IIIICapitulum
ſos/ vt in nobis habitet/ ⁊ ꝓmiſſa eius celeſtia cōſequi mereamur: ne eius nomē ſanctoquod inuocatū eſt ſuꝑ nos / inferamꝰ iniuriānec ꝓpter nos nomē dn̄i a ꝑfidis blaſphemet̉Parcamꝰ nobiſmetipſis / ⁊ intelligamus qͥain noīe eius / noſtrū quoqꝫ ſonat nomē: eo ꝙip̄e chriſtus vocet̉: ⁊ nos nihilominꝰ chriſtiani. Deus noſter ſpūs eſt. Efficiamur ergo etnos ſpūales/ vbi eſt em̄ ſpūs dn̄i / ibi libertas.Feſtinemus ergo/ libertatis huiꝰ cōſeqͥ bonitatem. Cōſideremus qualis/ ⁊ quāte cōuerſationis nos dignos effecit. Agnoſcamꝰ quianos ad nuptias inuitauit. Saltē noſmetip̄osdiligamꝰ: quēadmodū ⁊ ipſe dilexit nos. Deſideremus eū: vt glorificet nos. Conſideremus aūt ne in die iudicij vltionē duplicē exoluamus: cū receſſiſſe quidē videamur a ſeculo⁊ ea que ſunt ſeculi ſapiamꝰ: cōtemnētes quidem pecunias: ⁊ iterū pro eiſdē ſollicitudinēgerentes: carnalia fugiētes: ⁊ eadem denuoſequētes. Un̄ vereor ne dies ille ſuper nosepentinꝰ inſiſtat: ⁊ ſubito nudi atqꝫ inanes.necnō ⁊ iam imparati vnuſquiſqꝫ ſemetip̄mvituꝑare incipiat. Idip̄m nanqꝫ ⁊ in diebusNōe ꝑpeſſi ſunt. Manducabant/ ⁊ bibebantnubebant ⁊ nuptui tradebāt: ⁊ mercimonijsinſiſtebant: donec venit diluuiū ⁊ ꝑdidit vniuerſos. Admirabile aūt negociū erat fr̄es.Uidebant nāqꝫ qūo cōueniebant in vnū iumenta camporū. elephanti quidē ab Indiaac ꝑſide ꝑtibus aduentabant̉: leones aūt acpardi cum hoībus ⁊ hircis cōmixtis pariter/⁊ nihil ſe ledentes inuicē cōcurrebāt. Serpētes ⁊ volucres pennate. inſectantes neminēconfluebāt: ⁊ in circūitu arce diuina ꝓuidentia morabant̉. Hec ꝑ ſingulos dies fieri ꝑſpiciebant. Ipſum quoqꝫ arce edificij p̄conem adeos vt penitentiā agerent inclamantē. in nullo prorſus curabant: neqꝫ cernētes tale miraculum/ cōuentū ſcꝫ irrationabiliū iumentoꝝcompūcti ſunt ad ſaluandū. Timeamus igit̉chariſſimi neqn̄ ⁊ nobis hec pati contingat.Scripture etem̄ cōplete ſunt: ⁊ nō ē qͥd relinquat̉: niſi aduerſarij noſtri aduentus horribilis. In expletione em̄ rhomani regni neceſſeeſt ſeculū cōſummari.Ca. IIII. Perſuaſiue concludens vt volens ſaluari ꝓperēt ⁊ feſtinet: pu chras ad hͦinducens ſimilitudinū comꝑationes atqꝫ rationes: cum incuſſione timoris ꝓpter carnales paſſiones ⁊ vitiā noſtra: ſubiūgens tandē
doctrinā qͣ cogitatiōes cordis agnoſci poſſit.Ui ergo ſalua¶ ri vult: ꝓperet ⁊ feſtinet. Et quivult introire in regnū: ne velit incurioſus exiſtere. Et qui vult liberari a gehēna ignis/ legitime colluctet̉: ⁊ qͥ immortalesvermes effugere: vigilans debet eſſe ac ſobrius. Qui exaltari de ſiderat / ſemetip̄m humiliet: ⁊ qui gaudere deſiderat/ lamentet̉ et lugeat. Qui diligit introire in thalamū: relucētem lampadem/ ⁊ oleū ſibi ſumat in vaſculū.Qui expectat in illis nuptijs inuitari: ſplēdida indumēta poſſideat. Ciuitas regis noſtriexultatione ⁊ leticia plena eſt: īmenſitate decoris ac luminis radiat̉. dulcedine inſatiabiliſuauitateqꝫ redundat: vite quoqꝫ eternitateexundat. Cōmorātibꝰ in ea / abunde hec oīalargiter ꝓfluūt. Qui ergo cupit eſſe ciuis regni: ad hec que memorauimꝰ feſtinꝰ occurratDies em̄ cōcludit̉: ⁊ nemo nouit/ quid ſibi īitinere huiꝰ vite cōtingat. Quēadmodū em̄ſi qͥs viator arripiens itineris ſui longum interuallū: diſcūbens obdormiat vſqꝫ ad veſperum: deinde exꝑgefactus / ꝓſpiciat qd̓ iā clauditur dies. cū ceperit ꝓperare: repente efficiantur nubes. grandines. tonitrua quoqꝫ etfulgura / ac preſſure eū vndiqꝫ/ cōturbatiōeſqꝫ circūdent: ita vt neqꝫ ad māſionē valeat ꝑuenire: neqꝫ ad locū illū/ ſeuiente tempeſtatediuertere. Sic ⁊ nos / ſi ī hoc tꝑe negligamꝰhuiuſcemodi penitentiā/ ſuſtinebimus vltionem. Incole em̄ ſumus in hac vita / atqꝫ peregrini. feſtinemus ergo in patriā ⁊ ciuitatemnr̄am/ locupletes ac diuites remeare. Negociatores ſumꝰ ſpiritales. querētes precioſiſſimā margaritā q̄ ē chriſtꝰ ſaluator nr̄: gl̓ianr̄a ⁊ theſaurꝰ: qͥ a nullis latronibꝰ inuadit̉ vl̓furatur. feſtinemꝰ gͦ poſſidere eū. Btūs nāqꝫē/ etiāqꝫ btūs: qͥ feſtinauerit poſſidere eum.Poſſidendo nāqꝫ eū/ gloriā ꝓmeremur. Miſerabilis aūt ē/ qͥ creatorē vniuerſorū poſſidere neglexerit. Hmōi em̄ hō ſponte ſe in ꝑniciem̄ tradit: nolēs poſſideri ab eo. Nunquidignoratis chariſſimi. qꝛ palmites ſumꝰ ex vite veriſſima/ q̄ ē chriſtus ieſus? Uideat itaqꝫvnuſquiſqꝫ vr̄m: ne infructuoſus exiſtat. Pater em̄ ꝟitatis: afferētes fructū vites ſtudioſe excolit: vt ampliorē ꝓferāt fructū: qͥ aūt nōꝑtulerit fructū: abſcidet̉ ⁊ extra vineā ꝓijcietur: vt ignis incendio cōcremat̉. Propter qd̓