BeatiGregorijpape
de ſua eiuſqꝫ continētia: ſe cū hanc permiſit habitare: ex qua re actū eſt vt antiquhoſtis apud eius animū aditū tē tationisexquireret. Nam cepit ſpeciē illiꝰ oculismētis eius imprimere: vt illectꝰ nephanda cogitaret. Quadā vero die Iudeꝰ qͥdam ex cāpanie ꝑtibus Romā veniēs appie carpebat iter. Qui ad fundanū ciueꝫperueniens: cuꝫ iā diē veſperaſcere cerneret: ⁊ quo declinare poſſet: minime repperiret: tuxta appollinis templuꝫ fuit. ibiqꝫſe ad manendū cōtulit. Qui ipſum loci illius ſacrilegiū pertimeſcēs. quāuis fideꝫcrucis minime haberet: ſigno tamē ſe crucis munire curauit. Nocte autē media ipſo ſolitudinis pauore turbatus: peruigiliacebat ⁊ repente conſpiciēs vidit malignorū ſpirituū turbā quaſi in obſequiū cuiuſdā potentis preire. Eū vero qui ceterꝭpreerat: in eiuſdē gremio loci conſediſſe.Qui cepit ſingulorū ſpirituum obſequentium ſibi cauſas actuſqꝫ diſcuttere: quatenus vnuſquiſqꝫ quantū nequitie geſſiſſꝫ:inueniret. Cūqꝫ ſinguli ſpūs ad inquiſitionē eius exponerēt: quid operati contrabonos fuiſſent: vnus in mediū proſiliuit:qui in Andree epiſcopi animo per ſpeciēſanctimonialis femine que in ep̄io eiꝰ habitabat quantā tētationē carnis cōmouiſſet: aperuit. Cū vero hoc malignꝰ qui preerat ſpūs: inhiāter audiret: ⁊ tāto ſibi factum lucrū grāde crederet: quāto ſanctioris viri aīam ad lapſum ꝑditionis inclīaret. Ille ſpūs qui hec eadē fatebat̉: adiunxit qꝛ vſqꝫ ad hoc quoqꝫ die preterito veſpertina hora eius mentē traxerit vt īterga eiuſdem ſanctimonialis femine blādiens alapam daret. Tunc maiignus ſpūsatqꝫ humani generis antiquus inimicusexhortatus hunc blande eſt vt perficeretqd̓ cepiſſet quatenus ruine illius ſingularem inter ceteros palmam teneret. Cūqꝫiudeus qui aduenerat: hoc vigilans cerneret ⁊ magne formidinis anxietate palpitaret: ab eodem ſpiritu qui cunctis illicſbſequentibus preerat: iuſſum eſt vt reqͥrerent quiſnam eſſet ille: qui iacere in tē-
plo eodem preſumpſiſſet. Quē maligniſpiritus pergentes ⁊ ſubtilius intuentescrucis myſterio ſignatum viderunt: mirāteſqꝫ dixerunt. Ve ve vas vacuū ⁊ ſignatum. Quibus hoc renunciātibus cunctailla malignorū ſpirituum turba diſparuitIudeus vero qui hec viderat ilico ſurrexit atqꝫ ad epiſcopū ſub feſtinationē ꝑuenit. Quē in eccleſia ſua repperiēs ſeorſuꝫtulit: quā tētatione vrgeretur: inquiſiuit.Cui confiteri epiſcopus tētationem ſuamverecūdatus: noluit: cuꝫ vero ille diceretꝙ in illa tali dei famula praui amoris oculos inieciſſet. atqꝫ adhuc epiſcopus negaret: adiunxit dicens. Quare negas quodinquireris qui ad hoc vſqꝫ veſpere heſterno die perductus es vt poſteriora illiꝰ alapa ferires. Ad que nimirū verba deprehenſum ſe epiſcopꝰ ſentiēs humiliter cōfeſſus eſt quod prius ꝑtinaciter negauit.Cuius ruine ⁊ verecūdie iſdē iudeus conſulens qualiter hoc cognouiſſet vel que īcōuentu malignorū ſpirituū de eo audiſſet: indicauit. Qd̓ ille agnoſcēs ſe ad terram ꝓtinus in orationem dedit moxqꝫ deſuo habitaculo non ſolū eandeꝫ deij famulam: ſed omnem quoqꝫ feminam que ī eisillic obſequio habitabat: expulit. In eodeꝫ vero templo appollinis beatiⁱ andreeapoſtoli repente oratoriū fecit: atqꝫ omniilla tētatione carnis funditus caruit. Iudeum vero cuius viſione atqꝫ increpatione ſaluatus eſt ad eternam ſalutē traxit.Nam ſacramentis fidei imbutum atqꝫ aqͣbaptiſmatis emundatū: ad ſancte eccleſiegremiū perduxit. Sicqꝫ factum eſt vt hebreus iſdem dum ſaluti aliene conſuluiſſet: perueniret ad ſuam vt omnipotēs deus inde alterum ad bonam vitā perduceret. vnde in bona vita alterum cuſtodiſſet.Petrus.Es geſta quā audiui ⁊ metū mihiprebet ⁊ ſpem.¶ Gregorius.