi intuētes recognouerūt: que poſuerant:magnoqꝫ pudore cōſternati ſunt ⁊ qͥ fraudulēter veſtimēta querebāt aliena: confuſi receperunt ſua.Lio quoqꝫ tꝑe quidā ſe eis orati2onibꝰ ꝯmendās: ſportas duas plenas alimētis ei ꝑ puerū trāſmiſitQuarū vnā idē puer ſurripuit atqꝫ in itinere abſcōdit. vnā vero ad dei hominemdetulit: ⁊ petitionē illiꝰ qui ſe ei ꝑ xeniuꝫcōmendauerat: enarrauit. Quā vir domini benigne ſuſcipiēs: eundē puerū admouit dicens. Gratias agimꝰ: ſed vide ſportam quā in itinere poſuiſti: ne incautꝰ tangere preſumas. quia in eā ſerpens ingreſus eſt. Eſto ergo ſolicitus ne ſi tollere incautus volueris: a ſerpente feriaris. Quibus verbis puer valde confuſus: exulta-
uit quidē ꝙ mortē euaſit: ſed triſtiſ ad modicū factus ē. Quia quāuis ſalubrem penam euaſerit tamē ꝑtulit verecundiā ſuāQui reuerſus ad ſportācaute ac ſoliciteattendit: ſed eā iam: ſicut vir dei predixerat: ſerpens tenebat. Hic itaqꝫ cū virtuteabſtinentie: contēptu rerū tranſeuntiū: ꝓphetie ſpiritu: orationis intētione eſſet incōparabiliter preditus: vnū erat qd̓ ī eoreprehēſibile eſſe videbat̉: qꝛ nōnunquātanta ei leticia inerat vt illis tot virtutibꝰniſi ſciret̉ eſſe plenus: omnimodo nō crederetur.¶ Petrus.Uid nā queſo te: quid nā hoc eſſe dicimus. Spōte ſibi leticieⁱ fre5na laxabat. an tot virtutibus pollens: aliquādo ad preſens gaudiū etiamrenitēs eius animꝰ trahebat̉.Gregorius.Agna eſt petre omnipotētis deidiſpēſatio: ⁊ plerūqꝫ contingit vt¶y quibus maiora bona preſtat: quedam minora nō tribuat: vt ſemꝑ eorū animus habeat. vnde ſe reprehendat: quātenus dū appetūt ꝑfecti eſſe ⁊ nō poſſunt etlaborāt in hoc qd̓ nō acceperūt: nec tamēelaborādo preualēt: vt in his que acceptahabēt: ſe minime extollāt ſed diſcāt qꝛ exſemetipſis maiora bona nō habēt: qui ī ſemetipſis vincere parua vicia atqꝫ extrema nō poſſunt. Hinc eſt enī ꝙ ꝑducto dominus ad terrā ꝓmiſſionis populo cunctos fortes atqꝫ prepotentes aduerſarioseius extinguēs: philiſteos atqꝫᶜ cananeosreſeruauit vt ſicut ſcriptum eſt: in eis experiretur iſrael: quia nonunꝙͣ vt dictuꝫ ēeis etiā quibus magna dona tribuit: parua quedā reprehēſibilia relinquit vt ſemper habeant: contra qd̓ bellum gerant etdeuictis magnis hoſtibus mentē non erigant. quādo eos adhuc aduerſarij etiamminimis fatigāt. Fit itaqꝫ vt miro modovna eademqꝫ mens ⁊ virtute polleat ⁊ exinfirmitate lāgueſcat: quatenꝰ ⁊ ex partecōſtructa ſit ⁊ ex ꝑte ſe ꝯſpiciat eſſe deſtru
E