De naturis animaliūexcelletſpᵉ odorQui virtute ſua ſuꝑabit aromata cunctafera auditſpᵉ vocē ſtatī currit q̄cūqꝫAd quem mox tendit que vocem beſtia ſentitſuauitateꝯſequit̉ ſpᵉ pantherēSidimitatur eum flatus dulcedine plenumſpᵉ beſtieilla aīaliaSic faciunt omnes. ſoli panthera draconesſonitū facitpigriefficiunt̉Cum ſonat. autfugiunt. aut ſegnes corpore fiuntin cauernis occultāt ſe.i. foras veniūtIn caueiſqꝫ latent. nec longo tempore patentIn hac vltima ⁊ duodecima diſtinctio ne autor Theobaldꝰ ponitnaturam vltimi aīalis. quod dicit̉ panther ſiue panthera. Et diui-ditur in duas partes. nam pͥmo ponit naturam eius. ſecūdo ponit eiꝰallegoriam. ibi (Eſt autē xp̄us) Primo igit̉ dicit. ꝙ panther eſt aīaldiuerſi coloris. ⁊ ſolet diuerſis pabulis paſcere ſeip̄m. ⁊ dulciſſimasherbas comedere. dum quoqꝫ fatigatus eſt proſternit ſe in antro ſuoet tribus diebus ꝯtinue dormit. tercio vero die ſurgit ⁊ incipit voci-ferare. Et exinde de ore ſuo odor ſuauiſſimꝰ exit omnia aromata ex-cellens. Et omnes alie fere vocem eius adientes accurrunt ſtatim etſequūtur eum ꝓpter dulcedinē flatus. preter ſolum draconē. qui quan-docūqꝫ audit ſonum eiꝰ fugit eum ⁊ abſcondit in antro ſuo. ne odorēpercipiat. et ratio huiꝰ fuge eſt ẜm ph̓m tam in pͥmo libro de genera-tione ⁊ corruptiōe. qͣꝫ in ſecūdo phiſicoꝝ. Omnis corruptio fit a ꝯtrario. et draco habet anhelitū fetidiſſimū. ſi ergo anhelitꝰ pantherꝭ draconi obuiaret. oporteret draco nē moridn̄s nīmiſticeSt autē xp̄s panther allegorice dictusſpᵉ xp̄s excellitornatusQui ſupereſt homines forma collatus ad omnesſaciatꝰ ſpᵉ xp̄s ſpͤ ꝯtumelias ſuſtinuitEt ſatur ille fuit. qui tot quot vult ſibi ſumpſitſcꝫ triū dieꝝ ī ſepulchro ſpe hoīesſpᵉ a dyabolica ptāteSomnū tunc cepit. cum nos moriendo redemitſonitū magnū deditreſurrexitRugitum miſit poſtqͣꝫ de morte reuixitſpᵉ eternal̓rCelos aſcendens. qui regnat cum patre preſensſpᵉ xp̄m om̄es hoīesſpᵉ in eūQuem gentes cuncte ſi ſunt credendo ſequute