CapitulūCa. II
Ingenioſi/ acutiſſimi Sanctiqꝫ viri EffrēĘdiſſene eccleſie diaconi: De compunctiōecordis: Liber primus incipit.Capl̓m. I. Premittens planctum auctoris pro anime ſue / inſtitutioniſqꝫ patrū ſuoꝝvulneribus: cum eiuſdem inſtitutiōis deſcriptione / ⁊ accuſatione / atqꝫ reprehenſione vite ⁊ inſtitutionis ſue: fratrūqꝫ ſuorum.Olor me compellit dicere: ⁊ iniquitas mea cōminatur mihi vt ſileam. Terrores me ꝓloqui vehementer pervrgent. ⁊ delicta mea ſilentiū me habere compellunt. Quia ergo ab vtriſqꝫ coartor: expedit mihi vt enarrē magis dolorem cordis meivt quoddā refrigeriū capiā. Animꝰ meus ſauciatus eſt: ⁊ oculi mei lachrymas cōcupiſcūt.Quis dabit capiti meo aquam. ⁊ oculis meis fontem lachrymarum: vt ꝓ vulneribꝰ anime mee indeſinenter diebus ac noctibus defleam. Necnō etiā inſtitutionis noſtre mollicies / que temporibꝰ noſtris efficitur: qūo repleta eſt vulneribus ⁊ ignorātia. Elatio ſiquidem eius: qualitatē vulnerū ſuorū conſiderare nō ſinit. Nam inſtitutio illa / que fiebat indiebus patrū noſtrorū: qui in vniuerſa terraquaſi quedā luminaria refulſerunt: hec erat:Cōuerſabant̉ quippe in ea quaſi inter ſpinas⁊ tribulos / hereticorū videlicet atqꝫ impiorūquaſi p̄cioſi lapides ac ſplendide margarite.Quorū conuerſationem nimis caſtam ac ſobriam: ipſi inimici videntes / imitatores eorūfieri geſtiebant. Quis em̄ humilitatē eorumcernens: nō protinꝰ cōpungebat? Aut qͥs eorum modeſtiam aūt quietudinē intuens: nōcōfeſtim āmirando obſtupuit? Quis amatorpecuniariarū parſimoniā eorū ac nuditatemaſpiciens: nō totū mundū odio habuit ac deſpexit? Quis fraudator aūt arrogans / ſobriam eorū vitam attendens: nō ilico ad humilitatem ſemetip̄m conuertit? Quis aūt fornicator aūt ꝓphanꝰ ad orationē eos cernēsſubſiſtere: nō ſtatim caſtam ac pudicam ſectatus eſt vitā? Quis ꝟo iracundus ac furore repletus: ſi eos attendit: nō oēm rancoris amaritudinem cōmutauit. Hic em̄ poſiti certauerunt: nunc aūt ibi conſtituti letant̉: quia deglorificatus ē in eis: ⁊ om̄es edificationē anime inuenerūt. Noſtra aūt inſtitutio rectasdeſerens vias: per prerupta ⁊ aſpera incedit
itinera. Nō eſt em̄ qui ꝓpter deū a facultatibus ſuis abſcedat. neqꝫ em̄ eſt qui ob eternāvitam ſemetip̄m ſubijciat. Nō eſt mitis neqꝫhumilis: nō eſt quietus nō eſt firmiter ſtabilitus: nec eſt qui iniuriam perpeſſus ſuſtineat.Nō eſt cui male dicat̉: ⁊ ſufferat. Igit̉ om̄esſunt contradictores: om̄es furibundi / ⁊ omnes pigritia torpentes. om̄es ad amaritudinem prompti: ⁊ om̄es ad ornatū veſtium faciles: om̄eſqꝫ inanis glorie cupidi: omnes vaniac timidi: ⁊ om̄es ſemetip̄os amātes. Etem̄qui venit inſtitui. antequā inſtituat̉ / alios inſtituere cupit: ⁊ docere anteqͣꝫ diſcat. Priuſqͣꝫ erudiat̉ / promulgare vult leges: ⁊ anteqͣꝫdiſcat ordines ſyllabarū philoſophare incipitPriuſqͣꝫ ſubijciat̉: vult habere ſubiectos: etanteqͣꝫ maiorū iuſſis obtemperet: arripit iubentis officium. Et anteqͣꝫ inſtruat̉: inſtruere cupit / ac monere vſurpat. Si aūt quis ingradu p̄ceſſerit: cū auctoritate quadā inſolerter in moribus imperat. Si autē ex locupletepauꝑ fuerit: honoreꝫ ſibi confeſtim expeterevſurpat. Si vero ex inope: de requie ſciſcitatur: ſi oꝑarius fuit: digitos cōtinuo ſtudet teneros ac delicatos habere. Quis eſt itaqꝫqui noſtrā inſtitutionē nō defleat. Abrenūciantes ſiquidem ſeculo: que terrena ſunt ſapimus. Et quidem agricole cōtempſerunt terram: ⁊ nos qui videmur ſpirituales eſſe: colligati ſumus in ea. Neſcimus ad quid vocatiſumus. O fratres chariſſimi: vbi venimus?Ad continentiam vocati ſumus: ⁊ eſcarū exquiſitarū induſtriam adhibemus. In nuditatem venimus: ⁊ de amictu veſtimentorū contendimus. In ſubiectionē vocati ſumus: ⁊ imperantibus contradicimus. In modeſtiam ⁊quietem venimꝰ: ⁊ om̄es quaſi fere agreſtesefficimur.Ca. II.Accuſans duriciā cordis noſtri/tarditatēqꝫ noſtrā ad compunctionē / cōuerſionem ⁊ penitentiā: cū exhortatiōe ad hmōiagenda: ⁊ doctrina qūo agidebeant exemplapatrum confirmans: ⁊ ad illorū imitationemnos prouocans.Egentes nonagnoſcimꝰ: ⁊ audientes nequaqͣꝫin aures noſtras percipimus. Sialiquis conficiens iter / homicidium ꝑpetratum repente agnouerit: vultus eius ilico immutat̉: ⁊ cor eius pauore concutit̉. Prophe-