ReatiGregorijpape
videat̉: qꝛ nō diſpar edificatio orit̉ ex memoria virtutū. In expoſitiōe quippe qualiter inueniēda atqꝫ tenēda ſit virtus: agnoſcit̉. In narratiōe vero ſignorū cognoſcimꝰ: inuēta ac retēta qualiter declarat̉.Et ſunt nōnulli quos ad amorē patrie celeſtis plus exēpla ꝙͣ predicamēta ſuccendūt. Fit vero plerūqꝫ audiētiſ aīo duplexadiutoriū in exēplis patrū. qꝛ ⁊ ad amorēvēture vite ex precedētiū comꝑatiōe accēdit̉: ⁊ iā ſi ſe eſſe aliquid eſtimat: dū meliora de alijs cognouerit humiliatur.Gregorius.A que mihi ſunt virorū venerabieAliū narratione comꝑta incūctanternarro ſacre auctoritatis exemplo.Cum mihi luce clariꝰ cōſtet qꝛ Lucas ⁊Marcꝰ euāgeliū qd̓ ſcripſerūt nō viſu ſedauditu didicerint. Sed vt dubitatiōis occaſionē legentibus ſubtrahā: ꝑ ſingula q̄deſcribo quibꝰ hec narrātibꝰ mihi comꝑta ſint manifeſto. Hoc vero ſcire te cupioqꝛ in quibuſdā ſenſum ſolūmodo: in quibuſdā vero ⁊ verba cum fenſu teneo: qꝛ ſide ꝑſonis oībus ipſa ſpecialiter verba tenere voluiſſem: hec ruſticano vſu prolataſtilꝰ ſcribētis nō aꝑte ſuſciꝑet. ſeniorumvalde venerabiliuꝫ didici relatione quodnarro.Enantij quedā patritij in ſamnievꝑtibus villa fuit in qua Colonuseius filiū honoratū noīe habuit qͥab annis puerilibꝰ ad amorē celeſtis patrie ꝑ abſtinentiā exarſit. Cūqꝫ tā magnacōuerſatiōe polleret: ſeſeqꝫ iam ab ocioſoquoqꝫ ſermone reſtringeret: multūqꝫ vt p̄fatus ſum ꝑ abſtinentiā carnē domaret.Die quadā parētes eius vicinis ſuis conuiuiū fecerūt: in quo ad veſcendū carnesparate ſunt: quas cū ille ad eſum cōtingere ꝑ abſtinētie amorē recuſaret: ceperuntel parētes eius irridere ac dicere. Comede: nūquid piſcē in his mōtibus tibi allaturi ſumꝰ. Illi vero in loco audiri piſcescōſueuerāt nō videri: ſed cū his ſermonibus honoratꝰ irrideret̉: repēte in cōuiuioaqua ad miniſteriū defuit: cū ſitula lignea
ſicut illic moris ē mancipiū ad fontē prexit: dūqꝫ hauriret aquā: piſcis ſitulā intrauit. Reuerſūqꝫ mācipiū ante ora diſcūbētiū piſcē cū aqua fudit que ad totiꝰ diei victū potuiſſet honorato ſufficere. Miratioēs totaqꝫ illa parentū irriſio ceſſauit. Cepere nāqꝫ inhonorato honorare abſtinentiā quā ante deridebāt: ſicqꝫ a dei hoīe irriſiōis deterſit obprobria piſcis de mōte:qui cū magnis virtutibꝰ creſceret a predidicto dn̄o ſuo libertate donatꝰ eſt: atqꝫ ineo loco qͥ fundis dicit̉ monaſteriū conſtruxit: in quo ducentorū fratrū monachoruꝫpater extitit: ibiqꝫ vita illiꝰ circūquaqꝫ exempla eximie cōuerſatiōis dedit. Nā quedā die ex eo mōte qui eiꝰ monaſterio ī excelſo ꝓminet: ingētis ſaxi moles erupta ēQue ꝑ deuexū mōtis latus veniēs totiꝰruinā celle oīmqꝫ fratrū interitū minabatur. Quā cū venientē deſuꝑ vir ſanctꝰ vidiſſꝫ: frequēti voce xp̄i nomē inuocās: extenſa mox dextera ſignum ei crucis oppoſuit: eāqꝫ in ip̄o deuexi mōtis latere cadētē fixit ſicut religioſus vir Laurētius ꝑhibet: ⁊ qꝛ locꝰ: ei nō fuerat quo inhererepotuiſſꝫ: aſpicit̉ ita vt nūc vſqꝫ montē cernentibus caſura pēdere videatur.Petrus.Utamus hec tam egregius vir vtpoſt magiſter diſcipuloruꝫ fieret:prius habuit magiſtrum.¶ Gregorius.Equaꝙͣ hunc fuiſſe cuiuſꝙͣ diſcipulū audiui: ſed lege nō ꝯſtringit̉ſancti ſpiritus donū. Uſus quidērecte cōuerſationis eſt: vt preeſſe non audeat qui ſubeſſe nō didicerit: nec obediētiā ſubiectis imꝑet quā prelatis nō nouitexhibere. Sed tamē ſūt nōnulli qui ita ꝑmagiſteriū ſpūs intrinſecus docētur vt ⁊ſi eis exterius humani magiſterij diſciplina deſit: magiſterij intimi cēſura nō deſit.Quorū tam ē libertas vite ab infirmis inexemplū nō eſt trahēda: ne dū ſe quiſqꝫ ſimiliter ſancto ſpiritu impletū p̄ſumit: diſcipulꝰ hominis eſſe deſpiciat: ⁊ magiſtererroris fiat. Mens autē que diuino ſpiri-