Dialogorumliberj.
tu impletur habꝫ euidētiſſima ſigna ſua:virtutes ſcilicꝫ ⁊ humilitatem: q̄ ſi vtroqꝫꝑfecte in vna mēte conueniunt: liquet qd̓de preſentia ſanctiſpūs teſtimoniū ferāt.Sic quippe etiā Iohānes baptiſta magiſtrū habuiſſe nō legit̉: neqꝫ ipſa veritas qcorꝑali preſentia apl̓os docuit: eū corꝑaIiter inter diſcipulos aggregauit. Sꝫ quēintrinſecꝰ docebat: extrinſecꝰ quaſi in ſualibertate reliquerat. Sic moyſes in heremo edoctꝰ mandatū ab angelo didicit qd̓y hominē nō cognouit: ſed hec vt prediximus infirmis venerāda ſunt nō imitāda.¶ De Libertino prepoſito eiuſdem monaſterij: ¶ Cap. ij.¶ Petrus.Lacet qd̓ dicꝭ ſed peto vt mihidicas ſi tātus hic pater aliqueꝫſui imitatorem diſcipulum reliquit.Gregorius.Ir reuerediſſimus Libertinqui regis Totile tempore Gothorū eiuſdē Finidenſis monaſterij p̄poſitus fuit: in diſcipulatu illiꝰ cōuerſatus atqꝫ eruditus ē. Dequo quāuis virtutes multas plurimoruꝫnarratio certa vulgauerit. Predictus tn̄Laurētius religioſus vir qͥ nunc ſuꝑeſt ⁊ei ipſo ī tꝑe familiariſſimꝰ fuit: multa mihi dicere de illo ꝯſueuit: ex quibꝰ ea querecolo: pauca narrabo.¶ In eadē ꝓuincia Samnie: quā ſupramemoraui: idē vir ꝓ vtilitate monaſterijcarpebat iter. Dumqꝫ darida Gothorumdux cū exercitu in loco eodē veniſſet: deſeruꝰ ex caballo in quo ſedebat: ab hominibꝰ eius ꝓiectus ē. Qui iumēti perditidāna libēter ferēs: patiēter etiā flagelluꝫqd̓ tenebat diripiētibꝰ obtulit dicēſ: Tollite vt habeatis qualiter hoc iumentū minare valeatis. Quibꝰ dictis ꝓtinus ſe inorationē dedit. Curſu autē rapido predicti ducis exercitꝰ ꝑuenit ad fluuiū qui vocat̉ vulturnꝰ: ibiqꝫ eqͥs ſuos ceperūt ſingu
tn̄ equi verberibꝰ ceſi: calcaribꝰ cruentatifatigari poterāt: moueri nō poterāt: ſicqꝫaquā fluminis tāgere quaſi mortale precipiciū ꝑtimeſcebāt. Cūqꝫ diu cedēdo ſeſſores ſinguli fatigarent̉: vnꝰ eorū intulit qͦaex culpa quā ſeruo dei in via fecerāt: illaſui itineris diſpēdia tolerabāt. Qui ſtatiꝫreuerſi poſt ſe Libertinū reperiūt ī oration ꝓſtratū. Cui cū dicerēt: ſurge tolle caballū tuū: ille rn̄dit: Ite cuꝫ bono: ego caballi opus nō habeo. Deſcēdentes veroinuitū eū in caballū de quo depoſuerant:leuauerūt ⁊ ꝓtinꝰ abſceſſerūt. Quorū eqͥtano curſu illud qd̓ priꝰ nō poterāt trāſireflumē tranſierūt: ac ſi ille fluminis alueꝰaquā minime haberet. Sicqꝫ factū eſt vtdum ſeruo dei vnus caballus reddit̉: oēsa ſingulis reciperentur.Odem vero tꝑe in eaſdem ꝑtesBuccelinꝰ cum frācis venit. Demonaſterio vero prefati viri famuli dei rumor exierat: ꝙ multas pecuniashaberet. Ingreſſi oratoriū frāci: ceperūtſeuiētes Libertinū q̄rere: Libertinū clamare: vbi in oratiōe illa ꝓſtratꝰ iacebat.Mira valde res querētes ſeuiēteſqꝫ frāciingrediētes in ipſo impingebāt: ⁊ ip̄m videre nō poterāt: ſicqꝫ ſua cecitate fruſtrari: a monaſterio ſunt vacui regreſſi.Lio quoqꝫ tꝑe ꝓ cauſa monaſterij abbatis iuſſu qui honorato eiꝰmagiſtro ſucceſſerat: Rauennamꝑgebat. Pro amore vero eiuſdē venerabilis Honorati quocūqꝫ Libertinus ibateiꝰ ſemꝑ calligulā in ſinti portare cōſueuerat: itaqꝫ dū ꝑgeret accidit vt quedā mulier extincti filij corpuſculuꝫ ferret. Quedū ſeruū dei fuiſſet intuita: amore filij ſuccenſa iumentū ſuū ꝑ frenū tenuit: atqꝫ ⁊ūiuramēto dixit. Nullatenꝰ recedis niſi filiū meū ſuſcitaueris. At ille inuſitatū habēs tale miraculū expauit: petitionē illiꝰiuramēto declinare mulieris voluit: ſꝫ nequaꝙͣ preualēs aīo heſit. Conſiderare libet quale: quātūqꝫ in eiꝰ pectore certamēfuerit. Ibi q̇ppe pugnabat inter ſe humiruaſtis fudere ⁊ calcaribꝰ cruentare. Sꝫ litas conuerſatiōis: ac pietas matris: ti-