BeatiGregorijpape
eius audiens deſpexit ⁊ irriſit. Tunc virdei Aſcito notario dictauit dicēs: Sabinus dn̄i Ieſu xp̄i ſeruus: cōmonitoriū pado: precipio tibi in noīe Ieſu xp̄i dn̄i noſtri: vt de alueo tuo in locis iſtis vlteriusnō exeas: nec terras eccleſie ledere preſumas. Atqꝫ eidē notario ſubiūxit dicens:Uade hoc ſcribe: ⁊ in aquā eiuſdē fluminis proijce. Quo facto ſancti viri preceptū ſuſcipiēs: ſtatim ſe a terris eccleſie fluminis aqua ꝯpeſcuit: atqꝫ ad ꝓpriū alueūreuerſa exire vlterius in loca eadē nō preſūpſit. Qua in re Petre qͥd aliud ꝙͣ īobedientiū hominū duritia confundit̉: qn̄ invirtute Ieſu ⁊ elementū irratiōabile ſancti viri preceptis obediuit.¶ De Cerbonio Populonij epi¶ Capitulū. XI.ſcopoIr quoqꝫ vite venerabilis cerbonius Populonij epūs: mavgnā diebus noſtris ſanctitatisſue ꝓbationē dedit. Naꝫ cū hoſpitalitatis ſtudio valde eſſet intentꝰ: diequadā tranſeūtes milites hoſpitio ſuſcepit. Quos Gothis ſuꝑueniētibus abſcōdit: eorūqꝫ vitam ab illoꝝ nequitia abſcōdendo ſeruauit. Qd̓ dum Gothorū regiperfido Totile nunciatū fuiſſet: crudelitatis immaniſſime veſania ſuccēſus: hucad locū qui ab octauo huiꝰ vrbis miliariomerulis dicit̉: vbi tunc ipſe cū exercitu ſedebat: iuſſit duci eūqꝫ in ſpectaculo populi vrſis ad deuorandū proijci. Cūqꝫ idērex perfidus in ip̄o quoqꝫ. ſpectaculo cōſediſſꝫ: ad īſpiciendū mortē ep̄i: magna populi turba cōfluxit. Tunc epūs deductin medio eſt: atqꝫ ad eius mortē īmaniſſimus vrſus exquiſitꝰ: qui dū humana mēbra crudeliter carperet: ſeui regis animūſatiaret. Dimiſſus itaqꝫ vrſus ex cauea ē.Qui accenſus ⁊ cōcitus epiſcopū petijt:ſed ſubito ſue feritatis oblitꝰ: deflexa ceruice: ſummiſſoqꝫ humiliter capite lābereep̄i pedes cepit: vt patenter om̄ibus daret̉ intelligi: quia erga illū virū dei ⁊ ferina corda eſſent hominū: ⁊ quaſi humanaheſtiarū. Tūc populus qͥ ad ſpectaculū
venerat mortꝭ: magno clamore verſus eſtin admirationē veneratiōis: tunc ad eiusreuerentiā. colendā rex ip̄e permotus eſt:quippe cū quo ſuperno iudicio actū erat:vt qui deū ſequi prius in cuſtodiēda vitaep̄i noluit: ſaltē ad manſuetudinē beſtieſequeret̉. Cui rei hi qui tūc preſentes fuerūt: adhuc nōnulli ſuperſunt: eāqꝫ cū omni illic populo ſe vidiſſe teſtant̉. De quoetiaꝫ viro aliud quoqꝫ miraculū UenātioLunenſi ep̄o narrante cognoui. In ea nāqꝫ populonij eccleſia: cui p̄erat: ſepulcrūpreparauit. Sed cū longobardorū gensin italiā veniens: cūcta vaſtaſſet: ad helbam inſulā receſſit. Qui ingruēte egritadine ad mortē veniēs: clericis ſuis ſibiqꝫobſequētibus precepit dicens: In ſepulcro meo qd̓ mihi preparaui populonij meponite. Cui illi cudicerēt: Corpus tuū illuc. qualiter reducere poſſumus? qꝛ a longobardis teneri loca eadē ⁊ vbiqꝫ eos illic diſcurrere ſcimus. Ipſe reſpōdit: Reducite me ſecure: nolite metuere: ſed feſtine ſepelire me curate. Moxqꝫ vt ſepultūfuerit corpus meū: ex eodē loco ſub omnifeſtinatōr recedite. Defuncto igit̉ ep̄o corpus impoſuerūt naui. Cunqꝫ populoniūtenderēt: collectis in aere nubibus īmenſanimis pluuia erupit Sed vt pateſceretoībus cuius viri corpus nauis illa portaret: per illud maris ſpaciū qd̓ ab helba inſula vſqꝫ populoniū. xij. miliaribꝰ diſtat:circa vtrāqꝫ nauis latera ꝓcelloſe valdepluuia deſcēdit: ⁊ in nauē eandē vna pluuie gutta non cecidit. Peruenerūt itaqꝫad locū clerici: ⁊ ſepulture tradiderūt corpus ſacerdotis ſui: cuiꝰ precepta ſeruātesad nauē ſub feſtinatōe reuerſi ſunt. Quāmox vt ītrare potuerūt: in eundē locū vbivir dn̄i ſepultꝰ fuerat: longobardoꝝ duxcrudeliſſimus gūmatus aduenit. Ex cuiꝰaduentu virū dei habuiſſe ſpiritū prophetie claruit: quia miniſtros ſuos a ſepulture ſuo loco ſub feſtinationē diſcedereprecepit.De Fulgentio Utriculenſiepiſcopo: Capitulū. XII.