DialogorumliberIII

credidit: ſed ꝓbare ſtuduit: qd̓ audiuit.Qui cū in eiſdē partibus deueniſſet: hūcvir dn̄i ad prandiū rogauit. Cūqꝫ iam vētū eſſet ad menſam: rex diſcūbere noluit:ſed ad Sabini venerabilis viri dexterā ſedit. Cū vero eidē patri puer ex more vinipoculū preberet: rex ſilenter manū tetēditcalicē abſtulit: eū per ſe ep̄o vice pueri p̄buit vt videret: an ſpū ꝓuidentie diſcerneret quis ei poculū p̄beret. Tūc vir deiaccipiēs calice: ſed tamen miniſtrū nō vidēs dixit: Uiuat ip̄a manus. De quo verbo rex letus erubuit: qꝛ quāuis ipſe dep̄henſus: in viro tn̄ dei qd̓ querebat: inuenit. Huius aūt venerabilis viri cū ad exēplū vite ſequentiū in longū ſeniū vita traheret̉: eius archidyaconꝰ ambitiōe adipiſcendi ep̄atus accenſus: eū extinguere veneno molitus eſt. Qui cū vini fuſoris animū corrupiſſet vt mixtū vinuꝫ veneno fibi poculū preberet: refectiōis hora cū iaꝫvir dei ad edendū diſcūberet: ei premijscorruptus puer hoc: qd̓ ab archidyaconoeius acceperat: veneni poculum obtulit.Cui ſtatim venerabilis epūs dixit: Bibetu hoc: qd̓ mihi bibendū prebēs. Tremefactus puer deprehēſum ſe eſſe ſentiens:maluit moriturus bibere ꝙͣ penas ꝓ illatanti homicidij culpa tolerare. Cūqꝫ ſibiad os calicē duceret: vir dn̄i cōpeſcuit dicens: Non bibas: damihi: ego bibo: ſedvade dic ei qui tibi illud dedit. Ego quidem venenū bibo: ſed tu ep̄s nō eris. Facto igit̉ ſigno crucis venenū epūs bibit ſecurus. Eadēqꝫ hora in loco alio quo inerat archidyaconꝰ eius defunctus eſt: acſi per os ep̄i ad archidyaconi viſcera illavenena trāſiſſent. Cui tamen ad inferendaꝫ mortē venenū quidē corporale defuitſed hūc in cōſpectu eterni iudicis venenūſue malicie occidit.¶ Petrus.Ira ſunt hec ⁊ noſtris valde ſtupenda temporibus: ſed talis eiuſdem viri vita perhibet: vt qui cōuerſationē eius agnouerit: virtutem nondebeat mirari.

De Caſſio Narnienſis ciuitatis epiſcopo: ¶ Capitulū. VI.¶ Gregorius.Eqꝫ hoc Petre ſileā ꝙ multirnūc qui hic de Narnienſi ciuitate aſſunt: mihi ſedulo teſtificant̉. Eodem nāqꝫ Gothorumtempore cū prefatus rex Totila: Narniasveniſſet: vir vite venerabilis Caſſius eiꝰvrbis epiſcopus occurrit. Cui quis ex cōſperſiōe ſemper facies rubere cōſueuerathoc rex Totila non cōſperſionis eſſe credidit: ſed aſſidue potatiōis: eūqꝫ oīmododeſpexit. Sed om̄ipotens deus: vt quātus vir eſſet: qui deſpiciebat̉: oſtenderetin Narnienſi cāpo quo rex aduenerat malignus ſpiritus corā om̄i exercitu eiꝰ ſpatariū inuaſit: eūqꝫ vexare crudeliter cepitQui cū ante regis oculos ad venerandūvirū Caſſiū fuiſſet adductꝰ: hūc ab eo virdn̄i in oratiōe facta ſigno crucis expulit.Qui in eū ingredi vlterius nō p̄ſumpſit.Sicqꝫ factū eſt vt rex barbarus ſeruuꝫ deiab illo iaꝫ die veneraret̉ ex corde: quē deſpectū valde iudicabat ex facie. Nā quiavirū tante virtutis vidit: erga eū illa mēseffera ab elatiōis faſtu detumuit.¶ De Andrea Fundane vrbisepiſcopo: ¶ Cap. VII.Ed ecce dū facta fortiū viroruꝫnarro: repente ad memoriā venit quid erga Andreā Fundane ciuitatꝭ epiſcopū diuina miſericordia fecerit. Qd̓ tn̄ ad hoc legētibꝰvt valeat: exopto: qtn̄s qui corpus ſuū cōtinētie dedicāt: habitare cū femīs nō p̄ſumāt: ne ruina mēti tāto repētīa ſurripiatꝙͣto ad hoc qd̓ male ꝯcupiſcit̉: etiā pn̄tiacōcupi te forme famulat̉. Nec res eſt dubia: quā narro: qꝛ pene tāti in ea teſtes ſt̓:ꝙͣti ⁊ eiuſdē loci hītatores exiſtūt Hic nāqꝫ venerabil̓ vir cū vitā multis plenā virtutibꝰ duceret: ſeqꝫ ſub ſac̄dotali cuſtodiain ꝯtinētie arce cuſtodiret. Quādā ſanctimonialē feminā quā ſecū priꝰ habuerat:noluit ab ep̄ij ſui cura repellere: ſed certꝰ