liberDialogorumI

Sed quid mirū ꝙ hec de epiſcopatus eiꝰtempore narramus: quādo iam ab omnipotente deo ordine ſimul ⁊ moribus crenerat: dum illa magis miranda ſint q̄ euꝫhic ſenex clericus adhuc puerulū feciſſeteſtatur. Nam ait ꝙ eo tēpore quo cū matre ſua puer habitabat: egreſſus hoſpitiononnunꝙͣ ſine linea: crebro etiā ſine tunica reuertebatur. quia mox vt nuduꝫ quēpiam inuenit: veſtiebat: hic ſe expolians.vt ſe ante dei oculos illius mercēde veſtiret. Quē mater ſua frequēter increpareconſueuerat: dicens ꝙ iuſtum nō eſſet vtipſe inops pauperibus veſtimēta largiretur. Que die quadā horreum ingreſſa pene omne triticū qd̓ ſibi in expendiū totiusanni preꝑauit: inuenit a filio ſuo pauperibus erogatū. Cumqꝫ ſemetipſam alapispugniſqꝫ tunderet: ꝙ quaſi anni ſubſidiap.rdidiſſet: ſuperuenit Bonifacius puerdei: eamqꝫ verbis quibus valuit: conſolari cepit. Que cū nihil cōſolationis admitteret: hanc rogauit vt ab horreo exire debuiſſet: in quo ex omni eorū tritico paruꝫquid inuentū eſt remanſiſſe. Puer auteꝫdei ſeſe illic protinus in orationem deditqui poſt paululū egreſſus ab horreo matrem reduxit ad horreū qd̓ ita tritico plenum inuentū eſt ſicut plenū ante fuerat:vnde mater illius totius anni ſumptus ſecōgregaſſe gaudebat. Quo viſo miraculo cōpuncta mater iam ipſa cepit hortarivt daret qui ſic celeriter poſſet: que petijſet: accipere. Hec itaqꝫ in hoſpitij ſui veſtibulo gallinas nutrire conſueuerat: ſedeas ex vicino rure vulpis veniēs auferebat. Quadā vero die dū in eodem veſtibulo puer Bonifacius ſtaret: vulpis exͣmore venit gallinā abſtulit. Ipſe autemconcitus eccleſiā intrauit ⁊ ſe in orationēproſternēs apertis vocibus dixit: Placet tibi dn̄e vt de nutrimētis matris meemāducare nō poſſim. Ecce enim gallinasquas nutrit: vulpiſ comedit. Qui ab oratione ſurgens eccleſiā eſt egreſſus. Moxautem vulpis redijt: gallinā quā ore tenebat: dimiſit atqꝫ ipſa moriēs an̄ eius ocu-

los in terram cecidit.¶ Petrus.Alde mihi mirū videtur ꝙ exaudire preces in ſe ſperantū: etiaꝫ inrebus vilibus dignatur deus.¶ Gregorius.Oc Petre ex magna conditorishnoſtri diſpenſatione agitur: vt perminima que precipimus: ſperaremaiora debeamus. Exauditus nāqꝫ eſt inrebus villibus puer ſanctus ⁊ ſimplex vtin paruis diſceret: ꝙͣtum de deo preſumere in magnis petitionibus deberet.¶ Petrus.p Lacet qd̓ dicis.De Fortunato Tudertine ciuitatis epiſcopo: ¶ Cap. X.¶ Gregorius.Lius quoqꝫ vir venerabilis ineiſdem ꝑtibus fuit Fortunatꝰnomine Tudertine antiſtes eccleſie qui in effugandis ſpiritibus īmenſe virtutis gratia polebat. Itavt nōnunꝙͣ ab obſeſſis corporibus legiones demonū pelleret ⁊ cōtinuo orationisſtudio intētus obiectas cōtra ſe eorū multitudines ſuꝑaret. Huius viri familiariſſimus fuit Iulianus noſtre eccleſie defenſor: qui ante nō longū tēpus in hac vrbedefunctus eſt. Cuiꝰ ego quoqꝫ hoc didicirelatione qd̓ narro: quia ſepe geſtis illiꝰvſu familiaritatis interrerat. eiuſqꝫ poſtmemoriā ad inſtructionē noſtrā quaſi faui dulcedinē in ore retinebat.Atrona quedā nobilis in vicinisp ꝑtibus Thuſcie virū habebat: q̄Lintra breue tempus quo filiū eiusacceperat: cū eadē ſocru ſua ad dedicationem oratorij beati Sebaſtiani martyrisfuerat inuitata. Nocte vero eadē qua ſubſequēte die ad dedicationē predicti oratorij fuerat proceſſura: voluptate carnisdeuicta: a viro ſuo ſeſe abſtiner̄ nō potuitCūqꝫ mane facto conſcientiam deterreretperpetrata carnis delectatio: proceſſionē

b 3