liberIIIDialogorum

Tiqꝫ ſic oportet ⁊ de dei nos ſemper miſeratiōe confidere: ⁊ de noſtra infirmitate formidare. Ecceenī paradiſi cedrū concuſſam audiuimꝰ:⁊ no euulſam: quatenꝰ infirmis nobis: ⁊de eius cōcuſſione naſcat̉ timor: ⁊ de eiꝰſtabilitate fiducia.¶ De Conſtantio Aquine ciuitatis epiſcopo: ¶ Cap. VIII.Ir quoqꝫ venerabilis vite Cōſtantius: Aquine ciuitatis ep̄iſcopus fuit. Qui nuper predeceſſoris mei temꝑe beate mēorie Iohānis pape defunctus eſt: hūc prophētie habuiſſe ſpiritū multi teſtant̉: quieū familiariter ſcire potuerūt. Cuiꝰ intermulta hoc ferunt religioſi veraceſqꝫ viri:qui p̄ſentes fuerūt ꝙ in die obitus ſui cūa circūſtantibus ciuibus: vtpote diſceſſurus pater tā amabilis amariſſime plāgeret̉: eū flendo requiſierūt dicentes: Quēpoſt te patrē habebimꝰ? Quibus ip̄e perꝓphetie ſpiritū reſpondit dicens: PoſtConſtantia mulionē: poſt mulionē fullonē. O tu aquina hos habes. Quibusꝓphetie verbis editis vite ſpiritū exalauit extremū. Quo defuncto eius eccleſiepaſtoralē ſuſcepit curā Andreas dyaconus illius: qui quondā in ſtabulis itineꝝcurſuꝫ ſeruabat equoꝝ: atqꝫ illo ex hac vita ſubducto ad epiſcoꝑatus ordinē Iobinus accerſitus eſt: qui in eadē vrbe fullo fuerat. Quo adhuc ſuperſtite: ita cūctiinhabitatores ciuitatis illius: barbarorūgladijs ⁊ peſtilētie īmanitate vaſtati ſūt:vt poſt mortē illius ne quis Epūs fuerit:nec quibus fieret inueniri potuiſſet. Sicſtaqꝫ cōpleta eſt viri dei ſententia: quatenus poſt deceſſuꝫ duoꝝ ſe ſequentiū eiuseccleſie paſtorē minime haberet.¶ De Frigidiano Lucane ciuitatis epiſcopo: ¶ Capi. IX.Ed neqꝫ hoc ſileā: qd̓ narrāteviro venerabili Uenātio Lunenſi epiſcopo: me ante biduūcōtigit agnouiſſe. Lucane ec-

cleſie ſibimet ꝓpinque fuiſſe: mire virtutis virū Frigidianū nomīe narrat epiſcopū: cuius hoc inopinatiſſimū a cūctis illichabitantibus teſtat̉ memorari miraculū.Quod anſeris fluuius qui iuxta illius vrbis muros influebat ſepe inundatiōe facta curſus ſui alueū egreſſus per agrosdiffundi ꝯſueuerat: ⁊ quecūqꝫ ſata ac plātata reppererat: euertebat. Cūqꝫ hoc crebro fieret: ⁊ magna eiuſdē loci incolas neceſſitaſ vrgeret: dato ſtudio operis eū perloca alia deriuare conati ſunt. Sed quāuis diutius laboratū fuiſſet: a proprio alueo deflecti nō potuit. Tunc vir dn̄i Frigidianus raſtrū ſibi paruulū fecit: ad alueum fluminis acceſſit: ⁊ ſolus oratiōi incubuit: atqꝫ eidē flumini precipiēs vt ſequeret̉: per loca queqꝫ vt ei viſa ſunt: raſtruꝫper terrā traxit. Quē relicto alueo ꝓpriotota fluminis aqua ſecuta eſt: vt fundituslocū cōſueti curſus deſereret: ⁊ ibi ſibi alueū: vbi tacto per terram raſtro vir dn̄i ſignū fecerat vendicaret: ⁊ queqꝫ eſſent alimentis hominū pro futura: ſata vel plātata vltra non lederet.¶ De Sabino Placentino epiſcopo qui Padū flumen per litteras ſuas cōpeſcuit: ¶ Lap. X.Uius quoqꝫ venerabilis virihUenantij ep̄i aliud miraculuꝫrelatiōe cognoui: qd̓ in Placētina vrbe perhibet geſtū qd̓ virquoqꝫ veraciſſimus Iohānes in hac modo Romana ciuitate locū prefectoriū ſeruās: qui in eadē Placentina vrbe eſt ortus ⁊ nutritus: ita vt epūs memorat: quiageſtū fuerit: attteſtat̉. In ea nāqꝫ ciuitateSabinū noīe fuiſſe aſſerūt: mire virtutisep̄m. Cui duꝫ die quadā ſuus dyaconusnūciaſſet: qd̓ curſus ſui padꝰ alueū egreſſus: eccleſie agros occupaſſꝫ: totaqꝫ illicloca ad nutriēdū ſemībus ꝓ futura: aquaeiuſdē fluminis teneret: venerabilis vite Sabinus epūs reſpōdit dicens: Uade⁊ dic ei. Mādauit tibi epūs: vt te compeſcas ⁊ ad ip̄m alueū redeas. Qd̓ diaconꝰ