Dialogorum
liberIII
Ac vero qd̓ de diuiſa pluuiafactū narraui miraculū: etiā inalterius Ep̄i veneratiōe monſtratū eſt. Nam quidā clericusſenex: qui adhuc ſupereſt: eidē rei preſtoſe fuiſſe teſtat̉ dicens: Fulgentius epūs qͥvtricolenſi eccleſie preerat: regē crudeliſſimū Totilā in feſtū om̄imodo habebat.Cuūqꝫ ad eaſdē partes cū exercitu appropinquaſſet: cure fuit ep̄o per clericos ſuosxenſa ei trāſmittere: eiuſqꝫ furoris inſaniam ſi poſſet muneribꝰ mitigare. Que illevt vidit: ꝓtinus ſpreuit atqꝫ iratus: ſuisom̄ibus iuſſit vt eundē epiſcopū ſub om̄iaſperitate cōſtringerēt: eūqꝫ eius examini ſeruarēt. Quē dū feroces Gothi miniſtri ſcꝫ crudelitatis illius tenuiſſent: circūdantes eū vno in loco ſtare p̄ceperūt: eiqꝫin t̓ra circulū deſignauerūt: extra quē pedē tēdere nullomo auderet. Cūqꝫ vir deiin ſole nimio eſtuaret: ab eiſdem Gothiscircūdatus: ⁊ deſignatōe circuli incluſus:repente choruſcus ⁊ tonitrua ⁊ tanta vispluuie erupit: vt hi qui eū cuſtodiendū acceperāt: īmenſitatē pluuie ferre nō poſſētEt dū magna nimis inundatio fieret inter eandē deſignationē circuli: in qua virdn̄i Fulgētius ſtetit: nec vna quidē plunie gutta deſcēdit. Ꝙ dū regi crudeliſſimo nunciatū eſſet: illa mens effera ad magnā eius reuerentiā verſa eſt: cuius penāprius inſatiabili furore ſitiebat. Sic oīꝑotens deus cōtra elatas carnaliū mentespotentie ſuę miracula per deſpectos operat̉: vt qui ſuperbe cōtra per p̄cepta veritatis ſe eleuant: eoꝝ ceruicē veritatis perhumiliter premittit.¶ De herculano Peruſino epiIſcopo: ¶ Cap. XIII.Uper quoqꝫ Floridus veneranbilis vite epūs: narrauit quoddā memoriabile valde miracuClū dicens: Uir ſanctiſſimꝰ herculanus nutritor meus Peruſine ciuitatis epūs: fuit ex conuerſatiōe monaſterijad ſacerdotalis ordinis gratiā deductus:Totile autē perfidi regis temꝑibus ean-
dem vrbē annis ſeptem cōtinuis Gothorum exercitus obſedit: ex qua multi ciuiūfugerūt: qui famis periculū ferre nō poterāt. Anno vero ſeptīo nondū finito obſeſſam vrbē Gothoꝝ exercitus intrauit: tūccomes qui eidē exercitui precrat: ad regēTotilā nūcios miſit exquirēs: qͥd de epiſcopo vel populo fieri iuberet. Cui ille p̄cepit dicens: Ep̄o prius a vertice capitisvſqꝫ ad calcaneū corrigiā tolle ⁊ tūc caputeius amputa: oēm vero populū qui illic īuentus eſt gladio extingue. Tūc iſdē comes venerabilē virū Herculanū ep̄m ſuper vrbis murū deductū capite trūcauit:eiuſqꝫ cutē iam mortuū a vertice vſqꝫ adcalcaneū incidit vt ex eius corꝑe corrigiaſublata videret̉: moxqꝫ corpus illiꝰ extramuros ꝓiecit. Tunc quidā humanitatispietate copulſi: abſciſum caput ceruici apponētes: cū vno paruulo infante qui illicextinctus inuētus eſt: iuxta murū corpusep̄i ſepulture tradiderūt. Cunqꝫ poſt eandē cedē die quadrageſimo rex Totila iuſſiſſet: vt eiues vrbis illius qui quolibꝫ diſperſi eſſent: ad eā ſine aliqua trepidatione remearēt: hi qui prius fugerāt: viuēdilicētia accepta reuerſi ſunt. Sed cuiꝰ viteeoꝝ ep̄s cognitus fuerat memores: vbi ſepultū eſſet corpus illiꝰ queſierunt: vt hociuxta honorē debitū in eccleſia beati Petri apl̓i humarēt. Cunqꝫ itū eſſet ad ſepulcrū: effoſſa terra inuenerūt corpꝰ pueri pariter humati vtpote iā die quadrageſimotabe corruptū ⁊ vermibuſ plenū. Corpusvero ep̄i ac ſi die eodē eſſet ſepultū: ⁊ qd̓eſt adhuc miratiōe venerandū: qꝛ ita caput eius vnitū fuerat corpori: ac ſi nequaꝙͣ fuiſſet abſciſuꝫ: ſic videlicet vt nulla veſtigia ſectiōis apparerēt. Cunqꝫ hoc ⁊ interga verterēt: exquirētes ſi qd̓ ſignū velde alia mōſtrari inciſione potuiſſet: ita ſanū atqꝫ intemeratū omne corpus inuentūeſt: ac ſi nulla hoc inciſio ferri tetigiſſet.¶ Petrus.Uis non obſtupeſcat talia ſignamortuoꝝ. que fiunt pro excitatiōeviuentium?