BeatiGregorijpape

De yſaac ſeruo dei.¶ Cap. XIIII.Gregorius.Rioribus quoqꝫ Gothorū tēporibus fuit iuxta ſpoletanamvrbe vir vite venerabilis yſaac nomīe: qui vſqꝫ ad extremapene Gothorū tēpora ꝑuenit. Quem noſtrorū multi nouerunt ⁊ maxime ſacra virgo Gregoria que nūc in hac Romana vr̄be iuxta eccleſiā beate Marie ſemper virginis habitat. Que dum adoleſcētie ſuetēpore conſtitutis iam nuptijs in eccleſiāfugiſſet ⁊ ſanctimonialis vite conuerſationem quereret: ab eodē viro defenſa atqꝫad eum quē deſiderabat habitū: dn̄o ꝓtegente perducta eſt. Que qꝛ ſponſum fugit in terra: habere ſpōſum meruit in celo. Multa autē de eodē viro: narrāte venerabili patre Eleuthereo agnoui qui ethūc familiariter nouerat ⁊ eius verbis vita fidem prebebat. Hic itaqꝫ venerabilisYſaac ortus ex Italia nō fuit: ſed ea illiꝰnarro miracula que in italia cōuerſatus:fecit. Cū primū de Syrie partibꝰ ad ſpolitanam vrbē veniſſet: ingreſſus eccleſiaꝫa cuſtodibus petijt vt ſibi quantū vellet:licentia cōcederetur orandi: eumqꝫ horisſecretioribus egredi non vrgerent. Quimox ad orandū ſtetit: diemqꝫ totū ꝑ egit īoratione. Cui ſequentē cōtinuauit ac noctem. ſcd̓o etiā die cū nocte ſubſequenti indefeſſus ī precibus perſtitit. Dieꝫ quoqꝫtertiū in oratione cōiunxit. Cūqꝫ hoc vnꝰex cuſtodibus ſuꝑbie ſpiritu inflatus cerneret: vnde ꝓficere debuit: inde ad defectus damna peruenit. Nā hunc ſimulatorem dicere ⁊ verbo ruſtico cepit hipochritam clamare: qui ſe tribus diebus ⁊ noctibus orare ante oculos hominū demōſtraret. Qui protinusⁱ currēs virū dei alapapercuſſit vt quaſi religioſe vite ſimulatorde eccleſia cum cōtumelia exiret: ſed hūcrepente vltor ſpiritꝰ inuaſit ⁊ ad viri deiveſtigia ſtrauit ac per os illiꝰ clamare cepit. yſaac me eijcit. Iſaac me eicit vir qͥp-

pe peregrinus: quo cenſaretur noīe: neſciebatur: ſed eius nomē ille ſpūs ꝓdiditqui ſe ab illo poſſe eijci clamauit. Moxautem vt ſuper vexati corpus vir dei incubuit: malignus ſpūs: qui eū inuaſerat:abſceſſit. In tota vrbe tunc ſtatim quid īeccleſia factū fuiſſet īnotuit: currere viri ⁊femine nobiles atqꝫ ignobiles pariter ceperunt certatimqꝫ eū in ſuis rapere domibus conabant̉. Alij ad conſtruendū monaſteriū predia: alij pecunias: alij ſubſidia queqꝫ poterāt: offerre viro dei ſuppliciter volebāt: ſed ſeruus omnipotētis domini horū nihil accipiēs: egreſſus vrbē:non longe deſertū locū repperit ibiqꝫ ſibihumile habitaculū cōſtruxit. Ad quē dūmulti pergunt: exemplo illius: eterne viteaccendi deſiderio ceperūt atqꝫ ſub eiꝰ magiſterio in omnipotētis ſe dn̄i ſeruitiū dederūt. Cumqꝫ eū crebro diſcipuli humiliter admonerēt vt pro vſu monaſterij poſſeſſiones: que offerebantur: acciperet: ille ſolicitus ſue pauꝑtatis cuſtos fortē ſententiam tenebat dicēs. Monachus quiſīterra poſſeſſionē querit: monachus nō ē.ſic quippe metuebat paupertatis ſue ſecuritatem perdere: ſicut auari diuites ſolētperituras diuitias cuſtodire. Ibi itaqꝫ ꝓphetie ſpiritu magniſqꝫ miraculis cūctislonge lateqꝫ habitantibus vita eius inclaruit. Nā die quadā ad veſperuꝫ in hortomonaſterij fecit iactari ferramēta que vſitato nos nomine vangas vocamus: dixititaqꝫ diſcipulis ſuis. Tot vangas ī horto proijcite ⁊ citius redite. Nocte vero eadem dū ex more cum fratribus ad exhibēdas laudes dn̄o ſurrexiſſet: precepit eis:dicens. Ite ⁊ operarijs noſtris pulmentum coquite vt mane primoᶻ paratum ſit.Facto autē mane fecit deferri pulmentuꝫqd̓ parari iuſſerat: atqꝫ hortū cū fratribusingreſſus: quot vangas iactari preceꝑat:tot in eo laborantes operarios inuenit.Ingreſſi quippe fures fuerant: ſed mutata mente per ſpiritū apprehenderūt vangas: quas inuenerunt ⁊ ab ea hora qua igreſſi ſunt: quouſqꝫ vir domini ad eos ve