Feria. ii. pꝰ penthecoſtes

Terciū eſt ex ꝑte prodigij ꝯſeq̄ntis. ibi. Ceperūt loqui varijs linguis. vbi notat̉ apoſtolorūlingua fuiſſe venerabilis. ⁊ oſtendit̉ fuiſſe admirabilis. naꝫ venerabilis fuiſſe probat̉ ex gratie plenitudine. ſed ſuꝑmirabilis fuiſſe mōſtratur ex omniū ydeomatuꝫ variatione. deſcribit̉etiā venerabilis ex plenitudine ſpūſſancti perquē nō poterant ſe cōtinere ſed oꝑtebat alijs p̄dicare. Eſt ergo notandū ad inſtructionē nr̄aꝫꝙ eſt duplex lingua vna bona ſcilꝫ apoſtolica ⁊p̄dicatoris verbi dei. de qua vide ſupra. Alia ēmala ⁊ dyabolica. de qͣ vide ſupͣ. ibi LoquutioQuartū eſt ex ꝑte collegij cōcurrētis. ibi. Eratautē in iheruſalem.Suꝑ euangelio Iohannis. xiiij. quod ſicincipit. Si quis diligit me ſermōes meos ſeruabit. ⁊cͣ.Secundū ꝙ ſcribitur Leue .xxv. Annus quīquageſimus vocabat̉ Iubileus annus. Et eratannus gaudij de quo. vide. .i. ꝑ. tit. x. capi. iij. §.vi. ⁊ ſeptimoQuoniā vero ſpirituſſanctꝰ eſt digitus ſcribēslegis diuine veritatē. ſpiritus excludens omēꝫculpe ſeruilitatem. flatus infundēs omnis gratie libertatē. nexus cōiunges vtrāqꝫ ciuilitatē.Ideo ẜm hec quattuor xp̄s in preſenti euangelio quattuor facit.Primo perſuadit legis obſeruatōnem quamſpirituſſanctus imprimit. d. Si quis diligitme. ⁊cͣ. Hoc facit ꝓpter tria. quia ſcꝫ eſt probatiua dilectōis dicēs. Si quis diligit me de deidilectōne. vide ſupra.Secūdo docet de caritate creata que eſt effectꝰſpirituſſancti. ibi. Sermonē meuꝫ ſeruabit .i.precepta mea ſeruabit ẜm intentionē. de ipſisvide ſupra Itē quia ex acquiſitiua ꝯgrue diſpoſitōnis ad diuinā in habitationeꝫ ꝓpter quodſubditur. Et pater meꝰ diliget eum. ⁊c. cor eiusemūdando. ab amore mundi elongando de corde vide ſupra de mundo ſub m. ⁊ ſic dignū in eopreparare habitaculū. Secundo diſſuadet legis preuaricatōnem quaꝫ ſpūſſanctus arguit.ibi. Qui nō diligit me. ⁊cͣ. quaſi di. Qui nondiligit. ⁊ per conſequēs non diligetur a patremeo. ac ꝑ hoc nō veniemꝰ vt in cordis ſui hoſpitio habitemus. ⁊c̄.Tertio ꝓmittit mentis ꝯſolatōnem quā ſpirituſſanctus influit. ibi Hec locutus ſum vobisapd̓ vos manēs ꝑ donoꝝ ſpūſſancti largitōeꝫvel infuſionē de ipſis. vide ſupra.Quarto p̄dicit vtriuſqꝫ eccīe connexionē quāſpiritus federat ⁊ aſtringit. vel p̄dicit hereditatis reſtitutōnem ad qua ſpiritus ſubuehit ⁊ re

ducit. ibi. Non turbet̉ cor veſtrū.¶ Sequētia reꝑi in ſumma Anthonini de ſpiritu ſancto.Spirituſſanctꝰ quō varijs noībꝰ noīat̉ in ſcriptura. ⁊ qͥd iſta ſignificāt. iij. ꝑ. ti. xviijſca. v. §.iiij. infra mediū.Spirituſſanctꝰ quō venit ad btām virginē cūapoſtolis. iiij. ꝑ. ti. xv. ca. xlij.Spūſſancti dona varie deſcribūtur ſupra.¶ Feria. ij. poſt penthecoſtesSuꝑ epl̓a Actu. x. q̄ ſic incipit. Aperiēs Petrꝰos ſuū dixit viri fratres. ⁊c̄. Uerba huiꝰ epiſtole btūs Petrus dixit in ceſaria cum venerat deIoppe vbi viderat in ſpiritu vas de celo miſſuꝫplenum quadrupedibꝰ ſerpētibꝰ ⁊ volatilibuspoſtqͣꝫ venit in ceſariā ad Cornelium centurionē ⁊ ibi corā eo ⁊ multis alijs aſtātibꝰ tam iudeis qͣꝫ gentilibꝰ hos ſermones ꝓtulit. viri pr̄es⁊ fratres nobis p̄cepit. ⁊cͣ. In hac epiſtola trianotantur.Primo xp̄i dignitas qm̄ ipſe p̄cepit predicareppl̓o. de p̄dicatore verbi dei vide ſupra.Secūdo notat̉ fidei autoritas. ibi. Huic oēspphete. ⁊c̄. Oēs qͥ credūt in eū. vide ſupͣ fidesTertio notat̉ verbi dei vtilitas. ibi. Adhuc loquēte Petro cecidit ſpūſſanctus ſuꝑ oēs qͥ audiebāt verbū. Nota ꝙ ſunt. xij. fructꝰ verbi dei.ij. ꝑ. ti. ix. ca. xi. §. ij. b.Quarto notat̉ baptiſmi neceſſitas. ibi. Nūqͥdaqͣ qͥs ꝓhibere p̄t. ⁊cͣ. de qͦ vide ſupra.Circa iſtā lrām ſunt aliqͣ notanda. In natōesgratia ſpūſſancti diffuſa ē q̄ eſt enī gratia de qͣ.ij. corinth̓. xij. Sufficit tibi grā mea. vere ipſaſuffecit ad hoc vt aīa deſponſet̉. pugna ſuperet̉.⁊ palma reportet̉. de gratia vide ſupra.¶ Suꝑ euangelio. Iohānis tertio. quod ſicincipit. Sic deus dilexit mundum vt filiumſuum vnigenitū daret. vt omnis qui credit inipſum. ⁊cͣ.Ut ſancti dicunt ⁊ ratio dictat. amor eſt pͥmū⁊ ſummū bonū. in quo ⁊ propter quod omniaalia dona donantur. quia igit̉ ſpirituſſanctusamor eſt teſte Gregorio in omelia. Ideo de ſpirituſancto iſtis diebꝰ ſolēniſans eccleſia in epiſtolis ⁊ euangelijs de dilectōne ⁊ dono multiplicem facit mentōem vt patet in euangelio hodierno agitur de dilectione in principio iſtiuseuangelij ⁊ de dono cum additur vt filium ſuum vnigenitum daret. diuiditur quoqꝫ p̄ſenseuangeliū in duas partes principales.